บทที่ 23 คนไม่ต้องมา แค่แต้มความแค้นถึงก็พอ!

หลินตั้นต้าลุกขึ้นยืนในทันที พลังพิเศษถูกใช้งาน

ปืน AK47 เนรมิตขึ้นมาอยู่ในมือของเขา

ด้วยการสนับสนุนจากสกิล 【ยิงต่อเนื่อง】 ปืน AK47 พ่นไฟออกมาจนดูเหมือนแสงสีฟ้าจากปืนกลแกตลิง

ต้องบอกเลยว่า การโจมตีระลอกนี้ดูทรงพลังมากจริงๆ แต่ปัญหาคือมันยิงไม่โดนกวางอัคคีวับวามเลยสักนัด

"ตั้นต้า นี่มันฝีมือยิงนกตกปลาอะไรของนายเนี่ย ยิงไปหมดแม็กแล้ว โดนสักแผลบ้างไหม!"

"เอ่อ ขอโทษครับพี่เย่ AK47 มันดีดไปหน่อย ผมคุมปืนไม่อยู่ครับ"

"งั้นลองเปลี่ยนเป็น M416 ดูไหมล่ะ"

"ไม่ได้ครับพี่เย่ พลังวิญญาณผม... หมดแล้วครับ..."

ทุกคนพร้อมใจกันกุมขมับ

เสียงน่ะดังสนั่นจนกวางอัคคีวับวามตกใจแทบแย่ มันรีบสำรวจดูว่าตัวเองบาดเจ็บตรงไหนไหม แต่ผลคือหาไม่เจอเลยสักนิด

"ไม่ต้องลนลาน เดี๋ยวพี่จะเติมบัฟให้เอง!"

พูดจบ เย่ฟานก็คว้ามือไปในความว่างเปล่า 【ถั่วแระหยั่งรากฝังลึก】 ก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

เย่ฟานบีบฝักถั่วจนเมล็ดกระเด็นไปแปะอยู่ที่หลังของหลินตั้นต้าโดยตรง

ต้นถั่วแระงอกออกมาจากหลังของหลินตั้นต้าและเติบโตเข้าหาแสงแดด เพื่อเริ่มกระบวนการสังเคราะห์แสง

"ไปเลย บัลบาซอร์ ใช้ระบำปืนกลถั่วแระ ถล่มมันเลย!"

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่หลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย หลินตั้นต้าก็ใช้งานพลังพิเศษอีกครั้ง

ปืน AK47 ในมือเปลี่ยนเป็น M416 ในชั่วพริบตา

คราวนี้เขายิงถูกกวางอัคคีวับวามจนได้

แต่กวางอัคคีวับวามเป็นถึงสัตว์อสูรวิญญาณระดับทองแดงเจ็ดดาว บาดแผลรูเลือดไม่กี่แห่งนอกจากจะทำให้มันโกรธแค้นมากขึ้นแล้ว ก็แทบจะขัดขวางการเคลื่อนไหวของมันไม่ได้เลย

เห็นเพียงมันกระโจนเพียงครั้งเดียว ก็ข้ามแอ่งน้ำกว้างสิบเมตรมาถึงตรงหน้าทุกคนโดยตรง

เย่ฟานรีบกางอาณาเขตมิติออกมาทันที พื้นที่สีน้ำเงินอ่อนขนาดสามเมตรเข้าปกป้องเซี่ยเหยาและฟางเสี่ยวอวี่ไว้ข้างใน

กวางอัคคีวับวามก้มหัวลงกลางอากาศ เล็งเขากวางที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงพุ่งเข้าหาพวกเย่ฟาน

บังอาจเอาเท้ามาแช่ในน้ำที่ข้าใช้ดื่ม มนุษย์ที่น่ารังเกียจ ไปตายซะเถอะ!

ทว่าทันทีที่เขากวางของมันพุ่งเข้ามาในอาณาเขตของเย่ฟาน มันกลับถูกตรึงไว้แน่นด้วยกฎเกณฑ์บางอย่าง แต่ร่างกายส่วนที่เหลือยังคงพุ่งต่อไปตามแรงเฉื่อย

จังหวะนี้ทำเอากระดูกคอของกวางอัคคีวับวามแทบหัก

หากไม่ใช่เพราะมันเป็นสัตว์อสูรวิญญาณ มันคงจะร้องโหยหวนออกมาไม่หยุดแล้ว

เซี่ยเหยาในตอนนี้ลงมือโดยการกลืนกินเปลวเพลิงบนเขากวางเปลี่ยนเป็นพลังวิญญาณ แล้วฟาดฝ่ามือกลับไป

คลื่นพลังวิญญาณถูกซัดออกมา กระแทกกวางอัคคีวับวามจนกระเด็นกลับไปตกในแอ่งน้ำ

กวางอัคคีวับวามตั้งหลักกลางอากาศได้ทัน เท้าทั้งสี่เหยียบลงบนพื้นน้ำ

มันสะบัดหยดน้ำออกจากตัว แล้วจุดเปลวไฟบนเขากวางขึ้นมาใหม่ ก่อนจะพุ่งเข้าจู่โจมเย่ฟานอีกครั้ง

ทว่า ในวินาทีก่อนที่จะถึงอาณาเขตของเย่ฟาน มันกลับกระโดดขึ้นสูง

ที่แท้เป็นแผนหลอกล่อ เป้าหมายที่แท้จริงของมันคือเฉินต้าลี่

"ต้าลี่ ระวัง!"

โดยไม่ต้องให้เย่ฟานเตือน เฉินต้าลี่ก็เตรียมพร้อมอยู่แล้ว เขามาเพื่อสอบ ย่อมไม่ลดการป้องกันลงแม้แต่นาทีเดียว

เขาเกร็งตัวต่ำลง มุดเข้าไปใต้ท้องของกวางอัคคีวับวามโดยตรง

กวางอัคคีวับวามสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม จึงใช้เท้าทั้งสี่กระทืบลงมาอย่างบ้าคลั่ง

และนี่คือสิ่งที่เฉินต้าลี่ต้องการพอดี

ความเข้าขาที่เล่นคลุกดินคลุกโคลนมาด้วยกันทำให้เย่ฟานเข้าใจเจตนาของต้าลี่ในทันที

เขาจึงรีบบอกให้ฟางเสี่ยวอวี่ใส่บัฟ "ระงับปวด" ให้กับเฉินต้าลี่

ในขณะเดียวกันเฉินต้าลี่ก็ใช้งานพลังพิเศษ กล้ามเนื้อทั่วร่างขยายใหญ่ขึ้น รับการกระทืบของกวางอัคคีวับวามไว้ด้วยร่างกายโดยตรง

"ให้ช่วยนวดหลังให้เหรอ แรงแค่นี้ไม่เท่าไหร่เลยนะ เปลี่ยนมาลองท่าของฉันบ้างดีกว่า 【หมัดสะสมพลัง】!"

เฉินต้าลี่ชกออกไปหนึ่งหมัด ลมหมัดพัดแรงจนกวางอัคคีวับวามกระเด็นไปไกลและกระแทกลงพื้นอย่างแรง

ยังไม่ทันที่มันจะลุกขึ้นยืน เย่ฟานก็เดินไปถึงข้างตัวมัน อาณาเขตมิติสีน้ำเงินอ่อนเข้าปกคลุมหัวและหัวใจของมันไว้

เขาหยิบมีดปังตอออกมาจากมิติส่วนตัว แล้วจัดการควักมุกวิญญาณของกวางอัคคีวับวามออกมาอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว

ท่าทางที่ทำได้ง่ายดายเหมือนปอกกล้วยเข้าปากนี้ ทำให้เฉินต้าลี่และหลินตั้นต้ายืนอึ้งไปเลย

นี่คือความแข็งแกร่งของคนที่แทงเครื่องทดสอบพังงั้นเหรอ?

สัตว์อสูรวิญญาณกลายเป็นเนื้อในเขียงของเขาไปเลยเหรอเนี่ย?

เมื่อการต่อสู้จบลงและได้มุกวิญญาณมาแล้ว เย่ฟานยังไม่หยุดมือเพียงแค่นั้น

เขาเริ่มชำแหละเนื้อกวางอย่างละเอียด และเริ่มเสียบไม้ปิ้งย่างกันตรงนั้นเลย

เขายุ่งวุ่นวายอยู่แบบนั้นทั้งช่วงบ่าย ดูจากท่าทางแล้วคงไม่คิดจะไปล่าสัตว์อสูรตัวอื่นต่อแล้วล่ะ

จนกระทั่งช่วงเย็น เย่ฟานถึงจัดการซากกวางอัคคีวับวามเสร็จ เขาถอนหายใจออกมาอย่างพอใจและพูดว่า

"ร้านปิ้งย่าง 'หิวไม่ให้นั่ง' จะเปิดทำการในคืนนี้แล้วนะ! โปรโมชั่นฉลองเปิดร้านใหม่ คืนนี้ฉันเลี้ยงเองจ้า!"

พูดจบ เย่ฟานก็หยิบเตาปิ้งย่างและเครื่องปรุงออกมาจากมิติส่วนตัว

เขาตั้งแผงปิ้งย่างกลางป่าไป๋เจ๋อจริงๆ เสียด้วย

เซี่ยเหยาที่อยู่ข้างๆ ถึงกับน้ำลายสอ

ฝีมือของเย่ฟานเธอรู้ซึ้งดีที่สุด

แถมรอบนี้ยังเป็นเนื้อกวางอัคคีวับวามที่เพิ่งล่ามาสดๆ ร้อนๆ รับรองว่าต้องอร่อยกว่าปิ้งย่างปกติที่เย่ฟานเคยทำแน่นอน!

ทันทีที่เนื้อกวางวางลงบนเตา กลิ่นหอมที่ผสมผสานกับพลังวิญญาณก็ฟุ้งกระจายไปทั่ว ทำให้ทุกคนรู้สึกเคลิบเคลิ้ม

เนื้อของสัตว์อสูรวิญญาณระดับทองแดงเจ็ดดาวนั้นไม่ธรรมดาจริงๆ ยิ่งเป็นการล่ามาสดๆ พลังวิญญาณยิ่งหนาแน่นมาก

แค่เพียงได้กลิ่น ก็ทำให้ฟางเสี่ยวอวี่ที่ระดับพลังต่ำที่สุดในห้าคนรู้สึกเหมือนจะเลื่อนระดับดาวได้ทุกเมื่อ

............

ในตอนนี้ ภายในป่าไป๋เจ๋อมีหลายทีมที่วุ่นวายมาทั้งวันแต่กลับยังไม่ได้อะไรเลย

เมื่อเห็นท้องฟ้าเริ่มมืดลง ต่างก็เริ่มหาที่พักปักหลัก

พวกเขาไม่มีความกล้าพอจะจุดไฟเหมือนเย่ฟาน และไม่มีมิติส่วนตัวที่จะพกข้าวกล่องอุ่นร้อนมาได้หลายกล่อง

ดังนั้นแม้จะหิวโหยมาทั้งวัน ก็ทำได้เพียงกินแครกเกอร์พลังงานประทังชีวิตไปก่อน

แต่ในตอนนั้นเอง กลับมีคนไม่รักดีมานั่งทำปิ้งย่างกลางป่าเสียอย่างนั้น!

กลิ่นหอมของเนื้อกวางลอยไปไกล จนทำให้หลายคนได้กลิ่นเข้า

วินาทีนั้นคนที่ได้กลิ่นต่างรู้สึกทันทีว่าแครกเกอร์ในมือมันไม่อร่อยเอาเสียเลย

ทำไมความต่างชั้นของคนเรามันถึงได้มหาศาลขนาดนี้กันนะ!

ส่วนตอนนี้เย่ฟานกำลังดื่มด่ำกับเนื้อกวางย่างอย่างเอร็ดอร่อย พร้อมกับมองดูรายการแต้มความแค้นที่เด้งขึ้นมารัวๆ อย่างมีความสุข

เพียงไม่นาน เขาก็ได้รับแต้มความแค้นมาถึงสองแสนกว่าแต้ม

นี่แหละที่เย่ฟานเรียกว่าโปรโมชั่นฉลองเปิดร้าน ไม่ต้องการให้ลูกค้ามาอุดหนุน แค่แต้มความแค้นมาถึงก็ถือเป็นการยอมรับในฝีมือการทำอาหารของเขาแล้ว!

ในรายการแต้มความแค้นมีบางชื่อที่เย่ฟานคุ้นเคยดี เช่น หลี่เจ๋อห้าว และ ตู้จื่อเถิง

พวกนั้นเดินไปทางทิศเดียวกัน ย่อมได้กลิ่นหอมก่อนใครเพื่อนจึงไม่ใช่เรื่องแปลก

แต่กลับมีบางชื่อที่ดูแล้วไม่ใช่คนจากมัธยมปลายหนานเจียงหมายเลข 3

เรื่องนี้ทำให้เย่ฟานรู้สึกประหลาดใจมาก

กลิ่นมันลอยไปไวขนาดนั้นเลยเหรอ หรือว่าคนพวกนี้อยู่ใกล้ๆ เขา? แต่เขายังไม่ได้เริ่มกินเลยนะ ทำไมแต้มความแค้นถึงพุ่งมาแล้วล่ะ?

เย่ฟานไม่รู้เลยว่า ชื่อแปลกๆ เหล่านั้นไม่ใช่ผู้เข้าสอบที่อยู่ในป่าไป๋เจ๋อ

แต่เป็นเหล่ากรรมการคุมสอบในห้องควบคุมระบบดวงตาสวรรค์ต่างหาก

ก่อนหน้านี้หลี่เหยียนไจสั่งให้พวกเขาแยกหน้าจอหนึ่งไว้เพื่อจับตาดูเย่ฟาน

ดังนั้นภาพตอนที่เย่ฟานจัดปาร์ตี้ BBQ ในป่าไป๋เจ๋อจึงไปปรากฏต่อสายตาพวกเขาเป็นกลุ่มแรก

เมื่อมองดูเนื้อกวางที่ติดมันสามชั้นและถูกย่างจนน้ำมันหยดเยิ้ม เหล่ากรรมการในห้องควบคุมต่างก็รู้สึกว่าอาหารกล่องตรงหน้ามันจืดชืดไปทันที

พวกคุณไม่ได้กินปิ้งย่างกันมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย!

ในขณะที่เย่ฟานกำลังกินเนื้อกวางคำน้ำอัดลมวิญญาณคำ ในรายการแต้มความแค้นก็ปรากฏชื่อของหลี่เหยียนไจขึ้นมา

แถมยังเด้งรัวกว่าใครเพื่อนอีกต่างหาก

เรื่องนี้ทำให้เย่ฟานถึงกับตกใจ

"นี่มันพี่สาวผู้พันที่ให้มุกวิญญาณระดับทองคำกับฉันนี่นา ทำไมจู่ๆ ถึงแค้นฉันขนาดนี้ล่ะ ฉันไม่เข้าใจจริงๆ นะครับ"

อีกด้านหนึ่ง หลี่เหยียนไจจ้องมองภาพในจอมอนิเตอร์เห็นเย่ฟานกินจนปากมันแผล็บ เธอก็โมโหจนกระทืบเท้า รองเท้าคอมแบทกระแทกพื้นจนเป็นรอยบุ๋ม

กวางอัคคีวับวามคือสัตว์อสูรวิญญาณที่หาตัวจับยากที่สุดในป่าไป๋เจ๋อ เธออยากจะลองชิมรสชาติของมันมาตั้งนานแล้ว แต่ประจำการที่นี่มานานยังไม่เคยล่าได้สักตัว

แต่เย่ฟานกลับขี่รถดูคาติเข้าป่ามาหน้าตาเฉยแล้วดันไปเจอเข้าจนได้

"หนอย ไอ้เด็กนี่จะโชคดีเกินไปแล้วนะ!"

"เนื้อกวางอัคคีวับวามมันจะรสชาติเป็นยังไงนะ เห็นเขากินอร่อยขนาดนั้น ต้องรสเด็ดมากแน่ๆ เลย!"

"อ๊ากกก อยากกินจนจะบ้าตายอยู่แล้ว!"

หลี่เหยียนไจโมโหจนเดินวนไปวนมา ใจหนึ่งก็อยากจะพุ่งเข้าป่าไปขอแบ่งชิมเนื้อกวางย่างเสียให้ได้

ในตอนนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยในห้องควบคุมก็ดังขึ้น

"แจ้งเตือน แจ้งเตือน ตรวจพบฝูงสัตว์อสูรขนาดใหญ่กำลังเคลื่อนไหว!"

หลี่เหยียนไจพุ่งตัวไปยังห้องควบคุมทันที

"เกิดอะไรขึ้น? หรือว่าเป็นเพราะเย่ฟานทำปิ้งย่างจนไปล่อฝูงสัตว์เข้ามา?"

เธอถามด้วยความร้อนรน แต่ในใจกลับแอบดีใจ เพราะถ้าใช่ เธอก็จะมีข้ออ้างเข้าไปหาเขาพอดี!

"รายงานท่านพันตรี ไม่ใช่ทางด้านเย่ฟานครับ"

"หืม? ไม่ใช่เย่ฟานเหรอ? งั้นเป็นที่ไหนล่ะ?"

(จบบท)