บทที่ 31 - พรุ่งนี้พ่อไม่ต้องไปทำงาน โคตรฟิน!

บทที่ 31 - พรุ่งนี้พ่อไม่ต้องไปทำงาน โคตรฟิน!

แต่ว่าสาเหตุที่ทำให้อิฐมอญมีพลังงานวิปริตตกค้างอยู่ เป็นเพราะเสิ่นเกอถือมันตอนเปิดใช้งานคุณลักษณะ หรือว่าเกิดจากสาเหตุอื่นกันแน่ เรื่องนี้คงต้องทดสอบเพิ่มเติม

"อ้อ จริงสิ"

ตอนนั้นเองเสิ่นเกอก็ล้วงเอาไส้กรอกสองชิ้นที่แกะเปลือกแล้วออกมาจากกระเป๋า ยื่นส่งให้หลี่เสียงผ่านช่องหน้าต่างเล็กๆ "คุณลองตรวจดูซิว่าไอ้นี่มีพลังงานวิปริตตกค้างอยู่หรือเปล่า ผมเก็บมาจากหน้าร้านนั้นแหละ"

หลี่เสียงหยิบถาดกับคีมมา คีบไส้กรอกที่เสิ่นเกอยื่นให้วางลงบนถาด แล้วนำไปตรวจด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ถ้าบนไส้กรอกพวกนี้มีพลังงานวิปริตตกค้างอยู่ด้วย นั่นหมายความว่าในตลาดสดไม่ได้มีสิ่งวิปริตแค่ตัวเดียว และจะต้องทำการปิดล้อมตลาดสดทันที!

เสิ่นเกอไม่รู้เลยว่าหลี่เสียงจะคิดไปไกลขนาดนี้ เขาแค่รู้สึกว่าตอนที่เปิดใช้งานคุณลักษณะ "หยุดนิ่ง" ในมือเขานอกจากจะมีอิฐมอญแล้ว ก็ยังมีไส้กรอกที่เอาไว้เลี้ยงแมวพวกนี้อยู่ด้วย

ถ้าบนไส้กรอกมีพลังงานวิปริตตกค้างเหมือนกัน ก็แปลว่าเวลาที่เขาใช้คุณลักษณะ มันจะทำการเสริมพลังงานวิปริตให้กับวัตถุที่เขาสัมผัสด้วย

เสิ่นเกอกวาดตามองศพของหนูวิปริต กินข้าวไปพลางครุ่นคิดไปพลาง พอข้าวใกล้จะหมด หลี่เสียงก็กลับมาพอดี

"จากการตรวจสอบ ไม่พบพลังงานวิปริตบนไส้กรอกพวกนี้เลยครับ" หลี่เสียงบอก

เสิ่นเกอขมวดคิ้ว ดูเหมือนว่าความจริงจะไม่เป็นไปตามที่เขาคาดเดา ไม่ใช่ว่าแค่ใช้คุณลักษณะแล้วมันจะเสริมพลังให้กับไอเทมได้เลย

หรือว่าต้องเอาไปโจมตีสิ่งวิปริตตัวอื่นก่อน

ในจุดนี้ คงยังไม่มีทางทดสอบได้ ทำได้แค่รอโอกาสตอนไปจัดการสิ่งวิปริตตัวอื่นในอนาคตค่อยลองวิจัยดูอีกที

แต่ว่า ถ้าจะทำจริงๆ ก็ยุ่งยากเหมือนกัน ถ้าต้องยืมมือฝ่ายเทคนิคของหน่วยรับมือเหตุพิเศษเพื่อทำการวิจัย หากมีพลังงานวิปริตแบบเดียวกันโผล่มาอีก เสิ่นเกอต้องโดนสงสัยแน่ๆ

โชคดีที่นอกจากคุณลักษณะ "หยุดนิ่ง" แล้ว เสิ่นเกอยังมีคุณลักษณะ "ไร้เสียง" อีกอย่าง ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะสร้างผลลัพธ์แบบเดียวกันได้ไหม

เสิ่นเกอช่วยหลี่เสียงผ่าตัดวิเคราะห์ศพหนูวิปริตอยู่ในห้องชันสูตร ยุ่งวุ่นวายจนถึงเกือบห้าทุ่มถึงได้กลับบ้าน อาบน้ำ ชงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกิน พักผ่อนครู่หนึ่ง แล้วเตรียมตัวสุ่มกาชาตอนเที่ยงคืนตรง!

ศาสตร์ลี้ลับแห่งการเปิดกาชา—สุ่มตอนเที่ยงคืนตรง!

[ติ๊ง!]

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์มีชีวิตรอดในโลกที่เต็มไปด้วยสิ่งวิปริตเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งวัน รับรางวัลแต้มสถานะอิสระ 1% แต้มระบบ 10 แต้ม]

เสิ่นเกอโยนแต้มสถานะอิสระไปเพิ่มค่าพลังจิตอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็เปิดเพลงเทพที่เตรียมไว้สำหรับ "สุ่มกาชาประจำวัน" ขึ้นมา

"ขอให้รวยๆ ขอให้ปังๆ ของดีๆ จงเข้ามา ของแย่ๆ จงไสหัวไป ของกำนัลเยอะไม่มีใครว่าหรอกนะ!"

[ต้องการใช้ 100 แต้มระบบเพื่อทำการสุ่มรางวัลหรือไม่]

ตอนเดินออกจากฝ่ายเทคนิค เสิ่นเกอได้รับรางวัล 50 แต้มระบบ รวมกับรางวัลมีชีวิตรอด 10 แต้ม ตอนนี้เขามีแต้มระบบทั้งหมด 481 แต้ม สามารถสุ่มได้ 4 ครั้ง

[กำลังสุ่มรางวัล!]

[ติ๊ง!]

วงแหวนแสงที่กระโดดสลับไปมาบนตัวเลือกทั้งห้าเริ่มช้าลงเรื่อยๆ และในที่สุดก็หยุดอยู่ที่ [แต้มสถานะอิสระ (2%)]

พอได้แต้มสถานะมาเพิ่มอีก 2% พลังจิตของเสิ่นเกอก็ทะลุไปถึง 170% การใช้ "หยุดนิ่ง" ควบคุมสิ่งวิปริตระดับต่ำก็สามารถทำได้นานถึง 17 วินาทีแล้ว

ส่วนการใช้ "ไร้เสียง" ก็สามารถใช้ต่อเนื่องได้นานถึง 340 วินาที

"แค่ไม่สุ่มได้เสบียงดำรงชีพ ก็ถือว่าไม่ขาดทุนแล้ว"

ลุยต่อ!

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง-

วงแหวนแสงเริ่มหมุนวนบนตัวเลือกทั้งห้าอีกครั้ง จังหวะที่มันกำลังจะหยุดลงที่ [เสบียงดำรงชีพ] จู่ๆ ก็มีเสียง "ติ๊ง" ดังขึ้น มันกระโดดข้ามไปอีกช่อง แล้วหยุดอยู่ที่ [อาวุธยุทโธปกรณ์]

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์สุ่มได้อาวุธ "ปืนกลแกตลิ่ง M134 x1" กระสุน x1000]

แสงสีขาวสว่างวาบขึ้น บนโต๊ะกระจกก็ปรากฏ "อาวุธเทพ" ที่มักจะเห็นกันบ่อยๆ ในเกมแนว FPS ทั่วไป—ปืนแกตลิ่ง!

ใช่แล้ว พระโพธิสัตว์นโมแกตลิ่งกระบอกนั้นนั่นแหละ!

ต่อให้เสิ่นเกอจะเป็นคนที่ใจเย็นแค่ไหน แต่พอเห็นไอ้ของพรรค์นี้โผล่มา ในหัวก็มีเพียงความคิดเดียวเท่านั้น—

ระบบ บรรพบุรุษแกสิ!

"มีดปังตอฆ่าหมูกับระเบิดมือก็ช่างมันเถอะ อันแรกเอาไปโยนทิ้งไว้ในครัวเนียนเป็นมีดทำครัวก็ยังพอถูไถได้ สับปะรดสีเขียวก็ตัวเล็ก ยังพอยัดซ่อนได้บ้าง!"

"แล้วไอ้ของพรรค์นี้จะให้ฉันทำยังไง เอาออกมาใช้เหรอ พรุ่งนี้ได้ตั๋วกินข้าวแดงฟรีตลอดชีพแน่!" เสิ่นเกออยากจะร้องไห้แต่ก็ไม่มีน้ำตา ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกในตอนนี้ยังไงดี

จะบอกว่าดวงซวยเหรอ ถึงมันจะเป็นอาวุธสายเทคโนโลยีล้วนๆ แต่มันก็เป็นของหายากที่มีอำนาจการยิงมหาศาลเลยนะ!

จะบอกว่าดวงดีเหรอ... แม่งเอ๊ย นี่มันปืนกลแกตลิ่งนะเว้ย!

ในแผ่นดินใหญ่นี้ แค่พกปืนพกกระบอกเล็กๆ พลังงาน 1.8 จูลต่อตารางเซนติเมตรก็โดนจับเข้าซังเตแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแกตลิ่งกระบอกเบ้อเริ่มนี่เลย!

เสิ่นเกอถึงกับทรุด

เสิ่นเกอไปหากล่องกระดาษใบใหญ่ที่เคยใช้ใส่เครื่องปรับอากาศ เอาผ้าปูที่นอนมาห่อปืนแกตลิ่งแล้วยัดใส่กล่อง ดันเข้าไปไว้ใต้เตียง "ยังมีโอกาสอีกสองครั้ง ระบบ ขอหน้ากันหน่อยเถอะ เอาอุปกรณ์ที่มันพอจะใช้งานได้มาให้หน่อยได้ไหม"

[กำลังสุ่มรางวัล!]

[ติ๊ง!]

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์สุ่มได้เสบียงดำรงชีพหนึ่งลัง]

แสงสีขาวสว่างวาบ บนโต๊ะก็ปรากฏลังกระดาษขนาดประมาณหนึ่งลูกบาศก์เมตรขึ้นมา

"หนึ่งลังเลยเหรอ"

เสิ่นเกอเปิดลังออก หยิบถุงมือกันหนาวออกมาหนึ่งคู่ รองเท้าบูทกันน้ำสีดำหนึ่งคู่ เสื้อโค้ทขนเป็ดสีดำหนึ่งตัว ผ้าพันคอหนึ่งผืน... และ ดูเร็กซ์อีกสองกล่อง

เชี่ย!

...นี่มัน "อุปกรณ์" ที่ได้ใช้งานจริงๆ ซะด้วย!

"ลูกพี่ ผมเรียกคุณว่าลูกพี่เลยเอ้า! ระบบ เลิกแกล้งกันสักทีเถอะ หาแต้มมาได้แต่ละทีมันไม่ง่ายเลยนะ สุ่ม 4 ครั้งไม่คิดจะให้อะไรที่มันช่วยเพิ่มพลังต่อสู้เลย มันจะเกินไปหน่อยหรือเปล่า"

เสิ่นเกอถอนหายใจยาว แล้วตัดสินใจสุ่มรางวัลครั้งสุดท้าย

[กำลังสุ่มรางวัล!]

[ติ๊ง!]

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์สุ่มได้บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหนึ่งลัง]

"ระบบ แกมันก็แค่ไอ้เด็กน้อย!"

เสิ่นเกอไม่มีอารมณ์แม้แต่จะไปดูว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเป็นยี่ห้ออะไร เขาปิดคอมพิวเตอร์ ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง เปิดหน้า [บันทึก] และ [ภารกิจประจำวัน] ขึ้นมาดู

[วันที่ 7 มกราคม 2028 วันที่สามของวันหยุด คุณยังคงใช้ฟังก์ชันภารกิจของระบบเพื่อฝึกฝนร่างกายต่อไป ตอนบ่ายคุณได้ประลองฝีมือกับสมาชิกในองค์กร ทักษะการต่อสู้ของคุณได้รับการพัฒนาขึ้นระดับหนึ่ง ได้ยินมาว่าองค์กรเพิ่งรับชายชราผู้เชี่ยวชาญด้านเพลงหมัดเข้ามาใหม่ คุณกำลังลังเลว่าจะไปฝากตัวเป็นศิษย์เพื่อเรียนเพลงหมัดเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองดีหรือไม่]

[ภารกิจประจำวัน: ภายใต้วันสิ้นโลก สิ่งวิปริตเพ่นพ่านไปทั่ว ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยวิกฤต ด้วยระดับความแข็งแกร่งในปัจจุบันของคุณ ไม่สามารถรับมือกับสิ่งวิปริตระดับสูงได้ ทำได้เพียงหาสิ่งวิปริตระดับต่ำมาฝึกซ้อมเท่านั้น ยังจำสิ่งวิปริตระดับ 1 สามตัวที่คุณปล่อยให้หนีไปได้ไหม จงตามหาพวกมัน แล้วฆ่าพวกมันซะ! รับรางวัลแต้มระบบ x100 ไอเทมฟื้นฟูระดับ F แบบสุ่ม x1]

ในบันทึกไม่ได้มีอะไรพิเศษ แค่พูดถึงชายชราที่เก่งเรื่องเพลงหมัดเพิ่งเข้าร่วมองค์กร แล้วตัวเองก็เตรียมจะไปเรียนหมัดกับชายชราคนนั้น

ถ้าบันทึกในวันต่อๆ ไปบอกว่าการฝึกหมัดช่วยเพิ่มพลังต่อสู้ได้จริง การไปหาชายชราคนนี้เพื่อฝากตัวเป็นศิษย์ล่วงหน้าก็เป็นทางเลือกที่ดี เพราะยังไงการฝึกมวยก็ช่วยให้ร่างกายแข็งแรง แถมยังอาจจะช่วยเพิ่มแต้มสถานะได้ด้วย การได้เรียนมวยล่วงหน้าไปก่อนสามสี่ปี ย่อมดีกว่าไปเริ่มเรียนเอาตอนนั้นอยู่แล้ว

ส่วนภารกิจประจำวัน นี่ถือเป็นรูปแบบใหม่เลย นอกจากการรวบรวมทรัพยากรและการฝึกฝนร่างกายแล้ว

"สิ่งวิปริตระดับ 1 สามตัว... หมายถึงแมวจรจัดสามตัวที่เจอตอนจัดการไอ้ตัว 'ไร้เสียง' หรือเปล่า" เสิ่นเกอตัดสินใจว่าพรุ่งนี้จะไปดูที่หมู่บ้านหรูนั่นอีกรอบ

"เฮ้อ"

"พรุ่งนี้ต้องไปตามหาสิ่งวิปริตอีกแล้วเหรอเนี่ย..."

"สรุปคือมีเรื่องสิ่งวิปริตให้ทำทุกวันเลยใช่ไหม"

...

วันรุ่งขึ้น

วันนี้เฉิงเซิ่งหนานได้รับข้อความแจ้งเตือนว่ามีพัสดุมาส่งที่บริษัท เธอจึงมาถึงบริษัทก่อนเวลาสิบนาที แล้วลงไปรับพัสดุที่ฝ่ายจัดการอาคารชั้นหนึ่ง

ตอนที่กลับมาที่โถงชั้นหนึ่ง เธอก็เห็นเสิ่นเกอกำลังเดินเข้ามาในตึกสำนักงานแล้วมุ่งหน้าไปที่ลิฟต์พอดี

เฉิงเซิ่งหนานเดินเข้าไปหา เดิมทีตั้งใจจะส่งเสียงเรียกเสิ่นเกอ แต่ดูเหมือนวันนี้เขาจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เธอได้ยินเสียงเขาฮัมเพลงเบาๆ เดินไปตลอดทาง

เฉิงเซิ่งหนานสงสัยว่าเขากำลังร้องเพลงอะไร จึงเร่งฝีเท้าเข้าไปใกล้ๆ เพื่อแอบฟัง-

"พรุ่งนี้พ่อไม่ต้องไปทำงาน โคตรฟิน สบายใจเฉิบ! ...อยากจะขี้เกียจแค่ไหนก็ทำได้ เสียงนาฬิกาปลุกดังก็ไม่ต้องสน ...ไม่ต้องไปปั้นหน้าเป็นไอ้ลูกหมาต่อหน้าลูกค้า ได้ใช้ชีวิตแบบเรียลๆ สักที!"

เฉิงเซิ่งหนาน: ...

เพลงนี้ พอมาให้เจ้านายอย่างเธอได้ยินเข้า มันดูไม่ค่อยจะเหมาะสมเท่าไหร่นะ!

[จบแล้ว]