บทที่ 16 ขอตัดสินว่า..."มีความผิด"

บทที่ 16 ขอตัดสินว่า..."มีความผิด"

นี่คือการดิ้นรนก่อนลมหายใจเฮือกสุดท้าย

อาริตะ เรียวสุเกะเดินไปยังแท่นพยาน...เขามองดูเหตุการณ์ที่ถูกพายุพัดกระหน่ำด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

แต่เขาก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว...ชายหนุ่มท่าทางคล้ายพวกวัยรุ่นใจร้อนคนนี้ก็เผยรอยยิ้มออกมา

"ผมชื่ออาริตะ เรียวสุเกะอายุ 25 ปี ปัจจุบันว่างงานครับ"

"ยินดีที่ได้พบท่านผู้พิพากษาและ...อัยการโกโด "

(อาริตะ เรียวสุเกะได้รับจดหมายข่มขู่จากบุคคลนิรนามก่อนเกิดเหตุการณ์)

(ดังนั้นเขาจึงมาถึงที่เกิดเหตุ...เนื่องจากเขาเป็นเป้าหมายแรกเริ่มของการใส่ร้ายของฆาตกร)

(หรือบางทีฆาตกรอาจตั้งใจซ่อนอาวุธสังหารไว้ในท้ายรถของ อาริตะ เรียวสุเกะ ตั้งแต่แรก?)

(เป็นเพราะอาริตะ เรียวสุเกะเกิดอยากไปเอาจดหมายคืนอย่างกะทันหัน...ทำให้ฆาตกรลงมือไม่ได้ส่งผลให้ฉันกลายเป็นเป้าหมายแทน)

ทาคานากะมองแก้วกาแฟของเขา...กาแฟในแก้วเหลืออยู่แค่ก้นถ้วยแล้ว

หลังจากที่เขากระแทกมันลงบนโต๊ะหลายต่อหลายครั้งจนมันกระเซ็นออกไปเกือบหมด

แม้เขาจะรู้สึกผิดต่อพนักงานทำความสะอาดของศาลอยู่บ้าง

แต่เขาก็จำเป็นต้องทำ...เพราะถ้าไม่ทำแบบนั้นความคิดของเขาคงไม่ไหลลื่นและความจริงย่อมสำคัญกว่าความสะอาดของโต๊ะเสมอ

【การให้การเริ่มต้นขึ้น】

“ช่วงนี้ผมได้รับจดหมายข่มขู่ติดต่อกันหลายฉบับครับ ครั้งนี้ในจดหมายระบุสถานที่และเวลาเอาไว้ชัดเจน”

"หลังจากเหตุการณ์นั้น...ผมได้ไปที่เกิดเหตุและบังเอิญได้พบกับมาซาฮิโระ ฮามาดะ "

"ดังนั้นผมจึงโทรแจ้งตำรวจและแล้วก็นั่งรอพร้อมกับคุณมาซาฮิโร ฮามาดะ "

"อ้อ... จะว่าไป ทั้งผู้ตายอย่างคุณทานากะ มาซาคาสึแล้วก็จำเลยอิชิโร เอ็นโตะต่างก็เป็นเพื่อนของผมทั้งคู่เลยนะครับ”

“อืม... ก็น่าจะมีเท่านี้แหละครับ?”

【จบคำให้การ】

นากาโนะ มุเนกิส่ายหัวไม่มีอะไรที่ควรค่าแก่การตั้งคำถาม

เขามองไปที่อาจารย์คิซากิที่อยู่ข้างๆ...แต่กลับพบว่าดวงตาของคิซากิ เอริ กลับสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด

มาถึงตอนนี้...ทนายความทั้งสองคนของฝ่ายจำเลยก็รู้ความจริงของคดีแล้ว

แทนที่จะพยายามปกป้องสถานะไร้พ่ายของสำนักงานกฎหมายอย่างสุดกำลังแต่เป็นการค้นหาความจริงทั้งหมดน่าจะดีกว่า

"ฉันต้องการซักถามคำให้การข้อที่สี่ของพยานที่ว่า "[อ้อ... จะว่าไป ทั้งผู้ตายอย่างคุณทานากะ มาซาคาสึแล้วก็จำเลยอิชิโร เอ็นโตะต่างก็เป็นเพื่อนของผมทั้งคู่เลยนะครับ]"

"คุณพยานช่วยอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างทานากะ มาซาคาสึและอิชิโร่ เอ็นโตะแล้วก็ตัวคุณเองให้ละเอียดขึ้นได้ไหมค่ะ?"

เอริกล่าวเช่นนั้น

คำถามของเอริทำให้เอ็นโด อิจิโร่ ที่นั่งอยู่ในคอกจำเลยเริ่มกระสับกระส่าย

เขาตระหนักได้ทันทีว่าความซวยกำลังมาเยือน...ทนายฝ่ายเขาเริ่มทอดทิ้งเขาแล้ว

หากการซักค้านยังดำเนินต่อไปแรงจูงใจเพียงหนึ่งเดียวที่ยังเป็นปริศนาก็จะถูกเปิดเผยออกมา

เขาหวังว่าอัยการโกโดจะไม่ฉลาดไปมากกว่านี้

"เอ๋? เราเป็นแค่เพื่อนกันน่ะครับ...เราก็เหมือนเพื่อนเก่าเพื่อนแก่กัน...ทุกครั้งที่อิชิโร่ เอ็นโตะมีปัญหาเรื่องการเงิน...เขาก็จะมาขอยืมผมตรงๆแล้วผมก็ให้ยืมทุกครั้งโดยไม่ลังเลเลย"

“ก็นะ...แม้เอ็นโดจะชอบบอกว่าต้องรีบคืนเงินให้ได้...แต่ผมก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร เพื่อนกันจะไปคิดมากกันทำไมล่ะครับ?...ผมไม่คิดดอกเบี้ยด้วยจะคืนเมื่อไหร่ตอนไหนก็เหมือนกันนั่นแหละครับ”

อาริตะ เรียวสุเกะเกาหัวพร้อมกับยิ้มอย่างทะเล้น

สร้างความตกตะลึงให้แก่เอริ, นากาโนะและผู้พิพากษาเป็นอย่างมาก!

อะไรนะ? เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับนักอุตสาหกรรมชื่อดังอย่างอิชิโร เอ็นโตะด้วยงั้นเหรอ?

"อ๋อ...ที่แท้ก็เป็นอาริตะ เรียวสุเกะนี่เอง...ฉันรู้จักเขานะ...เขาเป็นลูกชายคนโตของตระกูลอาริตะ "

โซโนโกะที่อยู่ในกลุ่มผู้ชมแนะนำเขาให้รันที่นั่งอยู่ข้างๆเธอด้วยความยินดี

"ในงานปาร์ตี้หลายงานมีคนพูดว่าอาริตะ เรียวสุเกะเป็นคนที่โง่มากๆ"

"ใครมาขอเงินก็ให้ยืมจนหมดแถมไม่หวังผลตอบแทนด้วยนะ"

รันมองไปยังชายหนุ่มผู้เปี่ยมไปด้วยพลังอย่างอาริตะ เรียวสุเกะด้วยความประหลาดใจ

"สรุปแล้วอาริตะ เรียวสุเกะเป็นคนดีงั้นสินะ?"

“ถูกต้องแล้ว”

แป๊ะ!

อัยการโกโดดีดนิ้วแล้วหันหน้าไปหานากาโนะ มูเนกิที่พูดคำพูดเดียวกับรันและเอ่ยความจริงสุดท้ายของคดีนี้ออกมา

"เป็นเพราะอาริตะ เรียวสุเกะเป็นคนดีเกินไป...อิชิโร่ เอ็นโตะจึงอยากฆ่าทานากะ มาซาคาสึและใส่ร้ายอาริตะ เรียวสุเกะว่าเป็นฆาตกร...ในตอนแรกเขาตั้งใจจะซ่อนอาวุธสังหารไว้ที่ท้ายรถของอาริตะ เรียวสุเกะ!"

"อย่างไรก็ตาม...เขาไม่ได้คาดคิดว่าอาริตะ เรียวสุเกะจะเกิดเปลี่ยนใจกะทันหันและออกจากที่เกิดเหตุไปกับเขาเพื่อไปเอาจดหมายข่มขู่ปริศนาที่อิชิโร่ เอ็นโตะส่งมาให้...สุดท้ายแล้วเขาจึงจำต้องเลือกที่จะทิ้งอาวุธสังหารไว้ที่สำนักงานกฎหมายมุโคเก็นเพื่อโยนความผิดให้คนอื่น!!!"

(จะว่าไป...ตอนนั้นดวงของฉันก็ดีเหมือนกันนะที่ดันไปล่อให้ฆาตกรเผยตัวออกมาแบบไม่ได้ตั้งใจ)

ทาคานากะพยักหน้าอย่างลับๆและใช้เครื่องแปลงเสียงผ่านหูกระต่ายที่ข้อมือของเสื้อ

โคนันซึ่งยังคงอยู่ในบ้านของดร.อากาสะและกำลังดูการถ่ายทอดสดอยู่

ได้กล่าวต่อจากคำพูดของทาคานากะ

"ฉันคิดว่าอิชิโร่ เอ็นโตะกังวลว่าอาริตะ เรียวสุเกะจะใช้หนี้สินของเขาเป็นอาวุธโจมตีบริษัทของเขาเพราะถึงแม้อิชิโร่ เอ็นโตะจะพยายามชำระหนี้หลายครั้ง...แต่อาริตะ เรียวสุเกะก็ไม่ยอมรับโดยบอกว่าเขาไม่รีบร้อน"

"ถึงแม้จะเป็นความเมตตาแต่เมื่อมันสะสมมากเกินไปและไม่เรียกร้องสิ่งตอบแทน...มันก็จะกลายเป็นหายนะคร่าชีวิตอาริตะ เรียวสุเกะและเกือบส่งอาริตะ เรียวสุเกะเข้าคุกพร้อมมลทิน"

อัยการโกโดดื่มกาแฟหยดสุดท้ายจากแก้วกาแฟของเขา

ทาคานากะเขย่าแก้วเปล่าของเขาแล้วพูดพร้อมกับโคนันว่า...

"ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว!...คนที่ฆ่าทานากะ มาซาคาสึและติดสินบนไคโมริ รูมิเพื่อสร้างหลักฐานเท็จและพยายามใส่ร้ายทนาย อิจิโกะ ทาคานากะและอาริตะ เรียวสุเกะก็คือคุณ...!!"

"(คุณ)อิชิโร่ เอ็นโตะ!!!"

รันรู้สึกติดใจกับน้ำเสียงที่ดูไม่สอดคล้องกันเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าคุณอิจิโกะจะไม่ค่อยชอบใช้คำสุภาพกับคนอื่นนี่นา...ทำไมเขาถึงไม่ใช้ตั้งแต่ก่อนหน้าแต่ตอนหลังดันเรียก ‘คุณเอ็นโด’ ซะสุภาพเชียว?

อืม... คงเป็นเรื่องของความเคยชินล่ะมั้ง

เธอตัดสินใจที่จะไม่คิดถึงเรื่องนั้นอีกต่อไปและหันมาให้ความสนใจกับข้อเท็จจริงของเหตุการณ์แทน

(สงสัยจังว่าโคนันจะเป็นยังไงบ้างเวลาอยู่คนเดียวในสำนักงานนะ...)

โคโกโร่ยืนอยู่หน้าประตูหลักของศาลและฟังเสียงข้างในก่อนจะถอนหายใจ

ถึงแม้เขาจะคาดการณ์ไว้แล้วแต่การที่มันเกิดขึ้นจริงก็ยังทำให้เขารู้สึกสะเทือนใจอยู่ดี

เขาไม่เคยคาดหวังว่าประวัติทนายไร้พ่ายของเอริจะถูกทำลายภายใต้อิทธิพลของเขา

อัยการโกโดช่างเป็นคนที่ไม่ธรรมดาจริงๆ!!!

ความเก่งกาจระดับเดียวกับนักสืบชื่อดังอย่างโมริ โคโกโร่คนนี้เลยแฮะ...อยากรู้จริงๆว่าภายใต้อุปกรณ์หน้ากากนั่น...เขาเป็นใครกันแน่

เมื่อเผชิญกับข้อกล่าวหาเช่นนั้นอิชิโร่ เอ็นโตะจึงไม่มีโอกาสที่จะโต้แย้งได้เลย

เมื่ออาริตะ เรียวสุเกะกลับมายังตระกูลอาริตะเขาก็ได้ระดมกำลังเพื่อค้นหาผู้สืบทอดตำแหน่งของอิชิโร่ เอ็นโตะ

ทุกอย่างจะถูกเปิดเผยและเขาจะต้องพบกับความพินาศ

“ถ้าอย่างนั้น...ศาลจะดำเนินการคำวินิจต่อไป”

“ทนายฝ่ายจำเลยคิซากิ เอริและทนายนากาโนะ มุเนกิมีอะไรจะโต้แย้งอีกหรือไม่?”

ผู้พิพากษามองไปยังที่นั่งฝ่ายจำเลยซึ่งเอริส่ายหน้าช้าๆเป็นสัญญาณว่าไม่มีอะไรจะกล่าวอีกแล้ว

มุเนกิที่เห็นดังนั้นก็รีบส่ายหน้าตามทันที

(คดีจบแล้ว!)

ทาคานากะคิดกับตัวเอง

ทุกอย่างดูเหมือนเพิ่งตื่นจากความฝัน...ยากที่จะเชื่อว่าเขาเอาชนะคิซากิ เอริได้ จริงๆ

ตึง!

ค้อนไม้กระทบลงบนโต๊ะเสียงดังสะท้อนไปทั่วห้องพิจารณาคดี

ผู้พิพากษาได้ประกาศคำตัดสิน

“ในคดีที่จำเลยอิชิโร เอ็นโตะถูกกล่าวหาว่าสังหารคุณทานากะ มาซาคาสึ... บัดนี้...ศาลขอตัดสินว่า......”

“มีความผิด!!!!” (GUILTY!!!!)