บทที่ 24: โฉมงามนามเซียวเซวียน

ทั้งสามเดินเข้าไปหาหญิงสาว

หลินหยวนถึงกับผงะไปเล็กน้อยเมื่อเห็นหญิงสาวที่เป็นผู้นำพลางคิดในใจ 'ช่างเป็นผู้หญิงที่สง่างามอะไรเช่นนี้'

รูปร่างหน้าตาของเธอไม่ได้ด้อยไปกว่าหลินชิงเสวี่ยและถังอวิ๋นเลยแม้แต่น้อย ใบหน้ารูปไข่จิ้มลิ้ม นัยน์ตากลมโตเปล่งประกาย จมูกโด่งรั้นรับกับริมฝีปากบางสีระเรื่อ

เธอสวมชุดทำงานสไตล์สาวออฟฟิศ อวดทรวดทรงองค์เอวโค้งเว้าได้สัดส่วน ไม่ดูอวบอั๋นหรือผอมแห้งจนเกินไป เป็นสัดส่วนที่สมบูรณ์แบบจนทำเอาหัวใจเต้นผิดจังหวะ!

ทว่าหลินหยวนชะงักไปเพียงสองวินาทีก็เรียกสติกลับคืนมาได้

ท้ายที่สุดแล้ว การมีหลินชิงเสวี่ยและถังอวิ๋นอยู่เคียงข้างทุกวัน ก็ทำให้ภูมิต้านทานต่อสาวงามระดับล่มเมืองของเขาเพิ่มสูงขึ้นมาก

เขายื่นมือออกไปและกล่าวว่า

"สวัสดีครับ ผมชื่อหลินหยวน พอดีเพิ่งสู้กับพวกซอมบี้มาและเสียพลังงานไปค่อนข้างเยอะ ก็เลยต้องนั่งสมาธิฟื้นฟูพลัง จนไม่มีเวลาตอบคุณ ต้องขออภัยด้วยนะครับ!"

เมื่อเห็นเขายื่นมือมา หญิงสาวก็ไม่ได้ขัดเขิน เธอยื่นมือขาวผ่องราวกับหิมะออกไปจับมือกับหลินหยวนแล้วตอบกลับว่า

"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเข้าใจ! ฉันชื่อเซียวเซวียน เพื่อประโยชน์ในการร่วมมือกัน ฉันเสนอว่าเราควรหาสถานที่ปลอดภัยเพื่อนั่งคุยกันแบบค่อยเป็นค่อยไป คุณคิดว่ายังไงคะ?"

หลินหยวนพยักหน้า

"ตกลงครับ ไม่มีปัญหา คุณนำทางไปได้เลย!"

ที่นี่ไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่นัก หลังจากที่ซอมบี้ยักษ์ถูกหลินหยวนสังหาร กลิ่นอายที่มันปล่อยออกมาก็ค่อยๆ จางหายไป

พวกซอมบี้ธรรมดาคงจะค่อยๆ คืบคลานเข้ามา ตอนนี้พวกเขาก็เริ่มได้ยินเสียงคำรามของพวกมันแว่วมาแต่ไกลแล้ว

เซียวเซวียนและกลุ่มของเธอเดินนำหน้า โดยมีหลินหยวนและหญิงสาวอีกสองคนเดินตามหลัง

หลินชิงเสวี่ยกระซิบถามข้างหูหลินหยวน "คุณคิดว่าพวกเขาไว้ใจได้เหรอคะ? แล้วถ้าพวกเขาหลอกพาพวกเราไปที่รังแล้วรุมล้อมพวกเราล่ะ?"

หลินหยวนหันหน้าไปและฉวยโอกาสประทับริมฝีปากลงบนกลีบปากนุ่มที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระซิบตอบ

"ไม่ต้องห่วง ต่อให้พวกเขาคิดจะทำอะไร ผมก็รับมือได้ ไม่ต้องกังวลหรอก!"

หลินชิงเสวี่ยชะงักงันไปชั่วขณะกับการจู่โจมอย่างกะทันหันของเขา

เธอได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว ใบหน้างามแดงก่ำ รีบผละใบหน้าออกห่างด้วยความขวยเขิน

ถังอวิ๋นลอบขำกับภาพที่เห็น จากนั้นก็รีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติและแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

หลังจากเดินตามกลุ่มของเซียวเซวียนลัดเลาะไปตามทางคดเคี้ยว พวกเขาก็มาถึงลานจอดรถใต้ดิน ระหว่างทาง หากพบเจอซอมบี้ หลินหยวนและพรรคพวกก็ไม่จำเป็นต้องลงมือเลย

ลูกน้องของเซียวเซวียนหลายคนจะพุ่งกรูกันเข้าไปจัดการปลิดชีพพวกซอมบี้ทีละตัวอย่างรวดเร็ว

หลินหยวนไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลยที่กลุ่มของเธอมีผู้ปลุกพลังถึงห้าหรือหกคน

ตลอดมาพวกเขาเอาแต่เดินทางโดยไม่ได้สำรวจเมืองอย่างละเอียดลออ

ในขณะที่เซียวเซวียนและกลุ่มของเธอลงหลักปักฐานอยู่ในเมืองนี้ ยึดครองฐานที่มั่น ออกสำรวจพื้นที่โดยรอบทีละก้าว และรวบรวมผู้ปลุกพลังมาร่วมทีม

ประกอบกับความแข็งแกร่งอันน่าเกรงขามของเซียวเซวียน จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เธอจะสามารถรวบรวมผู้ปลุกพลังมาได้มากมายขนาดนี้

ทันทีที่เขาสบตาเซียวเซวียน เขาก็ประเมินระดับพลังของเธอออกแล้ว

ตราบใดที่ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายไม่ได้อยู่เหนือกว่าเขา หรือไม่ได้ครอบครองของวิเศษที่ช่วยปกปิดระดับพลัง ความสามารถของคนทั่วไปก็จะถูกเปิดเผยต่อหน้าหลินหยวนจนหมดเปลือก!

เห็นได้ชัดว่าเซียวเซวียนบริหารจัดการลูกน้องของเธอได้เป็นอย่างดี

แม้ว่าพวกเขาจะชะงักไปชั่วครู่เมื่อเห็นหลินชิงเสวี่ยและถังอวิ๋น แต่พวกเขาก็ไม่ได้แสดงสีหน้าหื่นกระหายแต่อย่างใด

เมื่อเผชิญหน้ากับซอมบี้ พวกเขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนก ทว่ากลับร่วมมือกันอย่างเป็นระเบียบและรู้ใจ สังหารซอมบี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงลิ่ว!

ลานจอดรถใต้ดินถูกปิดตายและเสริมความแข็งแกร่งด้วยรั้วเหล็ก

เซียวเซวียนยกมือขึ้นป้องปากแล้วเป่าปากส่งสัญญาณ

พวกเขาเห็นรั้วของลานจอดรถค่อยๆ เปิดออก ประตูบานหลักก็ถูกยกขึ้น พร้อมกับมีคนสองคนเดินออกมาจากด้านใน

เมื่อเห็นเซียวเซวียนและพรรคพวกกลับมา พวกเขาก็รีบตะโกนเรียกคนอื่นๆ ให้ตามออกมาสมทบอีกหลายคน

เซียวเซวียนและกลุ่มของเธอออกไปค้นหาเสบียง และบางคนก็แบกกระเป๋าใบใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยข้าวของมากมาย

ท้ายที่สุดแล้ว การจะรวบรวมกองกำลัง สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องมั่นใจว่าความต้องการพื้นฐานของทุกคนจะได้รับการตอบสนอง มิเช่นนั้น หากไม่มีการจัดการดูแลอะไรเลย ต่อให้ฝืนรวบรวมผู้คนมาได้ ท้ายที่สุดก็ต้องล่มสลายแตกคอกันอยู่ดี!