บทที่ 23 วิธีการกำจัดของโมริ โคโกโร่

บทที่ 23 วิธีการกำจัดของโมริ โคโกโร่

ไม่ว่าตอนนี้ทาคานากะจะคิดอะไรอยู่ก็ตาม

อีกด้านหนึ่งสารวัตรเมงุเระได้นำผู้ต้องสงสัยทั้งสามคนเข้าไปในห้องน้ำสาธารณะแล้ว

โคโกโร่เดินตามสารวัตรเมงุเระเข้าไปข้างใน...ขณะที่ทาคางิยืนเฝ้าอยู่ที่ประตูห้องน้ำ

“โคนันคุง? โธ่...วิ่งหายไปไหนของเขาอีกแล้วละเนี่ย?”

เสียงของรันดังมาจากทางเข้าของร้านกาแฟ

ดูเหมือนเธอจะปลอบใจโซโนโกะเสร็จเรียบร้อยแล้ว

(ดูเหมือนโคนันจะมาช่วยไม่ได้สินะ)

(แต่ในเมื่อได้ข้อมูลสำคัญจากโคนันมาแล้ว...การไขคดีนี้ก็ไม่ใช่งานยากอะไร)

แม้ "ตรรกะความคิด"ของทาคานากะจะได้คะแนนเพียงหนึ่งดาวเท่านั้น

แต่ดาวดวงเดียวนี้สะท้อนให้เห็นถึงความสามารถในการวิเคราะห์เบาะแส!

ถ้าเป็นการใช้แค่เบาะแสอย่างเดียว...ก็คงไม่น่าจะมีปัญหาอะไร!

ท้ายที่สุดแล้ว...ความเชี่ยวชาญของทนายความคือการหาคำอธิบายและความเป็นไปได้หลายๆอย่างจากหลักฐานเพียงชิ้นเดียวหรือเบาะแสเพียงอย่างเดียว

นี่เป็นสิ่งที่นักสืบทำไม่ได้!

“โคนัน....ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง!”

“ฉันจะปิดคดีนี้ให้ดูแบบม้วนเดียวจบเลย!!!”

ทาคานากะดีดนิ้วแล้วกล่าวลากับโคนัน...ก่อนจะทักทายทาคางิที่หน้าประตูห้องน้ำ

จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่หันกลับมามอง

โคนันมองตามด้วยสายตาเคลือบแคลงอยู่บ้าง!

ในช่วงสองวันที่ผ่านมาพวกเขาฝึกซ้อมหลายครั้งเพื่อจัดการกับคิซากิ เอริ!

ดังนั้น...โคนันจึงรู้แน่ชัดว่าทาคานากะเป็นคนประเภทไหน

อย่างมากหมอนี่ก็เก่งกว่าลุงโมริ...แต่ก็ไม่มากไม่น้อย

"เจ้าอิจิโกะ....โธ่!....น่าปวดหัวชะมัด!..."

โคนันกำลังคิดอะไรเพลินๆจู่ๆก็มีคนมาตบไหล่เขา

โคนันตัวสั่นโดยแทบไม่ต้องคิด

เขาหันศีรษะไปและเห็นอัยการคุมะกำลังยิ้มเล็กน้อย

อัยการหนุ่มคนนี้ซึ่งโคนันเคยพบเพียงครั้งเดียว...ทำให้โคนันรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก

จะพูดอย่างไรดี...มันเป็นสัญชาตญาณแรกของนักสืบ

"น้องชาย...อย่าวิ่งเล่นไปมาสิ...ตอนนี้พี่สาวกำลังตามหาเธออยู่นะ!"

"เอาล่ะ! รีบไปเถอะ...อย่าไปรบกวนทนายทาคานากะที่กำลังจัดการคดีอยู่เลยนะ"

คุมวะยิ้มออกมาแต่รอยยิ้มนั้นกลับทำให้รู้สึกขนลุก

โคนันพยักหน้าตามสัญชาตญาณโดยลืมสวมหน้ากากเด็กน้อย...เขาก็วิ่งผ่านคุมะไปหารัน

“อ๊ะ! โคนันคุง! อยู่นี่เองเหรอจ๊ะ”

รันกล่าวด้วยความประหลาดใจและเธอขอบคุณอัยการคุมะ

"ขอบคุณมากนะคะคุณอัยการ"

"มันไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอกครับ...การช่วยเหลือประชาชนต่างหากคือสิ่งที่พวกเราอัยการควรทำ"

คุมะ สึกาวะปรับปกเสื้อของเขาจากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องน้ำสาธารณะเช่นกัน

ดูเหมือนเขาจะสนใจการคลี่คลายคดีเป็นอย่างมากและอยากเห็นด้วยตาตัวเอง

เจ้าหน้าที่ทาคางิไม่ได้ห้ามเขา...เนื่องจากคุมะ สึกาวะเป็นอัยการจึงเป็นคนวงในเช่นกัน

(ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกันแน่นะ!?)

โคนันหลบอยู่ด้านหลังรันดวงตาของเขามีแววสงสัยเล็กน้อย

(ทำไมเขาถึงทำให้ฉันรู้สึกอันตรายถึงขนาดนี้ได้กัน!?)

(หรือว่า... เขาจะเกี่ยวข้องกับชายชุดดำสองคนที่สวนสนุกนั่น!?)

รันสังเกตเห็นว่าโคนันดูหวาดกลัวเล็กน้อย...เธอจึงค่อยๆย่อตัวลงลูบหัวโคนัน ปลอบโยนเขาไปพร้อมๆกับการเป็นห่วงสถานการณ์ของพ่อเธอ

เธอหวังว่าครั้งนี้พ่อของเธอจะสามารถคลี่คลายคดีได้อย่างราบรื่นเหมือนครั้งก่อน

"...ใช่แล้ว! เราแค่ต้องจำลองเหตุการณ์ที่ฆาตกรทำอีกครั้ง! เราก็จะเห็นภาพชัดเจน!"

โคโกโร่เอ่ยข้างๆ สารวัตรเมงูเระ

"ฆาตกรซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำ...เมื่อเหยื่อ ยาโยอิ ฮิเมโนะ เข้ามาในห้องน้ำ...ฆาตกรก็ใช้เชือกรัดคอเหยื่อจนทำให้เหยื่อส่งเสียงไม่ได้...จากนั้นก็ใช้มีดแทงเหยื่อจนเสียชีวิตทันที!"

"จากนั้น...ฆาตกรปีนข้ามช่องว่างเหนือห้องน้ำไปยังห้องน้ำอีกห้อง...สร้างภาพลวงตาว่าเป็นการฆาตกรรมในห้องปิดตาย...ก่อนจะออกจากห้องน้ำและกลับไปยังร้านกาแฟ "

"กล่าวอีกนัยหนึ่ง...ในบรรดาพวกคุณทั้งสามคน...ใครก็ตามที่สามารถปีนข้ามช่องว่างด้านบนไปได้...ย่อมมีแรงจูงใจ!"

สารวัตรเมงุเระพยักหน้าเห็นด้วย

ทาคานากะที่เพิ่งเข้ามาก็ลูบคางพลางหรี่ตาลง

หากเป็นไปตาม "กฎการกำจัดทิ้งของโคโกโร่"...คนที่เขาชี้หน้าว่าเป็นฆาตกรย่อมเป็นผู้บริสุทธิ์เสมอ

ถ้าให้เลือกสองคนโคโกโร่น่าจะเลือกวาคาจิ จูโร่เป็นฆาตกรหรือเปล่านะ?

นั่นหมายความว่าฆาตกรน่าจะเป็นโทมิยะ จูซันงั้นเหรอ...เพราะเขามีขนาดตัวที่ใหญ่เกินกว่าจะปีนข้ามแผงกั้นห้องน้ำไปได้งั้นเหรอ?

(แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง? โดยไม่ต้องปีนข้ามหน้าต่างหรือปีนข้ามช่องด้นบน?)

(เขาหนีออกมาจากห้องน้ำที่เกือบปิดล็อกและกลับไปที่ร้านกาแฟได้ยังไงกันแน่?)

"เกิดอะไรขึ้นครับคุณทนายทาคานากะมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?"

มีเสียงแผ่วเบาดังมาจากด้านหลัง

"แว้ก! (อุ๊ยตายว้ายกรี๊ด!) "

ทาคานากะสะดุ้งโหยงหันกลับไปมอง

เป็นอัยการคุมะ สุคาวะนั่นเอง!

ไอ้หมอนี่มันเดินยังไงวะ! ไม่มีเสียงเลยสักนิด!

ถ้าหมอนี่ถือถังดับเพลิงมาฟาดหัวฉันล่ะก็...ฉันจะไม่ประสบชะตากรรมเดียวกับนารุโฮโดะ ริวอิจิ เลยงั้นเหรอ!?

"ฮ่าๆ ขอโทษ! ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะ!"

คุมะเกาหลังศีรษะเผยให้เห็นรอยยิ้มเขินอาย

เขามองเลยทาคานากะไปที่ผู้ต้องสงสัยทั้งสามคน

ฟังคำพูดของโทมิยะ จูซัน จมูกของเขาก็ขยับและดูเหมือนจะงุนงงเล็กน้อย

“...ผมจะเป็นฆาตกรได้ยังไงล่ะ? ดูสิ! ผมไม่มีทางปีนข้ามช่องว่างข้างบนนั่นได้หรอก ก็เหมือนกับสารวัตรพุงโตคนนี้นั่นแหละ...ทำไม่ได้หรอกครับ!”

โทมิยะ จูซันแก้ตัวโคโกโร่พยักหน้าและเขากับสารวัตรเมงุเระก็มองไปที่ยูอิจิ โค พร้อมกัน

เนื่องจากวาคาจิ จูโร่เข้าห้องน้ำเป็นคนสุดท้าย...ทำให้โอกาสที่เขาจะก่ออาชญากรรมนั้นน้อยที่สุด

เมื่อตัดชื่อโทมิยะ จูซัน ออกไปแล้ว...ผู้กระทำผิดจึงเหลือเพียงยูอิจิ โคเท่านั้น

“ผม... ผมปีนได้ก็จริงแต่ผมไม่ได้ฆ่านะครับ!”

“ผมไม่รู้จักผู้ตายด้วยซ้ำ...จะฆ่าเธอไปทำไม!? มันไม่มีเหตุผลเลยสักนิด!”

ยูอิจิ โคกล่าวด้วยความสับสน

แต่ที่แย่ไปกว่านั้นเจ้าหน้าที่ทาคางิเดินเข้ามาในห้องน้ำจากด้านนอก

เขาชูหลักฐานในมือขึ้นอย่างภาคภูมิใจซึ่งก็คือเชือกเส้นหนึ่ง

"นี่คือเชือกที่เราพบบนโต๊ะของยูอิจิ โค ครับ!"

"มีความเป็นไปได้สูงมากว่านี่คืออาวุธที่ใช้ในการฆาตกรรมซึ่งเราไม่พบในที่เกิดเหตุ และเป็นอาวุธที่ใช้รัดคอของเหยื่อ!"

“ไม่ใช่ครับ! นั่นมันเชือกที่ผมเอาไว้มัดหนังสือ! ลองไปดูที่โต๊ะผมสิครับ!”

ยูอิจิ โคถอยหลังซ้ำแล้วซ้ำเล่า...เหมือนเขาเริ่มเห็นอนาคตตัวเองในห้องขังอยู่รำไร

หลักฐานทั้งหมดในที่เกิดเหตุชี้ไปที่ยูอิจิ โคเขาไม่มีทางพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองได้เลย!

แต่ในขณะนั้นเอง...เสียงดีดนิ้วก็ดังขึ้น!

สายตาทุกคู่ถูกดึงดูดไปที่ทาคานากะ!

"ผมเพิ่งได้รับคำให้การใหม่มา.....มีคนบอกว่าตอนที่ยูอิจิ โคเดินออกจากห้องน้ำไป...."

"มันเป็นเวลาที่ 'ก่อน' ผู้ตายฮิเมโนะ ยาโยอิ จะเดินเข้าไปเสียอีก!! ดังนั้นยูอิจิ โค จึง ไม่น่าจะก่ออาชญากรรมได้!!!"

คำพูดของทาคานากะกระชับและตรงประเด็นแม้แต่โคโกโร่ก็ยังเข้าใจ

ดวงตาของลุงโมริเป็นประกาย...นี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะกู้ศักดิ์ศรีของตัวเองกลับคืนมา!

ทันใดนั้นโคโกโร่ก็ชี้ไปที่วาคาจิ จูโร่

"ถ้าอย่างนั้นฆาตกรก็ต้องเป็นคุณสินะ! คุณวาคาจิ จูโร่!?"

ดวงตาของวากาจิ จูโร่เบิกกว้างไม่คาดคิดว่าตัวเองจะกลายเป็นแพะรับบาป

แต่สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็คือในขณะนั้นเองลมกระโชกแรงก็พัดกระหน่ำขึ้นมาอย่างกะทันหัน!

มันเป็นคำคัดค้านของอิจิโกะ ทาคานากะ!

"ขอคัดค้าน! (Objection)! คุณวาคาจิ จูโร่ไม่ใช่ฆาตกรตัวจริงในคดีครั้งนี้!"

ทาคานากะยื่นมือออกมาชี้ไปที่ โทมิยะ จูซัน

"ผมขอชี้ตัวโทมิยะ จูซันว่าเป็นผู้กระทำผิดตัวจริงในคดีนี้!"

"กระสุนแห่งความจริง"【5/5】!

ไม่มี "กระสุนแห่งความจริง" ถูกใช้....การคัดค้านครั้งนี้ถูกต้อง!!!

ผู้กระทำผิดตัวจริงก็คือโทมิยะ จูซัน!!!

(จบตอน)