บทที่ 12 เกวนผู้แสนยุ่งวุ่นวาย

บทที่ 12 เกวนผู้แสนยุ่งวุ่นวาย

"มันก็เป็นแค่เทคโนโลยีการฉายภาพเท่านั้นแหละ" โทนี่ สตาร์คกล่าวหลังจากมองดูเพียงไม่กี่ครั้ง

"จาร์วิส!"

เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากลจึงเรียกหาจาร์วิสทันที ทว่าเขากลับไม่ได้รับคำตอบใดๆ จากจาร์วิสเลย สิ่งนี้ทำให้เขาเริ่มลนลานเล็กน้อย

เรดควีนยิ้มและกล่าวว่า "เขาถูกฉันส่งกลับไปแล้วค่ะ ไม่ต้องกังวลนะคะ ฉันไม่ได้กำจัดเขาทิ้ง แม้ว่าในสายตาของฉันเขาจะเป็นเพียงไวรัสก็ตาม"

"ว้าว!"

ทันทีที่สิ้นคำพูดนั้น ทั้งห้องจัดงานก็ระเบิดความฮือฮาออกมา เห็นได้ชัดว่าบรรดานักข่าวไม่เชื่อว่าโทนี่ สตาร์คจะพ่ายแพ้อย่างรวดเร็วขนาดนี้

"คุณสตาร์คคะ เรื่องนี้เป็นความจริงหรือคะ?"

บรรดานักข่าวอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาทันที เดิมทีพวกเขาเงียบกริบ แต่ในตอนนี้พวกเขาไม่อาจเก็บความสงสัยเอาไว้ได้อีกแล้ว

โทนี่ สตาร์คจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนหากยังอยู่ที่นี่ต่อ? เขารู้สึกได้แล้วว่าจาร์วิสหายไปจริงๆ ดังนั้นโทนี่ สตาร์คผู้ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้จึงเดินจากไปทันที ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ

ลีเว่ยโบกมือลาเขาแล้วกล่าวว่า "คุณสตาร์คอาจจะรู้สึกไม่ค่อยสบาย แต่เรามาทำความรู้จักกับเรดควีนกันก่อนดีกว่าครับ"

"เรดควีนคือปัญญาประดิษฐ์รุ่นล่าสุดของเรา ซึ่งมีความสามารถในการเรียนรู้ด้วยตนเองและคิดได้อย่างอิสระ ยิ่งไปกว่านั้น เรากำลังเตรียมพัฒนาซอฟต์แวร์เอไอที่ทุกคนในโลกจะได้รับความช่วยเหลือจากเรดควีนครับ"

"เธอสามารถแชทกับคุณ ร้องเพลงให้คุณฟัง หรือเล่นเกมกับคุณได้ เธอจะกลายเป็นเพื่อนคู่ใจที่ซื่อสัตย์ที่สุดของคุณ"

แน่นอนว่าในกรณีนี้ บริษัทเทคโนโลยีแห่งอนาคตย่อมสามารถตรวจสอบทุกคนได้ แต่ลีเว่ยย่อมไม่พูดสิ่งที่ทำให้บรรยากาศกร่อยเช่นนั้นออกมา ปัญญาประดิษฐ์ที่ทรงพลังเช่นนี้จะถูกใช้เพียงลำพังได้อย่างไรกัน? มันย่อมต้องเป็นสิ่งที่สร้างประโยชน์ให้กับคนทั้งโลกอยู่แล้ว

เป็นไปตามคาด สิ่งนี้ทำให้เกิดความรู้สึกฮือฮาขึ้นมาทันที บรรดานักข่าวผลัดกันถามคำถาม และเรดควีนก็ตอบคำถามเหล่านั้นได้ทั้งหมด เธอแสดงให้เห็นถึงความฉลาดที่แท้จริง เธอเปรียบเสมือนมนุษย์จริงๆ และมีความรอบรู้ยิ่งกว่ามนุษย์เสียอีก ด้วยเหตุนี้ บริษัทเทคโนโลยีแห่งอนาคตจึงมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วอเมริกาอีกครั้ง และลีเว่ยก็มองดูค่าชื่อเสียงของเขาที่พุ่งสูงขึ้นอย่างมีความสุข

...

นิวยอร์ก อาคารเชราฟิสทาวเวอร์ ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากแมนฮัตตัน ภายนอกดูเหมือนเป็นเพียงอาคารสำนักงานทั่วไป แต่ในความเป็นจริงแล้ว ที่นี่คือสำนักงานใหญ่ของหน่วยชิลด์ แน่นอนว่าในตอนนี้มันยังไม่ได้ถูกเรียกว่าหน่วยชิลด์ แต่เป็น กองอำนวยการยุทธศาสตร์การแทรกแซงและบังคับใช้กฎหมายแห่งมาตุภูมิ

มาเรีย ฮิลล์ ที่ยังคงดูมีเสน่ห์ เดินบนรองเท้าส้นสูง เสียงฝีเท้าของเธอดัง "ตึก ตึก" ไปตามทางเดินที่เงียบสงัด เมื่อมาถึงหน้าห้องทำงานของผู้อำนวยการ เธอเคาะประตูจากนั้นก็จัดแต่งทรงผมของตนเอง

"เข้ามา" เสียงอู้อี้ดังออกมาจากด้านใน

มาเรีย ฮิลล์เปิดประตูเข้าไป และเห็นศีรษะที่สะท้อนแสงแวววาวหันมาหาเธอทันที นิค ฟิวรี่ กำลังจ้องมองการถ่ายทอดสดงานแถลงข่าวอย่างใจจดใจจ่อ

"ลีเว่ยคนนี้เป็นอัจฉริยะจริงๆ ที่คิดค้นวิธีการเปิดตัวแบบนี้ได้" นิค ฟิวรี่อุทาน มาเรีย ฮิลล์เพียงแค่เหลือบมองหน้าจอ ลีเว่ยดูหล่อเหลาไม่น้อยทีเดียว

"ปัญญาประดิษฐ์ที่เขาแสดงออกมาดูเหมือนจะล้ำหน้ากว่าของโทนี่ สตาร์คเสียอีกค่ะ" มาเรีย ฮิลล์กล่าว

"ไม่หรอก" นิค ฟิวรี่ส่ายหน้า "เพียงแต่เธอเรียนรู้มานานกว่าและพัฒนาได้สมบูรณ์กว่า โทนี่ สตาร์คเย่อหยิ่งเกินไปเลยโดนเขาหลอกเข้าให้"

ในความคิดของเขา ลีเว่ยได้สร้างปัญญาประดิษฐ์ขึ้นมานานแล้ว แต่เขาไม่ได้เปิดตัวมัน หากแต่ปล่อยให้เธอเรียนรู้อยู่ในความลับ นั่นคือเหตุผลที่ในตอนนี้เธอถึงได้บดขยี้จาร์วิสได้ราบคาบ อันที่จริงโทนี่ สตาร์คเองก็ตระหนักได้ แต่ความพ่ายแพ้ก็คือความพ่ายแพ้

"แล้วเราควรทำอย่างไรดีคะ?" มาเรีย ฮิลล์ถาม

"เธอพบแก๊งที่โจมตีเขาเมื่อวานนี้หรือยัง?"

"พบแล้วค่ะ เป็นแก๊งเดมอน"

นิค ฟิวรี่พยักหน้าเมื่อได้ยินดังนั้น "เธอไปติดต่อเขาดูซิ ดูว่าเราจะร่วมมือกันได้ไหม เขาคงไม่ปฏิเสธข้อเสนอของเราหรอก"

"ดิฉันหรือคะ?" มาเรีย ฮิลล์แปลกใจเล็กน้อยพลางชี้ที่ตัวเอง เธอเป็นถึงรองผู้อำนวยการ "นั่นไม่ใช่สิ่งที่โคลสันควรจะทำหรือคะ?"

"ลีเว่ยเป็นผู้ชาย แม้ว่าเขาจะไม่ได้สำส่อนเหมือนโทนี่ สตาร์ค แต่การที่คุณเข้าไปเกี่ยวข้องจะช่วยเพิ่มโอกาสในการร่วมมือได้มากกว่า" นิค ฟิวรี่กล่าวอย่างใจเย็น

ตราบใดที่ยังเป็นผู้ชาย เขาก็ย่อมต้องชอบผู้หญิงสวย เว้นเสียแต่ว่ารสนิยมของเขาจะผิดปกติ... สำหรับเจ้าหน้าที่แล้ว การใช้ความงามเป็นเครื่องมือถือเป็นเรื่องปกติมาก มาเรีย ฮิลล์จึงพยักหน้าอย่างรวดเร็ว เพียงแต่เธอไม่ได้ทำหน้าที่นี้มานานแล้ว

หลังจากเธอออกไป นิค ฟิวรี่ก็ยังคงจ้องมองงานแถลงข่าวอย่างตั้งใจ ปัญญาประดิษฐ์ที่เรียกว่าเรดควีนดูสมบูรณ์แบบมาก เธอสามารถมีความตลกขบขันและไหวพริบ ดูเหมือนจะมีอารมณ์ความรู้สึกระดับหนึ่งของมนุษย์ เมื่อประกอบกับเทคโนโลยีขั้นสูงอย่างอินเตอร์เฟซเชื่อมต่อสมองกับคอมพิวเตอร์ หากหน่วยชิลด์ได้ร่วมมือกับบริษัทเทคโนโลยีแห่งอนาคต พลังของหน่วยงานย่อมก้าวไปอีกระดับหนึ่งอย่างแน่นอน

...

"บอสคะ มีคนจากกลุ่มออสบอร์นติดต่อมาค่ะ นอร์แมน ออสบอร์น ต้องการพบคุณค่ะ"

หลังจบงานแถลงข่าว ลีเว่ยปล่อยให้เรดควีนจัดการเรื่องการพบปะผู้คนอยู่ข้างบน ส่วนตัวเขาเองก็แอบปลีกตัวออกมา ด้วยความสามารถของเรดควีนในขณะนี้ เธอสามารถจัดการทุกอย่างได้สบายมาก

"นอร์แมน ออสบอร์น?"

ลีเว่ยหันไปมองเกวนที่อยู่ในชุดเลขา และพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ "เย็นนี้เป็นอย่างไรบ้าง? ช่างเถอะ เขาไม่ใช่ผู้หญิงจะไปพบเขาเย็นนี้ทำไมกัน"

ลีเว่ยกล่าวต่อว่า "นัดเขาเป็นพรุ่งนี้ที่บริษัทแทนแล้วกัน"

"ได้ค่ะ" เกวนพยักหน้ารับทันที

"แล้วคืนนี้คุณว่างไหม?" ลีเว่ยจ้องมองเกวน

สิ่งนี้ทำให้เกวนหน้าแดง เธอหลุบตาลงต่ำแล้วกล่าวว่า "น่าจะว่างค่ะ"

"อะไรที่เรียกว่าน่าจะล่ะ? ตกลงตามนี้ เราจะไปทานมื้อเย็นกัน" ในฐานะซีอีโอผู้เอาแต่ใจ เขาตัดสินใจทันที

เกวนจะทำอะไรได้อีกล่ะ? เธอทำได้เพียงพยักหน้าตอบตกลงอย่างเชื่อฟัง

ลีเว่ยรู้สึกพอใจมาก อย่างไรเสียคืนนี้เกวนก็ยุ่งมากอยู่แล้ว ดังนั้นก่อนถึงเวลาเลิกงาน เขาก็พาเกวนออกไปทันที ขณะที่กำลังจะออกไป พวกเขาบังเอิญเห็นมาร์ธา ภรรยาของดร.คอนเนอร์สมาถึงพอดี

"มาร์ธา ถ้าคุณต้องการอะไร บอกเรดควีนได้โดยตรงเลยนะครับ"

ลีเว่ยมีความมั่นใจในระบบรักษาความปลอดภัยของบริษัทมาก เมื่อเรดควีนเปิดตัวแล้ว เธอก็ยึดสิทธิ์ในการควบคุมอาคารบริษัททั้งหมดเรียบร้อยแล้ว ไม่ว่าจะเป็นระบบรักษาความปลอดภัย ระบบไฟ ทุกอย่างสามารถควบคุมได้โดยเธออย่างอิสระ

"ค่ะ คุณลี" มาร์ธาพยักหน้าอย่างขอบคุณ

ในระดับหนึ่ง ลีเว่ยได้เปลี่ยนโชคชะตาของดร.คอนเนอร์สไปแล้ว หากไม่ใช่เพราะลีเว่ย ดร.คอนเนอร์สคงจะรีบทำการทดลองกับตัวเองไปแล้ว...

"เชิญครับสุภาพสตรี" ลีเว่ยเปิดประตูรถให้เกวน เกวนกล่าวขอบคุณเบาๆ เธอดึงชายกระโปรงแล้วก้าวเข้าไปนั่งในรถ

เกวนมีผมสั้นสีบลอนด์ซึ่งทำให้เธอดูสง่างามและมีชีวิตชีวา และชุดทำงานของเธอก็ทำให้ดูมีบุคลิกที่โดดเด่นไม่เหมือนใคร การถูกเรียกว่าสุภาพสตรีโดยลีเว่ยทำให้ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย เธอคิดว่าลีเว่ยคงไม่รู้สถานการณ์ในตอนนี้ เลยไม่ได้ถือสาอะไรเขา ในอเมริกานั้น หากคุณเรียกหญิงสาวว่าน่ารัก มันอาจสื่อความหมายบางอย่างได้...

ทูบีขับรถอย่างตั้งใจ มุ่งหน้าตรงไปยังร้านอาหารที่จองไว้ก่อนที่คนอื่นจะเลิกงานและต้องเจอกับการจราจรติดขัด ลีเว่ยจองร้านอาหารอิตาเลียนไว้ ซึ่งเป็นร้านที่เกวนโปรดปราน

อันที่จริงเกวน สเตซี่เป็นคนค่อนข้างเก็บตัว เธอมีเพื่อนที่โรงเรียนน้อยมาก และงานอดิเรกของเธอนอกจากดนตรีแล้วก็แทบไม่มีอะไรเลย ก่อนที่จะได้พบกับลีเว่ย เธอไม่ได้ดูสดใสร่าเริงเท่ากับที่เป็นอยู่ในตอนนี้ด้วยซ้ำ โดยไม่รู้ตัว ลีเว่ยได้เปลี่ยนโชคชะตาของผู้คนไปมากมายนับไม่ถ้วนแล้ว