บทที่ 29 - โฆษณาป๊อปอัปกับการ 'บรรลุธรรม' ของพี่ม้าน้อย

บทที่ 29 - โฆษณาป๊อปอัปกับการ 'บรรลุธรรม' ของพี่ม้าน้อย

"ในเมื่ออินเทอร์เฟซมันไม่มีที่ว่าง ทำไมเราไม่เอาไปไว้ข้างนอกอินเทอร์เฟซล่ะครับ?"

เฉินเฟิงกำหูโทรศัพท์ไว้แน่น พูดเน้นทีละคำ "อย่างเช่น ตอนที่ผู้ใช้งานล็อกอินสำเร็จ หรือในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง ก็ให้มีหน้าต่างลอยเล็กๆ เด้งขึ้นมาโดยอัตโนมัติที่มุมขวาล่างของหน้าจอคอมพิวเตอร์ ผ่านทางตำแหน่งของซิสเต็มเทรย์น่ะครับ"

"หน้าต่างนี้ไม่ต้องเปิดค้างไว้ตลอดเวลาหรอกครับ ให้โชว์แค่ไม่กี่วินาที หรือถ้าผู้ใช้กดปิด มันก็จะหายไปเอง"

"ทำแบบนี้ นอกจากจะไม่กินพื้นที่ของอินเทอร์เฟซหลักแล้ว ยังเป็นการดึงดูดสายตาได้อย่างดีเยี่ยมอีกด้วย"

"พวกเราเรียกสิ่งนี้ว่า—โฆษณาป๊อปอัปครับ"

ปลายสายเงียบกริบราวกับป่าช้า

ไม่กี่วินาทีต่อมา ก็มีเสียงหอบหายใจถี่กระชั้นดังขึ้น

"ป๊อปอัป... หน้าต่างลอย..."

หม่าฮั่วเถิงพึมพำกับตัวเอง ราวกับมีสายฟ้าฟาดสว่างวาบขึ้นมาในยามค่ำคืน

เขาเป็นเด็กสายเทคโนโลยี แค่คิดนิดเดียวก็เข้าใจตรรกะการทำงานของมันแล้ว

ในแง่ของเทคโนโลยีมันไม่ได้มีความยากอะไรเลย แต่ในยุคที่ความคิดของผู้คนยังคงหัวโบราณแบบนี้ นี่มันคือนวัตกรรมระดับพลิกวงการชัดๆ!

มันไม่เพียงแต่จะช่วยแก้ปัญหาเรื่องพื้นที่โฆษณาได้เท่านั้น แต่... มันอาจจะกลายมาเป็นมาตรฐานการแจ้งเตือนข้อมูลข่าวสารบนอินเทอร์เน็ตในอนาคตเลยก็เป็นได้!

"บอสเฉิน! ไอเดียของคุณมัน... สุดยอดไปเลยครับ!"

น้ำเสียงของหม่าฮั่วเถิงปิดบังความตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่ "นี่มันทำได้จริงร้อยเปอร์เซ็นต์เลยครับ! แถมการเขียนโค้ดก็ง่ายนิดเดียวด้วย!"

"ดูเหมือนบอสหม่าจะเห็นด้วยกับแผนนี้แล้วใช่ไหมครับ?" เฉินเฟิงหัวเราะเบาๆ "งั้นเรื่องการร่วมมือของเราล่ะครับ?"

"ร่วมมือสครับ! ยังไงก็ต้องร่วมมือ!"

หม่าฮั่วเถิงตัดสินใจเด็ดขาดทันที "บอสเฉิน ต้องขอขอบคุณสำหรับไอเดียนี้ด้วยนะครับ! สำหรับเรื่องการโปรโมตเกม 'เรี่ยเสวี่ยจ้วนฉี' ในครั้งนี้ ทางเรายินดีให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่เลยครับ!"

วางสายเสร็จ เฉินเฟิงก็เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ผู้บริหาร มองดูเพดาน ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

หมากตานี้ เดินได้สวยจริงๆ

ไม่ใช่แค่แก้ปัญหาเรื่องการลงโฆษณาได้เท่านั้น แต่ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ ขอแค่ฝังเมล็ดพันธุ์ 'ป๊อปอัป' นี้ลงไปได้สำเร็จ บริษัทเทนเซ็นต์ก็จะต้องติดหนี้บุญคุณเขาครั้งใหญ่แล้วล่ะ

ในอนาคตตอนที่ต้องไปเจรจาเรื่องการระดมทุนและร่วมถือหุ้น นี่แหละคือไพ่ต่อรองที่ดีที่สุด

......

เซินเจิ้น, สำนักงานใหญ่บริษัทเทนเซ็นต์

หลังจากหม่าฮั่วเถิงวางสาย โครงการ 'โฆษณาป๊อปอัป' ที่เฉินเฟิงบอกก็ยังคงดังก้องอยู่ในหัว

นี่มันไม่ใช่แค่ปัญหาเรื่องพื้นที่โฆษณา แต่มันคือตรรกะการโต้ตอบกับผู้ใช้งานแบบใหม่เอี่ยมอ่องเลยต่างหาก

OICQ ในตอนนี้ ถึงแม้จำนวนผู้ใช้จะพุ่งกระฉูด แต่มันก็เป็นเหมือนอสูรกายที่มีทราฟฟิกมหาศาลแต่กลับไม่สามารถสร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำได้

สายป่านเริ่มตึงมือ ค่าเซิร์ฟเวอร์ก็เผาผลาญเงินเป็นว่าเล่น ผู้ก่อตั้งหลายคนต้องวิ่งเต้นหาเงินทุนจนขาแทบขวิด

แต่ทว่า ข้อเสนอของเฉินเฟิงเมื่อกี้ มันเปรียบเสมือนแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาในความมืดมิด

ต่อให้โฆษณาป๊อปอัปนี้จะทำเงินไม่ได้มากมายก่ายกอง แต่ก็ยังพอช่วยให้บริษัทต่อลมหายใจ แก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปได้บ้าง

หม่าฮั่วเถิงไม่รอช้า รีบเรียกตัวจางจื้อตง, เจิงหลี่ชิง, และผู้ร่วมก่อตั้งคนอื่นๆ มาประชุมด่วนในห้องประชุมเก่าๆ แคบๆ ทันที

เมื่อหม่าฮั่วเถิงเสนอแนวคิด 'โฆษณาป๊อปอัปมุมขวาล่าง' ออกไป ดวงตาของคนอื่นๆ ก็สว่างวาบขึ้นมาทันที

"เหล่าหม่า ไอเดียนี้แม่งสุดยอดไปเลยว่ะ!" จางจื้อตงดันแว่นตา น้ำเสียงตื่นเต้น "นายคิดได้ไงเนี่ย? นี่มันแก้ปัญหาเรื่องอินเทอร์เฟซแน่นเกินไปได้แถมยังดึงดูดสายตาคนดูได้อีกด้วย"

"นั่นสิ ทำไมพวกเราถึงคิดไม่ถึงกันนะ?" เจิงหลี่ชิงตบต้นขาฉาดใหญ่ "ถ้าทำสำเร็จล่ะก็ นอกจากจะขายไอดีเลขสวยแล้ว พวกเราก็จะมีรายได้ทางที่สองเพิ่มเข้ามาซะที"

หม่าฮั่วเถิงยิ้มบางๆ ไม่ได้ฮุบความดีความชอบไว้คนเดียว "ฉันไม่ได้เป็นคนคิดหรอก เป็นบอสเฉินจากบริษัทชวนฉีเน็ตเวิร์คเทคโนโลยีที่เพิ่งโทรมาเมื่อกี้ เขาเป็นคนแนะนำมาน่ะ"

"อ้อ?"

คนอื่นๆ มองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ

"บอสเฉินที่ทำเกมคนนี้ มีของใช้ได้เลยนะเนี่ย" เฉินอี้ตันพูดชื่นชม

"เอาล่ะ เก็บคำชมไว้ทีหลังเถอะ" หม่าฮั่วเถิงเคาะโต๊ะ ดึงบทสนทนากลับเข้าเรื่อง "พวกเรามาคุยเรื่องทางเทคนิคกันก่อนดีกว่า ว่าจะทำป๊อปอัปยังไงไม่ให้คนดูรำคาญ"

"ฉันว่าเราทำให้มันใหญ่เกินไปไม่ได้นะ" เจิงหลี่ชิงเสนอ "จุดเด่นของ OICQ คือความเรียบง่ายและใช้งานง่าย ขืนทำโฆษณาแบบเต็มจอ ผู้ใช้ต้องด่าพ่อล่อแม่แน่ๆ"

"เห็นด้วย" จางจื้อตงรับช่วงต่อ "ฉันว่าก็ทำให้อยู่ตรงมุมขวาล่างของเดสก์ท็อป เหนือทาสก์บาร์ขึ้นไปนิดนึง ทำเป็นหน้าต่างลอยเล็กๆ ให้พอเห็นชัดๆ แต่ไม่เกะกะการทำงานของโปรแกรมหลัก"

"ตกลง เอาตามนี้แหละ"

หม่าฮั่วเถิงเคาะโต๊ะฟันธง "เดี๋ยวเราลองทำเวอร์ชันทดสอบออกมาก่อน ถ้าไม่มีปัญหา ก็อัปเดตระบบปล่อยของจริงเลย ตอนนี้บริษัทเรากำลังขาดเงินอย่างหนัก ทำเงินได้แค่ไหนก็ต้องเอาไว้ก่อน"

พูดจบ เขาก็หันไปมองจางจื้อตง "จื้อตง ในส่วนของเทคนิคต้องใช้เวลาเท่าไหร่?"

จางจื้อตงทบทวนลอจิกในหัว "ฟังก์ชันนี้ไม่ซับซ้อน โค้ดหลักๆ ก็แค่ไม่กี่ร้อยบรรทัด รวมช่วงทดสอบและปรับปรุงด้วย... อาทิตย์นึง ก็น่าจะเสร็จแล้ว"

"ดี! เรื่องนี้ยกให้นายจัดการเลย"

......

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

ประสิทธิภาพของทีมเทคนิคบริษัทเทนเซ็นต์นั้นน่าทึ่งมาก ฟังก์ชันโฆษณาป๊อปอัปถูกพัฒนาจนสำเร็จลุล่วง และถูกปล่อยออกมาพร้อมกับ OICQ เวอร์ชันใหม่อย่างเงียบๆ

หลังจากตรวจสอบฟังก์ชันแล้วว่าไม่มีปัญหา หม่าฮั่วเถิงก็รีบโทรหาเฉินเฟิงเป็นคนแรกทันที

เซี่ยงไฮ้, ออฟฟิศบริษัทชวนฉีเน็ตเวิร์คเทคโนโลยี

เฉินเฟิงกำลังดูรายงานอยู่ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

พอเห็นว่าเป็นเบอร์จากเซินเจิ้น มุมปากเขาก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

"ฮัลโหล บอสเฉิน ผมหม่าฮั่วเถิงครับ"

ปลายสาย พี่ม้าน้อยวางตัวได้อ่อนน้อมถ่อมตนมาก น้ำเสียงแฝงไปด้วยความจริงใจ "ผมตั้งใจโทรมาแจ้งให้คุณทราบครับ ต้องขอบคุณคำแนะนำของคุณ ตอนนี้ฟังก์ชันโฆษณาป๊อปอัปของเราพัฒนาเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ"

เฉินเฟิงหัวเราะเบาๆ "บอสหม่าเกรงใจไปแล้วครับ ทำงานกันเร็วมากเลยนะครับเนี่ย"

"บอสเฉินครับ เพื่อเป็นการขอบคุณ ทางบริษัทของเราได้ตัดสินใจมอบบริการโฆษณาป๊อปอัปให้บริษัทคุณใช้ฟรีๆ เป็นเวลาหนึ่งเดือนเลยครับ"

หม่าฮั่วเถิงใจป้ำสุดๆ "ภายในหนึ่งเดือนนี้ เราจะยิงโฆษณาเกม 'เรี่ยเสวี่ยจ้วนฉี' ไปถึงผู้ใช้งานทุกคน อย่างน้อยวันละสามครั้งครับ"

"และอีกอย่าง ต่อไปถ้าเป็นบริษัทของบอสเฉินมาลงโฆษณากับเรา เราจะลดราคาให้ 50% ทุกแคมเปญเลยครับ!"

พอได้ยินแบบนั้น เฉินเฟิงก็แทบจะหุบยิ้มไม่ได้

โฆษณาป๊อปอัปฟรีๆ แบบฟูลออฟชันตั้งหนึ่งเดือนเต็มเนี่ยนะ?

ถึงแม้ว่า OICQ ตอนนี้จะยังไม่กลายร่างเป็นมหาอำนาจ แต่ยอดผู้ใช้ลงทะเบียนก็มีเป็นสิบล้านคนแล้วนะ

ต่อให้มีผู้ใช้ที่ยังแอคทีฟอยู่แค่ไม่กี่ล้านคน แต่นี่ก็ถือเป็นแหล่งรวบรวมทราฟฟิกที่น่ากลัวมาก

สำหรับเกม 'เรี่ยเสวี่ยจ้วนฉี' ที่กำลังจะเปิดให้บริการแล้ว นี่มันก็เหมือนได้ติดจรวดให้เกมเลยล่ะ

และที่สำคัญยิ่งกว่านั้น สัญญาว่าจะ "ลดครึ่งราคา" ก็หมายความว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่ ไม่ได้เป็นแค่ความร่วมมือทางธุรกิจอีกต่อไป แต่ได้กลายเป็นหนี้บุญคุณไปแล้ว

"งั้นก็ต้องขอบคุณบอสหม่ามากๆ เลยนะครับ"

เฉินเฟิงตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ผมก็ช่วยบริษัทประหยัดค่าโฆษณาไปได้เยอะเลยล่ะครับ"

"บอสเฉินพูดเกินไปแล้วครับ เป็นคุณต่างหากที่ช่วยให้เราค้นพบช่องทางการทำกำไรใหม่ บุญคุณนี้บริษัทเทนเซ็นต์ของเราขอจดจำไว้เลยครับ" หม่าฮั่วเถิงพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ "ไว้วันหลังมีโอกาส ผมต้องขอเลี้ยงข้าวบอสเฉิน เพื่อขอบคุณด้วยตัวเองให้ได้นะครับ"

"ยินดีเลยครับ ผมเองก็ชื่นชมผลงานของบอสหม่ามานานแล้วเหมือนกัน"

เฉินเฟิงรับลูกอย่างเนียนๆ "ถ้ามีโอกาสไปเซินเจิ้น ผมจะแวะไปเยี่ยมนะครับ หรือถ้าบอสหม่ามาเซี่ยงไฮ้ ก็อย่าลืมบอกกันด้วยนะครับ เดี๋ยวผมจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงเอง"

"แน่นอนครับ! แน่นอน!"

ทั้งคู่คุยกันเรื่องรายละเอียดของชิ้นงานโฆษณาอีกสองสามประโยค ก่อนจะวางสายไป

วางสายเสร็จ เฉินเฟิงก็เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ อารมณ์ดีสุดๆ

เขาไม่เพียงแต่ได้พื้นที่โฆษณาระดับพรีเมียมจาก OICQ มาใช้ฟรีๆ หนึ่งเดือน แต่ที่สำคัญคือ หมากตานี้ ได้ถูกวางลงบนกระดานอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว

ขอแค่เกม 'เรี่ยเสวี่ยจ้วนฉี' เปิดให้เก็บค่าบริการเมื่อไหร่ กระแสเงินสดมหาศาลก็จะไหลเข้ากระเป๋าเขาทันที

ถึงเวลานั้นพอเขามีเงินในมือ การจะลงไปเซินเจิ้นเพื่อไปเจรจาลงทุนกับ 'พี่ม้าน้อย' ก็จะเป็นเรื่องง่ายดายราวกับปอกกล้วยเข้าปาก

ก็แหม ตอนนี้บริษัทเทนเซ็นต์ก็เหมือนลูกนกที่กำลังร้องหิวโซ ใครมีนมให้กิน คนนั้นก็คือแม่แหละ

เฉินเฟิงควงปากกาในมือ สายตาทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง

ทุกอย่างเตรียมพร้อมเสร็จสรรพ ขาดก็แต่สายลมส่งเสริม

ตอนนี้ก็แค่รอให้เกมเปิดตัวอย่างเป็นทางการในเดือนหน้า เพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่าต้นไม้เขย่าเงินต้นนี้จะดูดเงินได้มหาศาลขนาดไหน