บทที่ 29 แผนการร้าย

บทที่ 29 แผนการร้าย

เบื้องหลังแสงสว่างอันเจิดจรัส ความมืดมิดกำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน

ลึกลงไปในดงอุกกาบาตอันรกร้างและเงียบสงัดไร้สรรพเสียงแห่งหนึ่งในสามพันภพ สถานที่ซึ่งแม้แต่ปราณวิญญาณยังเบาบางจนแทบไม่เหลือ ที่แห่งนี้คือ "เขตแดนดาราถูกทอดทิ้ง" อันเลื่องชื่อ มันคือบ่อขยะของจักรวาล เป็นสวรรค์ของเหล่านักโทษและผู้หลบหนี

ภายในถ้ำหยาบๆ ที่ถูกขุดเจาะเข้าไปในอุกกาบาตยักษ์ เซียวเทียนเช่อนั่งขัดสมาธิ ใบหน้าของเขามืดมนจนแทบจะหยดออกมาเป็นน้ำ บนพื้นรอบตัวเขามีซากศพแห้งกรังนับสิบขุมที่ถูกดูดกลืนแก่นเลือดและวิญญาณไปจนหมดสิ้นกระจัดกระจายอยู่ พวกมันคือพวกตาบอดที่โชคร้ายบังอาจมาหาเรื่องเขาในเขตแดนดาราแห่งนี้

การถูกตระกูลทอดทิ้งและตัดขาดการติดต่อทุกช่องทาง ทำให้เขาในยามนี้ไม่ต่างอะไรกับสุนัขสิ้นเนื้อประดาตัวที่ไร้บ้านให้กลับ

ทุกครั้งที่หลับตา ภาพความอัปยศอดสูภายในหอยอดสมบัติต้นกำเนิด และแววตาที่เย็นชาแฝงความเหยียดหยามของจ้าวหอประมูลผู้นั้น ก็จะผุดขึ้นมาในหัวเสมอ

ยังมีนังเหยาซี! มดปลวกจากโลกเบื้องล่างนั่น มันกล้าดีอย่างไรมาแย่งชิงกระดูกสูงสุดที่ควรจะเป็นของเขาไป!

"อ๊ากกก!"

ความเคียดแค้นและคลุ้มคลั่งอันไร้ที่สิ้นสุดแผดเผาจิตใจของเขาราวกับไฟพิษ ทำให้เขาแทบจะเสียสติ

"หอยอดสมบัติต้นกำเนิด..."

เขากัดฟันกรอดจนเลือดซึมออกมาจากเหงือก

"ข้าอาจจะทำลายหอประมูลบัดซบนั่นของเจ้าไม่ได้... แต่ข้าสามารถทำลายทุกสิ่งที่เจ้าให้ความสำคัญได้!"

นัยน์ตาของเซียวเทียนเช่อสาดประกายความบ้าคลั่งและอำมหิต เขาพยายามสงบสติอารมณ์และเริ่มวิเคราะห์สถานการณ์รวมถึงข้อได้เปรียบของตนเอง

แม้จะถูกตระกูลทอดทิ้ง แต่ถึงอย่างไรเขาก็มาจากแดนเซียนเก้าชั้นฟ้า ในหัวของเขายังคงกุมความรู้ วิชาลับ และความลับสวรรค์มากมายที่สิ่งมีชีวิตในโลกเบื้องล่างไม่เคยแม้แต่จะล่วงรู้

สิ่งเหล่านี้คือทุนรอนที่จะทำให้เขาพลิกกระดานกลับมาได้!

"เหยาซี... เจ้าได้กระดูกสูงสุดไป ตอนนี้คงจะซ่อนตัวอยู่ในตระกูลซอมซ่อของเจ้า แล้วก็กำลังบ่มเพาะอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่สินะ?"

"ยังมีบุตรศักดิ์สิทธิ์เทพสุริยันหยางเฮ่า หมิงจื่อแห่งนิกายมารปรโลก... และทุกคนที่ได้ผลประโยชน์ไปจากงานประมูล..."

มุมปากของเซียวเทียนเช่อแสยะยิ้มเย็นชาอย่างโหดเหี้ยม

แผนการชั่วร้ายเริ่มก่อตัวขึ้นในหัวของเขาอย่างช้าๆ

"ในเมื่อข้าไม่ได้ พวกเจ้าก็อย่าหวังว่าจะได้ครอบครอง!"

เขาจะทำให้พวกมันทุกคนต้องตาย!

จะทำให้สามพันภพต้องลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งสงคราม! จะทำให้ทุกคนต้องชดใช้ให้กับความอัปยศของเขา!

คิดได้ดังนั้นเขาก็ลงมืออย่างฉับพลัน

เซียวเทียนเช่อไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาเริ่มใช้วิชาลับแห่งแดนเซียนในหัว ส่งสัญญาณลับออกไปยังมุมมืดทั่วทั้งสามพันภพ

เป้าหมายแรกที่เขาติดต่อไปคือ "นิกายเทพโลหิต"

นี่คือนิกายนอกรีตที่ฉาวโฉ่ที่สุดในสามพันภพ พวกมันบูชาเทพมารจากนอกด่าน ใช้วิธีสังเวยชีวิตและกลืนกินเลือดเนื้อเพื่อยกระดับการบ่มเพาะ วิธีการของพวกมันโหดเหี้ยมอำมหิตจนขุมกำลังฝ่ายธรรมะไม่อาจยอมรับได้

"ประมุขนิกายเทพโลหิต ข้ารู้ว่าเจ้าติดอยู่ที่คอขวดระดับราชันศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดมานานถึงห้าพันปี และอายุขัยก็ใกล้จะหมดลงเต็มทีแล้ว"

น้ำเสียงของเซียวเทียนเช่อถูกส่งผ่านวิชาลับสีเลือด พุ่งตรงเข้าสู่ห้วงคำนึงของประมุขนิกายเทพโลหิตที่กำลังเก็บตัวบ่มเพาะอยู่ในสระเลือด

"เจ้าอยากทะลวงสู่ระดับว่าที่จักรพรรดิหรือไม่? ข้ารู้จักโบราณสถานสมรภูมิยุคบรรพกาลแห่งหนึ่ง ในนั้นมีซากศพของว่าที่จักรพรรดิถูกฝังอยู่ ซึ่งมันยังคงเก็บซ่อนต้นกำเนิดว่าที่จักรพรรดิที่สมบูรณ์เอาไว้"

"ข้อแลกเปลี่ยนคือ เจ้าต้องช่วยข้าทำเรื่องหนึ่ง..."

เป้าหมายที่สองที่เขาติดต่อไปคือ "ห้วงมารหมื่นบรรพกาล"

นั่นคือสถานที่ที่เก่าแก่และชั่วร้ายยิ่งกว่าเขตหวงห้ามบรรพกาล เล่าลือกันว่ามันคือเศษเสี้ยวที่ร่วงหล่นลงมาในโลกนี้เมื่อยุคสมัยก่อนแตกสลาย ภายในนั้นผนึกตัวตนระดับยักษ์ใหญ่แห่งวิถีมารที่ร่วงหล่นเอาไว้นับไม่ถ้วน

"เจ้าห้วงมาร ข้ารู้ว่าเจ้าถูกค่ายกลผนึกของมหาจักรพรรดิรุ่นก่อนกักขังเอาไว้ ทำให้ร่างต้นไม่อาจจุติลงมาได้"

"ข้ามีวิชาเซียนสลายวิญญาณจากแดนเซียนเก้าชั้นฟ้า มันสามารถทำให้เศษเสี้ยววิญญาณของเจ้าหลบเลี่ยงผนึกและจุติลงมายังโลกใบนี้ได้"

"ข้ามีคำขอเพียงข้อเดียว ช่วยข้าสังหารคนผู้หนึ่ง..."

คนที่สาม คนที่สี่...

เซียวเทียนเช่ออาศัยความรู้และประสบการณ์จากแดนเซียน ราวกับปีศาจที่เจ้าเล่ห์ที่สุด โยนเหยื่อล่อที่ไม่อาจปฏิเสธได้ออกไปอย่างต่อเนื่อง

เขาแอบติดต่อกับขุมกำลังชั่วร้ายโบราณทั้งหมดในสามพันภพ ตัวตนระดับยักษ์ใหญ่แห่งวิถีมารที่ร่วงหล่น หรือแม้กระทั่งพวกพ้องบางคนที่ระหกระเหินมาจากแดนเซียนเช่นเดียวกับเขา ซึ่งล้วนเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามและมุ่งร้ายต่อโลกเบื้องล่าง

ตาข่ายสีดำขนาดมหึมาที่ถักทอด้วยมือของเขาเอง ซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด ความโลภ และแผนการชั่วร้าย โดยมีเขตแดนดาราถูกทอดทิ้งเป็นศูนย์กลาง เริ่มแผ่ขยายครอบคลุมไปทั่วทั้งสามพันภพอย่างช้าๆ

เป้าหมายของเขาชัดเจนมาก

อันดับแรกก็คือเหยาซีและตระกูลเหยาที่อยู่เบื้องหลังนาง!

เพียงเพราะนางคือผู้ครอบครองกระดูกสูงสุด

ตราบใดที่ทำลายเหยาซีลงได้ ก็เท่ากับเป็นการตบหน้าจ้าวหอประมูลผู้นั้นอย่างจัง!

"เหยาซี... กระดูกสูงสุด..."

ภายในถ้ำ ใบหน้าของเซียวเทียนเช่อเผยให้เห็นรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวและคลุ้มคลั่ง

"ข้าจะทำให้เจ้าได้เห็นตระกูลของเจ้า ญาติพี่น้องของเจ้า ต้องกลายเป็นเถ้าธุลีไปต่อหน้าต่อตาเจ้าทีละคน!"

"ข้าจะทำให้เจ้าต้องจมปลักอยู่ในความสิ้นหวังและความเจ็บปวดอันไร้ที่สิ้นสุด ก่อนที่ข้าจะควักกระดูกชิ้นนั้นออกมาด้วยมือของข้าเอง!"

"ข้าจะทำให้ทุกคนได้รู้ว่า การเป็นศัตรูกับเซียวเทียนเช่อผู้นี้ จะต้องพบกับจุดจบที่น่าสมเพชเพียงใด!"

แผนการสมรู้ร่วมคิดครั้งใหญ่ที่สุนัขสิ้นเนื้อประดาตัวจากแดนเซียนเป็นผู้วางแผนอย่างลับๆ เพื่อพุ่งเป้าไปที่ทุกคนที่มีความเกี่ยวข้องกับหอยอดสมบัติต้นกำเนิด ได้เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว

มันไม่ใช่การท้าทายหอประมูลซึ่งหน้าเหมือนที่ผ่านมาอีกต่อไป

แต่มันคือสงคราม... ที่กำลังจะกวาดล้างไปทั่วทั้งสามพันภพ และทำให้เลือดไหลนองเป็นสายน้ำ!