บทที่ 13 ผมขอกล่าวหาอัยการโกโดว่าใช้อำนาจในทางที่ผิดและปกป้องอาชญากร!

บทที่ 13 ผมขอกล่าวหาอัยการโกโดว่าใช้อำนาจในทางที่ผิดและปกป้องอาชญากร!

คำให้การของโมริ โคโกโร่มีข้อมูลที่ไร้ประโยชน์อยู่มากมาย

ยิ่งไปกว่านั้นยังมองข้ามข้อมูลที่เป็นประโยชน์บางอย่างไปอีกด้วย

เอริเอามือแตะที่หน้าผาก...เธอรู้ว่าชายคนนี้เชื่อถือไม้ได้เลย!

โดยไม่รอให้ทนายความคนใหม่นากาโนะที่นั่งอยู่ข้างๆพูด...เธอก็เคาะนิ้วเบาๆ บนโต๊ะ

"คำให้การของพยานนั้นไร้ประโยชน์และยิ่งไปกว่านั้นพยานยังไม่ได้อธิบายถึงคราบเลือดบนข้อมือของจำเลย...ซึ่งอัยการโกโดได้กล่าวถึงไว้"

"ด้วยเหตุนี้...ฉันจึงเชื่อว่าพยานอย่างโมริ โคโกโร นั้นไม่เกี่ยวข้องกับคดีนี้เลย เขาเป็นเพียงนักสืบจรจัดที่ไม่มีประสบการณ์ไม่ได้ช่วยอะไรคดีนี้เลย!"

(เอาจริงดิ?…ลุงโมริคุณกำลังทำอะไรกันเนี่ย!)

ทาคานากะที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้เครื่องมือที่ปิดบังดวงตาเริ่มเหงื่อออกแล้ว

เพราะก่อนการพิจารณาคดีโคโกโร่ได้กล่าวอย่างมั่นใจว่า

“เอริงั้นเหรอ?...ฉันจัดการกับเธอได้อยู่แล้วไม่ต้องห่วงฉันหรอกน่า!”

"คำให้การของฉันสมบูรณ์แบบเหมือนการสืบสวนของฉันที่ไร้ที่ติ!"

เมื่อนึกย้อนกลับไป...ทำไมเขาถึงได้หลงเชื่อเรื่องไร้สาระของลุงโมริกันแน่นะ!

แย่แล้ว!...ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเขาจะสูญเสียพยานคนสำคัญและหลักฐานไปแน่ๆ!?

พยานอีกคนคืออิจิโกะ ทาคานากะซึ่งก็คือตัวเขาเองนั้นไม่สามารถมาให้การเป็นพยานได้

กล่าวอีกนัยหนึ่งถ้าโมริ โคโกโระถูกคิซากิ เอริบีบให้ลงจากแท่นพยานก็จะมีเพียงพยานของคิซากิ เอริเท่านั้นที่จะมาปรากฏตัว

(อืม...เดี๋ยวก่อนสิอัยการในซีรีส์ Ace Attorney ทุกคนเหมือนจะมีกลเม็ดเด็ดเหมือนกันนะ!)

(ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว...ถ้าฉันไม่อยากให้ลุงโมรีถูกไล่ตัวก่อนเวลา...ฉันก็ต้องใช้กลอุบายนี้เท่านั้น!!!)

ทาคานากะตัดสินใจทันที!

บนแท่นสูงผู้พิพากษาซึ่งผิดหวังอย่างมากกับคำให้การของโมริ โคโกโร่

เขาคิดว่าโมริ โคโกโร่นักสืบชื่อดังน่าจะมีข้อมูลหรือความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์บ้าง

แต่สิ่งที่เขาพูดทั้งหมดเป็นข้อมูลที่ไร้ประโยชน์...ดังนั้นควรไล่เขาออกไปอย่างรวดเร็ว

"งั้นตามคำขอของฝ่ายจำเลย...ศาลขอเชิญพยานโมริ โคโกโร่...."

"ช้าก่อน!!!!(Hold it!)"

ตุ๊บ!

อัยการโกโดวางถ้วยกาแฟลงบนโต๊ะอย่างแรง

เสียงนั้นดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที

ในขณะนั้น เขาได้เปิดใช้งาน"กระสุนแห่งความจริง" ทันที !

【"กระสุนแห่งความจริง" : 4/5】

เพื่อบังคับให้ผู้พิพากษาเปลี่ยนใจจากความคิดเดิม...เขาจึงต้องใช้วิธีนี้เท่านั้น!

"เช่นเดียวกับผงกาแฟที่ไม่ละลายทันทีเมื่อเทลงในน้ำ...นักสืบโมริที่เพิ่งขึ้นให้การครั้งแรกก็จำเป็นต้องสั่งสมประสบการณ์เช่นกัน"

"เขาต้องรีบขึ้นศาลโดยไม่คิดถึงคำให้การของตัวเอง...ใจร้อนเกินไปแล้ว!"

"ดังนั้นท่านผู้พิพากษาโปรดอนุญาตให้นักสืบโมริให้การเป็นพยานตามความจริงหลังจากที่เขาได้คิดอย่างรอบคอบแล้วด้วยครับ!!!"

นี่คือ!...วิธีการสำคัญของอัยการในการแก้ไขคำให้การ!

ในเกมซีรีส์ Ace Attorney ทาคานากะมักจะรู้สึกหงุดหงิดกับเรื่องนี้อยู่บ่อยครั้ง

ในเมื่อเขากำลังทำหน้าที่เป็นอัยการชั่วคราว...การใช้วิธีนี้กับทนายความจึงเป็นการแก้แค้นที่สมควรได้รับแม้จะรู้สึกดีแบบแปลกๆก็ตาม!

"อะไรนะ!?...ทำแบบนั้นได้ด้วยงั้นเหรอ!?"

นากาโนะ มูเนกิทนายความหน้าใหม่ที่เข้าร่วมการว่าความครั้งแรกของตนเอง รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก

ไม่จริงน่า!?...แก้ไขคำให้การในชั้นศาลเนี่ยนะ!?

คิดจริงๆหรือว่าผู้พิพากษาและทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์เป็นคนโง่!?

จากนั้นผู้พิพากษาก็พยักหน้าพร้อมกับกล่าวด้วยความเข้าใจอย่างฉับพลันว่า:

"อ๋อ!...อย่างนี้นี่เอง!...ศาลได้พิจารณาสถานการณ์ของนักสืบโมริแล้ว"

"เอาละ...นักสืบโมริ...กรุณาแก้ไขคำให้การของคุณด้วย"

"จำไว้ว่าครั้งนี้คุณต้องระบุ 【ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ทั้งหมด】ที่คุณรู้"

(เพื่อทำแบบนี้...ทาคานากะนายกลายเป็นคนประเภทที่ทำทุกอย่างเพื่อชัยชนะไปแล้วหรือไงกัน?)

(การใช้กลยุทธ์ป้องกันตัวที่น่ารังเกียจนี้มัน!?...)

เอริคิดในใจ

จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงตบโต๊ะ

เสียงนั้นไม่ได้มาจากโต๊ะอัยการฝั่งตรงข้ามแต่มาจากโต๊ะทนายความที่อยู่ติดกัน

ใช่แล้วคนที่ตบโต๊ คือทนายความหน้าใหม่นากาโนะ มุเนกินั่นเอง!

เขาไม่สนใจว่านี่คือห้องพิจารณาคดีและกล่าวหาอัยการที่อยู่ตรงข้ามเขาเสียงดัง

"ขอคัดค้าน!...ฝ่ายจำเลยขอคัดค้านเรื่องนี้!"

"ผมขอกล่าวหาอัยการโกโดว่าใช้อำนาจในทางที่ผิดและให้ที่พักพิงแก่อาชญากร!"

"ผมขอฟ้องเขา[ต่อศาล]!!!"

เมื่อได้ยินคำพูดนั้นทุกคนในศาลต่างตกตะลึง

แม้แต่ทาคานากะที่เพิ่งหยิบแก้วกาแฟจากโต๊ะขึ้นมาจิบเล็กน้อยเพื่อสงบสติอารมณ์...ก็ยังควบคุมอารมณ์ไม่อยู่

ช่างโง่เขลา!....นี่มันคนใจร้อนแบบไหนกันเนี่ย!?

กล่าวหาอัยการฝ่ายตรงข้ามว่าใช้อำนาจในทางที่ผิดในศาล?

เด็กคนนี้ไม่รู้จักระเบียบในห้องพิจารณาคดีหรือไงกันนะ?

ถ้าไม่ใช่เพราะอุปกรณ์ที่ปิดตาเขาไว้ทาคานากะคงเหงื่อท่วมตัวไปแล้ว

ต้องยอมรับว่าการกระทำของเขาเมื่อครู่นี้มีลักษณะของการใช้อำนาจในทางที่ผิดอยู่บ้าง

แต่กลุ่มอัยการทุกคนก็ทำแบบนี้กันและผู้พิพากษาก็เห็นด้วย

แล้วอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป...ยากที่จะบอกได้!

ผู้ชมต่างส่งเสียงโห่ร้องอย่างโกลาหล

รันมองดูสถานการณ์เบื้องล่างด้วยความกังวลใจอย่างมาก

โซโนโกะเพื่อนสนิทของเธอซึ่งเดินทางไปศาลพร้อมกับเธอก็รู้สึกสงสัยอยู่บ้าง

"รันสิ่งที่ทนายความคนนั้นพูดเป็นความจริงหรือเปล่า? อัยการใช้อำนาจในทางที่ผิดจริงงั้นหรือ!?"

"โอ้!แต่ฉันว่าไม่นะ!...เพราะว่าอัยการโกโดหล่อม๊ากกกเลยละ!!!"

ตอนนี้โซโนโกะกำลังยอมจำนนต่อนิสัยเก่าของเธอแล้ว — — — — 【ความหลงใหล】

ในสายตาของเธอ

เขาถือแก้วกาแฟพูดจาด้วยน้ำเสียงลึกซึ้งและสวมอุปกรณ์ลึกลับที่ดูน่าประทับใจ

เขาดูเป็นคนที่มีความสามารถและมีสไตล์ทรงเท่เป็นพิเศษ

"อ๊าา!...ฉันอยากรู้จริงๆว่าใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้เครื่องมือของอัยการโกโดเป็นแบบไหนกันนะ!!!"

"...ฮ่ะ?"

รันผู้ซึ่งเพิ่งกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ของอัยการโกโดหันหน้ามาด้วยความประหลาดใจ

เธอมองไปที่โซโนโกะพลางนึกถึงตอนที่เธอเห็นทนายทาคานากะ

ถึงแม้ว่าทนายความหนุ่มในชุดสูทสีน้ำเงินผู้ใช้เวทมนตร์ได้นั้นจะหล่อเหลามากก็ตาม

แต่หัวเม่นแบบนั้นโซโนโกะจะชอบจริงๆงั้นเหรอ?

(อืม...อย่าเพิ่งบอกโซโนโกะว่าอัยการโกโดคือทนายความทานากะดีกว่า)

(ไม่งั้นโซโนโกะจะต้องผิดหวังแน่ๆถ้าเธอรู้เข้า!)

รันตัดสินใจอย่างลับๆ

โซโนโกะก็ไม่รู้เลยว่าเพื่อนสนิทของเธอปิดบังเรื่องนี้จากเธอ

เธอดูฉากการพิจารณาคดีด้านล่างด้วยความตื่นเต้นจากนั้นก็อุทานออกมาด้วยความตื่นเต้นอย่างกะทันหันว่า

"ท่านผู้พิพากษาได้ตัดสินแล้ว! โอ้...ฉันบอกแล้วไงว่าอัยการโกโดจะไม่เป็นไร!"

ปัง! ปัง! ปัง!

ผู้พิพากษาเคาะค้อนซ้ำๆ พร้อมกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า

"เงียบ! เงียบ! ศาลนี้ต้องการความสงบ!"

"ศาลมีคำสั่งยกฟ้องคดีของทนายความนาคาโนะต่ออัยการโกโด"

"เนื่องจากการกระทำของอัยการโกโดไม่ได้ละเมิดกฎที่อัยการต้องปฏิบัติตาม"

"ทนายนาคาโนะโปรดปฏิบัติตามระเบียบวินัยของศาลมิเช่นนั้นศาลจะขับไล่คุณออกจากห้องพิจารณาคดี"

ปัง!

นากาโนะ มุเนกิทุบโต๊ะชี้ไปที่ผู้พิพากษาแล้วตะโกนว่า

"ท่านบอกว่าไม่ผิดก็คือไม่ผิดกฎงั้นเหรอ? ผมเห็นชัดเจนว่านี่เป็นการละเมิดกฎ!"

"ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป 【อย่าเสียเวลาเรื่องการพิจารณาคดีเลย】!"

เอริเอามือปิดหน้าผากมองดูไม่ได้

"ทนายนาคาโนะคิดว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่กันแน่?"

ผู้พิพากษาจ้องมองนาคาโนะ มุเนกิอย่างดุดัน

"ผมก็แค่ตบโต๊ะเท่านั้นเอง!"

นากาโนะ มุเนกิตอบกลับ

"ลองอีกครั้งไหมละ?"

สีหน้าของท่านผู้พิพากษาแสดงความไม่พอใจอย่างยิ่ง

นากาโนะ มุเนกิเอื้อมมือออกไปลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเกาหลังศีรษะอย่างเก้ๆ กังๆ

"ฮ่าๆๆ..ผมจะไม่ทำอีกแล้วครับ"

ในที่สุดศาลก็สงบลง

ผู้พิพากษาตั้งสติได้...ดูเหมือนว่าถึงเวลาที่โมริ โคโกโร่จะให้การอีกครั้งแล้ว

ปัง!

เขาจึงเคาะค้อนอีกครั้งหนึ่ง

"ในเมื่อทนายฝ่ายจำเลยเงียบไปแล้ว...งั้นเรามาดำเนินการพิจารณาคดีต่อกันเถอะ"

"พยานนักสืบโมริ โคโกโร่โปรดให้การเป็นพยานครั้งนี้อย่าประมาทเลินเล่ออีกนะครับ"

(จบตอน)