บทที่ 22 พี่ชายน้องสาว

บทที่ 22 พี่ชายน้องสาว

โรบินไม่ได้ซื้อธีโอมาเพื่อช่วยเขาอำนวยความสะดวกในการค้นคว้าตั้งแต่แรกแล้ว และเขาจะไม่ซื้อทาสคนต่อไปมาเพื่อทำเช่นนั้นด้วย แต่เขามีเป้าหมายใหญ่อยู่ในหัว..เป้าหมายที่หากทำอย่างถูกต้องก็จะก่อร่างสร้างโลกใหม่ได้..

โรบินใช้เวลาค่อยๆ ดูทาส เขาตรวจสอบเหล่าทาสอย่างช้าๆ เหมือนที่เขาเคยทำมาก่อน แต่ไม่นานเขาก็ผิดหวัง.. ไม่มีใครเหมาะสมเลย

ทาสส่วนใหญ่คือพวกที่ถูกเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กเพื่อถูกขายเป็นทาสได้อย่างง่ายดาย เป็นที่ชัดเจนว่าพวกเขาเคยชินกับการทำงานเป็นทาส พวกเขามีสายตาว่างเปล่า ภายในแตกสลายและถูกปราบอย่างสมบูรณ์

โรบินไม่ได้ต้องการคนแบบนั้น เขาต้องการบางสิ่งที่เฉพาะเจาะจง ไม่ว่าจะเป็นชายหนุ่มหรือหญิงสาวเขาก็ไม่เกี่ยง เพียงแค่ยังต้องไม่ได้สร้างเสาหลัก แต่ยังมีระดับการฝึกฝนที่ดี... เขาไม่ต้องการเด็กที่ไม่ประสีประสา และในขณะเดียวกันก็ต้องอายุไม่มาก และมีความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณอย่างน้อยก็สูงกว่าค่าเฉลี่ยซึ่งจะช่วยให้สามารถฝึกฝนได้อย่างรวดเร็ว

แม้ว่าข้อกำหนดของเขาจะดูเรียบง่าย แต่ความจริงมันก็ทำให้เขาล้มเหลว

ผู้ที่ตรงกับที่เขาต้องการต้องการส่วนใหญ่เป็นขุนนางหรือสามัญชนชั้นสูงที่มีเทคนิคการฝึกฝนของครอบครัวติดตัวมา คนพวกนั้นจะมาปรากฏที่ลานค้าทาสบ่อยๆ แบบธีโอได้อย่างไร

เขาเดินต่อไปจนไปเจอคนขายอ้วนคนเดิม แต่คราวนี้คนขายรายนี้ไม่โง่ที่จะมาหยาบคายใส่เขาอีกแล้ว อาจกล่าวได้ว่าเขาได้กลายเป็นลูกค้าพิเศษหลังจากได้ซื้อทาสมูลค่า 80 เหรียญในครั้งที่แล้ว

“ฮิฮิ นายท่านกลับมาอีกแล้วหรือครับ อยากได้ทาสแบบไหนเป็นพิเศษไหมครับ ฉันจะไปมาให้ด้วยเลยฮิๆๆ” พ่อค้ายิ้มแล้วลูบมือ

โรบินเพิกเฉยต่อเขาและมองไปที่ทาสบนแท่นของเขาทีละคน.. จนกระทั่งไปเจอเข้ากับเด็กอายุสิบห้าปี และมีความสามารถอยู่ที่ระดับหก และมีความแข็งแกร่งทางจิตวิญญาณสูงกว่าคนโดยเฉลี่ย.. คนๆ นี้ไม่ธรรมดาแน่นอน!

เด็กชายคนนี้มีรอยแผลเป็นมากมายปกคลุมใบหน้า และแขนซ้ายของเขาถูกตัดบริเวณไหล่ ซึ่งทำให้เกิดคำถามขึ้นในใจของโรบิน

พ่อค้าสังเกตเห็นสายตาของโรบินจึงรีบพูดขึ้นทันที "เขาคือเพออน ลูกชายคนโตของบารอนแคมเดนจาก อาณาจักรใกล้เคียง ดินแดนของพวกเขาถูกบุก ครอบครัวของเขาถูกสังหาร เขาถูกจับและขายมาเป็นทาสครับ หากคุณกำลังมองหาชายหนุ่มที่แข็งแกร่งที่จะทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์เหมือนคนใบ้ที่อยู่ข้างหลังคุณ ฉันแนะนำให้คุณพาเขาไปด้วยนะครับฮ่าๆ!"

โรบินหยุดชั่วคราวและมองดูเขาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นพยักหน้า “ฉันจะเอาไปด้วย ราคาเท่าไหร่ล่ะ?”

“โดยปกติแล้วชายหนุ่มความสามารถสูงอย่างเขาจะมีมูลค่าอย่างน้อย 200 เหรียญทอง แต่เนื่องจากร่างกายของเขาได้รับความเสียหายอย่างหนัก ฉันจะขายเขาให้คุณในราคา 90 เหรียญก็พอ”

"งั้นหรอ" โรบินพยักหน้า มันเป็นราคาที่ยุติธรรมจริงๆ สำหรับคนที่มีคุณภาพ แม้จะขาดแขนก็ตาม!

เพออนรู้สึกไม่สบายใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้.. ความภาคภูมิใจของเขาในฐานะขุนนางยังคงปฏิเสธที่จะเชื่อว่าเขากลายเป็นทาสไปแล้ว และยังมีเด็กอายุน้อยกว่าที่ดูอ่อนกว่าเขาจะได้กลายเป็นเจ้านายของเขา!

เขาควรจะขัดขืน.. แต่เขากลับคุกเข่าลงแล้วตะโกนว่า "นายท่าน หากจะซื้อฉันไปล่ะก็ โปรดซื้อน้องสาวของฉันไปด้วย ฉันจะแบ่งอาการในส่วนของฉันให้เธอเอง ท่านจะไม่เสียค่าใช้จ่ายอะไรนอกจากค่าตัวของเธอ หากท่านให้โอกาสฉัน… ฉันจะตอบแทนอย่างดีเลย ได้โปรดนายท่าน... เธอเป็นเหตุผลเดียวที่ฉัน.. ที่ฉันยังไม่ฆ่าตัวตาย.. ”

“น้องสาวของเขาอยู่ที่ไหน” โรบินถามไปทางพ่อค้า

พ่อค้าดีใจมากทันที เขาคิดในใจว่า 'หวังว่าทาสทั้งหมดจะขายกันง่ายแบบนี้นะ' จากนั้นเขาก็พูดว่า "เธอเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ อายุประมาณแปดขวบและเพิ่งจะอยู่ในระดับที่สองของการบ่มเพาะพลังงาน ตอนนี้เธอยังอยู่ในโกดังถ้าคุณต้องการ ฉันพาเธอมาได้"

“แปดขวบเท่านั้นเหรอ… พาเธอมาที่นี่ ดูว่าเธอคุ้มที่จะซื้อหรือเปล่า” โรบินพูดขณะที่เขาหันไปมองทาสที่เหลือ

สิบนาทีต่อมา ทหารยามของพ่อค้ามาพร้อมกับเด็กหญิงคนหนึ่ง เธอน่ารักมากด้วยดวงตากลมโตที่ไร้เดียงสาของเธอ ใครเห็นเธอก็อยากจะลูบหัวเธอ แม้แต่โรบินก็ยังจ้องมองเธออยู่พักหนึ่ง แต่ไม่ใช่เพราะความน่ารักของเธอ... แต่เป็นเพราะความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณของเธอ! 'พลังวิญญาณของเด็กสาวนั้นแข็งแกร่งกว่าค่าเฉลี่ยของคนทั่วไปมาก เธอเกือบจะตามทันฉันแล้ว!'

“ฉันจะพาเธอไปด้วย ฉันจะจ่ายทั้งคู่ 95 เหรืยญ”

“น้อยมากนะครับ! สาวน้อยน่ารักขนาดนี้ โตไปจะต้องสวยสะพรั่งถึงตอนนั้นเธอคงราคาถึง20 เหรียญเลยนะครับ!”

“งั้น 100 เหรียญทอง อย่าปฏิบัติต่อฉันแบบเราไม่เคยเจอกันมาก่อนสิ ตอนนี้ชัดเจนแล้วว่าสิ่งที่ฉันต้องการนั้นมีอยู่ในลานทาสของคุณเท่านั้น เราอาจจะได้ซื้อขายกันอีกเยอะในอนาคตนะ”

“..เห้อ ก็ได้ครับ โปรดรอสักครู่ ฉันจะทำสัญญาซื้อขายให้” พ่อค้าแสร้งทำเป็นเศร้าแต่กำลังเต้นอยู่ข้างใน เขารีบวิ่งไปทำสัญญาของทั้งสองให้เสร็จก่อนที่โรบินจะเปลี่ยนใจ การซื้อทาสสองคนในราคา 100 เหรียญทองถือเป็นเรื่องใหญ่ทีเดียว!

เด็กหญิงตัวเล็ก ตกอยู่ในความสับสนในขณะที่เธอถูกขาย และทั้งสองถึงกับโต้เถียงเรื่องราคาของเธอต่อหน้าเธอ เธอยืนหายใจไม่ออกอยู่ครู่หนึ่งจนกระทั่งเห็นพี่ชายของเธอยืนอยู่บนแท่นและมองเธอ...

เธอหลั่งน้ำตาและกระโดดเข้าหาเขาเพื่อโอบกอดเขา... แม้ว่าใบหน้าของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงในตอนนี้ แต่เธอก็จำเขาได้ทันที เธอเตรียมที่จะกรีดร้องและขู่ฆ่าตัวตาย แต่เธอก็ได้ยินเสียงพี่ชายของเธอ “อย่ากังวลไปเลย ซาร่า เจ้านายของเราซื้อเธอมาตามคำขอของฉัน เขาจะพาเราทั้งคู่ไปด้วยกัน เราจะได้อยู่ด้วยกันนะไม่ต้องกลัวนะ”

“จริงเหรอ! พี่จะไปกับฉันเหรอ” เด็กหญิงตัวเล็กไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เธอได้ยิน เธอกำลังเตรียมรับความทรมานชั่วนิรันดร์หรือไม่ก็ความตายหลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเธอ

“ไม่ว่าเราจะเจออะไรต่อไป.. เราจะเผชิญมันด้วยกันนะ” เพออนยิ้มและพูดขณะลูบผมของน้องสาว เขาไม่รู้ว่าเจ้านายคนใหม่ของพวกเขาจะเป็นแบบไหน..

ทันใดนั้นเองที่ทั้งสองได้ยินเสียงของโรบิน "เอาล่ะ ไปบ้านใหม่ของพวกคุณได้แล้ว" โรบินพูดขณะรับสัญญาสองฉบับจากพ่อค้าอ้วนและจ่ายเงินให้เขา

….

ที่บ้าน... โรบินนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวโปรดของเขา และธีโอยืนอยู่ข้างหลังเขา ในขณะที่ด้านหน้าของเขาคือเพออนผู้เสียโฉมและน้องสาวตัวน้อยของเขาที่กอดแขนของเขาไว้แน่น

“อย่ากลัวเลย ฉันเป็นคนที่ทำแต่งานวิจัย และฉันต้องการผู้ติดตามที่ทำสิ่งที่ฉันทำไม่ได้ มันก็แค่นั้น ฉันจะไม่ปฏิบัติเรื่องแย่ๆ ต่อพวกคุณหรอกนะ”

“จริงเหรอ คุณ...จะไม่ทำกับเราเหมือนที่พ่อฉันเคยทำกับทาสของเขาเหรอ” ซาร่าตัวน้อยพูดอย่างไร้เดียงสา แม้ว่าเธอจะไม่ได้ตระหนักถึงทุกสิ่งรอบตัวเธอ แต่เธอก็รู้แน่นอนว่าทาสได้รับการปฏิบัติอย่างไร โดยเฉพาะทาสหญิง

“ไม่อยู่แล้ว ดูหน้าฉันสิ คุณคิดว่าฉันเป็นคนแบบนั้นหรอ” โรบินยิ้ม

“ใช่” ซาร่าพยักหน้าอย่างหนักแน่น

“...?! อะแฮ่ม ยังไงก็ตาม เพออน.. คุณมีธุระอะไรค้างคาอยู่อีกไหม ฉันอนุญาตให้คุณออกไปข้างนอกได้หนึ่งหรือสองเดือนเพื่อทำสิ่งที่ยังค้างคาให้เสร็จ แต่น้องสาวของคุณจะอยู่ที่นี่กับฉัน”

เพออนรู้สึกประหลาดใจ จากนั้นเขาก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ไม่ ไม่มีใครเหลืออยู่ในครอบครัวของฉันยกเว้นฉันและน้องสาว.. และฉันไม่มีกำลังพอที่จะแก้แค้น ..แค่ฉันได้อยู่กับพี่สาวอย่างสงบไปตลอดชีวิตก็เพียงพอแล้ว”

“ก็ดีที่ได้ยินว่าคุณยอมรับมันได้ดีแบบนี้นะ เอาล่ะ ฉันจะเล่าให้พวกคุณฟังสั้นๆ ว่าต้องทำอะไรที่นี่ เพออน คนที่ยืนอยู่ข้างหลังฉันชื่อธีโอ เขาเป็นทาสเหมือนคุณ ฉันซื้อเขามาจากพ่อค้าคนเดียวกันนั่นแหละ ฉันจะปฏิบัติต่อคุณเหมือนเขา ทั้งหมดที่ฉันต้องการจากคุณคือการฝึกฝนอย่างหนักและแข็งแกร่งขึ้นให้ได้อย่างรวดเร็ว!”

“ธีโอจะสอนเทคนิคการบ่มเพาะพลังงานที่ฉันคิดค้นขึ้นให้คุณ และจะพาพวกคุณไปซื้อเสื้อผ้าสำหรับคุณและน้องสาวของคุณ”

“นอกจากนี้... ฉันจะให้เขาจะพาคุณไปหาอาวุธใหม่ ไม่ว่าคุณเคยใช้อะไรมาก่อน ฉันไม่คิดว่ามันคงเหมาะกับคุณในตอนนี้ด้วยแขนข้างเดียวน่ะนะ หลังจากคุณเลือกแล้ว ให้ไปที่ห้องสมุนของสถาบันกับธีโอ หาหนังสือศิลปะการต่อสู้สำหรับอาวุธใหม่ของคุณมาด้วย” หลังจากที่โรบินพูดแล้ว เขาก็โยนถุงเหรียญและตรานักเรียนให้ธีโอเพื่อที่พวกเขาจะสามารถเข้าไปในห้องสมุดในฐานะผู้ติดตามได้”

ก่อนที่เพออนจะขอบคุณเขา โรบินก็หัวเราะ "ส่วนเจ้าเด็กน้อย ฉันยังให้คุณฝึกหนักไม่ลงหรอก เอาเป็นว่าคุณต้องรับผิดชอบในการช่วยฉันจัดการเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ของฉัน ช่วยฉันค้นคว้าและทำตามที่ฉันบอก แล้วฉันจะให้คำแนะนำในการบ่มเพาะกับคุณเวลาว่างๆ เอง ตกลงไหม”

“อ้อ.. แล้วก็เลือกห้องว่างในบ้านแล้วนอนด้วยกันก็ได้ ฉันจะไม่แยกพวกคุณหรอก แต่ฉันหวังว่าคุณจะทำงานหนักเพื่อฉันนะ”

เพออนคุกเข่าลงบนพื้นเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น และดึงซาร่าให้คุกเข่าลงข้างเขาด้วย "ขอบคุณนายท่าน เราจะอยู่รับใช้ท่านตลอดไป"