บทที่ 18: ปรมาจารย์เผ่ามารยักษ์ ยอดฝีมือขั้นเปลี่ยนวิญญาณระดับสูงสุด เหลยจี๋!

บทที่ 18: ปรมาจารย์เผ่ามารยักษ์ ยอดฝีมือขั้นเปลี่ยนวิญญาณระดับสูงสุด เหลยจี๋!

"ศิษย์พี่ ข้างในนี้มีสิ่งใดอยู่กันแน่เจ้าคะ เหตุใดจึงส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลืออยู่ตลอดเวลา?"

หลี่มู่หว่านกอดแขนหลินเช่อพลางเอ่ยถาม ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความฉงนสงสัย

"นี่คือยอดฝีมือเผ่ามารยักษ์ เดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง"

เหลยจี๋ ปรมาจารย์แห่งเผ่ามารยักษ์รีบตกปากรับคำและมอบโลหิตวิญญาณของตนให้แก่หลินเช่ออย่างรวดเร็ว ขอเพียงหลินเช่อขยับความคิดแม้เพียงเสี้ยวเดียว เหลยจี๋ก็จะถูกทำลายล้างในชั่วพริบตา ไม่อาจหวนกลับมาเวียนว่ายตายเกิดได้อีกตลอดกาล

หลังจากรับโลหิตวิญญาณของเหลยจี๋มาแล้ว หลินเช่อก็ส่งหว่านเอ๋อร์ไปยังสถานที่ปลอดภัย ในขณะเดียวกัน เขาก็ยื่นมือขวาออกไปเบื้องหน้า ห้วงมิติที่อยู่ตรงหน้าพลันถูกฉีกกระชากออกในทันที

ดวงดาวนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นในห้วงมิติที่แตกสลาย พร้อมกันนั้น เมื่อหลินเช่อออกแรงดึงด้วยมือขวา กระบี่ยาวสีเลือดเล่มหนึ่งก็ถูกเขากระชากออกมาอย่างเกรี้ยวกราด

หลี่มู่หว่านซึ่งยืนอยู่ห่างออกไปเม้มริมฝีปากอันอ่อนนุ่มของนาง จับจ้องไปยังตำแหน่งที่ศิษย์พี่หลินเช่อยืนอยู่ พลางพึมพำกับตัวเองว่า "นี่คือกรรมกระบี่คงหมิงของศิษย์พี่ กลิ่นอายสังหารของมันช่างเปี่ยมล้นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด มิน่าเล่า ศิษย์พี่ถึงได้บอกว่าอาวุธชิ้นนี้ทรงอานุภาพไม่ด้อยไปกว่าสมบัติเซียนเลยแม้แต่น้อย"

"วันนี้ข้าช่วยชีวิตเจ้าไว้ แต่เหลยจี๋ เจ้าจงจำเอาไว้ให้ดี นับจากนี้เป็นต้นไป เจ้าคือพาหนะของข้า หลินเช่อผู้นี้ เจ้าห้ามทรยศข้าเป็นอันขาดชั่วกัลปาวสาน มิเช่นนั้น ต่อให้เจ้าจะอยู่ห่างออกไปนับหมื่นลี้ การปลิดชีพเจ้าก็เป็นเรื่องง่ายดายราวพลิกฝ่ามือสำหรับข้า"