บทที่ 132: ทะเลเพลิง

บทที่ 132: ทะเลเพลิง

ฉู่เฟิงหรี่ตาลง กดสวิตช์ข้างมือ

เครื่องยิงจรวดขนาดจิ๋วค่อย ๆ ยกตัวขึ้นจากหลังคารถ เล็งเป้าไปที่รถคันข้างหน้า

"ยิง" โต้วโต้วออกคำสั่งเสียงเย็น ในดวงตาสีนิลดำสนิทคู่นั้น เต็มไปด้วยความอำมหิตและความเผด็จการที่ติดตัวมาแต่กำเนิด

ฮวาเจิงตัวสั่นสะท้านขึ้นมาดื้อ ๆ : ...

เชี่ย ! ท่านเทพ Eric คุณเอาจริงเหรอเนี่ย ? แค่รถดัดแปลงคันเดียว คุณถึงกับติดตั้งเครื่องยิงจรวดขนาดจิ๋วไว้ด้วยเหรอ ? ขอไว้อาลัยให้รถคันหน้าอย่างสุดซึ้ง !

ในขณะเดียวกัน: ภายในตู้คอนเทนเนอร์ของรถพ่วง ฟางซีหยวนถือแก้วไวน์แดงในมือ แววตาที่อบอุ่นดุจหยกยังคงฉายแววอ่อนโยน ถอนหายใจแล้วพูดว่า: "นกขมิ้นจ้องจักจั่น นกกระจอกจ้องอยู่ข้างหลัง (เหนือฟ้ายังมีฟ้า) เหยียนเหวยหานคงคิดไม่ถึงหรอก ว่าฉันจะระเบิดเรือลำนั้นทิ้งใช่ไหม ? "

ถึงแม้จะระเบิดเหยียนเหวยหานให้ตายคาที่ไม่ได้ ก็น่าเสียดายอยู่นิดหน่อย แต่ไม่เป็นไร การต่อสู้ของจริง มันเพิ่งจะเริ่มต่างหาก คู่ต่อสู้ ต้องเก็บไว้เล่นด้วยนาน ๆ ถึงจะสนุก จริงไหม ?

"เจ้านายครับ แต่ถ้าทำแบบนี้ ภายหลังเหยียนเหวยหานจะมาตามล้างแค้นเจ้านายหรือเปล่าครับ ? " ผู้หญิงหน้าตาสะสวยแต่แต่งตัววับ ๆ แวม ๆ คนหนึ่งที่อยู่ข้างกายเอ่ยถามขึ้น

ซ่งเจียวรู้สึกเป็นห่วงลูกพี่ตัวเองจริงๆ ที่เล่นกับไฟขนาดนี้...

ไม่กลัวเหยียนเหวยหานบ้าคลั่งขึ้นมาหรือไง ? นั่นมันหมาบ้าที่ถ้าได้กัดใครแล้วไม่มีทางปล่อยเลยนะ !

"หึ ! จะรีบร้อนไปทำไม ได้ข่าวว่า Eric ก็อยู่ในที่เกิดเหตุ แถมยังมีเจ้าหน้าที่หน่วยต่อต้านการก่อการร้ายแอบขึ้นไปบนเรือด้วย... ความสูญเสียในครั้งนี้ แค่รับมือกับ Angel และหน่วยต่อต้านฯ ก็พอให้เหยียนเหวยหานกระอักเลือดแล้ว เขาจะเหลือแรงที่ไหนมาตามล้างแค้นฉัน ? " ฟางซีหยวนแค่นหัวเราะ

จู่ ๆ ก็นึกถึงเรื่องเมื่อตอนกลางวัน ที่ไอ้แซ่เหยียนคนนั้นทำตัวเด่นข้ามหน้าข้ามตาต่อหน้าซูเสี่ยวเนี่ยน...

จิตสังหารในใจก็พวยพุ่งขึ้นมาทันที ! คิดจะแย่งผู้หญิงที่คนอย่างฟางซีหยวนหมายตา ? รนหาที่ตาย !

ปัง !

แก้วไวน์ในมือถูกกระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรง ฟางซีหยวนพูดเสียงเย็น: "รีบถอนตัว ! "

ที่ท่าเรือเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ตำรวจต้องแห่กันมาถึงเป็นกลุ่มแรกแน่ บวกกับ Angel และ G ก็ไม่ใช่คนโง่... เขาต้องรีบออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด อยู่ต่อไม่ได้แม้แต่นาทีเดียว !

สั่งการให้คนขับรถด้านหน้าเร่งความเร็ว ฟางซีหยวนเพิ่งจะนั่งตัวตรง จู่ ๆ สัญชาตญาณอันตรายที่ทำให้ขนหัวลุกก็พุ่งเข้ามาจากด้านหลัง ฟางซีหยวนก้มตัวหมอบลงตามสัญชาตญาณ ตะโกนลั่น: "หมอบลง ! "

แทบจะในเวลาเดียวกัน หัวจรวดที่อัดแน่นด้วยไฟแค้นและพลังทำลายล้าง ก็พุ่งเข้าชนท้ายตู้คอนเทนเนอร์อย่างจัง

ตูม ! เปลวเพลิงลุกโชน ตัวรถพลิกคว่ำกระเด็น !

รถกันกระสุนที่แล่นมาด้วยความเร็วสูงเบรกตัวโก่งจนหยุดนิ่ง อาศัยจังหวะความมืดมิดในยามค่ำคืน โต้วโต้วและพรรคพวกทั้งสามคนรีบกระโดดลงจากรถ หลบหนีออกห่างจากการระเบิดเบื้องหน้า ไปยืนหลบอยู่ในเงามืด

วู้ม !

เสียงใบพัดดังกระหึ่มอยู่เหนือศีรษะ สายตาของเหยียนเหวยหานกวาดมองลงมาจากด้านบน เห็นทะเลเพลิงเบื้องล่าง และรถอีกคันที่จอดอยู่ด้านหลังกองเพลิง... รถกันกระสุนดัดแปลงคันนั้น ! ในรถคันนั้น ต้องมี Eric แห่ง Angel อยู่แน่ !

เหยียนเหวยหานแววตาเย็นยะเยือกถึงขีดสุด ปรับระบบการยิงบนเฮลิคอปเตอร์ เล็งเป้าไปที่รถคันข้างล่าง

วินาทีนี้ โต้วโต้วเงยหน้าขึ้นมองอย่างรวดเร็ว แล้วก็ต้องตกใจที่เห็นเหยียนเหวยหาน อดไม่ได้ที่มุมปากจะกระตุก

แด๊ดดี้ นี่กะจะฆ่าแกงกันให้ตายไปข้างหนึ่งเลยเหรอ ?

"รีบหนี ! "

เฮลิคอปเตอร์บินมาขนาดนี้แล้ว โต้วโต้วไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่าแด๊ดดี้ของเขาขับเฮลิคอปเตอร์มาเพื่อชมวิว

ฮวาเจิงสบถ "เชี่ย" ออกมา เรื่องราวในคืนนี้ มันเปิดโลกทัศน์ของเธอซะเหลือเกิน !

ครอบครัวพ่อแม่ลูกสามคนนี้ ดุเดือดกันไปคนละแบบ

ก็แค่หมิงเกอคนเดียวที่เป็นตายร้ายดีไม่รู้ คุณชายเหยียนคุณจำเป็นต้องโหดขนาดนี้เลยเหรอ ?

อดบ่นออกมาไม่ได้: "โต้วโต้ว ถ้าเกิดเดี๋ยวเราโดนคุณชายเหยียนจับได้ เธอจะลองอ้อนแด๊ดดี้ของเธอดูไหม เผื่อเขาจะยอมปล่อย ? "

โต้วโต้ว: "วางใจเถอะ ต่อให้ผมอ้อนจนน่าสงสาร คุณชายเหยียนก็มีแต่จะคว้าคอผมไว้ แล้วฉวยโอกาสรีดไถผลประโยชน์จากองค์กร... เผลอ ๆ อาจจะขุดหลุมฝังหม่ามี้สุดที่รักของผมไปด้วย"

เรื่องจริง ถึงจะไม่ค่อยได้ใช้ชีวิตร่วมกับพ่อแท้ ๆ คนนี้ แต่โต้วโต้วมั่นใจแบบนั้น วิธีการของคุณชายเหยียน ต้องแพรวพราวและหน้าเลือดแน่นอน

"อื้ม สมาชิกบ้านเธอ... แต่ละคนนี่ระดับบิ๊กบอสทั้งนั้น ! "

ฮวาเจิงไม่อยากจะพูดแล้ว

เห็นโต้วโต้วขาสั้นวิ่งช้าเหลือเกิน เธอเลยตัดสินใจอุ้มโต้วโต้วขึ้นมา ขายาวๆ ก้าววิ่งอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้าไปในป่าเขาที่มีทัศนวิสัยไม่ดีเพื่อหลบซ่อน

เพิ่งจะวิ่งไปได้ไม่ไกล ด้านหลังก็ดัง "ตูม" ขึ้นอีกครั้ง รถกันกระสุนที่พวกเขาดัดแปลงมาอย่างดี ถูกระเบิดกระจุยลอยละลิ่ว

จากนั้น เฮลิคอปเตอร์เหนือศีรษะก็บินวนเวียน กระแสลมแรงจาดใบพัดพัดจนพวกเขาทรงตัวแทบไม่อยู่ โต้วโต้วกอดคอฮวาเจิงแน่น บนใบหน้าเล็ก ๆ นั้น มีแต่ความเยือกเย็นและนิ่งสงบ "พี่สาวฮวา ทนอีกนิดนะ" นาฬิกาข้อมือรุ่นพิเศษถูกเปิดออก เชื่อมต่อเครือข่าย ล็อกอิน นิ้วมือเล็ก ๆ ทั้งห้าขยับรัวเร็วปานสายฟ้า... แถบดาวน์โหลดค่อย ๆ ขยับไปทีละนิด ในใจโต้วโต้วร้อนรน ท่องในใจว่า: เร็วหน่อย เร็วอีกหน่อย !

ปัง ปัง ปัง ! กระสุนปืนกลกราดยิงลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ ทั่วทั้งป่าเขาเต็มไปด้วยอันตรายในชั่วพริบตา "Shit ! "

เหยียนเหวยหานเขาไม่กลัวจะไร้ทายาทสืบสกุลจริง ๆ เหรอ ?

ฮวาเจิงหน้าดำทะมึนชูนิ้วกลางขึ้นฟ้า รีบพุ่งตัวไปหลบหลังต้นไม้ใหญ่ วางโต้วโต้วลงแล้วหอบหายใจอย่างหนัก

ฉู่เฟิงเองก็รีบขยับเข้ามาใกล้ สบตากับฮวาเจิงอย่างรวดเร็วแล้วกระซิบว่า: "ลูกพี่ใหญ่ฮวา ถ้าเกิดมีเหตุสุดวิสัยอะไร ให้ปกป้อง Eric ให้ดี ! "

ฮวาเจิง: "นายจะทำอะไร ? แค่อุปสรรคเล็กน้อยแค่นี้ นายคิดว่า 'พ่อ' (คำแทนตัวแบบนักเลง) จะคุ้มครองนายไม่ได้เหรอ ? "

"เอ่อ ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น..." ฉู่เฟิงมีขีดดำขึ้นหน้า

คิดในใจเบา ๆ ว่า ลูกพี่ใหญ่ฮวา คุณนี่มันวีรสตรีหญิงแกร่งจริง ๆ ! แกร่งแบบผู้ชายเลย ! เอะอะก็แทนตัวว่าพ่อ...

แค่ก ๆ ของสิ่งนั้นคุณไม่มีสักหน่อย !

"เลิกพล่าม ! " ฮวาเจิงตัดบทเสียงเย็น หันไปมองโต้วโต้ว

แถบดาวน์โหลดบนนาฬิกาข้อมือเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์พอดี โต้วโต้วยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย พูดเบา ๆ ว่า: "คุณชายเหยียน เดินทางปลอดภัยไม่ส่งนะครับ ! " ปลายนิ้วกดลงบนปุ่มเล็ก ๆ บนหน้าปัดนาฬิกาเบา ๆ ...

วูบ เฮลิคอปเตอร์เสียหลักวูบกะทันหัน นักบินหน้าซีดเผือด ร้องด้วยความตกใจ: "คุณชายเหยียน ! เครื่องเสียการควบคุมครับ ! " เฮลิคอปเตอร์ที่บินต่ำโฉบเฉี่ยวเมื่อครู่ ทำท่าจะพุ่งปักหัวลงสู่ถนนเลียบชายทะเลเบื้องล่าง

เหยียนเหวยหาน: ...

Eric ช่างเป็นตัวอันตรายจริง ๆ ในสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายขนาดนี้ ยังสามารถพลิกเกมกลับมาได้ ? เขาประเมินเด็กนั่นต่ำไปจริง ๆ !

...

ตูม ! เฮลิคอปเตอร์กระแทกพื้นถนน เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ขึ้นทันที !

"หยุด ๆ ๆ ! รีบหลบเร็ว ! " บนถนน รถยนต์หลายคันที่แล่นมาด้วยความเร็วสูงต้องเหยียบเบรกตัวโก่ง

สีหน้าของเจ้าหน้าที่ตำรวจดูย่ำแย่สุดขีด !

โดยเฉพาะสีหน้าของผู้พันหน่วยต่อต้านการก่อการร้าย เรียกได้ว่าดูไม่จืดเลยทีเดียว ! อัปยศ ! อัปยศอดสูที่สุด !

หมากล้อมกระดานนี้วางแผนมาดิบดี กลับเละเทะไม่เป็นท่า ขายหน้าก็เรื่องหนึ่ง...

แต่นี่ยังปล่อยให้ผู้ก่อการร้ายมาไล่ฆ่ากันในเขตรับผิดชอบของเขา แถมยังเล่นใหญ่ราวกับสงครามโลกอีก ? เหมือนโดนตบหน้าฉาดใหญ่ จนแทบกระอักเลือด

เหรินอีเฟยรีบเปิดระบบสื่อสาร เรียกหาเหยียนเหวยหานด้วยความร้อนรน: "คุณชายเหยียน คุณเป็นยังไงบ้าง ? ได้ยินแล้วตอบด้วย ! "

วินาทีที่เฮลิคอปเตอร์ตก เขาก็เห็นกับตา เพราะเห็นกับตา ถึงได้ร้อนใจจนแทบไหม้ ในหูฟัง มีแต่เสียงกระแสไฟฟ้าซูซ่า ไม่มีเสียงตอบรับจากเหยียนเหวยหาน หัวใจของเหรินอีเฟยดิ่งวูบลงสู่ก้นเหว

"คุณชายเหยียน..." เสียงเพิ่งจะหลุดจากปาก จู่ ๆ ในหูฟังก็มีเสียงดังขึ้น