EP.371 ข่าวใหม่ - ร้านเกม ZAS เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการแล้ว

EP.371 ข่าวใหม่ - ร้านเกม ZAS เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการแล้ว

วันเสาร์ที่ 15 พฤศจิกายน 1992

ไม่นานหลังจากที่เครื่องเกมอาร์เคด ZAGE ถูกส่งมาติดตั้งที่ Bakudan Arcade ประตูได้เปิดต้อนรับลูกค้าในวันหยุดสุดสัปดาห์อย่างเป็นทางการ ในขณะที่ซาโบรุรับประทานอาหารเช้าอย่างเงียบๆอยู่ใกล้ๆ จิบชาและครุ่นคิดถึงช่วงเวลานั้น ลูกค้าประจำก็เริ่มทยอยเข้ามาในร้านเกม โดยไม่รู้เลยว่าจะมีเซอร์ไพรส์อะไรรอพวกเขาอยู่

ในบรรดาผู้ที่มาถึงก่อนใครเพื่อน มีซาคากิ บัณฑิตจบใหม่จากมหาวิทยาลัยที่ยังคงทำงานพาร์ทไทม์และกำลังหางานประจำที่มั่นคงอยู่ เขายังคงทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านเกมบาคูดัน เขาเดินไปยังร้านเกมบาคูดันโดยสะพายเป้ไว้บนไหล่ข้างนึง เตรียมตัวในใจสำหรับการทำงานกะต่อไปหลังเคาน์เตอร์ขายของรางวัล

"เห้ย... ฉันรักการทำงานที่นี่นะ แต่ฉันหวังจริงๆว่าจะได้งานประจำที่มั่นคงกว่านี้ในเร็วๆนี้" ซาคากิพึมพำกับตัวเอง "ถ้าฉันได้ทำงานที่ ZAGE ก็คงดี..."

ขณะที่เขาก้าวเข้าไปข้างใน สายตาของเขาก็จับจ้องไปที่ตู้เกมอาร์เคด 3 ตู้ที่ไม่คุ้นเคย ซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ใกล้ทางเข้า

"หืม ? นั่นอะไรน่ะ ?" เขาขยิบตาด้วยความงุนงงกับดีไซน์ที่ดูทันสมัยและป้ายไฟเรืองแสงของเครื่องจักรเหล่านั้น จากนั้นเขาก็เห็นร่างที่คุ้นเคยยืนอยู่ข้างๆพวกมัน โดยกำลังจิบเครื่องดื่มจากถ้วยกระดาษ

เขาแค่ต้องการถามโทกิว่าเกมตู้ใหม่นั่นคืออะไร "คุณโทกิ นั่นมันอะไรนะ— ซาโบรุ!?" ซากากิอุทานออกมา เกือบทำกระเป๋าหล่น

ซาโบรุเงยหน้าขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มและยกถ้วยขึ้น "โย่ ซาคากิ อรุณสวัสดิ์"

ซาคากิรีบวิ่งเข้ามาด้วยความตกตะลึง “นายมาทำอะไรที่นี่ ? นี่มันอะไรกัน ?”

ซาโบรุชี้ไปที่เครื่องเกมอาร์เคดทั้งสามเครื่อง "นี่คือโปรเจกต์ล่าสุดของฉันเอง ระบบเกมอาร์เคด ZAGE รุ่นใหม่ล่าสุด อยากลองเล่นดูไหม ?"

ดวงตาของซาคากิเป็นประกายด้วยความรู้สึกผสมผสานระหว่างความทึ่งและความอิจฉา "ฉันอยากทำนะ...แต่...ที่จริงแล้ว ซาโบรุ ฉันมีเรื่องอยากถามอยู่อย่างนึง ฉันเพิ่งเรียนจบ และ...คือ ฉันพอจะมีโอกาสสมัครงานที่ ZAGE ได้ไหม ? หรืออาจจะเข้าร่วมทีม ?"

ซาโบรูหัวเราะเบาๆ "อืม เรามีกระบวนการคัดเลือกพนักงานโดยเฉพาะนะ ส่งเรซูเม่และใบสมัครกับฝ่ายบุคคลวันจันทร์นี้ แล้วฉันจะดูแลให้พวกเขาเห็นเอง ฉันจะช่วยพูดถึงนายให้ แต่ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของนายแล้วล่ะ"

"เยี่ยมไปเลย!" ซาคากิพูดพลางกระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้น "ฉันจะส่งงานทันทีในเช้าวันจันทร์เลย!"

"ดีเลย แต่ตอนนี้" ซาโบรุพูดพร้อมกับขยิบตา "ไปลองเล่นเกมในตู้เกมดูก่อนดีกว่า พวกนี้จะดึงดูดคนมาเยอะเร็วแน่"

ซาคากิหันไปมองแล้วอ้าปากค้างเมื่อเห็นแถวยาวเหยียดที่กำลังก่อตัวอยู่ด้านหลังเขา "ไม่จริง... คนแน่นขนาดนี้เลยเหรอ ?! บ้าจริง!"

ซาโบรุหัวเราะเบาๆขณะจิบกาแฟ

ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ร้านบาคูดันก็กลายเป็นแหล่งรวมความตื่นเต้นคึกคัก ผู้เล่นต่างพากันไปรวมตัวกันรอบตู้เกมใหม่ ส่งเสียงเชียร์ ตะโกน และรอคิวเล่น บรรยากาศในอาร์เคดเต็มไปด้วยพลังงาน

ซาโบรุพิงกำแพงข้างๆ โทกิมองดูความวุ่นวายที่เกิดขึ้นด้วยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ

"ดูเหมือนว่าคุณจะต้องสั่งเครื่องจักรเพิ่มแล้วนะครับ คุณโทกิ" เขากล่าว

โทกิถอนหายใจออกมาด้วยเสียงหัวเราะปนเสียงคราง "ใช่เลย เกมพวกนี้มันสุดยอดจริงๆ ฉันไม่คิดว่าจะได้รับการตอบรับขนาดนี้"

ภายในร้านเกม บรรยากาศเริ่มคึกคักมากขึ้นเรื่อยๆ

กลุ่มนักเรียนมัธยมปลายผลัดกันเล่นเกม ZAS - Rampage ตะโกนโหวกเหวกเหมือนคนบ้าขณะทำลายตึกระฟ้าแบบพิกเซล เด็กคนนึงที่เล่นเป็นจอร์จ กอริลลาแทบจะน้ำลายฟูมปากเลยทีเดียว

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ตายซะเถอะ พวกมนุษย์ตัวเล็กๆ!" เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

"ฉันคือเทพแห่งการทำลายล้าง!" เพื่อนของเขาตะโกนพลางทุบรถถังอย่างสนุกสนาน ขณะที่ลิซซี่กำลังทำหน้าเหยเก

ในเครื่องเล่นเกม ZAS - Streets of Rage วัยรุ่น 2 คนวางแผนร่วมกันโจมตีบอสประจำด่าน

"เบี่ยงเบนความสนใจเขาไปก่อน ในขณะที่ฉันไปคว้าถัง!" คนนึงพูด

"เข้าใจแล้วเพื่อน!" อีกคนตอบพลางบังคับ Blaze เข้าประจำตำแหน่ง ขณะที่ Axel โอบล้อมศัตรู พวกเขาทำแผนการได้อย่างสมบูรณ์แบบ และส่งเสียงเชียร์ดังลั่น

ที่ตู้เกม Street Fighter ซาคากิได้โอกาสเล่นกับริกกี้เสียที

ริกกี้เลือกชุนลี่ด้วยความดีใจ "เฮ้ย ต้นขาของชุนลี่อันตรายมาก เธอคือภรรยาคนใหม่ของฉัน"

"ตัวละครหญิงสุดฮอตทุกตัวคือภรรยาของนาย" ซาคากิสวนกลับพร้อมหัวเราะ "นายมันไม่มีมาตรฐานเลย"

ริกกี้อุทานออกมาว่า "นั่นเป็นการใส่ร้าย!"

ซาคากิเลือกแซนกีฟและยิ้มอย่างบ้าคลั่ง "ถึงเวลาแล้วที่พลังของกล้ามเนื้อแห่งโซเวียตจะแสดงออกมา!"

ทั้ง 2 เริ่มต่อสู้กันอย่างดุเดือด แซนกีฟจับชุนลี่กลางอากาศและทุ่มเธอลงพื้น

"โกง!" ริกกี้ตะโกน "เจ้ากอริลลาตัวนั้นเอาชนะราชินีของฉันได้ยังไง ?!"

"นี่แหละคือพละกำลังที่แท้จริง! ลูกผู้ชายตัวจริงต้องใช้ท่าจับล็อก!" ซาคากิร้องตะโกนอย่างมีชัย

"นายมันใจร้ายมาก! ชุนลี่สมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้!" ริกกี้คร่ำครวญ

คำพูดเยาะเย้ยถากถางของพวกเขาดังก้องไปทั่วร้านเกม ทำให้ผู้คนรอบข้างหัวเราะกัน

ในขณะเดียวกัน แถวของผู้เล่นที่รอคอยอย่างใจจดใจจ่อก็เริ่มหงุดหงิดมากขึ้นทุกนาทีที่ผ่านไป

"เฮ้ รีบๆหน่อยสิ! ฉันยืนรออยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้ว!"

"เร็วเข้า หยุดเล่นคนเดียวได้แล้ว! ฉันอยากลองเล่น Rampage มานานแล้ว!"

"เฮ้ย จบเรื่องได้แล้ว! ปล่อยให้คนอื่นได้เล่น Street Fighter บ้างสิ!"

เสียงบ่นคล้ายๆ กันดังขึ้นหลังตู้เกมแต่ละตู้ ผู้เล่นบางคนเดินไปเดินมา ยืดคอเพื่อมองให้ชัดขึ้น ในขณะที่บางคนกำเหรียญไว้แน่นในมือ ทบทวนคอมโบหรือกลยุทธ์ในใจ แม้จะมีความตึงเครียด แต่บรรยากาศก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น—เป็นการย้ำเตือนว่ามีบางสิ่งที่พิเศษอย่างแท้จริงเพิ่งมาถึงร้านเกมในละแวกบ้านของพวกเขา

ซาโบรุหยุดยิ้มไม่ได้เลย

เขาหันไปหาโทกิพลางหัวเราะเบาๆ "นี่...นี่แหละคือเหตุผลที่ผมทำในสิ่งที่ผมทำ การได้เห็นผู้คนสนุกสนานขนาดนี้ ไม่มีอะไรเทียบได้เลย"

โทกิพยักหน้าช้าๆ เขามองกลุ่มเด็กๆที่จ้องมองด้วยความทึ่งเมื่อเครื่องเล่นเกมสว่างขึ้นพร้อมเสียงและสีสันต่างๆ "ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว เธอไม่ได้แค่ทำให้เกมตู้กลับมา เธอทำให้มันมีมนต์ขลังอีกครั้ง"

ซาโบรุไขว้แขนด้วยความภาคภูมิใจที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก "นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น รออีกหน่อยเถอะว่าคลื่นลูกต่อไปจะมาถึง"

เขาอยู่ต่ออีก 1 ชั่วโมง จดบันทึกในใจและเพลิดเพลินไปกับปฏิกิริยาของผู้เล่น ทุกรอยยิ้ม ทุกเสียงหัวเราะ ทุกเสียงตะโกนแข่งขันยิ่งเติมเชื้อไฟให้เขา

สุดท้าย เขาโบกมือลาโทกิ “ผมจะกลับมาเร็วๆนี้ ตอนนี้หน้าที่เรียกร้อง”

โทกิยกนิ้วโป้งให้ "ขอบคุณอีกครั้งนะ ซาโบ และบอกนันโดด้วยว่าเครื่องพวกนี้คุ้มค่าทุกเยน และฉันจะสั่งเพิ่มเร็วๆนี้"

ขณะที่ซาโบรุขี่ม้าซิลเวอร์เร็กเกอร์ออกไป เสียงพูดคุยด้วยความตื่นเต้นก็ดังตามหลังเขาไป

เหตุการณ์คล้ายกันนี้กำลังเกิดขึ้นกับร้าน Dream Catcher เช่นกัน และซาโตนากะต้องการสั่งซื้อตู้เกม ZAS รุ่นใหม่เพิ่มเติม

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________