บทที่ 212 พันธมิตรต่อต้านจิ่วโจวที่ล่มสลาย! ลอร์ดระดับสูงที่ถอนตัวจากพันธมิตร!

บทที่ 212 พันธมิตรต่อต้านจิ่วโจวที่ล่มสลาย! ลอร์ดระดับสูงที่ถอนตัวจากพันธมิตร!

[ประกาศ: มอบรางวัลให้เสิ่นหลิน 650,000 คะแนน!]

เกือบจะวินาทีเดียวกับที่เสียงประกาศพิเศษจากมหาทวีปไร้สิ้นสุดดังขึ้นในหูของลอร์ดแต่ละประเทศ ทั่วทั้งระนาบเงินก็พลันระเบิดความฮือฮาขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!! โดยเฉพาะเมื่อทุกคนได้เห็นกับตาว่าคะแนนของเสิ่นหลินพุ่งพรวดจาก 350,000 แต้ม ทะยานขึ้นสู่ 1,000,000 คะแนน ในพริบตา เหล่าลอร์ดระดับเงินทั้งหมดต่างอึ้งกิมกี่อยู่กับที่!!

โดยเฉพาะกลุ่มของนากาชิมะ โชฮิโระ ที่เมื่อครู่ยังฉลองกันอย่างรื่นเริงว่าอันดับหนึ่งอยู่ในกำมือแน่ๆ บัดนี้กลับรู้สึกเหมือนมีสายฟ้าฟาดลงกลางกบาลซ้ำแล้วซ้ำเล่า!!

บารอน ชิป: “โฮะ... Holy Shit!!!”

บารอน ชิป: “ประกาศเมื่อกี้ว่าไงนะ!! มหาทวีปไร้สิ้นสุดเพิ่งประกาศอะไรออกมา?!”

บารอน ชิป: “ไอ้ลอร์ดลิงจิ่วโจวเสิ่นหลินนั่น!! ในระลอกที่สี่มันคว้าไปได้ถึงหกแสนห้าหมื่นคะแนนเชียวเหรอ?!”

บารอน ชิป: “หกแสนห้าหมื่นคะแนน!! ถ้ารวมกับสามแสนห้าเดิมของมัน... ก็เท่ากับว่ามันมีคะแนนหนึ่งล้านเต็มๆ เลยนะโว้ย!!”

บารอน ชิป: “ฟักยู!!!”

ปาร์ค กึนชาง: “หะ... หนึ่งล้านคะแนน?!”

ปาร์ค กึนชาง: “อาซี่บ้า! ไอ้เสิ่นหลินลอร์ดจิ่วโจวนั่นมันไปทำอะไรมาวะ!”

คาวาโมโตะ จิโร่: “ด้วยพลังเพียงคนเดียว... ฆ่าอสูรกายแห่งขุมนรกเลเวลสามสิบสี่ไปหนึ่งแสนห้าหมื่นตัว?! แถมยังมีไททันยักษ์เลเวลสามสิบห้าอีกห้าหมื่นตัวเนี่ยนะ?!”

คาวาโมโตะ จิโร่: “บาก้ายาโร่!! ไอ้เสิ่นหลินนั่นมันยังเป็นลอร์ดระดับเงินอยู่จริงหรือเปล่าวะ?!”

คาวาชิมะ อิโตะ: “ไททันยักษ์เลเวลสามสิบห้าตั้งห้าหมื่นตัวนะ ถึงพวกมันจะโดนกฎของระนาบเงินกดพลังไว้ก็เถอะ...”

คาวาชิมะ อิโตะ: “แต่มันจะโดนกดจนขนาดถูกเสิ่นหลินฆ่าตายเรียบภายในชั่วโมงเดียวได้ยังไงกัน?! มันเป็นไปไม่ได้!”

บารอน ชิป: “ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าไอ้จิ่วโจวนั่นมันโกงหรือเปล่า!”

เจิ้งเสี่ยวหมิง: “อย่าเพิ่งเถียงเรื่องโกงไม่โกงเลย! สิ่งที่เราควรสนตอนนี้คือคะแนนของเสิ่นหลิน!”

เจิ้งเสี่ยวหมิง: “หนึ่งล้านคะแนนนะโว้ย! ต่อให้พวกเราทั้งสิบเจ็ดคนยกคะแนนระลอกสี่ให้นากาชิมะคนเดียว คะแนนของนากาชิมะก็ไม่มีทางพุ่งไปถึงล้านแต้มเพื่อแซงมันได้หรอก! จริงไหม?!”

ปาร์ค กึนชาง: “ใช่! คะแนนของเสิ่นหลินหนึ่งล้านแต้มนี่มันยึดอันดับหนึ่งระลอกสี่ไว้แบบเบ็ดเสร็จเลย!”

ปาร์ค กึนชาง: “ตอนนี้คะแนนของนากาชิมะเพิ่งจะเฉียดห้าแสนเอง ต่อให้กินคะแนนจากลอร์ดระดับสูงที่เหลืออีกสิบคน ก็แซงไม่ถึงล้านหรอก!”

ปาร์ค กึนชาง: “อย่างมากที่สุดก็ได้แค่แปดแสนแต้ม!”

ปาร์ค กึนชาง: “แปดแสนกับหนึ่งล้าน มันยังห่างกันตั้งสองแสนนะโว้ย! รอบนี้จะเอาอะไรไปกวดมันทัน?!”

เมื่อมองดูคะแนนปัจจุบันของเสิ่นหลิน ลอร์ดระดับสูงทั้ง 17 คนในพันธมิตรต่อต้านจิ่วโจวต่างรู้สึกอัดอั้นตันใจจนไฟแห่งความโกรธแทบจะระเบิดออกมา!! ตอนแรกอุตส่าห์มั่นใจว่าพอได้ลอร์ดระดับสูงคนใหม่มาเสริมทัพอีก 2 คน จะสามารถแซงเสิ่นหลินได้อย่างง่ายดาย แต่ใครจะไปนึก...

ว่าเสิ่นหลินจะโซโล่เดี่ยวฆ่าสัตว์ร้ายบรรพกาลไปถึงสองแสนตัวในระลอกเดียว! แถมในนั้นยังมีไททันยักษ์เลเวล 35 ถึงห้าหมื่นตัวอีกด้วย! พวกนากาชิมะคิดยังไงก็คิดไม่ออกว่ายูนิตมนุษย์ของเสิ่นหลินใช้วิธีไหนจัดการศัตรูมหาศาลขนาดนั้นได้!

ในขณะที่พรรคนากาชิมะยังคงตกตะลึง ภายใน “ช่องแชทโลก” ก็เกิดการระเบิดบทสนทนาจนระนาบสั่นสะเทือน!!

“เชี่ยยย!! พี่น้องทุกคน!!”

“ได้ยินประกาศจากระบบหรือเปล่า!!”

“เสิ่นหลินฆ่าสัตว์ร้ายไปสองแสนตัวคนเดียวในระลอกสี่!”

“กวาดไปทีเดียวหกแสนห้าหมื่นคะแนน!”

“แม่เจ้าโว้ย! คะแนนรวมตอนนี้แตะหลักล้านไปแล้ว!”

“คะแนนหลักล้าน? Holy Shit! เรื่องจริงว่ะ!”

“Shit! หนึ่งล้านคะแนน! เสิ่นหลินนี่มันโด๊ปยาอะไรเข้าไปวะ ทำไมมันถึงได้ดุขนาดนี้!”

“หนึ่งล้านแต้มนะโว้ย! นากาชิมะตอนนี้เพิ่งได้แค่ห้าแสนเอง ห่างกันตั้งเท่าตัว!”

“จบเห่แล้ว! ฉันว่านากาชิมะรอบนี้แหละ... พลาดอันดับหนึ่งของจริงแล้วล่ะ!”

“พี่ชายข้างบน! แก้คำพูดด้วยนะ นี่ไม่ใช่พลาด ‘ครั้งแรก’ แต่มันคือพลาด ‘ซ้ำแล้วซ้ำเล่า’ ต่างหาก!”

“เอาตรงๆ นะ... ตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกสงสารพวกนากาชิมะขึ้นมาตะหงิดๆ แล้วว่ะ!”

“พวกนายคิดดูดิ เพื่อจะชิงที่หนึ่งกับเสิ่นหลิน ลอร์ดระดับสูงสิบหกคนยอมยกคะแนนตั้งสามรอบให้นากาชิมะคนเดียวเพื่อปั๊มแต้ม!”

“แต่ผลลัพธ์คืออะไร? เสิ่นหลินหงายการ์ด ‘ซูเปอร์ดับเบิ้ล’ (Super Double) คะแนนทิ้งห่างนากาชิมะไปเท่าตัวเฉยเลย!”

“ฮ่าๆๆๆ! พี่ชายข้างบน เลิกพูดเหอะ เดี๋ยวฉันขำตาย!”

“คนที่ขาดทุนที่สุดรอบนี้ไม่ใช่นากาชิมะนะ แต่เป็นพวกลอร์ดระดับสูงที่โดนนากาชิมะกล่อมมาเป็นพวกต่างหาก!”

“ฉันเดาว่านะ ป่านนี้ลอร์ดสิบหกคนที่เหลือในพันธมิตรนั่น คงอยากจะยกทัพไปถล่มนากาชิมะแทนแล้วล่ะ!”

“ไอ้คนฉลาดข้างบน! ตัดคำว่าเดาออกไปได้เลย แล้วเปลี่ยนเป็นคำว่า ‘แน่นอน’ แทน!”

“เจอเสิ่นหลินโชว์เทพขนาดนี้เข้าไป พันธมิตรต่อต้านจิ่วโจวมีโอกาสล่มสลายสูงมาก!”

“ล่มสลายเหรอ? นายบ้าไปแล้วป่ะ ยิ่งสถานการณ์วิกฤตแบบนี้พวกมันยิ่งไม่กล้าสลายกลุ่มหรอก!”

“คิดดูดิ เสิ่นหลินมีคะแนนเป็นล้าน โอกาสได้รางวัลระดับเทพอยู่แค่เอื้อม!”

“พอเสิ่นหลินได้รางวัลมา สิ่งแรกที่เขาจะทำคือตามเก็บกวาดพวกนากาชิมะแน่นอน!”

“ถ้าพวกมันสลายตัวตอนนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับเม็ดทรายที่รอโดนเสิ่นหลินขยี้ทิ้งทีละคนหรอก!”

“ฉันคิดเหมือนกัน นากาชิมะไม่กล้าสลายกลุ่มหรอก!”

“บาก้ายาโร่! ฉันจะไปร้องเรียนระบบ! เสิ่นหลินเปิดโปรโกงแน่ๆ!”

“ยูนิตมนุษย์ที่อ่อนแอขนาดนั้น จะไปฆ่าไททันเลเวลสามสิบห้าตั้งห้าหมื่นตัวได้ยังไง!”

“นี่มันโกงชัดๆ! ไอ้พวกบ้า!”

“ไอ้พวกผีญี่ปุ่นข้างบน เลิกเห่าได้แล้วว่ะ! เห่าไปก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้หรอก ว่าเสิ่นหลิน ลอร์ดจิ่วโจวของเรา...”

“ใช้ยูนิตมนุษย์ฆ่าไททันห้าหมื่นตัว และกวาดไปหนึ่งล้านคะแนนจริงๆ!”

“......”

ท่ามกลางการถกเถียงอย่างเผ็ดร้อน ลอร์ดจิ่วโจวเลเวล 15 คนหนึ่งก็ส่งข้อความสำคัญเข้ามา:

“ทุกคน!! มีเรื่องใหญ่จะบอก!!”

“เมื่อกี้นี้เอง!! ในพันธมิตรต่อต้านจิ่วโจว มีลอร์ดระดับสูงเลเวลสิบห้าสองคนประกาศถอนตัวออกไปแล้วโว้ย!!”

“Holy Shit?! ถอนตัวไปสองคนเลยเหรอ?! ระดับลอร์ดระดับสูงด้วยนะ!!”

“จบแล้วๆ พวกนากาชิมะจบเห่แน่!”

“ถอนไปสองคน ก็แปลว่าเหลือลอร์ดระดับสูงอีกสิบห้าคนงั้นดิ?”

“ความจริงฉันว่าลอร์ดระดับสูงถอนตัวแค่สองคนก็ไม่น่าจะใช่เรื่องใหญ่อะไรนะ...”

“อย่าลืมสิ นากาชิมะยังมีลอร์ดเลเวลสิบห้าปกติในสังกัดอีกตั้งห้าพันคนเลยนะ!”

“พูดได้ว่าลอร์ดเลเวลสิบห้าครึ่งค่อนระนาบเงินอยู่ในมือนากาชิมะหมด!”

“เพราะงั้นลอร์ดระดับสูงหายไปสองคน คงไม่กระทบเท่าไหร่มั้ง”

“ไอ้คนฉลาดข้างบน! นายโง่จริงหรือแกล้งตกปลาวะเนี่ย?!”

“ลอร์ดระดับสูงกับลอร์ดทั่วไปมันเอามาเทียบกันได้ที่ไหนล่ะวะ! แล้วจะบอกอะไรให้นะ...”

“ที่ถอนตัวน่ะ ไม่ได้มีแค่ลอร์ดระดับสูงสองคนนั้นโว้ย!”

“แต่ยังมีลอร์ดเลเวลสิบห้าทั่วไปอีกสองสามพันคนที่พอได้ยินประกาศคะแนนเสิ่นหลินแล้ว ก็เผ่นออกจากพันธมิตรนากาชิมะตามไปด้วย!”

“อาซี่บ้า! จริงดิ?! น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?!”

“ฟักยู! มันไม่น่ากลัวหรอก เพราะฉันนี่แหละคือลอร์ดเลเวลสิบห้าที่เพิ่งกดถอนตัวออกมาจากกลุ่มนากาชิมะสดๆ ร้อนๆ เลย!”

“ก่อนฉันจะออก ก็มีคนออกไปเป็นพันแล้ว และตัวเลขยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ด้วย!”

“เดาว่าอีกไม่กี่นาที คนที่ถอนตัวจากนากาชิมะน่าจะทะลุสามพันคน!”

“บาก้ายาโร่! ไอ้พวกขี้ขลาด! แค่เสิ่นหลินคนเดียวทำเอาพวกแกกลัวจนขี้หดตดหายขนาดนี้เลยเหรอ!”

“ฉันจะบอกให้ ต่อให้เสิ่นหลินจะมีล้านคะแนน หรือได้รางวัลระดับเทพไป ผลลัพธ์ก็ไม่เปลี่ยนหรอก!”

“มันจะต้องถูกท่านนากาชิมะแห่งซากุระ สังหารทิ้งในระนาบเงินแห่งนี้แน่นอน!”

“พี่น้องทุกคน!”

“ดูดิ พวกซากุระเริ่มมีคนบ้าไปคนนึงแล้ว!”

“ฉันพนันเลยว่า เดี๋ยวจะมีคนซากุระสติแตกเพิ่มขึ้นอีกชัวร์ พนันด้วยขนมเว่ยหลงห่อนึงเลย!”

“......”