บทที่ 18 อุปกรณ์ชิ้นละ 5,000
บทที่ 18 อุปกรณ์ชิ้นละ 5,000
บทที่ 18 อุปกรณ์ชิ้นละ 5,000
ลู่เฉินลืมเรื่องวุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ ของเฟิงหลิงจื่อไปอย่างรวดเร็ว ในหัวของเขาเอาแต่คิดถึง "กระบองศิลา" ที่อยู่ในมือ
ไม่มีใครให้คำแนะนำเพื่อเป็นแนวทางอ้างอิงกับเขาเลยหรอ? งั้นก็กำหนดราคาเองไปเลยก็แล้วกัน
"ราคาประมูลเริ่มต้นสัก 1,000 หยวนแล้วกัน ยังไงซะก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว ส่วนราคาซื้อขาด... ก็เขียนไป 5,000 หยวนนี่แหละ!"
ลู่เฉินรู้ดีว่า 5,000 หยวนนั้นแพงเกินไป
ถึงแม้ค่าสถานะของกระบองศิลาจะแข็งแกร่งดุดัน ทว่ามันก็ไม่ใช่ของชั้นยอดแต่อย่างใด ราคาของไอเทมภายในเกมส่วนใหญ่มักจะขึ้นอยู่กับความหายาก อุปกรณ์เลเวล 5 ธรรมดาชิ้นหนึ่ง อย่างน้อยเมื่อดูภายนอกก็ไม่ได้หายากขนาดนั้น
เหมือนกับกระบองไม้ใหญ่ของมนุษย์หมาใน ที่มีความต้องการสูงมากขนาดนั้น ราคาก็ยังอยู่แค่ที่ประมาณ 300 หยวน มีเพียงของชั้นยอดที่มีค่าสถานะดีๆ เท่านั้นที่ราคาจะพุ่งทะยานขึ้นไปได้
สาเหตุที่ลู่เฉินกล้าตั้งราคาไว้ถึง 5,000 หยวน เหตุผลหลักก็เป็นเพราะว่า นี่คืออุปกรณ์ระดับสีเขียวชิ้นแรกของเซิร์ฟเวอร์ แถมยังเป็นอาวุธที่มีความสำคัญมากที่สุดอีกด้วย!
ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือการประมูล เขาไม่ได้บังคับว่าต้องมีคนกดซื้อขาดเสมอไป ปล่อยให้คนอื่นค่อยๆ เสนอราคาแข่งกันไปก็แล้วกัน
ลู่เฉินไม่สนว่าจะมีคนซื้อหรือไม่ ถึงอย่างไรเขาก็แขวนขายไปแบบนี้แหละ
"อยากซื้อก็ซื้อ ไม่อยากซื้อก็ไม่ต้องซื้อ เอาแบบนี้แหละ!"
...
เมื่อกลับเข้าสู่เกม ลู่เฉินก็ตรวจสอบบัญชีของตนเองเล็กน้อย
อุปกรณ์ที่ฝากขายไปก่อนหน้านี้ถูกขายออกไปจนหมดเกลี้ยงแล้ว
กระบองไม้ธรรมดา 33 อัน เมื่อหักค่าธรรมเนียมแล้ว มีรายได้ 8,150 หยวน กระบองไม้ชั้นยอด 6 อัน มีรายได้ 3,960 หยวน และสนับไหล่อีก 1,350 หยวน รวมแล้วมีเงินเข้ากระเป๋าทั้งหมด 13,460 หยวน!
"ให้ตายสิ เพิ่งจะเล่นมาได้แค่สองวันกว่าๆ ก็ทำเงินไปได้ตั้งสองหมื่นกว่าหยวนแล้ว หมวกเล่นเกมของฉันได้ทุนคืนแล้วโว้ย!"
ลู่เฉินอารมณ์ดีเป็นอย่างยิ่ง หากมีรายได้แบบนี้ทุกวัน เดือนหนึ่งเขาก็สามารถหาเงินได้ตั้งสองสามแสนหยวนเลยนะ!
"รอให้ยัยเด็กโง่นั่นกลับมาก่อน จะพาไปกินของอร่อยๆ ซะหน่อย!"
เมื่อกลับเข้าสู่เกมอีกครั้ง เจ้าพวกหน้าโง่ทั้งสามยังคงปั๊มมอนสเตอร์ป่าอยู่ข้างๆ ลู่เฉินจึงรีบเข้าร่วมขบวนการปั๊มมอนสเตอร์อย่างรวดเร็ว
"แบบนี้ประสิทธิภาพในการอัปเลเวลของฉันก็จะเป็น 2.5 เท่าของเมื่อก่อนแล้ว ดีล่ะ ระหว่างที่รอจาคัส ก็ปั๊มให้ถึงเลเวล 10 ไปพลางๆ ก่อนก็แล้วกัน!"
...
ลู่เฉินไปอัปเลเวลด้วยความเบิกบานใจ ทว่าตอนนี้กลับมีคนจำนวนไม่น้อยที่กำลังรู้สึกลังเลจนแทบจะเป็นบ้า
ในโซนประมูล ปรากฏอุปกรณ์ระดับสีเขียวที่ชื่อว่า "กระบองไม้ใหญ่ทลายศิลา" ขึ้นมาหนึ่งชิ้น
ราคาประมูลเริ่มต้น 1,000 หยวน ทว่าราคาซื้อขาดกลับสูงลิ่วถึง 5,000 หยวน!
อุปกรณ์เลเวล 5 ธรรมดาๆ ชิ้นหนึ่งกลับมีราคาขายสูงถึง 5,000 หยวน ราคาขนาดนี้ ต่อให้เป็นคนที่ตั้งใจจะซื้อจริงๆ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะต้องชั่งน้ำหนักเรื่องความคุ้มค่าให้ดีเสียก่อน
ณ สโมสรเกม ESD ผู้จัดการและหัวหน้ากองทัพทั้งสามคนกำลังจ้องมองอุปกรณ์ชิ้นนี้ในโซนประมูล
"ราคาซื้อขาดตั้ง 5,000 มันแพงไปหน่อยนะ..."
"แต่ค่าสถานะของอุปกรณ์ชิ้นนี้ก็ถือว่าดีมากจริงๆ พลังโจมตี 9-15 สูงกว่าพลังโจมตี 3-6 ของกระบองไม้เลเวล 1 อยู่ตั้งเยอะ แถมการเพิ่มค่าสถานะทั้งสามด้านก็ยังโหดร้ายไร้ความเป็นมนุษย์สุดๆ พละกำลัง 6 แต้ม ความคล่องตัว 8 แต้ม โครงสร้างร่างกาย 6 แต้ม ทั้งยังมอบพลังโจมตีให้อีก 6 แต้ม พลังป้องกัน 3 แต้ม พลังชีวิต 120 หน่วย แล้วก็ยังมีความเร็วในการโจมตีกับความเร็วในการเคลื่อนที่อีก!"
"ใช่แล้วล่ะ ค่าสถานะไม่มีอะไรให้ติเลยจริงๆ แถมตอนนี้พวกเราก็ยังขาดแคลนอุปกรณ์เลเวล 5 อย่างหนัก โดยเฉพาะอาวุธ!"
"ซานซาน เสนอราคาไปก่อน ตอนนี้ราคาประมูลอยู่ที่เท่าไหร่แล้ว?"
ผู้ช่วยซานซานเอ่ยตอบ "ผู้จัดการคะ ทันทีที่อุปกรณ์ชิ้นนี้ปรากฏขึ้นมา ราคาประมูลก็พุ่งไปถึง 3,200 หยวนแล้ว ตอนนี้อยู่ที่ 3,700 หยวนค่ะ ยังเหลือเวลาอีก 20 นาทีถึงจะจบการประมูล"
"อืม ดูเหมือนว่าทีมอื่นๆ จะคิดเหมือนกับพวกเราสินะ ว่าถ้าต่ำกว่า 3,500 หยวนก็ยังอยู่ในเกณฑ์ที่รับได้! ช่างมันก่อน เพิ่มราคาเข้าไปอีก 100 หยวน"
"เซียวเหยา พวกนายเคยเห็นขุยจวินจาคัสตัวนั้นไหม บนอุปกรณ์มันบอกว่าดรอปมาจากเจ้านั่นไม่ใช่หรอ?" เหล่าสวีเอ่ยถาม
เซียวเหยากับหัวหน้ากองทัพอีกสองสามคนต่างก็พากันส่ายหน้า "ไม่เห็นเลยครับ"
เหล่าสวีขมวดคิ้วแน่น "แล้วเหวยหว่อตู๋ขวงไปหามันเจอได้ยังไงกัน... เขา เขาเป็นแค่พ่อค้าคนกลางไม่ใช่หรือไง ตกลงว่าทีมของเขามีเลเวลเท่าไหร่กันแน่!"
...
ณ สโมสรเกม TT
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งส่ายหน้า "3,800 แล้ว มีคนเสนอราคาเพิ่มอีกแล้ว"
ผู้จัดการหลินสวินเองก็ส่ายหน้าเช่นกัน "อุปกรณ์เลเวล 5 ธรรมดาๆ ขายถึง 3,800 หยวน ราคามันสูงเกินไปหน่อยนะ พวกเราน่ะมีงบประมาณอยู่แล้ว แต่ก็ต้องคำนึงถึงความคุ้มค่าด้วย"
หัวหน้ากองทัพที่สองดันแว่นตา แล้วกล่าวว่า "จุดสำคัญในตอนนี้ก็คือ นอกจากเหวยหว่อตู๋ขวงแล้ว ก็ไม่มีใครรู้ว่าอุปกรณ์ชิ้นนี้มันดรอปมาจากที่ไหน หมอนั่นก็เลยทำเงินจากช่องว่างของข้อมูลข่าวสารตรงนี้นี่แหละครับ"
"เจ้าแว่น ที่นายพูดมามันก็มีค่าเท่ากับไม่ได้พูดนั่นแหละ ถ้าพวกเรารู้ว่าใครเป็นคนดรอป ก็คงแห่กันไปตีหมดแล้ว ว่าแต่ พวกนายเคยเห็นบอสขุยจวินจาคัสตัวนั้นบ้างไหม?" หลินสวินเอ่ยถาม
หัวหน้ากองทัพทั้งสิบคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก แล้วพากันส่ายหน้าพร้อมกล่าวว่า "ไม่เห็นเลยครับ พวกเราลองไปสำรวจบริเวณรอบๆ ดูแล้ว มีแต่พวกมอนสเตอร์พิเศษเท่านั้น อัตราการดรอปกระบองไม้ของพวกมันสูงกว่ามอนสเตอร์ธรรมดาอยู่บ้าง ถ้าไกลกว่านี้พวกเราก็ไปไม่ไหวแล้วครับ มีแต่มอนสเตอร์เลเวลเจ็ดเลเวลแปดรวมตัวกันเป็นฝูง"
หลินสวินขมวดคิ้วแน่น "หมอนี่ ไปเจอบอสตัวนี้มาจากไหนกันนะ หรือว่าทีมของหมอนั่นจะอัปเป็นเลเวลเจ็ดเลเวลแปดกันหมดแล้ว คงเป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง"
"ประธานหลิน คุณคิดมากไปแล้วครับ ตอนนี้จะมีใครถึงเลเวล 7 กัน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงทีมเลเวลเจ็ดเลเวลแปดเลยครับ" เจ้าแว่นกล่าวอย่างหนักแน่น
...
ณ กลุ่มธุรกิจไท่อา หลิวซวี่ผู้เป็นคุณชายรองของกลุ่มธุรกิจ กำลังเล่นเกมเก้าชั้นฟ้าร่วมกับเพื่อนๆ ในแวดวงเดียวกันอีกสองสามคน ในเวลานี้เขากำลังลูบคางด้วยความหงุดหงิดใจ
"บัดซบเอ๊ย ราคาซื้อขาดตั้ง 5,000! เหวยหว่อตู๋ขวงอยากได้เงินจนตัวสั่นเลยหรือไงวะ!"
"คุณชายรอง นายจะไม่ซื้อหรอ นิวคอลเลกชันอาวุธชิ้นแรกเลยนะ?"
"เงินแค่นี้มันเรื่องจิ๊บจ๊อย ถ้าเป็นอุปกรณ์ดีๆ ต่อให้เป็นแสนฉันก็ซื้อได้สบายๆ! แต่นี่มันแค่สมบัติเลเวล 5 เองนะ เงินของฉันไม่ได้ปลิวมากับสายลมสักหน่อย!"
"ก็มีเหตุผลนะ 5,000 มันแพงไปจริงๆ อีกอย่าง พวกเราก็เลเวล 5 แล้ว เหวยหว่อตู๋ขวงสามารถปั๊มออกมาได้ ทำไมพวกเราจะปั๊มออกมาไม่ได้ล่ะ!"
"แต่จะว่าไป ค่าสถานะมันก็แข็งแกร่งมากจริงๆ นะ แถมยังเป็นอุปกรณ์ระดับสีเขียวชิ้นแรกของทั้งเซิร์ฟเวอร์อีก เอาไปถือโชว์ต้องเท่ระเบิดไปเลยแน่ๆ บ้าเอ๊ย ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้วสิ"
พวกเศรษฐีจะยอมทุ่มเงินไม่อั้นเลยหรือ? พวกเขาก็ยอมทุ่มแหละ ทว่าในขณะเดียวกันพวกเขาก็ยังคงคิดเล็กคิดน้อยอยู่ดี
เศรษฐีจำนวนมากไม่สนใจหรอกว่าจะต้องจ่ายเงินไปเท่าไหร่ พวกเขายอมจ่ายเงินหลายแสนหรือกระทั่งหลักล้านเพื่ออุปกรณ์สุดแกร่งเพียงชิ้นเดียว ทว่าในขณะเดียวกัน พวกเขาก็อาจจะมานั่งต่อรองราคาหลักร้อยหลักสิบกับคนขายเพื่ออุปกรณ์เพียงชิ้นเดียวได้เช่นกัน
สรุปง่ายๆ ก็คือ จ่ายเงินน่ะจ่ายได้ แต่ต้องจ่ายให้คุ้มค่า!
และในตอนนี้ กระบองไม้ใหญ่ทลายศิลาก็กำลังทดสอบขีดจำกัดระหว่างคำว่า "คุ้มค่า" กับ "ไม่คุ้มค่า" ในใจของผู้คนอย่างบ้าคลั่ง...
...
ในเว็บบอร์ดผู้เล่นเมืองซานเฉิง กระทู้หนึ่งถูกขุดขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด อีกทั้งยังถูกผู้เล่นดันขึ้นมาอยู่บนหน้าแรกอย่างบ้าคลั่ง
จนถึงขั้นถูกดันขึ้นไปอยู่บนหน้าแรกของเว็บบอร์ดหลักในเซิร์ฟเวอร์ประเทศเลยทีเดียว...
ลู่เฉินเองก็คงคิดไม่ถึงเหมือนกัน ว่ากระทู้ที่ในตอนแรกไม่มีใครเหลียวแลของเขา จะถูกดันขึ้นมาจนถึงขนาดนี้ได้
"แม่เจ้าโว้ย ขอคารวะกระทู้เทพ! ทุกคนดูเวลาตั้งกระทู้สิ มันตั้งขึ้นก่อนที่จะมีการประมูลกระบองศิลาอีกนะ เจ้าของกระทู้รู้ล่วงหน้ามาตั้งนานแล้วว่ามีอุปกรณ์ชิ้นนี้อยู่!"
"เจ้าของกระทู้โดนพวกนักเลงคีย์บอร์ดด่าเปิงไปแล้ว บ้าจริง พวกนักเลงคีย์บอร์ดนี่มันเจ๋งจริงๆ ตอนนี้รู้สึกหน้าชากันบ้างไหมล่ะ? อุปกรณ์ที่พวกแกบอกว่า 'ไม่มีทางมีอยู่จริง' ตอนนี้มันยังแขวนหราอยู่ในโซนประมูลอยู่เลย"
"กระบองศิลาถูกปั่นราคาไปถึง 4,000 แล้วโว้ย! ให้ตายเถอะ อุปกรณ์เลเวล 5 ธรรมดาชิ้นหนึ่งขายได้ตั้ง 4,000 นิทานหลอกเด็กชัดๆ"
"เจ้าของกระทู้คือเหวยหว่อตู๋ขวงหรอ?"
"คอมเมนต์บนโง่หรือเปล่า ต่อให้จะไม่ใช่ แต่ก็ต้องมีความเกี่ยวข้องกับเหวยหว่อตู๋ขวงอย่างแน่นอน ไม่แน่อาจจะเป็นคนในบริษัทของเหวยหว่อตู๋ขวงก็ได้"
"เจ้าของกระทู้ยังอยู่ไหม? บริษัทพวกนายมีคนเป็นหมื่นมาช่วยเจ้านายเล่นเกมจริงๆ หรอ? ตกลงว่าเป็นบริษัทไหนกันแน่เนี่ย?"
"เจ้าของกระทู้ ขุยจวินจาคัสอยู่ที่ไหนกันแน่ ช่วยบอกบุญหน่อยได้ไหม กราบล่ะ!"
"เมื่อเทียบกับจาคัสแล้ว ฉันอยากรู้มากกว่าว่าตกลงแล้วเหวยหว่อตู๋ขวงคือใครกันแน่? ฉันเดาว่าน่าจะเป็นคุณชายจากกลุ่มธุรกิจ 'ซิ่นเวย' ไม่ก็อาจจะเป็นประธานหม่าลงมาเล่นเองเลย!"
"เหวยหว่อตู๋ขวงคนนี้ลึกลับเกินไปแล้ว ตกลงว่าตอนนี้เขาเลเวลเท่าไหร่กันแน่? ฉันเดาว่าอย่างน้อยๆ ก็ต้องเลเวล 6 แน่! ตอนนี้เลเวลสูงสุดก็คือเลเวล 6 แล้วด้วย"