Chapter 28

แต่มันก็เพียงพอแล้ว ด้วยความสามารถในตอนนี้ของแบล็คควีน แม้แต่อัลตรอนก็จะถูกป้องกันบนอินเตอร์เน็ตจากเธอ.

"การคำนวนสิ้นสุดลง..."

มันสะดวกมากตั้งแต่ที่มีแบล็คควีน ซอดดื่มโค๊กไปหลายกระป๋องและแบล็คควีนก็ได้คิดค้นสูตรต่างๆสำหรับจ้าวอสูรแล้ว.

"เมื่อมาคิดถึงยีนทั้งหมดบนโลก มีเพียงสิบสูตรสำหรับจ้าวอสูร."

แม้ว่าซอดจะรู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตบางชนิดที่ยากเกินกว่าจะหามาได้และไม่อาจรวบรวมยีนของพวกมันได้ แต่โลกก็สามารถผลิตจ้าวอสูรได้เพียง 10 ชนิด ราวกับบลอนสกี้ มันก็ถือว่ามากมายแล้ว. .

"งั้นฉันต้องหาประเภทกลายพันธุ์อย่างฮัคล์และโกเลม."

ซอดคิดอยู่พักหนึ่ง ปีเตอร์ ปาร์กเกอร์ สามารถพูดได้ว่าเขาเป็นกึ่งมนุษย์ชนิดหนึ่ง แต่ยีนแมงมุมของเขาจะดูดซึมเข้าไปในชิ้นส่วนของยีนของเขาแทนที่จะปรับยีนให้กลายเป็นเหมือนกับซอด ที่จะได้รับส่วนที่โดดเด่น จากนั้นก็จะสามารถแปลงเป็นพลังพิเศษต่างๆ.

(ผู้แปล:ที่ต้องบอกอย่างนี้ก็เพราะแทนที่จะพ่นใยด้วยตัวเองได้หรือมีแขนขางอกเหมือนกับพวกกลายพันธุ์หรือแปลงร่าง สไปเดอร์แมนกลับมีดีแค่ร่างกายกับการไต่บนกำแพงเท่านั้น นอกจากนั้นพลังพิเศษอื่นๆก็ไม่มีเลยนอกจากพลังกายซึ่งสู้กับพวกทหารสัตว์ไม่ได้ที่ได้เอาจุดเด่นของสัตว์ต่างๆมาทำให้ดียิ่งขึ้น อันนี้ผู้แต่งได้ลงมาตอบคอมเม้นนะครับ ไม่ได้มีในนิยาย)

ดังนั้นปีเตอร์จึงไม่มีประโยชน์สำหรับทหารสัตว์ เพราะในการคำนวนของแบล็คควีนมันได้รวมไปถึงยีนแมงมุมต่างไว้แล้ว.

นอกจากนี้ ทหารอสูรที่เป็นเหมือนบลอนสกี้ยังสามารถต่อสู้กับฮัคล์ด้วยมือเปล่าได้ และทหารอสูรก็สามารถต่อสู้กับรถถังได้เช่นกัน.

แต่พวกเขายังไม่มีทางต่อสู้กับกองทัพมนุษย์ได้ ดังนั้นพวกเขาจึงยังคงต้องซ่อนตัว.

ไปจนถึงการบุกทำลายโลกเหมือนกับKnoss แต่ซอดไม่สนใจที่จะปกครองโลก เป้าหมายของเขาคือจักรวาล!

นั่นเป็นเหตุผลที่เขาศึกษาจ้าวอสูรและเกราะเหล็กเพื่อที่จะได้ครอบครองสถานที่ๆในจักรวาลและเอาทรัพยากรของดาวเคราะห์ที่มีคนหลายล้านคนบนโลกที่ไม่อาจออกไปจากระบบดวงดาวของตัวเองได้?

ต้องขอโทษด้วย แม้แต่ซอดที่ก่อนหน้านี้เป็นคริปโตเนียน เขาก็ยังไม่อาจออกจากดาวของเขาได้เลย.

โลกใต้ดินทั่วโลกจู่ๆก็ได้รับข้อความ.

มีชายร่างใหญ่คนหนึ่งจะจัดการแข่งขันการต่อสู้แบบผิดกฏหมายใต้ดินในเมืองนิวยอร์ก อเมริกา เขาต้องการคัดเลือกผู้เชียวชาญด้านการต่อสู้ที่ทรงพลัง ว่ากันว่าคนที่ได้เป็นแชมป์หรือตำนานจะได้รับรางวัลที่ดีมาก.

สิ่งที่เรียกว่าการต่อสู้ผิดกฏหมายนั้นเป็นคำที่เป็นทางการของมวยใต้ดิน นอกจาจะไม่สามารถใช้อาวุธใดๆได้แล้ว คุณก็ทำได้แค่เพียงเดินเข้าไปในสังเวียน.

แบล็คฟิซนั้นโกรธอย่างมาก แต่มันก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว.

เพราะการแข่งตามปกติจะมีกฏที่สมบูรณ์และสามารถถ่ายทอดสดได้ทั่วโลก การตายจึงต่ำและรายได้ก็สูงกว่าการแข่งขันมวยเถื่อนที่ได้รับความนิยมอย่างเบาบาง.

เมื่อมีคนดูมวยเถื่อยน้อย รายได้ของนักมวยเลยน้อยตามเป็นธรรมชาติ.

แม้ว่ารายได้ของมวยเถื่อนจะสูง แต่ก็ยังต้องแบกรับความพิการที่สูงมากแม้กระทั่งอาจจะตายได้ หากคุณไม่ระวังคุณก็ไม่อาจเดินได้ตลอดชีวิต.

ไม่ใช่ว่าคุณจะชนะการแข่งขันตลอดไป ดังนั้นคุณต้องทำงานหนักเพื่อเงินที่เล็กน้อยเหล่านั้น?

เห็นได้ชัดว่า มีเพียงแค่ผีที่น่าสงสารระดับต่ำเท่านั้นที่จะต่อสู้ให้กับแบล็คฟิซเพื่อเงินและปัญหาก็มาอีกครั้ง เมื่อผู้เล่นมือโปร ที่มีทีมงานอย่างนักโภชนาการเฉพาะทาง,การฝึกสอนส่วนตัว,ทีมโปรโมตต่างๆและเอเจ้น.

โดยพื้นฐานแล้วนักมวยไม่ต้องกังวลอะไรเพียงแค่ลงไปชกมวยพร้อมกับใจเท่านั้น และสิ่งที่ผีที่น่าสงสารที่ถูกต่อยในมวยเถื่อนเหล่านี้ก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่เหลืออะไรนอกจากชีวิต.

ในการเปรียบเทียบ ความแข็งแกร่งของคนที่ลงมวยเถื่อนนั้นจะดีกว่านักมวยอาชีพทั่วไปได้อย่างไร.

และคนส่วนใหญ่ที่ดูมวยเถื่อก็แค่อยากดูฉากสยอสยองเท่านั้น มีเพียงคนที่สิ้นหวังเท่านั้นที่ลงสังเวียนของมวยเถื่อน.

แต่ก็ไม่มีข้อยกเว้นใดๆ สิ่งที่เรียกว่าผลประโยชน์สูงสุด มันมีคนไม่น้อยที่เต็มในที่จะทำงานหนักเพื่อผลประโยชน์ที่เพียงพอไหม? ความสนใจเหล่านั้นมีเพียงพอหรือไม่?

เมื่อผลประโยชน์มีมากพอแม้แต่ผู้เล่นอาชีพ(มือโปรฯ)ก็จะลงมวยเถื่อน อาจไม่มีทางที่ดึงดูดคนความมุ่งมั่นได้ที่จะอยู่บนแสงไฟตลอดได้ แต่คนส่วนใหญ่จะต้องหวั่นไหวอย่างแน่นอน.

นั่นก็คือเวลานี้.

หลังจากได้สูตรใหม่ของทหารอสูรแล้ว ซอดก็ยังต้องการเลือกวัตถุดิบชั้นเยี่ยมเพื่อที่จะทำให้เขากลายเป็นจ้าวอสูรและไม่มีวัสดุใดที่เหมาะสมกว่า ชายที่อุทิศชีวิตเพื่อต่อสู้ระหว่างความเป็นความตาย เขาจึงเดินทางมายังนิวยอร์ก จักรพรรดิใต้ดิน จินปิ่นแปลกใจที่ซอดมาหาเขา ท้ายที่สุดแล้ว ซอดคือใคร สุดยอดอัจฉริยะที่คนใหญ่คนโตทั่วทั้งโลกก็ยังไม่อาจเข้าถึงได้ง่ายๆ แม้ในอเมริกาก็ยังต้องทำตัวกับเขาแบบนอบน้อมหลังจากที่ได้ซื้อเกราะเหล็ก มันอาจไม่น่าพอใจ แต่พวกเขาไม่กล้าทำอะไรกับเขาเพราะพวกเขากังวลว่าพวกเขาจะบังคับให้ซอดหนีไป จะเกิดอะไรขึ้นหากซอดหนีไปจากอเมริกา?

สำหรับมือมืดที่จะจับกุมซอดและผู้รับใช้อเมริกา....เชื่อหรือไม่ว่านายทุนส่วนใหญ่จะก่อการจลาจลเพราะพวกเขาจะไม่ยอมให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นตราบที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่ คนอื่นๆก็ไม่อาจหยาบคายกับเขาได้ นี่คือขีดจำกัดของพวกเขาที่ใครข้ามมาก็ต้องตาย.

ไม่ต้องพูดถึงเหล่าสมาคมขนาดใหญ่หรือตระกูลใหญ่ต่างๆหลายแห่งในอเมริกาที่ไม่อาจระบุชื่อได้ ต่างพากันนึกถึงซอดและกำลังเตรียมลูกสาวหรือผู้หญิงเพื่อเข้าใกล้ซอด.

มันไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าซอดแค่พูดคำเดียว อำนาจของจินปิ่นจะหายไปในวันรุ่งขึ้น ช่องว่างระหว่างทั้งสองฝ่ายมีขนาดใหญ่มาเกินไป วายร้ายคนนี้ที่ทำให้สไปเดอร์แมนและแดร์เดวิลถึงกับตั้งให้เป็นศัตรูตลอดกาลของ พวกเขายังเจอกับความอับอายและความเจ็บปวดอย่างมาก ซอดคือคนที่จะสามารถส่งคนเหล่านั้นที่พวกเขาไม่อาจทำอะไรได้ให้หายไปได้สบายๆโดยไม่ต้องทำอะไร

อย่างไรก็ตาม จินไม่ได้มีค่าขนาดนั้น ซอดเลยไม่ทำอย่างนั้น.

"เกี่ยวกับการต่อสู้ใต้ดินทั่วโลก เราต้องบอกกับทุกคนที่สามารถเข้าร่วมได้ ไม่สำคัญว่าพวกเขาจะมาหรือไม่ แต่เราต้องบอกให้พวกเขาว่ามีการแข่งขันดังกล่าว สำหรับแชมป์ ฉันจะมอบเกราะร้อยรบให้."

เพียงเมื่อซอดพูดจบ จินไห่(จินปิ่น)ก็ไม่อาจทำอะไรได้ นอกจากต้องร่วมมือ ด้วยอำนาจของเขามันง่ายที่จะคว้าแชมป์ เว้นแต่ว่าจะมีวายร้าย 18สายที่อยู่ในระดับปรมาจารย์ จินก็ไม่ต้องกลัวอะไร เพราะนักสู้ธรรมดาไม่ทันให้เขาได้วอร์มเครื่องด้วยซ้ำ ต่อให้มีนักมวยสิบคนรุมเขา เขาก็ยังทุบตีคนเหล่านั้นจนเข้าโรงพยาบาลได้.

อะไรคือคอนเซ็ปของเกาะร้อยรบ? นั่นก็เป็นดังกองทัพ อเมริกามีเกราะร้อยรบเพียงเครื่องเดียว แม้ว่าพวกเขาจะเพิ่งซื้อเพิ่ม เพราะไม่นานมานี้เกราะเหล็กของผู้ก่อการร้ายได้ปรากฏขึ้นในตะวันออกกลางเพื่อหยุดยั้งพวกเขาใน'การแสดงความยุติธรรม'ของอเมริกา.

เกี่ยวกับความจริงที่ว่าผู้ก่อการร้ายมีเกราะเหล็กนั้น แม้ว่าอเมริกาต้องการสร้างชื่อ แต่สุดท้ายมันก็เป็นการดีหลังจากที่แม้แต่สตาร์กอินดัสทรีย์ก็ไม่อาจจัดการได้ กลุ่มผู้ค้าติดอาวุธกลุ่มนี้จะกระทำเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองเท่านั้นและทุกคนควรจะถูกแขวนคอที่ตะแลงแกง!

ในเวลาเดียวกันเกราะเหล็กก็เริ่มปรากฏอยู่ที่ด้านข้างจ้าวหมิง เกราะเหล็กนั้นทาสีแดงพร้อมด้วยอาวุธและเกราะเสริมต่างๆ พวกเขามันดูน่ากลัวและรุนแรง เกราะเหล็กแต่ละเครื่องกลายเป็นป้อมปืนเคลื่อนที่แถมยังถามกลับอีกด้วยว่า "นายบินได้ไหม?"

เมื่อรู้ว่ารัสเซียและจีนต่างก็สั่งซื้อเกราะเหล็กมากกว่า 100 ตัวรวมถึงประเทศอื่นๆได้จ่ายเงินสั่งซื้อพวกมัน อเมริกาจึงต้องเพิ่มการสั่งซื้อ.