- หน้าแรก
- เส้นทางของบอสเกมออนไลน์เริ่มต้นจากมอนสเตอร์ป่า
- บทที่ 6 กระบองไม้มนุษย์หมาในชั้นยอด
บทที่ 6 กระบองไม้มนุษย์หมาในชั้นยอด
บทที่ 6 กระบองไม้มนุษย์หมาในชั้นยอด
บทที่ 6 กระบองไม้มนุษย์หมาในชั้นยอด
เงินสดๆ มันชูกำลังได้ดีกว่าสนีกเกอร์สซะอีก ตอนนี้พอลู่เฉินมองดูมอนสเตอร์ที่อยู่รอบๆ ก็ราวกับกำลังมองเห็นธนบัตรหลากสีสันเป็นฟ่อนๆ
"ที่นี่มีฉันปั๊มอยู่คนเดียว แบบนี้มันกอบโกยเงินชัดๆ..." ลู่เฉินเลียริมฝีปาก
แน่นอนว่า ในขณะที่หาเงิน ก็ต้องคำนึงถึงการเติบโตของตัวเองควบคู่ไปด้วย ท้ายที่สุดแล้ว ความแข็งแกร่งที่ทิ้งห่างอย่างขาดลอย คือข้อกังขาที่ทำให้เขาสามารถยึดครองพื้นที่มอนสเตอร์ป่าเอาไว้แต่เพียงผู้เดียวได้
"ผลตอบแทนจากมอนสเตอร์เลเวล 1 มันต่ำเกินไปแล้ว ดูเหมือนว่าจะต้องเปลี่ยนไปปั๊มในที่ที่ไกลออกไปสักหน่อย"
ที่น่าแปลกก็คือ แม้ว่ามอนสเตอร์ที่นี่จะมีเลเวลค่อนข้างสูง แต่ก็ผ่านไปสองชั่วโมงกว่าแล้ว กลับยังไม่มีผู้เล่นคนไหนเข้ามาถึงเลย
"พวกผู้เล่นกำลังทำอะไรกันอยู่นะ... ยังไม่อัปเลเวลกันอีกหรอ?" ลู่เฉินคิดในใจ พลางเดินลึกเข้าไปในป่าทึบ และเปิดดูวิดีโอของสตรีมเมอร์คนหนึ่งแบบสุ่มๆ ไปด้วย
...
ภายในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ S433 หมู่บ้านผู้เล่นใหม่ที่กว้างใหญ่เต็มไปด้วยผู้คนมืดฟ้ามัวดิน ผู้คนเบียดเสียดอัดแน่นกันจนเป็นก้อน
ไม่เพียงแต่คนจะเบียดคนเท่านั้น แต่ยังมีเสียงโอดครวญดังระงมไปทั่ว
"เทียนสิง พวกแกสร้างหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ให้มันเยอะกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไงวะ ฉันออนไลน์ตอนสิบโมงยี่สิบ ผ่านมาสองชั่วโมงแล้ว ตอนนี้ก็ยังติดแหง็กอยู่ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่เนี่ย!"
"นี่คือเหตุผลที่แกเอาปืนพกมาดุนก้นฉันงั้นหรอ! ไอ้โอตาคุอ้วนสวะ ลองแตะตัวฉันอีกทีสิ ฉันจะช่วยตอนแกให้บรรลุคัมภีร์ทานตะวันเอง!"
"คนข้างหน้ารีบๆ ขยับออกไปหน่อยสิโว้ย ให้ตายเถอะ แบบนี้จะออกไปยังไง ฉันจะไปอัปเลเวล!"
"มีคนตายกลับมาอีกแล้วหรอ? ในหมู่บ้านก็เบียดกันจะแย่อยู่แล้วนะ!"
"เชดเข้ เลเวล 10 เมื่อไหร่ฉันจะต้องเปลี่ยนอาชีพเป็นผู้บำเพ็ญจิตให้ได้ ถ้าขี่กระบี่บินไม่ได้ก็เตรียมตัวแก่ตายอยู่ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ได้เลย!"
"ต่อให้แกเปลี่ยนอาชีพเป็นผู้บำเพ็ญจิต เลเวล 10 ก็คิดจะขี่กระบี่บินแล้วหรอ? ฝันไปเถอะ จะบอกอะไรให้นะ หมู่บ้านผู้เล่นใหม่สามแห่งต้องใช้เมืองหลักระดับหนึ่งร่วมกัน ถึงตอนนั้นคนจะยิ่งเบียดกันกว่านี้อีก!"
คนบางส่วนที่โชคดีเบียดตัวออกมาจากหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ได้หันกลับไปมอง พระเจ้าช่วย โรคกลัวรูแทบจะกำเริบ
คุณลุงวัยกลางคนคนหนึ่งถึงกับตัวสั่นสะท้าน ฉากนี้มันน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว
"หมู่บ้านผู้เล่นใหม่ของพวกเราอย่างน้อยก็มีคนเป็นแสนแล้ว... ทุกคนระวังตัวด้วย แย่งมอนสเตอร์ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ห้ามตายเด็ดขาด ถ้าตายกลับไปล่ะก็ อย่าหวังว่าจะได้ออกมาอีกเลย..."
หลังจากตัวละครเสียชีวิต จะไปเกิดใหม่ที่ใจกลางหมู่บ้าน จากสถานการณ์ในตอนนี้ อย่างน้อยๆ ก็ต้องติดแหง็กอยู่อีกหลายชั่วโมง
คนจำนวนมากที่ล่วงหน้าออกจากหมู่บ้านมาก่อนล้วนมีความคิดเช่นนี้ ต่อให้ทุกคนจะออกไปปั๊มเลเวล ก็ไม่มีใครกล้าออกห่างจากหมู่บ้านผู้เล่นใหม่เลยแม้แต่น้อย
แน่นอนว่า ระดับความดุเดือดของการแข่งขันนอกหมู่บ้าน ก็ไม่ได้ดีไปกว่าในหมู่บ้านเลยสักนิด
"ในที่สุดก็ออกมาได้สักที อ๊า ผู้เล่นเดี่ยวขอเข้าปาร์ตี้! กราบล่ะ ขอปาร์ตี้หน่อย!"
"ปาร์ตี้สามขาดสอง ขอผู้เล่นเกมรุ่นเก๋า ต้องเข้าแชทเสียงของปาร์ตี้ และเชื่อฟังคำสั่ง!"
"มีพี่ชายคนไหนช่วยพาฉันไปปั๊มเลเวลไหมคะ? ฉันเสียงโลลินะ..."
"สตูดิโอเกมตามหานายทุน ว่างสองที่ ที่ละ 300 หยวน การันตีอัปหนึ่งเลเวล รีบส่งคำขอมาด่วน!"
ตามตำแหน่งต่างๆ ในแผนที่บริเวณใกล้เคียง รอบตัวมนุษย์หมาในทุกตัวจะมีคนล้อมอยู่อย่างน้อยสิบกว่าคน พวกเขาทุกคนล้วนกำลังแย่งชิงการโจมตีครั้งสุดท้ายของมอนสเตอร์ เพราะมีเพียงวิธีนี้เท่านั้นถึงจะได้รับค่าประสบการณ์จากมอนสเตอร์
เมื่อพลังชีวิตของมนุษย์หมาในลดลงจนถึงขีดสุด ในช่องแชทเสียงของปาร์ตี้หนึ่ง หัวหน้าปาร์ตี้ก็ตะโกนอย่างสุดเสียง ดูตึงเครียดเป็นพิเศษ
"ทุกคนระวัง พลังชีวิตใกล้จะถึง 20 แล้ว ตอนนี้พวกเราสี่คนสามารถโจมตีได้ โหวจื่อ นายเบียดเข้ามาไม่ได้ก็ไม่เป็นไร บล็อกคนข้างหลังเอาไว้! ส่วนคนที่เหลือ ต้องเล็งจังหวะให้ดีแล้วลงมือพร้อมกัน! ฉันจะเป็นคนสั่งเอง! 3, 2, 1! โจมตี!"
"สวยงาม! แย่งมาได้แล้ว! สะใจชะมัด! ได้ค่าประสบการณ์มา 3 แต้ม!"
การตั้งปาร์ตี้จะมีโบนัสค่าประสบการณ์เพิ่มเติม มนุษย์หมาในผู้อ่อนแอที่เดิมทีให้ค่าประสบการณ์ 10 แต้ม ก็กลายเป็น 15 แต้ม สมาชิกทั้ง 5 คนจึงสามารถแบ่งกันได้คนละ 3 แต้ม
ที่สำคัญที่สุดคือ หลังจากตั้งปาร์ตี้ โอกาสที่จะแย่งมอนสเตอร์มาได้จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ไม่ว่าใครคนใดคนหนึ่งสังหารมอนสเตอร์ป่าได้ เพื่อนร่วมทีมที่อยู่ในระยะก็จะได้รับค่าประสบการณ์ทั้งหมด
ในเวลาเดียวกันนี้เอง ปาร์ตี้กลุ่มหนึ่งบริเวณหน้าหมู่บ้านก็ดึงดูดสายตาของผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วน
"เอาจริงดิ นั่นมันคนของกิลด์อวิ๋นติ่งนี่นา! อวิ๋นติ่งชิงหลงเลเวล 2 แล้วหรอเนี่ย?"
"ปาร์ตี้เดียวมีอาวุธตั้งสองชิ้น แม่เจ้า แบบนี้ใครจะไปแย่งสู้พวกมันได้!"
"กิลด์อวิ๋นติ่งกำลังจะติดปีกบินแล้ว พวกเราก็ต้องรีบเร่งมือกันหน่อย" คนสองสามคนที่มีคำนำหน้าว่า หงรื่อ จ้องมองด้วยความอิจฉาตาร้อน
"พูดน่ะมันง่าย นายก็รู้ดีนี่นาว่าอัตราการดรอปของมนุษย์หมาในมันเป็นยังไง นอกเสียจากว่าจะมีใครเอาไปปล่อยขายบนแพลตฟอร์มการซื้อขาย"
"ฉันรู้สิ ฉันให้พวกหลี่ลี่กับทีมผู้ช่วยทั้งทีมคอยจับตาดูแพลตฟอร์มการซื้อขายเอาไว้แล้ว"
แม้กระบองไม้จะเป็นเพียงอาวุธเลเวล 1 แต่ก็มอบพลังโจมตีเพิ่มเติมให้ถึง 3-6 แต้ม ซึ่งพลังโจมตีเพียงแค่นี้ มักจะเป็นตัวตัดสินว่าใครจะได้การโจมตีครั้งสุดท้ายของมอนสเตอร์ป่าไปครอง
"หมู่บ้านผู้เล่นใหม่นี่ มันนรกชัดๆ เลยเว้ย..."
ลู่เฉินมองดูสถานการณ์ในการสตรีมสด ถึงได้เข้าใจในตอนนี้เองว่าทำไมหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ถึงได้น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้
ปั๊มมอนสเตอร์อัปเลเวลหรอ? ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก!
ค่าประสบการณ์ 3 แต้ม ก็มากพอที่จะทำให้คนดีใจจนเนื้อเต้นแล้ว!
"มิน่าล่ะ อาวุธเลเวล 1 ถึงได้ขายแพงขนาดนั้น..." ลู่เฉินส่ายหน้า สำหรับชะตากรรมของผู้เล่นทั้งหลาย เขาทำได้เพียงแสดงความเห็นใจอย่างสุดซึ้ง
กลับมาที่เกม ลู่เฉินมองดูมอนสเตอร์ที่อยู่รอบๆ เจ้าพวกนี้จับกลุ่มกันสองสามตัว เดินลาดตระเวนไปมาอย่างเบื่อหน่ายในป่าอันกว้างขวาง ทว่ากลับมองไม่เห็นผู้เล่นเลยสักคน
ตอนนี้ค่าสถานะของลู่เฉินไม่ต้องหวาดกลัวมอนสเตอร์ป่าตัวใดที่เลเวลไม่เกิน 4 อีกต่อไปแล้ว ค่าสถานะทั้งสามด้านของเขาสูงกว่าค่าสถานะปกติถึง 50% เขาสามารถข้ามเลเวลไปฆ่ามอนสเตอร์ได้ด้วยซ้ำ
"เลเวลถือว่ากำลังดีเลย มีตั้งแต่เลเวล 3 ถึง 6 แต่จำนวนมันน้อยไปหน่อยแฮะ มีไม่ถึงสามสิบตัวด้วยซ้ำ" ลู่เฉินบ่นพึมพำออกมา
ไม่รู้เลยว่าถ้าหากผู้เล่นคนอื่นมารับรู้สถานการณ์ของลู่เฉินในตอนนี้ พวกเขาจะรู้สึกอย่างไร
"แต่พอเลเวลสูงขึ้น มอนสเตอร์พิเศษก็ดูเหมือนจะเยอะขึ้นด้วย ที่นี่มีมอนสเตอร์พิเศษตั้ง 4 ตัว... เอาเถอะ ยังไงซะฉันก็ไม่มีสกิลโจมตีหมู่ ปั๊มมันตรงนี้แหละ"
เริ่มจากมอนสเตอร์พิเศษก่อน เพื่อให้พวกมันได้เกิดใหม่เร็วขึ้น
[สังหารมนุษย์หมาในผู้ล่ำสัน เลเวล 4] : ยึดครองไอวิญญาณสรรพสิ่ง 38 แต้ม, ได้รับชิ้นส่วนพรสวรรค์ 1 ชิ้นส่วน ระดับขั้น 1, ได้รับแต้มวิวัฒนาการระดับคุณภาพ 1 แต้ม วิวัฒนาการระดับ 1 ดาว
[สังหารมนุษย์หมาในผู้แข็งแกร่ง เลเวล 3] : ยึดครองไอวิญญาณสรรพสิ่ง 28 แต้ม, ได้รับชิ้นส่วนพรสวรรค์ 1 ชิ้นส่วน ระดับขั้น 1, ได้รับแต้มวิวัฒนาการระดับคุณภาพ 1 แต้ม วิวัฒนาการระดับ 1 ดาว
...
มอนสเตอร์พิเศษตัวสุดท้ายคือมนุษย์หมาในผู้ปราดเปรียวเลเวล 5 ลู่เฉินพุ่งพรวดเข้าไปหาอย่างไม่ลังเล
-16!
มนุษย์หมาในฟาดกระบองไม้สวนกลับมาอย่างรวดเร็ว, -13!
ดูจากความเสียหายและพลังชีวิตแล้ว งานนี้หมูๆ!
[สังหารมนุษย์หมาในผู้ปราดเปรียว เลเวล 5] : ยึดครองไอวิญญาณสรรพสิ่ง 50 แต้ม, ได้รับชิ้นส่วนพรสวรรค์ 1 ชิ้นส่วน ระดับขั้น 1, ได้รับแต้มวิวัฒนาการระดับคุณภาพ 1 แต้ม วิวัฒนาการระดับ 1 ดาว
ค่าประสบการณ์ถือว่าเยี่ยมมาก ได้ตั้ง 50 แต้ม!
[ติ๊ง, ได้รับไอเทม "กระบองไม้มนุษย์หมาในที่สึกหรอ" ระดับสีเทา]
พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนพิเศษจากระบบ หัวใจของลู่เฉินก็กระตุกวูบ
ดรอปเงินสามร้อยหยวนมาให้อีกแล้วหรอ?! รีบตรวจสอบดูดีกว่า
"ตรวจสอบอุปกรณ์!"
[กระบองไม้มนุษย์หมาในที่สึกหรอ] : ระดับสีเทาของชำรุด
[คำอธิบาย] : พื้นผิวมีการสึกหรอเล็กน้อย ดูเหมือนว่าถูกใช้งานมาอย่างยาวนาน
[พลังโจมตี] : พลังโจมตีกายภาพ 4-7
[โบนัสค่าสถานะ] : พละกำลัง +2, โครงสร้างร่างกาย +2
พอได้เห็นแบบนี้ หัวใจดวงน้อยๆ ของลู่เฉินก็พลันเต้นระรัว
มันคือของชั้นยอด!
ไม่เพียงแต่พลังโจมตีพื้นฐานจะสูงกว่ากระบองไม้ทั่วไป 1 แต้ม แต่มันยังเพิ่มค่าสถานะให้เป็นพิเศษอีกด้วย!
ค่าสถานะทั้งสามด้านของเก้าชั้นฟ้าล้วนมีประโยชน์ในแบบของมัน
พละกำลัง 2 แต้ม สามารถเพิ่มพลังโจมตีได้ 2 แต้ม และพลังป้องกัน 1 แต้ม! โครงสร้างร่างกาย 2 แต้ม สามารถเพิ่มพลังชีวิตได้ 40 หน่วย และค่ากำลังกาย 40 หน่วย!
ค่าสถานะแค่นี้อาจจะดูไม่เท่าไหร่สำหรับลู่เฉิน แต่สำหรับผู้เล่นทั่วไปแล้ว มันมีความหมายอย่างยิ่งยวดแน่นอน
พลังโจมตีของผู้เล่นเลเวล 1 มีแค่ 5 แต้ม และพลังชีวิต 100 หน่วย!
ต่อให้อัปเป็นเลเวล 2 เพิ่มพลังโจมตีพื้นฐานอีก 2 แต้ม กับพลังชีวิตพื้นฐาน 50 หน่วย พลังโจมตีก็มีแค่ 8 แต้ม พลังชีวิตก็ 170 หน่วยเท่านั้น
สำหรับผู้เล่นเลเวล 1 แล้ว พลังโจมตีของอุปกรณ์ชิ้นนี้สูงยิ่งกว่าพลังโจมตีพื้นฐานของตัวเองเสียอีก แถมยังเพิ่มพลังชีวิตให้อีกเกือบครึ่งหนึ่ง
ถ้านี่ไม่ใช่ไอเทมเทพ แล้วมันจะเป็นอะไรได้ล่ะ!
ที่สำคัญที่สุดคือ ตอนนี้ในเซิร์ฟเวอร์ประเทศยังไม่ปรากฏอาวุธที่เพิ่มค่าสถานะเลยแม้แต่ชิ้นเดียว!
เห็นได้อย่างชัดเจนว่า ของที่ดรอปมาในครั้งนี้ ไม่ได้มีมูลค่าแค่สามร้อยหยวนอย่างแน่นอน! แถมยังเกินกว่านั้นไปไกลโข!