บทที่ 211 จิ่วโจวผงาดฟ้า! ผลงานยอดเยี่ยมที่สุด! คว้าคะแนนหกแสนห้าหมื่นแต้ม! ทะลุหนึ่งล้าน!

บทที่ 211 จิ่วโจวผงาดฟ้า! ผลงานยอดเยี่ยมที่สุด! คว้าคะแนนหกแสนห้าหมื่นแต้ม! ทะลุหนึ่งล้าน!

เวลาล่วงเลยผ่านไป

หลังจากที่การบุกระลอกที่สี่ของคลื่นทมิฬเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ ก็ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมงแล้ว ในช่วงเวลานี้ ตำแหน่งจ่าฝูงบนตารางอันดับคะแนนคลื่นทมิฬได้เกิดการผลัดเปลี่ยนอีกครั้ง

จากเดิมที่เสิ่นหลินเคยครองอันดับหนึ่งด้วยคะแนน 350,000 แต้ม บัดนี้กลับถูกนากาชิมะ โชฮิโระ ที่มีคะแนน 370,000 แต้มแซงหน้าไปได้สำเร็จ และที่สำคัญคือ หลังจากนากาชิมะยึดตำแหน่งจ่าฝูงคืนมาได้ คะแนนของเขาก็ยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง เห็นได้ชัดว่านากาชิมะกำลังเร่งเดินทางไปยังดินแดนของลอร์ดระดับสูงคนอื่นๆ เพื่อกวาดล้างแต้มอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อเห็นภาพนี้ ภายใน “ช่องแชทโลก” ของระนาบเงินก็เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างเผ็ดร้อนอีกรอบ!

“ฮ่าๆ! พี่น้องทุกคน!”

“นากาชิมะ โชฮิโระ ลอร์ดซากุระ แซงคะแนนเสิ่นหลินคืนมาได้เป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย!”

“พี่ชายข้างบน! ฉันสัมผัสได้ถึงเสียงหัวเราะเยาะของนายเลยนะ!”

“ไม่ต้องสัมผัสหรอกพี่ชาย คนข้างบนน่ะเขาหัวเราะออกมาดังลั่นจนได้ยินไปทั่วแล้ว!”

“เอาตรงๆ นะ ตอนนี้ฉันเห็นคะแนนของนากาชิมะแซงเสิ่นหลินไป หัวใจฉันมันไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไรเลยสักนิด!”

“เพราะจากประสบการณ์สามรอบที่ผ่านมา ฉันซึ้งเลยว่านากาชิมะน่ะมันก็แค่ตัวประกอบเท่านั้นแหละ!”

“เหมือนกับดาราฮอลลีวูดอย่าง ลีโอนาร์โด สมัยก่อนน่ะ ที่เป็นตัวประกอบชิงรางวัลออสการ์มาตั้งหลายปี!”

“พูดจาเหลวไหล! นากาชิมะจะไปเหมือนลีโอนาร์โดได้ไง ถึงลีโอจะถือปืนฉีดน้ำเล่นสงกรานต์ แต่เขาก็ยังหล่อกว่านากาชิมะเป็นร้อยเท่าโว้ย!”

“เชี่ยยย! คห. บน นายนี่มันปากคอเราะร้ายจริงๆ!”

“ทุกคน! มาพนันกันเถอะว่ารอบนี้นากาชิมะจะครองอันดับหนึ่งได้นานแค่ไหน!”

“ฉันว่ารอบนี้อาจจะนานหน่อยนะ สักชั่วโมงนึงมั้ง!”

“หึ! ฉันพนันว่าชั่วโมงครึ่ง!”

“บาก้ายาโร่! ไอ้พวกลิงจิ่วโจวทั้งหลาย!”

“ฉันจะบอกให้ว่ารอบนี้อันดับหนึ่งต้องเป็นของท่านนากาชิมะแห่งซากุระแน่นอน!”

“พูดถูก! ในพันธมิตรของท่านนากาชิมะ ตอนนี้มีลอร์ดระดับสูงเลเวลสิบห้าเข้าร่วมเพิ่มอีกสองคนแล้วนะโว้ย!”

“คะแนนจากลอร์ดระดับสูงรวมสิบเจ็ดคน จะสู้ลอร์ดจิ่วโจวคนเดียวไม่ได้ให้มันรู้ไป!”

“เหอะ! ถุย! ไอ้พวกผีญี่ปุ่น หน้าไม่อายจริงๆ นะแก ลอร์ดระดับสูงตั้งสิบเจ็ดคนรวมหัวกันมาสู้กับลอร์ดจิ่วโจวคนเดียว!”

“พวกลื้อยังเหลือหนังหน้าอยู่อีกเหรอ?”

“ผีญี่ปุ่นเคยมีหน้าด้วยเหรอ? นั่นมันมุกตลกแห่งปีชัดๆ!”

“โธ่เว้ย! ยังไงฉันก็เชื่อมั่นในตัวเสิ่นหลิน! เขาต้องแซงคืนในวินาทีสุดท้ายเหมือนเดิมชัวร์!”

“ใช่! ถ้าแซงได้ครั้งหนึ่ง ก็ต้องมีครั้งที่สอง!”

“ไม่ๆๆ พี่ชาย นายพูดผิดแล้ว!”

“ถ้าเสิ่นหลินแซงรอบนี้นะ มันจะไม่ใช่ครั้งแรกหรือครั้งที่สอง แต่มันจะเป็นครั้งที่สี่แล้วโว้ย ฮ่าๆ!”

“พอเถอะพวกนาย ถึงฉันจะเป็นลอร์ดจิ่วโจวเหมือนกัน แต่รอบก่อนๆ ที่เสิ่นหลินแซงได้น่ะ นากาชิมะเขายังไม่ได้ทุ่มสุดตัวนะ อย่างระลอกสามที่ผ่านมาน่ะ...”

“นากาชิมะเพิ่งจะกินคะแนนไปแค่สิบสามเมืองเองนะ ยังเหลืออีกสองเมืองที่ยังไม่ได้กิน!”

“แต่รอบนี้ พันธมิตรพวกมันมีลอร์ดระดับสูงเพิ่มมาอีกสองคน รวมเป็นสิบเจ็ดคน! เพราะฉะนั้นรางวัลอันดับหนึ่งคลื่นทมิฬน่ะ ตกเป็นของนากาชิมะชัวร์!”

“แถมฉันว่านะ เสิ่นหลินน่ะโอหังเกินไป คิดจะตัวคนเดียวดวลกับลอร์ดระดับสูงสิบเจ็ดคน!”

“ข้อเสนอแนะส่วนตัวนะ ฉันว่าเสิ่นหลินควรรีบไปขอขมานากาชิมะซะ แล้วยกทรัพยากรในเมืองให้พวกนั้นสักครึ่งนึง!”

“ทำแบบนี้จะได้อยู่กันอย่างสันติสุขไง ดีจะตาย!”

“สันติสุขบ้านป้านายสิ! ไอ้ลอร์ด ID ไอ๋ต้าจิ่น แกมันคือพวกขายชาติชัดๆ!”

“ยังจะกล้าบอกให้เขายกทรัพยากรให้พวกญี่ปุ่นครึ่งนึงอีก แกยังเป็นคนอยู่เปล่าวะ?”

“หนูที่ฉันเลี้ยงไว้ที่บ้านในโลกเก่า (บลูสตาร์) ยังใจกล้ากว่าแกเป็นร้อยเท่าเลยไอ้ขี้ขลาด!”

“ไอ๋ต้าจิ่น! อย่าให้กูเจอมึงนะ ไม่งั้นกูจะส่งยูนิตไปบุกเมืองมึงให้พรุนเลย!”

“หยาบคาย! ไอ้พวกคนจิ่วโจวนี่มันพูดจาหยาบคายจริงๆ!”

“พวกคนจิ่วโจวเหรอ? หนอย ไอ้ลูกครึ่ง! แกก็เป็นคนจิ่วโจวไม่ใช่เหรอวะ!”

“ฉันเหรอ? โทษทีนะ ฉันเป็นชาวต่างชาติเชื้อชาติซากุระโว้ย!”

“ชาวต่างชาติบ้านแกดิ! แกมันก็แค่สุนัขรับใช้!”

“ใช่! ไอ้หมารับใช้! หุบตูดของแกไปซะ!”

“......”

ขณะเดียวกัน ภายในช่องแชทของ “พันธมิตรลอร์ดระดับสูงแห่งจิ่วโจว”

จูเสี่ยวหม่า: “@ทุกคน!”

จูเสี่ยวหม่า: “คะแนนของนากาชิมะแซงเสิ่นหลินไปแล้วนะ แถมยังพุ่งไม่หยุดด้วย!”

ซุนฉี่: “เห็นแล้ว! ถ้าระลอกสี่นี้นากาชิมะเขมือบคะแนนจากลอร์ดเลเวลสิบห้าทั้งสิบหกคนที่เหลือไปหมดจริงๆ ละก็...”

ซุนฉี่: “อันดับหนึ่งคลื่นทมิฬรอบนี้— ไม่ใช่แค่ระลอกสี่นะ!”

ซุนฉี่: “แต่รางวัลอันดับหนึ่งถาวรของรอบนี้ อาจจะตกไปอยู่ในมือนากาชิมะจริงๆ ก็ได้!”

หวงเยว่อี: “ไม่ได้การแล้ว! เราต้องคิดหาทางอื่นด่วน ต้องหยุดนากาชิมะให้ได้!”

ถังเต๋อ: “หยุดเหรอ? จะหยุดยังไงล่ะ?”

ถังเต๋อ: “ทางเลือกเรามีแค่สองทางในตอนนี้ หนึ่งคือยกทัพไปที่ทะเลทรายแห่งความตายตอนนี้เลย แล้วรวมหัวกันถล่มเมืองนากาชิมะซะ!”

ถังเต๋อ: “ขอแค่ฆ่านากาชิมะได้ คะแนนของมันก็จะถูกลบหายไปเอง!”

ถังเต๋อ: “ส่วนทางที่สอง... ก็คือให้ไอ้ลอร์ดจอมโอหังเสิ่นหลินนั่น ยอมเข้ากลุ่มเราตามแผนเดิม แล้วพวกเราก็ยกคะแนนให้เขาซะ!”

จูเสี่ยวหม่า: “ถ้าเสิ่นหลินยอมร่วมมือ พวกเราห้าคนช่วยเขาได้แน่นอน!”

จูเสี่ยวหม่า: “แต่ปัญหาคือ เสิ่นหลินไม่ยอมเข้ากลุ่ม! ไม่ยอมรับความช่วยเหลือ! เขาขิงเก่งทั้งข้างนอกข้างในจริงๆ!”

ถังเต๋อ: “นั่นดิ! พวกเราเสนอตัวขนาดนี้แล้ว เสิ่นหลินยังไม่รับอีก หรือจะให้พวกเราต้องคุกเข่าอ้อนวอนขอร้องให้เขามากินคะแนนเมืองพวกเราวะ?”

หวงเยว่อี: “ถ้าไม่มีทางเลือกจริงๆ ระลอกหน้าเราต้องยกคะแนนให้จ้าวผิงแทนแล้วล่ะ มาลองสู้ดูสักตั้ง!”

ซุนฉี่: “ฉันเห็นด้วย! มาลองเสี่ยงกันดู!”

จูเสี่ยวหม่า: “@จ้าวผิง พี่จ้าวว่าไงครับ?”

จ้าวผิง: “ลองสู้ดูสักตั้ง!”

อีกด้านหนึ่ง ภายในช่องแชทเฉพาะของ “พันธมิตรต่อต้านจิ่วโจว”

ปาร์ค กึนชาง: “นากาชิมะเพิ่งจะเขมือบคะแนนไปแค่ห้าเมืองเองนะ แต่คะแนนตอนนี้ทะลุสี่แสนแปดหมื่นแต้มไปแล้ว!”

ปาร์ค กึนชาง: “ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พอนากาชิมะเขมือบคะแนนจากพวกเราสิบหกคนครบ คะแนนเขาน่าจะแตะเกือบแปดแสนแต้มเลยนะ!”

คาวาชิมะ อิโตะ: “แปดแสนคะแนนนี่นำเสิ่นหลินไปเกินสองเท่าเลยนะ!”

คาวาชิมะ อิโตะ: “รอบนี้เสิ่นหลินไม่มีทางพลิกกลับมาแซงพวกเราในวินาทีสุดท้ายเหมือนรอบก่อนๆ แน่นอน!”

คาวาโมโตะ จิโร่: “แซงเหรอ? เหอะ! รอบนี้ไม่มีวันเกิดขึ้นเด็ดขาด!”

คาวาโมโตะ จิโร่: “ศึกครั้งนี้ไม่ได้มีแค่ยูนิตของนากาชิมะนะ แต่ยังมียูนิตของฉันกับบารอน ชิป คอยเป็นแบ็กอัพให้ด้วย!”

คาวาโมโตะ จิโร่: “ด้วยการสนับสนุนจากพวกเราสองคน นากาชิมะจะกวาดล้างอสูรกายในทุกเมืองได้ไวขึ้นแน่นอน!”

บารอน ชิป: “พูดถูก! มีฉันกับคาวาโมโตะคอยช่วย คะแนนของนากาชิมะต้องทะลุแปดแสนและยึดอันดับหนึ่งไว้อย่างมั่นคงแน่นอน!”

บารอน ชิป: “แต่ก็นะ... ต้องยอมรับว่าเสิ่นหลิน ลอร์ดจิ่วโจวคนนั้นมันก็เก่งจริงๆ แหละ!”

บารอน ชิป: “เก่งจนบีบให้ลอร์ดระดับสูงอย่างพวกเราทั้งสิบเจ็ดคนต้องมารวมหัวกันเพื่อสู้กับเขาแค่คนเดียว!”

เจิ้งเสี่ยวหมิง: “หึ! เก่งแค่ไหนแล้วยังไงล่ะ? สุดท้ายมันก็เหมือนจ้าวผิงนั่นแหละ!”

เจิ้งเสี่ยวหมิง: “เป็นแค่ไอ้พวกขี้โอหังทั้งคู่!”

เจิ้งเสี่ยวหมิง: “รอบนี้แหละ จะทำให้ไอ้พวกโอหังสองคนนั้นได้รับบทเรียนที่สาสม!”

คาวาโมโตะ จิโร่: “ใช่! ต้องให้เสิ่นหลินกับจ้าวผิงได้รับโทษทัณฑ์!”

บารอน ชิป: “@เจิ้งเสี่ยวหมิง! วางใจเถอะเจิ้งเพื่อนรัก จบคลื่นทมิฬนี้ ลอร์ดที่จะโดนลงทัณฑ์ไม่ได้มีแค่เสิ่นหลินกับจ้าวผิงหรอกนะ!”

บารอน ชิป: “ลอร์ดระดับสูงของจิ่วโจวทุกคน จะต้องถูกพิพากษาโดยพันธมิตรของพวกเรา!”

นากาชิมะ โชฮิโระ: “เอาล่ะ อสูรกายในเมืองคังแชซูถูกกวาดล้างหมดแล้ว!”

นากาชิมะ โชฮิโระ: “ตอนนี้คะแนนของฉันทะลุห้าแสนแต้มไปเรียบร้อย!”

นากาชิมะ โชฮิโระ: “ก้าวต่อไป มุ่งหน้าสู่เมืองเจิ้งเสี่ยวหมิง เตรียมตัว—”

ในวินาทีนั้นเอง เสียงประกาศพิเศษจากมหาทวีปไร้สิ้นสุดก็ดังก้องขึ้นในหูของลอร์ดทุกคนอย่างกะทันหัน!

[ประกาศ: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน แห่งประเทศจิ่วโจว! ในการบุกระลอกที่สี่ของคลื่นทมิฬ ท่านสามารถสังหารอสูรกายแห่งขุมนรกเลเวล 34 จำนวน 150,000 ตัว และไททันยักษ์เลเวล 35 จำนวน 50,000 ตัว ด้วยพลังเพียงคนเดียวในเวลาที่สั้นที่สุดสำเร็จ!]

[ประกาศ: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน! เนื่องจากผลงานในระลอกที่สี่ของท่านนั้นยอดเยี่ยมที่สุดในประวัติศาสตร์ มหาทวีปไร้สิ้นสุดขอมอบคะแนนโบนัสเพิ่มเติมให้แก่เสิ่นหลินอีก 600,000 คะแนน!]