บทที่ 7 ก็แค่พ่อค้าคนกลางไม่ใช่หรือไง

บทที่ 7 ก็แค่พ่อค้าคนกลางไม่ใช่หรือไง

ลู่เฉินหาอุปกรณ์ที่คล้ายคลึงกันบนเว็บไซต์ทางการไม่พบ เขารู้สึกหนักใจเล็กน้อย อุปกรณ์ชิ้นนี้ควรจะตั้งราคาอย่างไรดีล่ะ?

เมื่อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลู่เฉินก็ตั้งใจว่าจะไปตั้งกระทู้ขอความช่วยเหลือในเว็บบอร์ดเสียหน่อย

เพื่อไม่ให้เกิดความแตกตื่นเป็นวงกว้าง ลู่เฉินจึงเลือกตั้งกระทู้ในเว็บบอร์ดสาขาย่อยของเมืองเจียงเฉิงที่ตนเองอาศัยอยู่

"ขอสอบถามหน่อยครับ ถ้าเกิดว่ามีกระบองไม้ที่มีพลังโจมตี 4-7 บวกพละกำลัง 2 แต้ม บวกโครงสร้างร่างกาย 2 แต้ม จะสามารถขายได้ประมาณเท่าไหร่หรอครับ?"

บนเว็บไซต์ทางการมีผู้เล่นเข้ามาใช้งานอย่างคึกคักเป็นจำนวนมาก คาดว่าคงจะเป็นพวกที่เบียดเสียดอยู่ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่จนออกมาไม่ได้นั่นแหละ

และกระทู้ที่จู่ๆ ก็โผล่ขึ้นมาบนเว็บบอร์ด ก็ดึงดูดกลุ่มคนดูที่ชอบสอดรู้สอดเห็นจำนวนมหาศาลให้เข้ามารุมล้อมในพริบตา

"เจ้าของกระทู้ตื่นเถอะ เลิกฝันกลางวันได้แล้ว! เซิร์ฟเวอร์ทั่วโลกยังไม่เคยมีของชั้นยอดดรอปออกมาเลย กระบองไม้มันไม่มีของชั้นยอดหรอกโว้ย!"

"มานั่งถกเถียงปัญหาที่ไร้สาระแบบนี้มันสนุกนักหรือไง ถ้าแกดรอปมาได้จริงฉันรับซื้อหมื่นหนึ่งเลย ประเด็นคือแกมีของเอามาโชว์ไหมล่ะ!"

"เจ้าของกระทู้คงจะว่างจัดจนปวดไข่สินะ ถ้ามีอาวุธแบบนี้แกจะยอมปล่อยขายหรือไง? ฉันขอพนันหนึ่งเหมาเลยว่า เจ้าของกระทู้แม้แต่กระบองไม้ธรรมดาก็ยังไม่มีด้วยซ้ำ ยังจะมาพูดถึงของชั้นยอดอีก..."

ลู่เฉินก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตนเองไปแทงใจดำเส้นประสาทอันเปราะบางของใครเข้า ด้านล่างถึงได้มีแต่พวกที่เข้ามาพูดจาเยาะเย้ยและถากถางเต็มไปหมด

ก็ถูกของพวกเขา ในตอนที่คนอื่นยังไม่มีแม้แต่กระบองไม้ธรรมดา เขากลับโผล่มาตั้งคำถามแบบนี้ จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีคนรู้สึกว่าเขาน่าเบื่อหน่าย

โชคดีที่บนโลกอินเทอร์เน็ตมีคนทุกประเภท นอกจากพวกชอบกวนประสาทและพวกนักเลงคีย์บอร์ดแล้ว ก็ยังมีคอมเมนต์ที่มีคุณค่าอยู่บ้างสองสามข้อความ

"เดี๋ยวฉันจะตอบให้แล้วกันนะ ถ้าเจ้าของกระทู้สามารถดรอปของชั้นยอดแบบนี้มาได้ภายในวันนี้จริงๆ ด้วยราคาตลาดในปัจจุบัน ต่อให้ราคา 2,000 หยวนก็ยังมีคนเอา อย่างน้อยๆ บริษัทของพวกเราก็จะรับไว้พิจารณา"

"คอมเมนต์บนขี้โม้หรือเปล่า อุปกรณ์เลเวล 1 ขายตั้ง 2,000 หรอ? แกคงไม่ใช่ไอ้บ้าที่ตั้งราคากระบองไม้ธรรมดาไว้ 2,000 คนนั้นหรอกใช่ไหม"

"พี่ชาย ไม่จำเป็นต้องมากวนประสาทฉันหรอก ฉันไม่ได้ขี้โม้ และไม่มีความจำเป็นต้องมาทำตัวอวดเบ่งด้วย ตัวฉันเองก็ทำงานอยู่สโมสร พวกนายก็เห็นกระแสความร้อนแรงของเก้าชั้นฟ้าแล้ว เกมนี้มันดังระเบิดระเบ้อไปแล้ว! มีทีมมืออาชีพจำนวนมากเข้ามาตั้งรกราก และสำหรับพวกเราแล้ว การแข่งขันมันเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่วินาทีแรกที่ก้าวเข้าสู่เกม เลเวลที่เหนือกว่าคือข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในตอนนี้ ค่าสถานะของอาวุธชิ้นนี้ เป็นตัวตัดสินว่ามันจะเป็นไอเทมเทพในช่วงผู้เล่นใหม่ ราคา 2,000 หยวนไม่ได้แพงเลย ถ้าเกิดไปเจอพวกเศรษฐีกระเป๋าหนักล่ะก็ ราคาที่สูงกว่านี้ก็ยังเป็นไปได้เลย"

"ฉันคิดว่านะ ความจริงแล้วมันง่ายนิดเดียว โยนเข้าโซนประมูลไปก็สิ้นเรื่องแล้ว ตั้งราคาประมูลเริ่มต้นไว้สัก 1,000 หยวน แล้วปล่อยให้คนไปประมูลแข่งกันเอาก็หมดเรื่อง"

ลู่เฉินอ่านคอมเมนต์อย่างละเอียด แล้วครุ่นคิดอยู่ในใจพักหนึ่ง

คลุกคลีอยู่บนโลกอินเทอร์เน็ตมาตั้งนาน ลู่เฉินเองก็มีทักษะในการคัดกรองข้อมูลที่มีคุณค่าออกมาจากกองข้อมูลขยะที่ไร้ประโยชน์เช่นกัน

คำพูดของผู้เล่นมืออาชีพคนนั้นน่าจะพอมีมูลค่าให้ใช้อ้างอิงได้บ้าง และคำแนะนำที่คนข้างหลังให้มาก็นับว่าไม่เลวเลยทีเดียว

"ใช่แล้ว เอาไปวางในโซนประมูล! ปล่อยให้พวกเขาเสนอราคากันเองก็สิ้นเรื่องแล้ว!" เมื่อลู่เฉินตัดสินใจได้เด็ดขาด เขาก็เปิดโซนซื้อขายขึ้นมา

หลังจากวางกระบองไม้ลงไปแล้ว ตรงช่องราคาประมูลเริ่มต้นเขาก็กรอกตัวเลข "1000" ลงไป ส่วนตรงช่องราคาซื้อขาด ลู่เฉินกรอกตัวเลข "1800" ลงไป

สาเหตุที่ตั้งราคาซื้อขาดเอาไว้ไม่สูงมากนัก เหตุผลหลักก็คือลู่เฉินกังวลว่าหากผู้ซื้อที่มีศักยภาพลังเลนานเกินไป แล้วคนอื่นเกิดดรอปของชั้นยอดอะไรขึ้นมาได้บ้าง ถึงตอนนั้นเรื่องราคาก็คงพูดยากแล้ว รีบปล่อยของออกไปให้เร็วที่สุดน่าจะปลอดภัยกว่า

หลังจากคลิกปุ่ม "นำขึ้นประมูล" ลู่เฉินก็กลับเข้าสู่เกม

"ขอแค่ขายออกภายในครึ่งชั่วโมงก็พอแล้ว" ลู่เฉินสูดลมหายใจเข้าลึก เงินก้อนนี้สำหรับเขาแล้ว ไม่ใช่จำนวนเงินเล็กน้อยเลย เมื่อก่อนตอนที่เขาเล่นเกม เขาไม่เคยขายของได้แพงขนาดนี้มาก่อน

ถ้าเกิดว่าขายได้ วันนี้เขาก็จะทำเงินไปได้ 3,000 กว่าหยวนแล้ว ถ้าอย่างนั้นหนึ่งเดือน... แค่คิดก็รู้สึกเลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่านแล้ว

"ทำใจให้สบายๆ ไม่ต้องตั้งใจไปจดจ่อกับมันมากนัก มอนสเตอร์พิเศษเกิดใหม่พอดี ไปปั๊มมอนสเตอร์ก่อนดีกว่า!"

ในขณะเดียวกับที่ลู่เฉินนำกระบองไม้ชั้นยอดไปวางไว้ในโซนประมูลนั่นเอง ผู้คนจำนวนมากที่มีหน้าที่กดรีเฟรชโซนซื้อขายเป็นประจำ ก็มองเห็นอาวุธชิ้นนี้พร้อมๆ กัน

"หัวหน้า โซนประมูลมีคนลงขายกระบองไม้ ราคาเริ่มต้น 1,000 ซื้อขาด 1,800"

"ลูกพี่ มีคนเอากระบองไม้ไปลงในโซนประมูล แต่ราคาแพงหูฉี่เลย เริ่มต้นตั้งหนึ่งพันแน่ะ"

"ไอ้สมองกลวงอีกคนแล้วสินะ อุปกรณ์เลเวล 1 ต่อให้แพงแค่ไหนก็ขายไม่ได้ถึง 1,000 หรอก พวกเศรษฐีถึงจะมีเงิน แต่มันก็ไม่ได้โง่ดักดานสักหน่อย"

ณ ชั้น 28 อาคารแฝดเมืองหลวง สำนักงานใหญ่สโมสร ESD

ซานซาน ผู้ช่วยกองทัพที่หนึ่งก็กำลังทำหน้าที่เหมือนกับผู้ช่วยคนอื่นๆ นั่นก็คือการกดรีเฟรชโซนซื้อขายอย่างไม่หยุดหย่อน

"หืม? เซียวเหยา มีคนประมูลกระบองไม้ ราคาเริ่มต้น 1,000 น่ะ"

หัวหน้ากองทัพของพวกเขากำลังนำทีมระดับแกนนำตั้งปาร์ตี้เพื่ออัปเลเวล ทว่าต่อให้พวกเขาจะเป็นทีมระดับมืออาชีพ แต่ก็ต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอึดอัดใจอย่างการแย่งมอนสเตอร์ไม่ทันเช่นกัน

"บ้าเอ๊ย คนเยอะเกินไปแล้ว... ซานซาน เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?" เซียวเหยาสื่อสารกับผู้ช่วยผ่านทางหมวกเล่นเกม

"มีคนประมูลกระบองไม้ ราคาเริ่มต้น 1,000 ซื้อขาด 1,800 เอ๋? เป็นคนที่ชื่อเหวยหว่อตู๋ขวงคนนั้นเอามาประมูลน่ะ"

พอพูดถึงไอดีนี้ ซานซานก็ยังคงจำได้ขึ้นใจ ก่อนหน้านี้เขาเพิ่งจะปล่อยกระบองไม้ออกมารวดเดียวถึงห้าอัน ซึ่งมันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเอามากๆ

น่าเสียดายที่เธอแย่งซื้อมาไม่ทัน ทว่าเธอกลับจดจำไอดีอันลึกลับนี้เอาไว้ในใจแล้ว

"แพงขนาดนี้คนโง่เท่านั้นแหละที่ซื้อ เหวยหว่อตู๋ขวงคือใครหรอ? เธอรู้จักด้วยหรอ?" เซียวเหยาเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

"เปล่าหรอก ก็แค่ก่อนหน้านี้เขาปล่อยกระบองไม้ออกมาห้าอัน ฉันก็เลยจำไอดีของเขาได้น่ะ"

เซียวเหยาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว "เป็นเขาหรอ? ไม่ถูกสิ ก่อนหน้านี้เขาตั้งราคาสมเหตุสมผลดีนี่นา ทำไมจู่ๆ สมองถึงได้เพี้ยนไปแล้วล่ะ..."

คนจำนวนมากพอได้เห็นราคาเริ่มต้นนี้ เกรงว่าคงจะเลื่อนผ่านไปในทันทีอย่างแน่นอน มั่นใจหรอว่าจะขายออก? หรือจะบอกว่ากะจะฟันกำไรหัวแบะให้ได้สักคนก็ยังดี?

ในฐานะผู้เล่นเกมรุ่นเก๋า เซียวเหยาเคยพบเจอคนมาแล้วทุกประเภท จึงใช่ว่าจะไม่มีความเป็นไปได้ในรูปแบบนี้

"ช่างเขาเถอะ ค่าสถานะของกระบองไม้มันก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ เขาก็แค่กะจะหาคนโง่มาเป็นเหยื่อ ราคานี้ไม่คุ้มที่จะซื้อหรอก"

แต่ซานซานกลับเป็นผู้ช่วยที่มีความรับผิดชอบต่องานสูงมาก!

เธอเข้าไปในโซนประมูล "ตรวจสอบค่าสถานะของอุปกรณ์ประมูล"

[กระบองไม้มนุษย์หมาในที่สึกหรอ] : ระดับสีเทาของชำรุด

[คำอธิบาย] : พื้นผิวมีการสึกหรอเล็กน้อย ดูเหมือนว่าถูกใช้งานมาอย่างยาวนาน

[พลังโจมตี] : พลังโจมตีกายภาพ 4-7

[โบนัสค่าสถานะ] : พละกำลัง +2, โครงสร้างร่างกาย +2

เมื่อได้เห็นข้อมูลชุดนี้ ซานซานก็ถึงกับมึนงงไปเลย

"เซียวเหยา... นาย นายช่วยดูอุปกรณ์ชิ้นนั้นหน่อยเถอะ... ดูเหมือนว่ามันจะเป็น... ของชั้นยอดนะ!"

"ของชั้นยอดงั้นหรอ? เป็นไปไม่ได้ เซิร์ฟเวอร์ทั่วโลกยังไม่เคยมีของชั้นยอดดรอปออกมาเลยนะ!" เซียวเหยาพูดไปพลาง แต่ก็ยังคงเปิดโซนซื้อขายขึ้นมาดู

เมื่อมองดู เซียวเหยาก็ถึงกับชะงักงัน

"พลังโจมตี 4-7?! แถมแม่งยังบวกพละกำลังกับโครงสร้างร่างกายอีก! พระเจ้าช่วย! นี่ นี่มัน... ของชั้นยอดจริงๆ ด้วย เป็นไปได้ยังไงเนี่ย!"

หลังจากอึ้งไปหนึ่งวินาที เซียวเหยาก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว

อุปกรณ์ที่กำลังประมูลมีราคาเริ่มต้น 1,000 หยวน และสามารถซื้อขาดได้ในราคา 1,800 หยวน

ผู้จัดการเคยบอกไว้ว่ากระบองไม้ราคาต่ำกว่า 300 หยวนสามารถซื้อได้ทั้งหมด ทว่ากระบองไม้อันนี้มันแตกต่างออกไปอย่างเห็นได้ชัด

เชื่อได้เลยว่าไม่ว่าใครก็ตามที่ได้เห็นค่าสถานะของอุปกรณ์ชิ้นนี้ จะต้องรู้ดีว่าราคานี้มันคุ้มค่ายิ่งกว่าคุ้มเสียอีก!

ทุกๆ หนึ่งวินาทีที่ผ่านไป ก็ยิ่งเพิ่มความเสี่ยงที่จะถูกคนอื่นซื้อตัดหน้าไปมากขึ้นหนึ่งส่วน!

"ซานซาน เร็วเข้า รีบกดซื้อขาดเลย!" น้ำเสียงของเซียวเหยาสั่นเครือเล็กน้อย

"หัวหน้า จะไม่ปรึกษาผู้จัดการก่อน..."

"ไม่ต้องสน ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นฉันจะรับผิดชอบเอง ซื้อขาด เดี๋ยวนี้ ทันทีเลย!" เซียวเหยานั่งอยู่ตรงนั้น ทั่วทั้งร่างเกร็งเขม็งไปหมด

อุปกรณ์ชิ้นนี้ มันมีความหมายยิ่งใหญ่เกินไปแล้ว!

ซานซานไม่เคยเห็นเซียวเหยาตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อน เธอจึงรีบเลือกกดซื้อขาดในทันที

[ขอแสดงความยินดีด้วย คุณกดซื้อขาด "กระบองไม้มนุษย์หมาในที่สึกหรอ" ได้สำเร็จ]

"หัวหน้า ซื้อได้แล้ว!"

เซียวเหยาผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกยาวๆ เขาถอดหมวกเล่นเกมออก แล้วเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก

"ในที่สุดก็ซื้อมาได้สักที... ซานซาน ไปบอกเหล่าสวีหน่อยเถอะ"

เวลาผ่านไปไม่นาน เหล่าสวีก็ก้าวเท้ายาวๆ ออกมาจากห้องผู้จัดการ แล้วมายืนล้อมกรอบอยู่ด้านหลังคอมพิวเตอร์ของซานซานร่วมกับเซียวเหยาและหัวหน้ากองทัพอีกหลายคน

หลังจากซานซานกดรับจดหมาย อาวุธชิ้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอแสดงผล

ท่อนไม้อันหยาบหนาที่มีเศษโลหะพันม้วนอยู่อย่างลวกๆ ด้านล่างของอุปกรณ์แสดงค่าสถานะของมันเอาไว้

"จึ๊ๆๆ ค่าสถานะแบบนี้ มันคือไอเทมเทพในช่วงผู้เล่นใหม่ชัดๆ!"

"โหดเกินไปแล้วมั้ง พลังโจมตี พลังป้องกัน พลังชีวิต สามารถยกระดับขึ้นมาได้อย่างมหาศาลเลย เผลอๆ อาจจะเอาไปไล่ฆ่ามนุษย์หมาในเลเวล 2 ได้เลยด้วยซ้ำ!"

เหล่าสวีตบไหล่ของชายหนุ่มผมสั้นคนหนึ่ง "เซียวเหยา ทำได้สวยมาก ซื้อมาได้คุ้มสุดๆ ไปเลย! โชคดีนะที่นายไม่มัวแต่ลังเล ถ้าเกิดโดนคนอื่นแย่งไป พวกเราคงสูญเสียครั้งใหญ่แน่"

"ซานซาน รีบส่งอุปกรณ์ชิ้นนี้ไปให้ไอดีของเซียวเหยาเดี๋ยวนี้เลย เซียวเหยา นายพาหัวหน้ากองทัพที่สองถึงห้าไปตั้งปาร์ตี้อัปเลเวลอย่างรวดเร็วเลยนะ จะสามารถทะลวงออกจากหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับพวกนายแล้ว"

"วางใจเถอะเหล่าสวี มีไอเทมเทพชิ้นนี้อยู่ พวกเราก็สามารถเดินกร่างในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ได้สบายๆ! ทุกคนออนไลน์เดี๋ยวนี้เลย เริ่มปั๊มเลเวลกันเถอะ!"

ทุกคนรีบกลับไปยังที่นั่งของตนเอง แล้วล็อกอินเข้าสู่เกมอย่างรวดเร็ว

เหล่าสวีกำลังเตรียมตัวจะเดินจากไป ทว่าจู่ๆ ซานซานก็เอ่ยถามขึ้นมา "ผู้จัดการคะ ฉันควรจะส่งจดหมายไปหาเหวยหว่อตู๋ขวงไหมคะ ฉันเห็นว่าเขาดูเหมือนจะมีอุปกรณ์อยู่เยอะเลย จะให้คอยติดต่อเอาไว้ไหมคะ"

เหล่าสวียิ้มบางๆ ภายในแววตาเปล่งประกายความมั่นใจออกมา "ไม่จำเป็น ก็แค่พ่อค้าคนกลางคนหนึ่งเท่านั้น ของก้นหีบก็งัดออกมาขายหมดแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรอีกหรอก!"

ซานซานถึงกับตกตะลึงในความปราดเปรื่องของเหล่าสวีในทันที คิดไม่ถึงเลยว่าจะคาดเดาตัวตนของเหวยหว่อตู๋ขวงออกมาได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้

นั่นสินะ ต้องเป็นพ่อค้าคนกลางอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นจะไปหาอุปกรณ์มากมายขนาดนี้มาได้อย่างไรกันล่ะ