บทที่ 11 1 ต่อ 3, พรสวรรค์ เสริมแกร่งพันธมิตร ของกัวเลี่ยง

บทที่ 11 1 ต่อ 3, พรสวรรค์ "เสริมแกร่งพันธมิตร" ของกัวเลี่ยง

นิมิตสวรรค์ที่ระบุตำแหน่งผู้เล่นนั้นพุ่งเสียดฟ้าทะลุปฐพี แม้อยู่ไกลถึงเขาโสงยี่ก็ยังมองเห็นได้ชัดเจน ทางทิศของกองทัพพันธมิตรขุนศึกมีเสาแสงสีม่วงพุ่งขึ้นมาร่วมยี่สิบต้น

ส่วนในด่านหูเหลานั้นยิ่งน่าตื่นตะลึงกว่า เพราะมีมากถึงสี่สิบกว่าต้น

นั่นหมายความว่าในกองทัพของทั้งสองฝ่ายที่เผชิญหน้ากันอยู่ มีผู้เล่นแฝงตัวอยู่รวมกว่าหกสิบคน ซึ่งนับเป็นจำนวนครึ่งหนึ่งของอินสแตนซ์รอบนี้แล้ว

คนพวกนี้ไม่มีข้อยกเว้น ล้วนต้องการ "ลงพื้นปะทะเดือด" กันทั้งนั้น!

เพราะผู้เล่นเลเวลศูนย์มีแค่สกิลติดตัว ค่าสถานะก็ต่ำ แถมยังอัปสกิลไม่ได้ การจะฟาร์มให้โตนั้นยากเย็นแสนเข็ญ! ต่อให้เกาะ "ขาทองคำ" ได้ แต่ถ้าความสามารถตัวเองไม่ถึงขั้น ไม่สามารถเป็นกำลังสำคัญให้ชาวพื้นเมืองที่ร่วมมือด้วยได้ สุดท้ายก็จะถูกขายทิ้งอยู่ดี

เหล่าจอมคนในโลกสามก๊ก นอกจากเล่าปี่แล้ว มีใครบ้างที่ไม่พร้อมจะพลิกลิ้นหักหลังอย่างเลือดเย็น?

ดังนั้น แม้ว่า "สายตุ๋ยเก็บแต้ม" จะมีโอกาสรอดถึงตอนจบได้ง่ายกว่า แต่การ "ปะทะเดือด" ตั้งแต่เริ่มเพื่อเก็บแต้มคิล แล้วรีบอัปเลเวลอัปสกิลให้เร็วที่สุด ต่างหากคือทางเลือกของผู้แข็งแกร่ง

โดยเฉพาะสกิลนั้นสำคัญยิ่งกว่าเลเวลเสียอีก

การเรียนรู้สกิลพื้นฐานครบสามท่า เมื่อเทียบกับพวกตัวเปล่าที่มีแค่สกิลติดตัวแล้ว มันต่างกันราวฟ้ากับเหว!

นอกเหนือจากด่านหูเหลาและค่ายพันธมิตรแล้ว ที่เขาโสงยี่แห่งนี้ก็มีเสาแสงพุ่งขึ้นมาสามต้น สองต้นอยู่บนเขา คือฉู่ซิวและเจี่ยถ่ง ส่วนอีกต้นอยู่ที่เนินเขา คือกัวเลี่ยง

และตีนเขายังมีอีกสามต้น

ส่วนทางฝั่งแม่น้ำกิสุยกลับไม่มีเลย หลี่เซิ่งหนานวางแผนเล่นงานฉู่ซิว แต่กลับไม่กะจะเก็บแต้มคิลงั้นหรือ... เธอไม่ใช่ผู้เล่นสาย "จอมปราชญ์อู่โหว" จึงไม่มีสกิลติดตัวช่วยเสริมพลัง ต้องใช้ทหารคนสนิทที่เป็นของตัวเองจริงๆ สังหารผู้เล่นถึงจะได้นับแต้มสังหาร

เวลาสั้นๆ แค่นี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีทหารแบบนั้น

"พวกสายซุ่มตัวจริง!"

ฉู่ซิวทอดถอนใจ ก่อนจะเบนความสนใจไปทางฝั่งกัวเลี่ยง

ผู้เล่นใต้สังกัดฮัวหยงที่พบว่าตัวเองตกอยู่ในวงล้อมตอบสนองได้รวดเร็วมาก ผู้เล่นสายจอมปราชญ์อู่โหวคนนั้นรีบใช้สกิลติดตัวครอบทับทหารฝ่ายตน ปลุกปลอบขวัญกำลังใจ ออกคำสั่งเคลื่อนพล แล้วพุ่งชาร์จขึ้นมาบนยอดเขา

เปิดฉากสวนกลับทันที

จากรายงานของสายลับ ทหารเหล่านั้นไม่เพียงได้รับผลจากสกิลติดตัวของจอมปราชญ์อู่โหว แต่ยังได้รับบัฟลึกลับอีกอย่าง ทำให้พวกมันเหมือนซอมบี้ที่ไม่รู้จักความเจ็บปวด

แถมยังเมินเฉยต่อการตายของเพื่อนร่วมรบ

ด้วยเหตุนี้พวกมันจึงมีสถานะต้านทานความหวาดกลัวโดยสมบูรณ์ การพุ่งชาร์จจึงดุดันอย่างยิ่ง

"ดูเหมือนจะเป็นพรสวรรค์ประเภท 'สะกดจิต' พอมาเสริมกับสกิลติดตัวของจอมปราชญ์อู่โหว เกรงว่าต่อให้เป็นทหารเลวก็กลายเป็นยอดนักรบเดนตายได้ ไม่ธรรมดาเลยแฮะ!"

จอมปราชญ์อู่โหวที่ไม่มีพลังต่อสู้ด้วยตัวเอง กลับกล้าติดตามฮัวหยงออกมาเปิดฉากโจมตี

บุกค่ายศัตรู

เห็นได้ชัดว่าต้องมีของดี

"แค่พวกปลายแถว ใครลาสต์ช็อตได้ก็เอาไป!"

ผู้เล่นสาย "เทพกวนอู" ในค่ายฮัวหยงตะโกนลั่น ควงง้าวมังกรเขียวพุ่งทะยานขึ้นยอดเขา ประกายดาบวูบวาบ ฟันหนึ่งทีตายหนึ่งศพ

ทหารสวมเกราะเหล็กไม่อาจต้านทานได้เลย

ฉู่ซิวแอบควบคุมทหารเลวให้ลอบโจมตี แต่กลับพบว่าด้านหลังของอีกฝ่ายเหมือนมีตาทิพย์ หลบหลีกได้โดยไม่ต้องหันมามอง

"หมอนั่นมีพรสวรรค์ 'สัมผัสอันตราย' หรือไม่ก็เปิด 'มุมมองพระเจ้า' อยู่สินะ?"

เมื่อจับคู่กับอาชีพเทพกวนอู อานุภาพร้ายกาจจริงๆ

ในขณะเดียวกัน ผู้เล่นสาย "จอมทัพเวินโหว" อีกคนก็ลงมือ ทวนฟางเทียนวาดออกไป ชัดเจนว่าโจมตีโดนทหารแค่คนเดียว แต่คนที่ล้มลงกลับเป็นแพ

การโจมตีเดี่ยวกลับกลายเป็นการโจมตีหมู่

เห็นได้ชัดว่าเป็นพรสวรรค์อีกรูปแบบหนึ่ง

"มันคือ 'การโจมตีกระจาย' ที่ให้คนอื่นช่วยรับดาเมจส่วนเกิน หรือเป็นการเปลี่ยนการโจมตีให้เป็นวงกว้างโดยไม่มีการลดทอนความเสียหายกันแน่?" ฉู่ซิวครุ่นคิด

ตัดกลับมาที่สนามรบ กัวเลี่ยงมีทหารแค่สามร้อยนาย

เพื่อให้ได้แต้มสังหารเป็นของตัวเองคนเดียว เขาจึงไม่ใช้ทหารของกวนอูและเตียวหุย แม้แต่ตัวกวนอูเตียวหุยเองเขาก็ไม่ได้เรียกมาด้วย

เพราะกลัวฉู่ซิวจะรู้ตัว

นั่นทำให้เมื่อผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเริ่มสวนกลับ แม้กัวเลี่ยงจะเป็นฝ่ายวางแผนดักซุ่ม แต่สถานการณ์กลับพลิกผัน

เพียงแค่ปะทะกันยกแรก ทหารสามร้อยนายก็ตายไปหลายสิบ

เห็นๆ อยู่ว่ากำลังจะโดนตีแตกพ่าย

แต่ในตอนนั้นเอง กัวเลี่ยงกัดฟันปีนขึ้นไปบนหลังคารถสี่ล้อ ชูพัดขนนกขึ้นฟ้าแล้วตะโกนก้อง "ผู้คล้อยตามข้าอยู่ ผู้ขัดขวางข้าตาย!"

สิ้นเสียง กองทัพใต้บัญชาของเขาราวกับโดปยามา พลันดุร้ายป่าเถื่อนขึ้นมาทันตาเห็น

ทหารเลวที่เดิมทีสู้สูสีผลัดกันรุกรับ จู่ๆ ก็ระเบิดพลังฟันศัตรูร่วง

หัวหน้าหมู่ที่เดิมสู้ทหารเลวได้แค่สามถึงห้าคน จู่ๆ ก็เหมือนเทพประทับร่าง ไล่ฟันศัตรูสิบคนรวด แถมยังเก็บหัวหน้าหมู่ระดับเดียวกันได้อีก หนึ่งต่อสิบสบายๆ

ยิ่งไปกว่านั้น โจจินที่นำทัพบุกโจมตีฮัวหยง

เขาไม่ใช่สายบู๊แถมยังเป็นแค่เด็กหนุ่ม ตามหลักแล้วเมื่อเจอกับฮัวหยงต้องสู้กันสักพักถึงจะรู้ผล

และเมื่อปะทะกัน เขาก็ทำได้แค่เป็นฝ่ายได้เปรียบเล็กน้อย ฆ่าไม่ตายสักที

กลับตกอยู่ในวงล้อม เสี่ยงจะโดนทหารศัตรูรุมสับตายได้ทุกเมื่อ

แต่ทว่า... หลังจากกัวเลี่ยงตะโกนประโยค "ผู้คล้อยตามข้าอยู่" ค่าพลังยุทธ์ของโจจินก็พุ่งพรวดขึ้นมาอย่างน่าตกใจ! เห็นเพียงเขาฟันดาบผ่าลงมาเปรี้ยงเดียว ทั้งที่ฮัวหยงยกอาวุธขึ้นกันแล้วแท้ๆ แต่กลับถูกผ่าทั้งคนทั้งม้าทั้งอาวุธ ขาดเป็นสองท่อน ตายคาที่!

เล่นเอาฉู่ซิวแทบอ้าปากค้าง

นี่คือโจจินเหรอ? ต่อให้เป็นเทพกวนอูช่วงพีคๆ ก็คงทำได้แค่นี้มั้ง?

นั่นย่อมไม่ใช่พลังของเขาเอง

คำอธิบายเดียวคือ กัวเลี่ยงมอบบัฟให้เขามากเกินไป จนค่าพลังเพียวๆ บดขยี้ฮัวหยง ถึงได้ฟันทีเดียวดับ!

"พรสวรรค์ของกัวเลี่ยง คือประเภท 'เสริมแกร่งพันธมิตร' และผลลัพธ์ของมัน... เข้าขั้นโกง!"

วินาทีนี้ ฉู่ซิวสังหรณ์ใจว่า สิ่งที่เกมจูเทียนวัดกันจริงๆ อาจไม่ใช่การฟาร์ม แต่เป็นพรสวรรค์ส่วนตัวของผู้เล่น!

พรสวรรค์สายสะกดจิตนั่นเก่งไหม?

ก็ไม่เลว

ทำให้กองทัพไม่กลัวตาย โหดเอาเรื่อง

แต่ถ้าเทียบกับ "เสริมแกร่งพันธมิตร" ของกัวเลี่ยงแล้ว... คนละชั้นกันเลย!

"พรสวรรค์โกงขนาดนี้ ถ้ามีทหารในมือมากพอ ต่อให้ขงเบ้งตัวจริงมาเจอ คงได้ปวดหัวกันบ้างแหละ"

ที่สำคัญกว่าคือผลต่อขุนพล!

ขุนพลชั้นหนึ่งถูกดันจนกลายเป็นระดับสุดยอด แล้วถ้าเป็นขุนพลระดับสุดยอดอยู่แล้วล่ะ จะเก่งขึ้นขนาดไหน?

โลกอินสแตนซ์มีการจำกัดเลเวลผู้เล่น เลเวลสกิล และค่าสถานะพื้นฐาน แต่ค่าพลังที่ได้จากสกิลบัฟถือเป็นพลังภายนอก ไม่อยู่ในข้อจำกัด!

พรสวรรค์คือสิ่งที่ทำลายขีดจำกัดได้

เพราะมันไม่ได้เป็นของโลกใบนี้แต่แรก

"แม่แบบขงเบ้ง บวกกับพรสวรรค์เสริมแกร่งพันธมิตร ถ้าได้ห้าทหารเสือของเล่าปี่มาเสริมทัพ... จะไม่เหาะขึ้นฟ้าเลยเรอะ?"

ฉู่ซิวเดาะลิ้น

"พี่กัวเลี่ยงเอ๋ย! ถ้าพี่จริงใจจะเป็นพันธมิตรกับผม เราสองคนจับมือกัน เผลอๆ จะกวาดผู้เล่นคนอื่นเกลี้ยงจนเหลือแค่เราไปดวลเดี่ยว 1-1 ในศึกตัดสินราชันย์ได้เลย แต่น่าเสียดาย... พี่ดันเป็นทีมเมตที่ตั้งปาร์ตี้มากับหลี่เซิ่งหนาน แถมยังร่วมมือกันวางแผนเขี่ยผมตกรอบซะด้วย!"

ดังนั้นขอโทษที ผมคงต้องส่งพี่ตกรอบไปก่อน

"โจจิน ฆ่าผู้เล่นสามคนฝั่งฮัวหยง แย่งลาสต์ช็อตมาให้ได้ จากนั้นนำทหารใต้บัญชาแปรพักตร์ สังหารกัวเลี่ยงทิ้งซะเดี๋ยวนี้!"

พรสวรรค์ของกัวเลี่ยงวิปริตเกินไป

ถ้าเขาบัฟให้กวนอูเตียวหุยแล้วพุ่งเป้ามาตัดหัวผม อย่าว่าแต่พี่น้องแฮหัว โจหอง โจหยินเลย ต่อให้ลิโป้มาเองก็คงกันไม่อยู่!

ต้องรีบกำจัดทิ้งให้เร็วที่สุด!

(จบบทที่ 11)