บทที่ 10 เก็บเกี่ยวผลประโยชน์มหาศาล

บทที่ 10 เก็บเกี่ยวผลประโยชน์มหาศาล

เมื่อฉากปิดท้ายอันยิ่งใหญ่จบลง งานประมูลที่เรียกได้ว่าสั่นสะเทือนที่สุดในประวัติศาสตร์ของสามพันภพ ก็ดำเนินมาถึงบทสรุปในที่สุด

บรรยากาศภายในโถงประมูล ค่อยๆ สงบลงจากความบ้าคลั่งและตึงเครียดก่อนหน้า ทว่าบนใบหน้าของทุกคน กลับยังคงหลงเหลือร่องรอยความตื่นตะลึงและรสชาติที่ยากจะลืมเลือน

สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ มันกระแทกจิตใจพวกเขาอย่างรุนแรงเกินไปจริงๆ

เคล็ดวิชาว่าที่จักรพรรดิ หินโกลาหล ค่ายกลประหารเซียน อายุขัยหนึ่งพันปี การปรากฏตัวของว่าที่จักรพรรดิ... ไม่ว่าจะหยิบยกเรื่องไหนขึ้นมา ล้วนมากพอที่จะสร้างความสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั้งยุคสมัย ทว่าบัดนี้ สิ่งเหล่านี้กลับเกิดขึ้นติดต่อกันในช่วงเวลาเพียงไม่กี่ชั่วยาม

ทุกท่าน

บนแท่นประมูล จางม่อลุกขึ้นยืน ปรบมือเพื่อดึงดูดความสนใจของทุกคน

งานประมูลในวันนี้ สิ้นสุดลงเพียงเท่านี้

น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบ ราวกับสิ่งที่เพิ่งเป็นประธานจัดงานไป ไม่ใช่งานประมูลที่สะเทือนฟ้าสะเทือนดิน แต่เป็นแค่งานวัดท้ายหมู่บ้านธรรมดาๆ

ขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติมาร่วมงาน หวังว่าวันนี้ทุกท่านจะได้ของที่ถูกใจกลับไปนะ

มุมปากของเหล่าคนเบื้องล่างกระตุกยิกๆ

ของที่ถูกใจ?

ใช่สิ ถูกใจไปหมดทุกอย่างนั่นแหละ แต่ประเด็นคือมันไม่มีปัญญาซื้อโว้ย!

โดยเฉพาะพวกยอดฝีมือระดับนักบุญที่ได้แต่นั่งดูตาปริบๆ ประมูลอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง บัดนี้ในใจมีรสชาติซับซ้อนสุดบรรยาย รู้สึกเหมือนตัวเองมานั่งเป็นแค่ตัวประกอบฉากเท่านั้น

กำหนดการงานประมูลครั้งหน้า จะแจ้งให้ทราบในภายหลัง จางม่อโบกมือ ท่าทีเหมือนกำลังไล่แขก เอาล่ะ ทุกท่าน มีวาสนาคงได้พบกันใหม่ แยกย้ายกันกลับบ้านกลับช่องไปหาแม่ของพวกเจ้าได้แล้ว

พูดจบ เขาก็ไม่สนปฏิกิริยาของคนเบื้องล่าง หันหลังเดินตรงกลับเข้าไปในหลังเวที ร่างของเขาหายลับเข้าไปในความมืดอย่างรวดเร็ว เด็ดขาด ไร้ซึ่งความลังเลหรืออาลัยอาวรณ์ใดๆ

แผ่นหลังอันสุดแสนจะชิลนี้ เมื่อตกอยู่ในสายตาของทุกคน กลับเรียกความมโนขั้นสุดขึ้นมาได้อีกระลอก

ดูสิ! ผู้อาวุโสยอดฝีมือ ช่างสมกับเป็นผู้ที่สะบัดชายเสื้อจากไป ซ่อนเร้นทั้งเกียรติยศและชื่อเสียงอย่างแท้จริง!

ท่วงท่าเช่นนี้ บารมีเช่นนี้ ช่างเป็นแบบอย่างของพวกเราผู้บำเพ็ญเพียรโดยแท้!

ผู้อาวุโสถึงกับไม่ยอมเสียเวลาเสวนาพาทีกับพวกเราแม้แต่ครึ่งคำ เห็นได้ชัดว่าสภาวะจิตใจของท่านได้หลุดพ้นจากกิเลสทางโลกไปไกลแล้ว ในสายตาของท่าน พวกเราก็คงไม่ต่างอะไรกับมดปลวกจริงๆ นั่นแหละ

ทุกคนต่างทอดถอนใจ ความเคารพยำเกรงที่มีต่อจางม่อถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น

ตัดภาพมาที่ 'ผู้อาวุโสยอดฝีมือ' จางม่อ ในเวลานี้เขาวิ่งแจ้นกลับเข้ามาในห้องพักรับรอง ทิ้งตัวลงนอนแผ่หราบนโซฟาอย่างหมดสภาพ

ฟู่— เหนื่อยชิบเป๋งเลยโว้ย!

เขาพ่นลมหายใจยาว รู้สึกตื่นเต้นกดดันยิ่งกว่าตอนสอบเอนทรานซ์เสียอีก

การต้องไปแอ็คอาร์ตต่อหน้าพวกบอสใหญ่ แถมยังต้องเก๊กหน้านิ่งเหมือนไม่สะทกสะท้าน นี่มันงานใช้ทักษะขั้นสูงชัดๆ โคตรจะทดสอบสภาพจิตใจเลย

ระบบ! เร็วเข้า! ขอดูรายได้รวมรอบนี้หน่อย! จางม่อถูมือไปมา เอ่ยกับระบบในหัวด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข

[กำลังคำนวณรายได้จากงานประมูลครั้งนี้ให้แก่โฮสต์...]

[คำนวณเสร็จสิ้น]

[งานประมูลครั้งนี้ มียอดทำธุรกรรมรวมทั้งสิ้น: 3,850,000 คะแนนประมูล]

สะ... สามล้านแปดแสนห้าหมื่น!

จางม่อเห็นตัวเลขนี้แล้วตาโตเท่าไข่ห่าน แทบจะสำลักน้ำลายตัวเอง

ตอนเริ่มเกม ระบบแจกคะแนนฟรีมาแค่หนึ่งล้าน งานประมูลรอบเดียว ฟันกำไรเละเทะไปเกือบสี่เท่า!

เชี่ย! ป๋ากลายเป็นเศรษฐีแล้วโว้ย! จางม่อตื่นเต้นจนแทบจะกระโดดเด้งดึ๋งลงจากโซฟา

ระบบ เปิดร้านค้า! ป๋าจะดูหน่อยว่ามีของดีอะไรให้เปย์บ้าง!

ตอนนี้เขากระเป๋าตุงแล้ว พูดจาก็เลยดูมีน้ำหนักขึ้นมาทันที

หน้าจอแสงกะพริบวาบ รายการสินค้าอันละลานตาในร้านค้าระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า

[สินค้า: กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล (ราคา: 1,000,000 คะแนน)]

[สินค้า: ครรภ์มรรคาก่อกำเนิด (ราคา: 1,000,000 คะแนน)]

[สินค้า: เนตรทวิม่านตา (ราคา: 800,000 คะแนน)]

[เคล็ดวิชา: คัมภีร์สวรรค์อมตะ (ระดับจักรพรรดิ, ราคา: 1,500,000 คะแนน)]

[เคล็ดวิชา: คัมภีร์มารกลืนสวรรค์ (ระดับจักรพรรดิ, ราคา: 1,500,000 คะแนน)]

[ศัสตราวุธ: ระฆังไร้จุดจบ (ของจำลอง, ระดับศัสตราวุธจักรพรรดิ, ราคา: 2,000,000 คะแนน)]

...

จางม่อจ้องมองรายการสินค้าที่ส่องแสงวิบวับกระแทกตาเหล่านั้น น้ำลายแทบจะไหลยืด

กายาศักดิ์สิทธิ์ ครรภ์มรรคา คัมภีร์จักรพรรดิ ศัสตราวุธจักรพรรดิ... แม่งเอ๊ย ป๋าเหมาหมดเลยได้ไหมเนี่ย!

แต่หลังจากความตื่นเต้นผ่านพ้นไป เขาก็เริ่มตั้งสติได้

ไม่ได้สิ จะใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายไม่ได้ ตอนนี้ข้ายังเป็นแค่คนธรรมดา ต่อให้ซื้อกายาศักดิ์สิทธิ์มา ก็ต้องเริ่มฝึกใหม่อยู่ดี สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือต้องทำตัวเจียมเนื้อเจียมตัว ค่อยๆ ฟาร์มของไปก่อน ปั้นโรงประมูลให้ยิ่งใหญ่เกรียงไกรต่างหากคือวิถีทางที่ถูกต้อง

เขาลองครุ่นคิดดู ก่อนจะบอกกับระบบ ระบบ ช่วยคัดกรองสินค้าที่คุ้มค่าและสามารถเอาไปใช้ในงานประมูลรอบหน้าให้ที

ตอนนี้เขาเริ่มติดใจรสชาติของการเป็นพ่อค้าหน้าเลือดแล้ว ในหัวมีแต่เรื่องจะไปฟันกำไรจากพวกลูกค้า VIP ในรอบหน้ายังไงดี

รอบนี้ หยาดหยดก่อกำเนิดชีวิต ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า รอบหน้าเอาอายุขัยหมื่นปีมาขายดีไหมวะ ไม่ได้ๆ มันดูเวอร์เกินไป ต้องค่อยๆ เลี้ยงไข้ ค่อยๆ หยอดไปทีละนิด... จางม่อลูบปลายคาง จมดิ่งสู่ห้วงความคิดแบบฉบับพ่อค้าหน้าเงิน

ในขณะที่จางม่อกำลังวางแผนปูทางสู่การเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งหมื่นภพอยู่นั้น ภายนอกหอยอดสมบัติต้นกำเนิด แขกเหรื่อก็เริ่มทยอยกันเดินทางกลับ

พวกเขาก้าวเดินออกจากประตูใหญ่ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหนักใจ หันกลับไปมองหอคอยมหึมาที่ยังคงลอยตระหง่านอยู่เหนือขุนเขาเทียนฉยง ซึ่งมีปราณโกลาหลลอยล่องปกคลุม แววตาของพวกเขาอัดแน่นไปด้วยความยำเกรงและหวาดระแวง

พวกเขารู้ดีว่า นับจากวันนี้เป็นต้นไป ขั้วอำนาจแห่งสามพันภพ จะต้องพลิกโฉมหน้าไปโดยสมบูรณ์

เร็วเข้า! รีบส่งสารกลับไปที่สำนักด่วน รายงานทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ท่านบรรพชนทราบทุกตัวอักษร! อีกอย่าง ให้ขึ้นบัญชีหอยอดสมบัติต้นกำเนิดเป็นเขตหวงห้ามระดับสูงสุด ศิษย์ในสำนักทุกคนห้ามเข้าใกล้หรือนำไปวิพากษ์วิจารณ์เด็ดขาด ผู้ใดฝ่าฝืน จะถูกทำลายวรยุทธ์และขับไล่ออกจากสำนัก! ประมุขดินแดนศักดิ์สิทธิ์ท่านหนึ่ง ทันทีที่ก้าวเท้าออกมา ก็ออกคำสั่งขั้นเด็ดขาดกับผู้อาวุโสข้างกายอย่างร้อนรน

รีบไปสืบมา! ไปสืบให้ชัดเจนว่าว่าที่จักรพรรดิไท่ซวีมีความสัมพันธ์อันใดกับหอยอดสมบัติต้นกำเนิด! แล้วก็ จับตาดูจ้าววิหคเพลิงและราชันศักดิ์สิทธิ์จินฉานที่ประมูลของไปได้ให้ดี! สายลับของอีกขุมกำลังหนึ่ง ก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างลับๆ เช่นกัน

พายุลูกใหญ่ที่มีจุดเริ่มต้นจากงานประมูล กำลังมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองศักดิ์สิทธิ์ว่านเซี่ยง และกำลังโหมกระหน่ำแผ่ขยายออกไปทั่วทั้งสามพันภพ ลุกลามไปจนถึงแดนเซียนเก้าชั้นฟ้าอันห่างไกลอย่างบ้าคลั่ง

สามารถทำนายได้เลยว่า ในช่วงระยะเวลาอันยาวนานนับจากนี้ ชื่อของ หอยอดสมบัติต้นกำเนิด และท่านเถ้าแก่ผู้ลึกลับ จะต้องกลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในจักรวาลหมื่นภพอย่างแน่นอน

ขุมกำลังนับไม่ถ้วน จะต้องงัดเอาทุกวิถีทาง ทั้งในที่แจ้งและที่ลับ ออกมาใช้เพื่อสืบเสาะหาความลับของสถานที่แห่งนี้

อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางฝูงชนที่ทยอยกันจากไป และความสงบที่เริ่มกลับคืนสู่ตีนเขาเทียนฉยง

ร่างเงาหนึ่ง กลับเดินย้อนกลับมา

เขาคือนักบุญชื่อหยาง แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เก้าตะวัน

เขาไม่ได้จากไปไหน แต่กลับเดินวนเวียนอยู่ที่ตีนเขาอยู่นานสองนาน บนใบหน้าเต็มไปด้วยความลังเลและการต่อสู้ดิ้นรน

ท้ายที่สุด ราวกับเขาได้ตัดสินใจอะไรบางอย่าง เขากัดฟันกรอด จัดแจงเสื้อผ้านักพรตของตนเองให้เรียบร้อย แล้วก้าวเดินทีละก้าว เข้าไปหยุดอยู่หน้าประตูที่ปิดสนิทของหอยอดสมบัติต้นกำเนิด

เขาไม่ได้พยายามบุกรุกเข้าไป และไม่ได้ใช้สัมผัสเทวะสอดแนม แต่กลับค้อมกายลง โค้งคำนับให้ประตูบานนั้นอย่างสุดซึ้งด้วยความเคารพยำเกรง

ผู้น้อย ชื่อหยางแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เก้าตะวัน บังอาจขอเข้าเฝ้าท่านเถ้าแก่อาวุโส!

น้ำเสียงของเขาอัดแน่นไปด้วยความนอบน้อมและถ่อมตน ไร้ซึ่งความเย่อหยิ่งจองหองเหมือนก่อนหน้านี้โดยสมบูรณ์

ผู้น้อยมีคำขออันไร้เหตุผลประการหนึ่ง ยินดีแลกด้วยทุกสิ่งทุกอย่าง ขอเพียงผู้อาวุโสโปรดเมตตาชี้แนะ ชี้ทางสว่างให้ผู้น้อย... ก้าวข้ามผ่านคอขวดนั้นไปได้ด้วยเถิด!