บทที่ 18 - ฆาตกรรม

บทที่ 18 - ฆาตกรรม

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

คล้อยหลังอลิซาเบธพุ่งเข้าไปในห้องได้ไม่นาน เสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังลั่นออกมา

จ้าวเย่าได้ยินเสียงนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น เขายกเท้าถีบประตูใหญ่อย่างสุดแรง

ฐานะทางการเงินของครอบครัวนี้ดูเหมือนจะธรรมดามากๆ ประตูที่ใช้ยังคงเป็นกุญแจแบบเก่า ด้านนอกก็ไม่มีประตูเหล็กดัดป้องกันอีกชั้น จ้าวเย่าออกแรงเพียงเล็กน้อยแล้วเตะเข้าไปติดๆ กันไม่กี่ทีประตูก็พังเปิดออก

ทันทีที่ประตูเปิดออก กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งก็พุ่งปะทะหน้า สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือร่างของชายหญิงคู่หนึ่งที่ล้มพับอยู่บนพื้น ศพของทั้งสองจมกองเลือดสีแดงฉาน

สีหน้าของจ้าวเย่าเปลี่ยนไปทันที เขาฟังเสียงร้องของอลิซาเบธแล้วรีบพุ่งเข้าไปในห้องข้างๆ ก็พบร่างของหญิงชราผมหงอกขาวนอนจมกองเลือดอยู่บนเตียง ลำคอของเธอมีบาดแผลเหวอะหวะขนาดใหญ่ราวกับว่าคอทั้งคอแทบจะขาดสะบั้นออกจากกัน

อลิซาเบธยืนอยู่ข้างเตียง ส่งเสียงร้องเหมียวๆ อย่างเจ็บปวดรวดร้าว

ภาพที่เห็นทำให้ใจของจ้าวเย่ากระตุกวูบ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง "นี่คือคุณยายคนนั้นเหรอ..."

"ท่านถูกฆ่า" อลิซาเบธเงยหน้าขึ้นขวับ จ้องมองจ้าวเย่าแล้วเอ่ยว่า "ฝีมือของแมวพลังวิเศษตัวอื่น เป็นแมวพลังวิเศษตัวอื่นที่ฆ่าคุณยาย"

จ้าวเย่าเลิกคิ้วขึ้น อลิซาเบธที่อยู่ข้างๆ พูดต่อ "จ้าวเย่า ช่วยฉันหาตัวฆาตกรที หาตัวมันให้เจอ นับจากนี้ไปฉันยอมเป็นสัตว์เลี้ยงของนายเลย"

จ้าวเย่าพยักหน้ารับโดยไม่พูดอะไร

จังหวะนั้นเองเสียงคนดังขึ้นจากนอกประตู จ้าวเย่ารีบคว้าตัวอลิซาเบธขึ้นมาแล้วพูดว่า "เรารีบออกไปจากที่นี่กันก่อน"

คดีฆาตกรรมสะเทือนขวัญขนาดนี้เกิดขึ้นในเมืองเจียงไห่ ย่อมต้องกลายเป็นคดีใหญ่ที่ตำรวจให้ความสนใจอย่างแน่นอน

แล้วเหตุผลที่จ้าวเย่าโผล่มาที่นี่ก็ฟังดูไร้สาระเกินไป เขาไม่อยากไปนั่งปะทะคารมกับตำรวจ หรือต้องเสียเวลาหลายสิบชั่วโมงไปกับการโดนสอบสวน

จ้าวเย่าจึงคว้าตัวอลิซาเบธแล้วใช้พลังหยุดเวลาทันที

ในช่วงเวลาที่หยุดนิ่งหกวินาที จ้าวเย่าพุ่งพรวดออกจากห้อง ลงบันไดไปยังชั้นถัดไป

เมื่อระยะเวลาแสดงผลของพลังสิ้นสุดลง จ้าวเย่าก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังมาจากชั้นบน

เห็นได้ชัดว่ามีเพื่อนบ้านมาเจอคราบเลือดและศพในห้องแล้ว

สีหน้าของจ้าวเย่าดูเคร่งเครียด เขาเดินลงบันไดไปอีกหลายชั้นแล้วใช้พลังวิเศษอีกครั้งเพื่อหลบหนี ตลอดเส้นทางหากจุดไหนมีกล้องวงจรปิด เขาก็จะใช้พลังหยุดเวลาเพื่อก้าวข้ามผ่านมันไป

ตลอดกระบวนการนี้อลิซาเบธเอาแต่เงียบกริบ ดูเหมือนว่าการเคลื่อนที่วูบวาบไปมาของจ้าวเย่าจะไม่อยู่ในความสนใจของเธอเลยแม้แต่น้อย

จ้าวเย่าหยุดใช้พลังก็ต่อเมื่อหนีออกจากเขตที่พักอาศัยและมาถึงถนนใหญ่แล้ว

เขาก้มมองอลิซาเบธในอ้อมแขนแล้วถอนหายใจเบาๆ "อย่าคิดมากเลย พวกเราต้องหาตัวมันเจอแน่"

อลิซาเบธเพียงแค่หรี่ตาลง ประกายแสงอันเยือกเย็นแฝงอยู่ในดวงตาคู่นั้น

จ้าวเย่าเอ่ยถาม "เธอแน่ใจได้ยังไงว่าเป็นฝีมือของแมวพลังวิเศษ"

"กลิ่น" อลิซาเบธตอบ "ทั่วทั้งห้องมีกลิ่นของแมวตัวนั้นผสมกับกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปหมด ฉันไม่เคยได้กลิ่นอะไรที่ดุร้ายขนาดนี้มาก่อนเลย"

จ้าวเย่าพยักหน้ารับ เขารู้ดีว่าแมวและหมามีประสาทสัมผัสที่คล้ายคลึงกัน หลายครั้งพวกมันใช้กลิ่นเป็นตัวช่วยในการสื่อสาร ซึ่งในกลิ่นไม่เพียงแต่จะมีข้อมูลของพวกมันแฝงอยู่ แต่ยังใช้เพื่อการข่มขู่หรือประกาศอาณาเขตได้อีกด้วย

"แล้วก็รอยแผลฉกรรจ์ของคุณยาย..." อลิซาเบธพูดต่อ "รอยนั่นเกิดจากการถูกกรงเล็บตะปบ การที่กรงเล็บสามารถฉีกกระชากลำคอคนได้ขาดขนาดนั้น ถ้าไม่ใช่แมวพลังวิเศษแล้วจะเป็นอะไรได้อีก โอกาสที่จะมีสัตว์ร้ายชนิดอื่นหลุดเข้ามาในเมืองยิ่งเป็นไปได้ยากกว่าซะอีก"

พูดจบเธอก็หันมาจ้องหน้าจ้าวเย่าเขม็ง "จ้าวเย่า นับจากวันนี้ไปฉันยอมเป็นสัตว์เลี้ยงของนาย ฉันขอแค่อย่างเดียว หาตัวมันให้พบ หาตัวฆาตกรนั่นแล้วแก้แค้นให้คุณยายที"

"เข้าใจแล้ว วางใจเถอะ เรื่องแบบนี้ฉันก็ไม่ยอมปล่อยผ่านไปเหมือนกัน" จ้าวเย่าได้ยินเสียงแจ้งเตือนภารกิจสำเร็จดังขึ้นในหัว แต่เขากลับรู้สึกไม่ยินดีเอาเสียเลย

ตั้งแต่ตอนที่เขาเห็นหัวข้อภารกิจและรู้ว่าบนโลกใบนี้ไม่ได้มีแค่มัทฉะที่เป็นแมวพลังวิเศษ จ้าวเย่าก็คาดการณ์ถึงปัญหาที่อาจจะตามมาได้อยู่แล้ว

เมื่อแมวมีสติปัญญาและได้รับพลังวิเศษ พวกมันจะสามารถอยู่ร่วมกับมนุษย์อย่างสันติได้จริงหรือ แล้วมนุษย์จะยอมอยู่ร่วมกับพวกมันอย่างสันติได้จริงๆ หรือ

จ้าวเย่าไม่อยากพูดคำตอบนั้นออกมา เขาก้มมองอลิซาเบธที่อยู่ในอ้อมแขน สิ่งเดียวที่เขาทำได้ตอนนี้คือลงมือทำในสิ่งที่ตัวเองพอจะทำได้เท่านั้น

หลังจากนั้นจ้าวเย่าก็นั่งแท็กซี่กลับบ้าน ระหว่างทางอลิซาเบธก็อธิบายความจริงเกี่ยวกับพลังวิเศษของเธอให้จ้าวเย่าฟังอย่างหมดเปลือก

พลังสะกดจิตของอลิซาเบธทำงานผ่านเสียงและสายตา ใครที่ได้ยินเสียงร้องของเธอจะเห็นและได้ยินภาพลวงตาที่เธอสร้างขึ้น ส่วนใครที่สบตากับเธอจะถูกควบคุมร่างกายโดยสมบูรณ์

แต่เธอสามารถควบคุมเป้าหมายได้เพียงครั้งละหนึ่งคนเท่านั้น หากคนที่ถูกควบคุมโดนโจมตี การควบคุมจะถูกทำลายและอลิซาเบธก็จะได้รับบาดเจ็บไปด้วย

หลังจากฟังคำอธิบายจบ จ้าวเย่าก็เปิดดูสมุดระบบในหัวของตัวเองระหว่างทาง

ภารกิจจับกุมแมวพลังวิเศษเสร็จสมบูรณ์แล้ว ข้อมูลบนหน้าต่างระบบของจ้าวเย่าจึงเปลี่ยนเป็น

สมุดระบบ เลเวล 1 (50/100)

สัตว์เลี้ยง (1/1) มัทฉะ

เลเวล 2 (9/100)

ค่าความภักดี 100

พลังวิเศษ หยุดเวลา ระยะเวลาแสดงผล 6 วินาที ระยะเวลาคูลดาวน์ 6 วินาที

แต้มประสบการณ์ของสมุดระบบเพิ่มขึ้นเป็น 50 แต้ม แต่จ้าวเย่าก็ยังไม่รีบเอาแต้มเหล่านี้ไปอัปเกรดให้มัทฉะ

เขาหันไปให้ความสนใจกับภารกิจใหม่ที่โผล่ขึ้นมาบนหน้าต่างแทน

หลังจากทำภารกิจจับกุมแมวพลังวิเศษสำเร็จ หน้าต่างระบบก็เด้งภารกิจใหม่ขึ้นมารวดเดียวถึงสามภารกิจ

1 ภารกิจหลัก สยบอลิซาเบธอย่างแท้จริง

เป้าหมาย อัปเกรดเลเวลของสมุดระบบขึ้นหนึ่งขั้น เพื่อเพิ่มจำนวนสูงสุดในการรับสัตว์เลี้ยง และทำให้คุณสามารถสยบอลิซาเบธได้อย่างแท้จริงเพื่อแบ่งปันพลังวิเศษของเธอ

รางวัลภารกิจ แต้มประสบการณ์ 50 แต้ม

บทลงโทษภารกิจ ไม่มี

จ้าวเย่าพิจารณารายละเอียดของภารกิจหลักอย่างถี่ถ้วนพลางขบคิดในใจ

"ดูเหมือนว่าสิ่งสำคัญที่สุดในการอัปเลเวลสมุดระบบก็คือการเพิ่มโควตาสัตว์เลี้ยงสินะ และมีแค่สัตว์ที่กลายมาเป็นสัตว์เลี้ยงของฉันเท่านั้น ถึงจะสามารถแบ่งปันพลังให้ฉันได้เหมือนมัทฉะ"

"ที่เรียกว่าภารกิจหลัก ก็คงเป็นเป้าหมายหลักที่ต้องการให้ฉันจับแมวพลังวิเศษและอัปเลเวลสมุดระบบไปเรื่อยๆ ใช่ไหมเนี่ย ก็ถือว่าเข้าใจง่ายดี"

2 ภารกิจแนะนำแนวทาง มีแต่บ้านไม่มีรถได้ยังไง

เป้าหมายภารกิจ แมวพลังวิเศษจะเดินทางทั้งที ไม่มีรถหรูคอยรับส่งได้ยังไง จงซื้อรถหรูราคาเกินหนึ่งล้านหยวนให้ได้ภายในหนึ่งสัปดาห์

รางวัลภารกิจ แต้มประสบการณ์ 20 แต้ม

บทลงโทษภารกิจ หักแต้มประสบการณ์ 20 แต้ม

พอเห็นภารกิจนี้ จ้าวเย่าก็คิ้วกระตุก ใบหน้าแสดงความเจ็บปวดเสียดายเงินอย่างปิดไม่มิด

"ไอ้ภารกิจแนะนำแนวทางนี่ มันสันดานเดียวกับตอนให้ซื้ออาหารแมวแล้วก็ตอนบังคับซื้อบ้านเลยนี่หว่า คราวนี้ให้ซื้อรถงั้นเหรอ"

"รถหรูราคาเป็นล้าน ไอ้ระบบล้างผลาญเอ๊ย"

จ้าวเย่าอดถอนหายใจออกมาไม่ได้ ตอนนี้เงินในมือเขาก็เหลือแค่สองล้านกว่าหยวน ถ้าต้องเจียดไปซื้อรถราคาเป็นล้านอีก เงินเก็บของเขาก็จะร่อยหรอลงไปเรื่อยๆ แน่

"ดูทรงจากภารกิจแนะนำแนวทางพวกนี้แล้ว เงินที่มีคงใช้ได้อีกไม่นานแหงๆ ต้องหาทางหาเงินเพิ่มซะแล้วสิ"

จ้าวเย่าส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ ก่อนจะเลื่อนไปดูภารกิจที่สาม

3 ภารกิจประจำวัน คลิกเพื่อเปิดดู

"ภารกิจประจำวันเหรอ" จ้าวเย่าชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ "ถ้าเป็นภารกิจประจำวัน ก็คงเหมือนกับเควสต์ในเกมออนไลน์ที่ให้ทำทุกวันนั่นแหละมั้ง ถึงรางวัลของแต่ละเควสต์จะน้อย แต่ถ้าทำครบหมดก็จะได้รางวัลรวมเยอะพอสมควร แถมยังมีเควสต์ให้ทำใหม่ทุกวันด้วย"

พอคิดแบบนี้ จ้าวเย่าก็เข้าใจแจ่มแจ้งทันที "ถ้างั้นภารกิจประจำวันก็น่าจะเป็นแหล่งเก็บเกี่ยวแต้มประสบการณ์หลักในการอัปเลเวลสมุดระบบหลังจากนี้แน่ๆ"

แม้จะรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเนื้อหาของภารกิจประจำวันมากแค่ไหน แต่จ้าวเย่าก็ยั้งมือไว้ไม่กดเข้าไปดู เขาตั้งใจว่าจะรอให้ภารกิจก่อนหน้าเสร็จเรียบร้อยและกลับถึงบ้านก่อนค่อยว่ากัน

[จบแล้ว]