บทที่ 17 ไม่มีทางมีอุปกรณ์แบบนี้หรอก

บทที่ 17 ไม่มีทางมีอุปกรณ์แบบนี้หรอก

[ติ๊ดติ๊ด, ติ๊ดติ๊ด, ติ๊ดติ๊ด...] เสียงแจ้งเตือนจดหมายดังขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน

คงพูดได้เพียงแค่ว่าลู่เฉินเปลี่ยนไปแล้ว

เมื่อก่อนลู่เฉินชอบเสียงนี้เอามากๆ เพราะเสียงติ๊ดติ๊ดหนึ่งครั้งมักจะหมายความว่าเขาทำเงินได้ก้อนหนึ่ง ทว่าตอนนี้เขากลับรู้สึกรำคาญอยู่นิดหน่อย เขายังมีเรื่องใหญ่ต้องทำอีกนะ!

"ปิดเสียงแจ้งเตือนจดหมาย แล้วก็พวกแกสามคน มัวยืนบื้ออะไรกันอยู่ล่ะ รีบไปปั๊มมอนสเตอร์ป่าต่อสิ"

เมื่อไม่มีเสียงแจ้งเตือนจดหมายแล้ว เจ้าพวกหน้าโง่ทั้งสามตัวก็ออกไปทำงาน ในที่สุดลู่เฉินก็ได้รับความสงบสุขกลับคืนมาในชั่วขณะ

ค่าสถานะของกระบองศิลานั้นมันช่างโกงหน้าด้านๆ จนเกินไป และจุดที่สำคัญมากที่สุดก็คือ ตอนนี้พวกผู้เล่นระดับท็อปได้อัปเป็นเลเวล 5 กันหมดแล้ว

หลังจากใช้กระบองไม้มนุษย์หมาในมาถึงสองวัน พวกเขาก็มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเปลี่ยนอาวุธกันแล้ว

แต่ทว่า เมื่อดูจากสถานการณ์การปั๊มมอนสเตอร์ของลู่เฉินแล้ว มีเพียงขุยจวินจาคัสเท่านั้นที่ดรอปอุปกรณ์ชิ้นอื่นๆ ส่วนมนุษย์หมาในตัวอื่นล้วนดรอปแค่กระบองไม้เลเวล 1 ทั้งสิ้น

และลู่เฉินก็มั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่า ในปัจจุบันนี้นอกเหนือจากเขาแล้ว ไม่มีใครสามารถปั๊มมอนสเตอร์อีลีตตัวนี้ไหวอย่างแน่นอน

พวกผู้เล่นไม่ใช่ลู่เฉิน พวกเขาสามารถดึงดูดความสนใจของมอนสเตอร์ตัวอื่นๆ ได้ เกรงว่าพวกเขายังไม่ทันได้เข้าใกล้มันด้วยซ้ำ ก็คงถูกฝูงมนุษย์หมาในที่อยู่รอบๆ รุมสกรัมจนตายยกปาร์ตี้ไปแล้ว

อุปกรณ์แบบนี้ ลู่เฉินไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะตั้งราคาขายไว้ที่เท่าไหร่ดี

"เข้าไปถามในเว็บบอร์ดดีกว่า การประเมินราคาที่คนคนนั้นให้ไว้เมื่อคราวก่อนความจริงแล้วก็ถือว่าแม่นยำใช้ได้เลย"

เมื่อเข้าสู่เว็บบอร์ด หัวข้อสนทนาที่อยู่ด้านในกลับเหนือความคาดหมายไปเล็กน้อย

กระทู้แนะนำของที่นี่แทบทั้งหมดล้วนกำลังถกเถียงกันในเรื่องเรื่องเดียว

[เอาจริงดิ มีคนดรอปอุปกรณ์ระดับสีขาวได้แล้ว! พวกนายกล้าเชื่อไหมล่ะ!]

[ขอถามหน่อย อุปกรณ์ระดับสีขาวที่พวกนายพูดถึงไปเห็นมาจากไหนหรอ?]

[คนที่ถามหาอุปกรณ์ระดับสีขาวไม่ต้องเปลืองแรงแล้วล่ะ มันโดนสอยไปในพริบตาแล้ว แต่ฉันแคปหน้าจอไว้ได้ทัน ใครอยากดูก็เข้ามาดูได้เลย ค่าสถานะโคตรโหด!]

"สนับไหล่ขายออกไปแล้วหรอ?" ลู่เฉินคลิกเปิดกระทู้ขึ้นมา

เจ้าของกระทู้ได้โพสต์รูปภาพของสนับไหล่หนังเอาไว้จริงๆ ด้วย

[สนับไหล่หนัง] : ระดับสีขาวขั้นต่ำ

[คำอธิบาย] : เกราะป้องกันที่ทำขึ้นมาอย่างทนทาน โดยใช้หนังหมาป่าคัดเกรด ผ่านฝีมือของช่างตัดเสื้อผู้เชี่ยวชาญ

[เลเวล] : 5

[พลังป้องกัน] : 8

[พลังชีวิต] : +110

อีกทั้งยังมีประวัติการซื้อขายในโซนประมูลแนบมาด้วย อุปกรณ์ "สนับไหล่หนัง" (ระดับสีขาว) ที่ผู้เล่น "เหวยหว่อตู๋ขวง" ฝากขาย ได้ถูกผู้เล่น "ลั่วสุ่ย" ซื้อขาดไปเมื่อเวลา 7:24:33 น. เพื่อเป็นการเพิ่มความน่าเชื่อถือให้กับรูปภาพ

คอมเมนต์ด้านล่างถึงกับระเบิดความแตกตื่นขึ้นมาในทันที

"เชดเข้ ดรอปอุปกรณ์ระดับสีขาวมาได้จริงๆ ด้วย! ไปตีมาจากไหนวะเนี่ย! ค่าสถานะจะแกร่งเกินไปแล้วมั้ง"

"พลังป้องกัน 8 แต้ม พลังชีวิต 110 หน่วย สมกับเป็นอุปกรณ์เลเวล 5 จริงๆ โคตรอยากได้เลยว่ะ"

"ให้ตายสิ ฉันดันไม่ทันเห็น ขาดทุนย่อยยับเลย ขายไปแค่ 1,500 เองหรอ ฉันยอมจ่าย 2,000 เลยเอ้า!"

"เหวยหว่อตู๋ขวงเป็นคนดรอปมาได้อีกแล้วหรอ? บ้าเอ๊ย หมอนี่มันมีเบื้องลึกเบื้องหลังยังไงกันแน่วะ"

พอพูดถึงเหวยหว่อตู๋ขวง ทิศทางของคอมเมนต์ก็เปลี่ยนประเด็นไปในพริบตา

มีคนโพสต์รูปภาพขึ้นมาหนึ่งรูป ซึ่งทำให้ผู้คนลืมเรื่องของสนับไหล่หนังไปเสียสนิทในชั่วพริบตา

นี่คือรูปภาพประวัติการซื้อขายในโซนประมูล ซึ่งประวัติการซื้อขายหลายสิบรายการที่เรียงติดกันอยู่ด้านบนนั้น ชื่อผู้ขายล้วนเป็น "เหวยหว่อตู๋ขวง" ทั้งหมด!

พร้อมกับมีข้อความใต้รูปภาพระบุไว้ว่า "กระบองไม้มนุษย์หมาใน 33 อัน ฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว หมอนี่มันตัวประหลาดมาจากไหนกันเนี่ย!"

"เจ้าของคอมเมนต์ตัดต่อรูปได้เนียนกริบเลยนะ กระบองไม้ 33 อันเนี่ยนะ? แกคิดว่าจะมีคนเชื่อหรอ?"

"คอมเมนต์บน รูปนี้มันของจริง ฉันก็เพิ่งจะไปเห็นมาจากโซนซื้อขายเมื่อกี้เอง ให้ตายเถอะเล่นเอาซะฉี่แทบเล็ด"

"พระเจ้าช่วย ผู้เล่นทั่วโลกแค่จะหากระบองไม้สักอันยังยากเย็นแสนเข็ญ แต่ไอ้หมอนี่ถึงกับเอามาเปิดขายส่งแล้วหรอเนี่ย? บ้าไปแล้ว!"

"ยังมีเรื่องที่น่าตกใจยิ่งกว่านี้อีก พวกนายลองเข้าไปดูในโซนประมูลสิ หมอนั่นยังวางขายของชั้นยอดอีกตั้ง 6 อัน..."

"แทบกระอักเลือด หรือว่าหมอนี่จะเป็นคุณชายจากกลุ่มธุรกิจไหนสักแห่ง ที่ให้คนทั้งบริษัทหลายหมื่นคนมาช่วยกันเล่นให้เขา?"

ลู่เฉินขมวดคิ้วแน่น คนเป็นหมื่นมาช่วยเล่นบ้าบออะไรกัน อุปกรณ์พวกนี้พี่เป็นคนลงมือฟาดมาทีละอันๆ ต่างหากโว้ย!

แน่นอนว่า นอกเหนือจากครึ่งหนึ่งในนั้นที่พวกหน้าโง่ทั้งสามตัวช่วยปั๊มมาให้อะนะ...

ความจริงแล้ว รอให้พวกเขามีความสามารถพอที่จะไปปั๊มมอนสเตอร์พิเศษได้เมื่อไหร่ กระบองไม้ก็ไม่ใช่ของที่ดรอปยากดรอปเย็นอะไรขนาดนั้นหรอก

เมื่อเห็นว่าผู้เล่นกำลังเดาสุ่มกันไปเรื่อยเปื่อย ลู่เฉินก็ทำได้เพียงส่ายหน้าอย่างจนใจ ไปทำเรื่องสำคัญก่อนดีกว่า

ในช่วงที่กระแสกำลังมาแรง ลู่เฉินจึงเลือกที่จะตั้งกระทู้โดยไม่ระบุตัวตน

[ขอสอบถามหน่อยครับ ถ้าหากมีอาวุธเลเวล 5 ที่มีพลังโจมตี 9-15 บวกพละกำลัง 6 แต้ม ความคล่องตัว 8 แต้ม โครงสร้างร่างกาย 6 แต้ม พวกคุณคิดว่ามันจะมีมูลค่าประมาณเท่าไหร่หรอครับ?]

คิดไม่ถึงเลยว่า กระทู้ของลู่เฉินจะถูกดันตกหน้าไปในพริบตา... ด้านนอกมีแต่คนถกเถียงกันเรื่องสนับไหล่หนังเต็มไปหมด

ลู่เฉินจึงทำได้เพียงดันกระทู้ด้วยตัวเอง

"ฉันขอดัน!"

"ขอดันอีกรอบ!"

"ดันกระทู้ด้วยมือคนนี่แหละ!"

ความทุ่มเทอย่างหนักหน่วง ในที่สุดก็ได้รับผลตอบแทน มีคนเข้ามาคอมเมนต์แล้ว

"เจ้าของกระทู้ คำถามแบบนี้มันไม่มีความหมายอะไรเลยสักนิด ประหยัดแรงไว้เถอะ"

จากนั้นก็มีคนเข้ามาอีก

"มันมีอุปกรณ์แบบนี้ด้วยหรอ? ถ้าแกอยากรู้จริงๆ ฉันสามารถประเมินให้เป็นแนวทางได้ สนับไหล่เลเวล 5 พลังป้องกัน 8 แต้ม พลังชีวิต 110 หน่วย ราคา 1,500 ยังโดนสอยไปในพริบตา อาวุธของแกชิ้นนี้ต่อให้เปิดราคาที่ 5,000 ก็มีคนเอา!"

"5,000 มันจะเวอร์เกินไปแล้ว ตอนนี้คนจำนวนมากก็ถึงเลเวล 5 กันแล้ว พวกเขาสามารถไปปั๊มเองได้สบายๆ เลย"

"ไปปั๊มเองได้ก็จริง แต่แกรู้หรอว่าจะไปปั๊มที่ไหน? สนับไหล่เลเวล 5 ชิ้นนั้น ก่อนหน้านี้เคยมีใครดรอปมาได้ไหมล่ะ? อุปกรณ์ชิ้นนี้ต่อให้มันจะมีอยู่จริง เจ้าของกระทู้ ฉันก็มั่นใจว่าแกดรอปมาไม่ได้หรอก เพราะงั้นก็เลิกฝันกลางวันได้แล้ว!"

"เจ้าของกระทู้ก็แค่มาเรียกร้องความสนใจนั่นแหละ พอเห็นว่ากระทู้เรื่องสนับไหล่กำลังฮิต ก็เลยปั้นน้ำเป็นตัวกุเรื่องอุปกรณ์ชิ้นนี้ขึ้นมาเพื่อดึงดูดสายตาคนอื่น"

"ฉันจะบอกพวกนายให้นะ เมื่อก่อนหน้านี้ตั้งนาน เหวยหว่อตู๋ขวงก็เคยมาตั้งกระทู้ถามราคาตลาดแบบนี้เหมือนกัน ตอนนั้นเขาถามราคาของกระบองไม้ชั้นยอดอันหนึ่ง ผลปรากฏว่าคล้อยหลังไปไม่ทันไรเขาก็เอามันไปปล่อยในโซนประมูลแล้ว เจ้าของกระทู้ แกคงไม่ได้จะบอกว่าแกก็คือเหวยหว่อตู๋ขวงหรอกใช่ไหม?"

"ยังจะเหวยหว่อตู๋ขวงอะไรอีก คนเขามีคนเป็นหมื่นมาช่วยปั๊มเลเวลให้ เขาจะมาแคร์เงินแค่นี้หรอ?"

ลู่เฉินแทบจะสติแตกอยู่แล้ว เอาอีกแล้ว... คนเป็นหมื่นมาช่วยปั๊มเลเวลให้... คุณชายทายาทรุ่นที่สองของกลุ่มธุรกิจครอบครัว... บ้าเอ๊ย ทำไมยิ่งลือมันถึงยิ่งดูเป็นเรื่องเป็นราวได้ล่ะเนี่ย

ลู่เฉินรออยู่นานสองนาน ทว่าสิ่งที่ได้กลับมากลับมีเพียงคำเยาะเย้ยถากถางกลุ่มหนึ่ง เขาเองก็รู้สึกหงุดหงิดจนทนไม่ไหว ไม่มีข้อคิดเห็นไหนเลยที่มีคุณค่าพอให้ใช้เป็นมาตรฐานอ้างอิงได้

ในจังหวะที่ลู่เฉินกำลังตั้งใจว่าจะปิดเว็บบอร์ดลง เขาก็ได้รับข้อความส่วนตัวฉบับหนึ่ง

"คุณคือเหวยหว่อตู๋ขวงใช่ไหม?"

ลู่เฉินตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด "ไม่ใช่!"

"ไม่ คุณคือเขา! ฉันตามรอยมาจากบัญชีของคุณ ต่อให้คุณจะตั้งกระทู้แบบไม่ระบุตัวตน แต่หลังจากที่ฉันตามรอยมา มันก็พุ่งเป้ามาที่กระทู้นี้!"

ลู่เฉินชะงักไปชั่วครู่ "ตามรอยบัญชีงั้นหรอ?"

"อืม! ในเกมฉันชื่อเฟิงหลิงจื่อ เป็นสตรีมเมอร์ที่สตรีมสดอยู่บนแพลตฟอร์มของเว็บไซต์ทางการ คุณเคยเปย์เงินให้ฉัน 10 หยวนด้วยไง"

ลู่เฉินขมวดคิ้วแน่น มันมีฟังก์ชันนี้ด้วยหรอเนี่ย? รู้อย่างนี้ไม่น่าเปย์ให้เลยแฮะ

"ขอโทษที คุณจำคนผิดแล้ว ฉันยังมีธุระ ไปล่ะ" ลู่เฉินกดปิดหน้าต่างแชทลงอย่างไม่ลังเล กระบองศิลายังรอให้เขาเอาไปปล่อยขายอยู่นะ

เฟิงหลิงจื่อได้รับฉายาว่าเป็นเทพธิดาอันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์ประเทศในเกมเก้าชั้นฟ้า จะว่าไปแล้วตอนนี้เซิร์ฟเวอร์ประเทศก็มีคนอยู่หลายร้อยล้านคนแล้ว การที่สามารถคว้าฉายานี้มาครองได้ ก็พอจะเห็นได้ชัดแล้วว่ารูปร่างหน้าตาของผู้หญิงคนนี้มันโดดเด่นมากแค่ไหน

ทว่าลู่เฉินกลับไม่ได้เก็บมาใส่ใจเลยสักนิด

ข้อได้เปรียบของเฟิงหลิงจื่อก็คือมีคนดูสตรีมสดของเธอเยอะมาก ก็เลยสามารถมองเห็นเธอได้ ยังมีสาวสวยอีกตั้งมากมายที่ไม่ได้มาเป็นสตรีมเมอร์ ไม่แน่ว่าอาจจะสวยยิ่งกว่าเธอเสียอีก

ภาพในการสตรีมสดมันเชื่อถือได้ที่ไหนกันล่ะ? ถ้าเชื่อก็เท่ากับแพ้แล้ว

อีกอย่าง จะสวยหรือไม่สวยแล้วมันไปเกี่ยวอะไรกับลู่เฉินอย่างเขาล่ะ

ความประทับใจที่ลู่เฉินมีต่อเฟิงหลิงจื่อ จำกัดอยู่แค่ว่า ผู้หญิงหน้าตาพอใช้ได้คนนี้ เคยช่วยพูดแก้ต่างให้เขาในสตรีมสดเท่านั้น นอกเหนือจากนี้ก็ไม่มีอะไรอีก

ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมเธอถึงมาตามหาตนเองนั้น ลู่เฉินก็ไม่รู้เหมือนกัน และเขาก็ไม่อยากจะรู้ด้วย

สถานการณ์ของเขาในตอนนี้ แม้แต่น้องสาวแท้ๆ อย่างลู่อี๋เขายังไม่ได้บอกเลย แล้วเขาจะไปติดต่อพัวพันอะไรมากมายกับเฟิงหลิงจื่อที่เป็นเหมือนคนแปลกหน้าได้อย่างไรกันล่ะ

เฟิงหลิงจื่อจ้องมองหน้าต่างแชทที่ถูกปิดลงอย่างเหม่อลอย

ตอนนี้เธออยู่ในช่วงพักครึ่งของการสตรีมสด

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกดปิดแชทลงอย่างไม่ลังเล เฟิงหลิงจื่อก็ขมวดคิ้ว ทำปากยื่น แล้วพูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า "ชิ ฉันรู้นะว่าคุณก็คือเหวยหว่อตู๋ขวง!"

"ไม่อย่างนั้น... ใครจะไปบ้าบิ่นได้ขนาดนี้อีกล่ะ!"