บทที่ 13 งั้นต้องเพิ่มเงิน!

เย่ฟานเริ่มลงมือก่อนโดยการใช้พลังพิเศษ กางอาณาเขตมิติของตัวเองออกมา

พื้นที่ทรงกลมสีน้ำเงินอ่อนแผ่ออกมาจากร่างกายของเขาโดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางสามเมตร

เขาก้าวเท้าไปข้างหน้าเพื่อพยายามดึงลุงหลีเข้ามาในอาณาเขตของตนเอง

ลุงหลีมีพลังพิเศษสายเงามืด ดังนั้นเขาจึงสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างไร้ร่องรอย

ในตอนนี้เขาเปิดใช้งานสกิล 【พรางเงา】 เพื่อซ่อนร่างไว้ในความมืด

ท่ามกลางราตรีที่มืดมิด ทุกที่ล้วนเป็นที่ซ่อนตัวของเขาได้ทั้งนั้น

เย่ฟานหยุดฝีเท้าลง เขาหาตำแหน่งของลุงหลีไม่เจอเลยสักนิด

แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

ลุงหลีในฐานะยอดฝีมือระดับทองคำย่อมไม่เห็นเย่ฟานอยู่ในสายตา

สาเหตุที่เขาใช้สกิล 【พรางเงา】 ก็เพื่อให้เย่ฟานได้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างระดับของทั้งสองคน

เขาสามารถลงมือปลิดชีพเย่ฟานเมื่อไหร่ก็ได้ตามต้องการ

ส่วนเรื่องที่เย่ฟานจะมาแตะต้องถุงมือที่หน้าอกเขานั้นเป็นเพียงเรื่องเพ้อฝัน

เย่ฟานตะโกนเยาะเย้ยไปรอบๆ "ระดับทองคำสู้กับระดับทองแดงยังต้องหลบๆ ซ่อนๆ อีกเหรอไอ้กระจอก คิดจะเล่นลอบกัดหรือไง ไม่กล้าเผชิญหน้ากันตรงๆ ใช่ไหมล่ะ"

【ได้รับแต้มความแค้นจาก หลีว่านเซิง +555】

ลุงหลีได้ยินคำนี้เข้าถึงกับเส้นเลือดที่หน้าผากปูดโปน ในฐานะพ่อบ้านใหญ่แห่งตระกูลเซี่ย เขาเคยถูกด่าแบบนี้ที่ไหนกัน?

เดิมทีคิดจะให้แกสำนึกในความต่างแล้วถอยไปเอง แต่แกนี่มันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริงๆ!

วินาทีต่อมา เงาใต้เท้าของเย่ฟานพลันควบแน่น มีแขนข้างหนึ่งยื่นออกมาพุ่งหมัดเข้าใส่คางของเย่ฟานโดยตรง

สมรรถภาพร่างกายระดับทองคำนั้นแข็งแกร่งมาก หมัดนี้หากโดนเข้าไปเย่ฟานอาจถึงแก่ชีวิตได้

เซี่ยเหยาที่อยู่ข้างๆ ก็เริ่มลนลาน

เดิมทีเธอไม่ได้กังวลว่าลุงหลีจะลงมือหนักแค่ไหน แต่ไม่มีใครยั่วโมโหศัตรูหนักขนาดเย่ฟานมากก่อนเลยนะ?

นี่กลัวตัวเองจะตายไม่ทรมานพอหรือไง?

หรือว่าความรักที่เพิ่งเริ่มต้นได้เพียงสองวันจะต้องกลายเป็นหญิงหม้ายเสียแล้ว?

เย่ฟานมองดูหมัดที่พุ่งเข้ามาด้วยความดีใจ

เหยื่อติดกับแล้ว ผู้ชนะถูกตัดสินแล้ว!

"ในอาณาเขตของฉัน ฉันคือคนกำหนดกฎ! กลับตัวเดี๋ยวนี้นะโว้ย!"

ลุงหลีที่ซ่อนอยู่ในเงาพลันรู้สึกถึงแรงกดดันที่ไม่อาจต้านทานได้ ร่างกายของเขาถูกบิดหมุนกลับไปทั้งร่างอย่างกะทันหัน

หมัดที่ชกออกไปจึงเปลี่ยนทิศทางกระแทกลงบนพื้นซีเมนต์จนเกิดหลุมลึกหนึ่งหลุม

เย่ฟานคว้าไม้เสียบเหล็กออกมาจากมิติส่วนตัวกำใหญ่ เล็งไปที่ลุงหลีแล้วแทงลงไปทันที

แทงลงไปทีละไม้ๆ จนลุงหลีร้องโวยวายด้วยความเจ็บปวด

【ได้รับแต้มความแค้นจาก หลีว่านเซิง +777】

【ได้รับ...】

ทว่าเขากลับขัดขืนไม่ได้เลย

เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่ายอดฝีมือระดับทองคำอย่างเขา ทำไมร่างกายถึงถูกไม้เสียบเหล็กแทงทะลุการป้องกันได้ง่ายดายขนาดนี้? เขาจะไม่รักษาหน้าหน่อยเหรอ?

ลุงหลีรู้สึกว่าถ้าถูกเย่ฟานแทงต่อไปแบบนี้ชีวิตเขาคงหาไม่แน่ จึงรีบใช้สกิลอีกอย่างคือ 【สลายร่าง】

ทันใดนั้นร่างของเขาก็กลายเป็นเหมือนวิญญาณที่ไม่มีตัวตน

ไม้เสียบเหล็กที่เย่ฟานแทงออกไปจึงผ่านร่างเขาไปเฉยๆ

"【สลายร่าง】 งั้นเหรอ? ในเมื่อร่างกายว่างเปล่าขนาดนี้ ฉันจะช่วยบำรุงให้แกเอง!"

พูดจบเย่ฟานก็ดีดถั่วแระเมล็ดสุดท้ายในฝักใส่ลุงหลี และมันพุ่งเข้าเป้าที่หลังศีรษะอย่างจัง

ถั่วแระเมล็ดเล็กนี่ช่างเป็นอาวุธเทพจริงๆ มันสามารถเมินสกิลสลายร่างได้และหยั่งรากลงบนหลังหัวของลุงหลีทันที

เย่ฟานคว้าต้นถั่วแระนั้นไว้ แล้วกดหัวลุงหลีลงกับพื้น

ภายใต้อิทธิพลอาณาเขตของเย่ฟาน พื้นดินร้อนระอุราวกับเตาปิ้งย่างจนมีควันสีขาวลอยออกมา

ใบหน้าของลุงหลีแดงก่ำในพริบตา ต่อให้ร่างกายจะอยู่ระดับทองคำก็ทนการเอาหน้าแนบเตาปิ้งย่างไม่ได้หรอกนะ

【ได้รับแต้มความแค้นจาก หลีว่านเซิง +999】

【ได้รับ...】

"ตระกูลเซี่ยมันใหญ่โตมากนักเหรอ? แกชอบวางมาดนักใช่ไหม?"

"บอกว่าแค่แตะโดนถุงมือขาวก็จะขอโทษ? คิดว่าฉันอยากได้ถุงมือของแกหรือไง? ตอนนี้มีตรงไหนในตัวแกที่ฉันแตะไม่ได้บ้าง?"

"ถ้าคำขอโทษมันมีประโยชน์ จะมีกำลังไว้ทำไม?"

ลุงหลีถูกเย่ฟานกดหน้าถูไปกับพื้นจนสิ้นฤทธิ์เดช

ยอดฝีมือระดับทองคำอย่างเขา ต้องมาพ่ายแพ้ให้กับระดับทองแดงเสียอย่างนั้น

เซี่ยเหยาที่ยืนมองอยู่ข้างๆ ถึงกับหัวเราะจนหุบปากไม่ได้

นี่มันตื่นเต้นเกินไปแล้ว!

นี่คือแฟนที่เธอหามาได้แบบสุ่มๆ จากแผงปิ้งย่างเหรอเนี่ย? ทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้!

เย่ฟานทรมานลุงหลีอยู่นาน ใช้ไม้เสียบเหล็กแทงไปทั่วร่างราวกับการฝังเข็ม

พริกป่นและพริกไทยป่นถูกโรยใส่แผลแบบไม่เสียดายของ

ทำให้ลุงหลีผู้สง่างามในชุดสูทหางยาวเสียสภาพความเป็นคนไปหมด

ไม่เหลือเค้าความสง่าของพ่อบ้านตระกูลใหญ่ตอนปรากฏตัวครั้งแรกเลย

ลุงหลีในตอนนี้ทำได้เพียงอ้อนวอนขอความเมตตาเท่านั้น

"หยุดแทงผมเถอะ! ผมขอร้องล่ะ ผมผิดไปแล้ว คุณคือเนื้อคู่ที่แท้จริงของคุณหนู ต่อไปใครบอกว่าพวกคุณไม่เหมาะสมกันผมจะจัดการมันเอง แต่อย่าโรยพริกป่นอีกเลยนะ ผมได้กลิ่นเนื้อตัวเองย่างสุกแล้ว!"

"พอบอกอยากลองดีก็ลอง พอไม่อยากสู้ก็จะเลิก? คิดว่าฉันเป็นคนคุยง่ายขนาดนั้นเลยหรือไง?"

"อย่าเลยครับ ผมให้เงินคุณก็ได้ หนึ่งล้านหยวน ปล่อยผมไปเถอะนะ ดึกมากแล้ว รีบพาคุณหนูกลับไปนอนเถอะครับ"

เซี่ยเหยาอึ้งไปเลย ลุงหลี ลุงพูดจาแบบนี้ได้ยังไง? นี่กะจะขายเธอเพื่อเอาตัวรอดเลยเหรอ!

"แกมีเงินมากนักใช่ไหม มีเงินแล้วมันใหญ่โตมากหรือไง? คิดว่าทุกอย่างแก้ได้ด้วยเงินเหรอ?"

หลีว่านเซิงที่เป็นพ่อบ้านมาหลายปี มีหรือจะไม่เข้าใจความหมายแฝง

เรื่องที่เงินแก้ไม่ได้ ก็แสดงว่าต้องใช้เงินมากกว่าเดิมไงล่ะ

"ผมให้หนึ่งสิบล้านเลย! อย่าทำผมเลยนะ ผมขอร้อง..."

ในที่สุดเย่ฟานก็ยอมเก็บอาณาเขตมิติ

ไม่ใช่เพราะเขาถูกเงินสิบล้านทำให้หวั่นไหวหรอกนะ แต่เป็นเพราะพลังวิญญาณของเขาหมดพอดีต่างหาก

แม้พลังพิเศษของเขาจะน่ากลัวแค่ไหน แต่เขาก็ยังอยู่แค่ระดับทองแดงหนึ่งดาว ไม่สามารถคงสภาพอาณาเขตได้นานนัก

การต่อสู้เมื่อครู่เพียงห้านาทีก็ถือว่าถึงขีดจำกัดของเขาแล้ว

ลุงหลีรู้สึกว่าเย่ฟานหยุดมือแล้วจึงรีบลุกขึ้นเว้นระยะห่างทันที

เย่ฟานกระดิกนิ้วเรียก "ตกลงกันที่สิบล้าน รีบจ่ายมาซะ!"

ลุงหลีไม่กล้าชักช้า รีบหยิบสมุดเช็คออกมาจากอกเสื้อ เขียนจำนวนเงินแล้วยื่นให้เย่ฟานทันที

เย่ฟานหันไปมองเซี่ยเหยาเพราะเขาไม่รู้จักของสิ่งนี้

"รับไว้เถอะ เช็คของตระกูลเซี่ยสามารถขึ้นเงินได้ทุกธนาคารในเมืองหนานเจียงโดยไม่มีค่าธรรมเนียม"

เย่ฟานถึงยอมเก็บมันเข้ากระเป๋าด้วยความพึงพอใจ แล้วจูงมือเซี่ยเหยาเดินกลับบ้าน

"วันหลังเธอลองโทรไปถามที่บ้านดูนะ พ่อบ้านคนนี้ต้องแอบยักยอกเงินที่บ้านเธอไปเยอะแน่ๆ เลย"

ลุงหลีก่อนจะจากไปได้ยินคำนี้เข้า ถึงกับกระอักเลือดเก่าที่ผสมกลิ่นพริกป่นออกมา

บ้าบออะไรกันเนี่ย หาว่าเขายักยอกเงินตระกูลเซี่ย

ตระกูลเซี่ยมีอะไรขาดแคลนยกเว้นเงินที่ไหนล่ะ?

แต่จะว่าไป ไอ้เด็กนี่ทำไมถึงเก่งขนาดนี้ แตกต่างจากข่าวลือราวกับคนละคน

ระดับทองคำอย่างเขาถูกระดับทองแดงกดลงไปอัดกับพื้นจนโต้ตอบไม่ได้ เรื่องนี้จะไปขอความเป็นธรรมจากใครได้?

หรือว่าระดับขั้นพลังมันจะเป็นแค่ของโชว์?

เขาคงต้องกลับไปสืบเรื่องนี้ให้ชัดเจนเสียแล้ว

————————————

เมื่อกลับถึงบ้าน เย่ฟานก็หมดเรี่ยวแรงทันที

การต่อสู้เมื่อครู่สูบพลังวิญญาณของเขาไปจนเกลี้ยง ในตอนนี้เขาจึงรู้สึกง่วงนอนอย่างมาก

ดูเหมือนว่าคืนนี้คงไม่ใช่คืนที่เหมาะจะทำเรื่องไม่ดีเสียแล้ว

ก่อนนอน เย่ฟานสังเกตเห็นในหัวว่ารายการแต้มความแค้นเริ่มเด้งขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง

【ได้รับแต้มความแค้นจาก ฉินไห่เยี่ยน +999】

【ได้รับแต้มความแค้นจาก หม่าตงเหมย +999】

【ได้รับแต้มความแค้นจาก หวังเยี่ยนเฟิน +999】

...

เมื่อมองดูชื่อเหล่านี้ ก็เดาได้ไม่ยากว่าต้องเป็นกลุ่มคุณป้าแน่นอน

คุณตาหลิวพากลุ่มคุณตาไปเริ่มต้นรักครั้งใหม่ คราวนี้ถึงตาพวกคุณป้าที่นั่งไม่ติดเกลียดบ้างแล้วสินะ?

แต่ผู้หญิงนี่น่ากลัวจริงๆ เวลาส่งแต้มความแค้นให้เนี่ยไม่มีกั๊กเลยสักนิด

(จบบท)