บทที่ 488 วงล้อมกองทัพแมลง (1/2)

แมวตัวนี้เป็นเพียงจิตวิญญาณค่ายกล (เจิ้นหลิง) หลังจากที่สวี่เฮยช่วยชีวิตนางไว้ในปีนั้น นางก็ถือวิสาสะเรียกเขาว่าสามีอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำเอาสวี่เฮยถึงกับพูดไม่ออก

"อย่าเรียกข้าว่าสามี ข้ากับเจ้าไม่ได้เป็นอะไรกัน" สวี่เฮยกล่าว

"แต่ว่า คนในสำนักเมี่ยวอิน (เสียงสวรรค์) เขาก็เรียกกันแบบนี้นี่นา" แมววิญญาณแย้ง

"พวกนางก็ส่วนพวกนาง ข้าก็ส่วนข้า เจ้าเรียกชื่อข้าก็พอแล้ว" สวี่เฮยบอกอย่างอ่อนใจ

แมววิญญาณจึงต้องรับคำอีกครั้ง

ส่วนที่ต้องใช้คำว่า "อีกครั้ง" ก็เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่สวี่เฮยต้องคอยแก้คำเรียกของนาง

ตอนที่สวี่เฮยช่วยนางไว้ทีแรก เขาตั้งใจจะหาที่ลับตาคนแล้วปล่อยนางไป แต่อีกฝ่ายเป็นถึงจิตวิญญาณค่ายกล หากปล่อยออกไปโดยไม่มีที่สถิต ก็ย่อมต้องแตกซ่านหายไปอย่างแน่นอน

แม้เรื่องระหว่างเขากับ 'จิ่วเย่ว์' (เดือนเก้า) จะเป็นเพราะเฮยหวง (หมาเหลือง) จับคู่ให้มั่วๆ แต่จะให้ทิ้งขว้างไม่ไยดี ปล่อยให้นางดับสูญไป สวี่เฮยก็ทำใจไม่ได้

สวี่เฮยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็นึกแผนการบางอย่างออก จึงถามขึ้นว่า "ในภายภาคหน้า หากข้าหลอมของวิเศษสำเร็จ ไม่ทราบว่าเจ้า... ยินดีจะมาเป็นจิตวิญญาณของวิเศษ (ชี่หลิง) หรือไม่?"

หวงฝู่ตวนหลงเชี่ยวชาญด้านการหลอมอาวุธที่สุด ในความทรงจำสืบทอดของเขามีสุดยอดวิชาหลอมอาวุธยุคบรรพกาล ซึ่งมีส่วนที่เกี่ยวกับจิตวิญญาณของวิเศษอยู่ด้วย

สวี่เฮยบังเอิญได้วิธีที่จะผสานจิ่วเย่ว์เข้ากับของวิเศษ เพื่อให้นางกลายเป็นจิตวิญญาณของวิเศษ ขอเพียงบำเพ็ญเพียรจนสำเร็จ ในอนาคตก็ย่อมมีโอกาสบรรลุมรรคผล

"ดีเลย! ขอแค่ช่วยท่านพี่ได้ ข้ายินดีทำทุกอย่าง!" จิ่วเย่ว์ตอบด้วยความตื่นเต้น

พอได้ยินคำเรียกขานนั้น สวี่เฮยก็หมดแรงจะเกลี้ยกล่อม ได้แต่ส่ายหน้าถอนหายใจ แล้วถามว่า "เจ้าชื่ออะไร?"

"ท่านพี่ ข้าชื่อจิ่วเย่ว์ จิ่วที่แปลว่าเก้า เย่ว์ที่แปลว่าพระจันทร์" จิ่วเย่ว์บอกอย่างร่าเริง

"ข้าชื่อสวี่เฮย ต่อไปเจ้าต้องเรียกข้าว่าสวี่เฮย จำไว้ล่ะ อย่าเรียกผิดอีก" สวี่เฮยกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"ได้เลยๆ สวี่เฮย" จิ่วเย่ว์รับคำ

จากนั้น สวี่เฮยก็เงยหน้าขึ้นมองตราประทับหงส์เพลิงเบื้องบน

เก็บตัวฝึกวิชามาปีกว่า ถึงเวลาต้องฝ่าออกไปเสียที

ตลอดปีครึ่งที่ผ่านมา เขาไม่เพียงแต่ทะลวงระดับพลังบำเพ็ญ แต่ความรู้ความเข้าใจก็ก้าวหน้าไปไกลลิบ ย่อมต้องเป็นเช่นนั้น เพราะนั่นคือความทรงจำสืบทอดของผู้บำเพ็ญระดับฮั่วเสิน โดยเฉพาะการศึกษาเรื่องของวิเศษนั้นถือว่าทะลุปรุโปร่ง

อย่างเช่นตราประทับหงส์เพลิงบนหัวนี้ สวี่เฮยก็หาวิธีทำลายได้ถึงสามวิธีแล้ว

สวี่เฮยนึกคิดเพียงวูบเดียว ก็สร้างร่างแยกออกมาสี่ร่าง ประจำอยู่ทั้งสี่ทิศ

จากนั้น เขาก็หยิบวัตถุดิบที่เรียกว่า 'หินผลึกหมึก' (ม่อจิงสือ) ออกมา เดินเข้าไปใกล้ตราประทับหงส์เพลิง หลอมละลายมัน แล้วผสานเข้าไปในตราประทับโดยตรง

นี่คือวิชาหลอมอาวุธที่ได้รับการสืบทอดมาจากหวงฝู่ตวนหลง มีชื่อว่า 'เคล็ดวิชาสี่สัญลักษณ์หลอมนภา' (ซื่อเซี่ยงต้วนเทียนเจวี๋ย)

เป็นการดึงดูดพลังสี่สัญลักษณ์ (ซื่อเซี่ยง) แห่งฟ้าดินมาขัดเกลาและเสริมความแข็งแกร่งให้ของวิเศษ! แน่นอนว่า ด้วยพลังของสวี่เฮยในตอนนี้ย่อมไม่มีทางทำสำเร็จ จุดประสงค์ที่เขาทำเช่นนี้ ก็เพียงเพื่อทำลายโครงสร้างของตราประทับหงส์เพลิง เพื่อให้ระบบการทำงานของมันพังทลายลงก็เท่านั้น

ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม หลังจากที่ตราประทับหงส์เพลิงดูดซับหินผลึกหมึกเข้าไป จู่ๆ มันก็สั่นสะเทือนขึ้นมาเอง สิ่งเจือปนนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมา และมีเสียงคล้ายอสนีบาตคำรามดังกึกก้องออกมาจากภายใน

"ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!"

ทันใดนั้น เปลวไฟสี่สายก็พวยพุ่งออกมาจากตราประทับ กระแทกเข้าร่างแยกทั้งสี่ของสวี่เฮย ร่างแยกเหล่านั้นถูกแผดเผาจนมอดไหม้ไปในพริบตา ไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน

และในวินาทีนั้นเอง มิติที่เคยถูกตราประทับหงส์เพลิงปิดผนึกไว้ ก็เกิดความปั่นป่วนขึ้นเล็กน้อย

สวี่เฮยตัดสินใจอย่างเด็ดขาด บีบยันต์เคลื่อนย้ายขนาดเล็ก (เสี่ยวหนัวอี๋ฝู) ให้แตกออก เคลื่อนย้ายร่างไปไกลกว่าร้อยจั้ง หลุดพ้นจากระยะการถูกสะกดได้อย่างสำเร็จ

"สำเร็จแล้ว!" สวี่เฮยดีใจจนแทบคลั่ง

หลังจากมิติถูกบีบอัดอย่างต่อเนื่อง ยันต์เคลื่อนย้ายขนาดเล็กก็ทำได้เพียงเคลื่อนย้ายไปไกลสุดแค่ร้อยจั้ง ทว่า ขอเพียงหลุดพ้นจากพันธนาการของตราประทับหงส์เพลิงนี้ได้ ก็เพียงพอแล้ว

สวี่เฮยอาศัยวิธีนี้ หลุดพ้นจากการถูกสะกดและปิดผนึกได้อย่างงดงาม