บทที่ 20 - คว้าซื่อเหอย่วนทำเลทองกลางเมืองหลวง!

บทที่ 20 - คว้าซื่อเหอย่วนทำเลทองกลางเมืองหลวง!

ภายในบริษัทนายหน้าอสังหาริมทรัพย์

พนักงานที่เข้ามาต้อนรับเฉินเฟิงเป็นหญิงสาวชื่อโจวหมิ่น

อากาศข้างนอกหนาวจัด แต่ฮีตเตอร์ในห้องกลับเปิดไว้จนอุ่นจัด

โจวหมิ่นถอดเสื้อกันหนาวตัวพองออก เผยให้เห็นเสื้อสเวตเตอร์รัดรูปคอเต่าสีขาวที่สวมอยู่ด้านใน

ทุกครั้งที่เธอหายใจเข้าออก เนื้อผ้าของเสื้อสเวตเตอร์สีขาวก็จะถูกดันจนตึงเปรี๊ยะบางเฉียบ

ท่อนล่างเป็นกางเกงเลกกิ้งบุขนสีดำรัดรูป ที่ห่อหุ้มต้นขาอวบอิ่มกลมกลึงและบั้นท้ายงอนเด้งไว้อย่างแนบแน่น สวมทับด้วยรองเท้าบูทหนังยาวเลยเข่า

"คุณผู้ชายคะ ต้องการดูบ้านแบบไหนคะ? ซื้อเพื่อลงทุนหรือว่าอยู่เองคะ?"

โจวหมิ่นรินน้ำร้อนให้เฉินเฟิงหนึ่งแก้ว

เฉินเฟิงรับน้ำมา สายตาหยุดอยู่ที่เธอสองวินาที ก่อนจะเอ่ยปากอย่างเนิบนาบ: "ลงทุนครับ บ้านในโครงการจัดสรรรอบวงแหวนที่สอง เอามาให้ผมเลือกก่อน 6 หลัง ส่วนอีกเรื่อง... ผมอยากได้ซื่อเหอย่วน แบบที่มีกำแพงล้อมรอบ มีรั้วรอบขอบชิดน่ะ"

"ซะ... ซื่อเหอย่วนเหรอคะ?"

โจวหมิ่นชะงักไปนิด ก่อนที่ดวงตาของเธอจะเบิกโพลงเป็นประกาย

ลูกค้ารายใหญ่ของแท้เลยนะเนี่ย!

"คุณผู้ชายคะ ถ้าเป็นบ้านพักอาศัยทั่วไปล่ะก็ไม่มีปัญหา บ้านแถววงแหวนที่สองหรือที่สาม เรามีสต็อกเพียบเลยค่ะ"

"แต่ถ้าเป็นซื่อเหอย่วน..."

โจวหมิ่นทำหน้าหนักใจ ตัวของเธอเผลอขยับเข้าไปใกล้เฉินเฟิงโดยไม่รู้ตัว กลิ่นหอมของครีมบำรุงผิวสโนว์ลอยมาแตะจมูก "ซื่อเหอย่วนในตอนนี้ส่วนใหญ่จะเป็นชุมชนแออัดค่ะ ข้างในมีคนอาศัยอยู่เป็นสิบๆ ครอบครัว กรรมสิทธิ์ก็ยุ่งเหยิงไปหมด จะหาแบบที่เคลียร์คนออกไปหมดแล้วน่ะยากมากเลยนะคะ"

"ยากแค่ไหนก็ต้องหามาให้ได้" น้ำเสียงของเฉินเฟิงเรียบเฉย แต่แฝงไปด้วยความมั่นใจแบบคนมีเงิน "ขอแค่กรรมสิทธิ์ชัดเจน มีรั้วรอบขอบชิดเป็นของตัวเอง เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา"

เมื่อเห็นแววตาอันมุ่งมั่นของเฉินเฟิง โจวหมิ่นก็กัดฟัน: "ตกลงค่ะ! พี่เฉิน ในเมื่อพี่มีกำลังทรัพย์ขนาดนี้ ฉันก็จะงัดเส้นสายทั้งหมดมาช่วยพี่หาให้ได้ค่ะ!"

ตลอดสัปดาห์กว่าๆ หลังจากนั้น เฉินเฟิงก็นั่งรถซานตาน่าของบริษัทนายหน้า โดยมีโจวหมิ่นพาตระเวนไปตามตรอกซอกซอยต่างๆ ในปักกิ่ง

ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ในที่สุดพวกเขาก็ตกปลาตัวใหญ่มาได้สองตัว

บ้านเดี่ยวมีรั้วรอบขอบชิดสองหลัง ที่เจ้าของรีบขายเพราะจะย้ายประเทศ!

หลังแรกตั้งอยู่แถวๆ กำแพงพระราชวังต้องห้าม ทำเลเรียกได้ว่าไร้เทียมทาน ถึงแม้สภาพบ้านจะดูทรุดโทรมไปบ้าง แต่ที่ดินตรงนี้มันคือทองคำฝังเพชรชัดๆ

เจ้าของบ้านเป็นศาสตราจารย์วัยเกษียณ ลูกชายอยู่เมืองนอก เลยรีบขายสินทรัพย์ในประเทศเพื่อเปลี่ยนเป็นเงินสด

ตั้งราคาขายไว้ที่ 2.6 ล้านหยวน

ส่วนอีกหลังอยู่ไกลออกไปหน่อย แต่ก็ยังคงอยู่ในเขตวงแหวนรอบที่สอง สภาพบ้านยังค่อนข้างสมบูรณ์ ตั้งราคาขายไว้ที่ 2 ล้านหยวน

เฉินเฟิงไม่พูดพร่ำทำเพลง ตัดสินใจรวบซื้อมาทั้งสองหลังทันที

นอกจาก "สมบัติล้ำค่าประจำตระกูล" ทั้งสองหลังนี้แล้ว เขายังเหมาซื้อบ้านในโครงการจัดสรรภายในวงแหวนรอบที่สองตามคำแนะนำของโจวหมิ่นมาอีก 6 หลัง

ราคาบ้านในปักกิ่งตอนนี้นับว่าถูกกว่าเซี่ยงไฮ้พอสมควรเลยทีเดียว ราคาต่อตารางเมตรส่วนใหญ่จะอยู่ที่ 1,800 ถึง 3,200 หยวนเท่านั้น

ในวันเซ็นสัญญา มือของโจวหมิ่นถึงกับสั่นด้วยความตื่นเต้น

เธอฟุบตัวลงบนโต๊ะเพื่อจัดเตรียมเอกสารสัญญา เนื่องจากขยับตัวแรงไปหน่อย เสื้อสเวตเตอร์รัดรูปก็เลยเลิกขึ้นไป เผยให้เห็นเอวขาวเนียนนุ่มชิ้นหนึ่ง

บั้นท้ายของเธอโก่งโค้งขึ้นสูง ดันเลกกิ้งจนตึงเปรี๊ยะ เกิดเป็นรอยบุ๋มลึกของร่องก้น

"พี่เฉิน พี่นี่เป็นผู้อุปถัมภ์ของฉันจริงๆ" โจวหมิ่นส่งเอกสารให้เฉินเฟิง แววตาของเธอหวานเยิ้ม ร่างกายแทบจะแนบชิดติดกับท่อนแขนของเขา สัมผัสถึงความนุ่มนิ่มได้อย่างชัดเจน

เฉินเฟิงยิ้ม แล้วจรดปากกาเซ็นชื่อลงไป

เนื่องจากเป็นเงินก้อนใหญ่ บวกกับต้องกันเงินสดสำรองไว้หมุนเวียนในร้านเน็ตด้วย เฉินเฟิงจึงยังคงเลือกใช้วิธีการกู้ธนาคาร

ขั้นตอนทั้งหมดปล่อยให้โจวหมิ่นไปจัดการ หญิงสาวคนนี้ยอมวิ่งเต้นจนขาแทบขวิดเพื่อแลกกับค่าคอมมิชชันก้อนโตอย่างเต็มใจ

โชคดีที่ก่อนมา เฉินเฟิงรีดเงินสดจากร้านเน็ตทั้ง 7 สาขามาจนหมดเกลี้ยง ไม่งั้นแค่เงินดาวน์บ้านทั้ง 9 หลังนี้ ก็คงทำให้เขากระเป๋าแบนได้เหมือนกัน

คืนวันที่ได้รับโฉนดบ้าน เฉินเฟิงนอนหงายมองเพดานห้องพักในโรงแรม แล้วถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

ซื่อเหอย่วน 2 หลัง, บ้านเขตวงแหวนที่สองอีก 7 หลัง

ถึงแม้ว่าตอนนี้ธุรกิจของเขาจะรุ่งเรืองสุดขีด แถมยังมีลูกชายผู้เป็น "สูตรโกง" คอยชี้แนะ แต่การทำธุรกิจก็ย่อมมีความเสี่ยง

นโยบายเปลี่ยนปุ๊บ หรือมีข้อผิดพลาดตรงขั้นตอนไหนปั๊บ ก็อาจจะทำให้เจ๊งไม่เป็นท่าได้เลย

แต่บ้านมันไม่เหมือนกัน

นี่คือทรัพย์สินที่จับต้องได้และมีมูลค่าในตัวเอง

ถ้าสิ่งที่ลูกชายบ่นในใจเป็นเรื่องจริง ที่ว่าอนาคตราคาบ้านจะพุ่งขึ้นหลายสิบเท่า บ้านไม่กี่หลังนี้ก็จะเป็นทางหนีทีไล่สุดท้าย และเป็นไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา

โดยเฉพาะซื่อเหอย่วนสองหลังนั้น

ซื้อมาในราคา 2.6 ล้าน อนาคตจะขายได้สามสี่ร้อยล้าน?

ส่วนหลัง 2 ล้านนั่น ก็อาจจะขายได้หนึ่งถึงสองร้อยล้าน?

นี่มันมูลค่าเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่าเลยนะ!

บนโลกใบนี้ จะมีธุรกิจไหนที่ได้กำไรมหาศาลขนาดนี้อีกไหม?

เฉินเฟิงลูบคลำโฉนดที่อยู่ใต้หมอน ความรู้สึกมั่นคงในใจนั้นไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดได้เลย

......

หลังจากกว้านซื้อบ้านในปักกิ่งรวดเดียว 9 หลัง เฉินเฟิงก็บินกลับเซี่ยงไฮ้อย่างสบายใจเฉิบ

ทริปนี้ ถึงกระเป๋าจะแฟบลง แต่ใจกลับฟูขึ้น

เพิ่งจะลงจากเครื่อง โทรศัพท์จากหลินหว่านก็โทรเข้ามา

เธอทำงานได้รวดเร็วทันใจมาก เพียงไม่กี่วันก็สามารถหาออฟฟิศให้บริษัทได้สำเร็จ

สถานที่ตั้งอยู่ในอาคารสำนักงานเก่าแก่แห่งหนึ่งในเขตสวีฮุ่ย ถึงภายนอกจะดูเก่าไปสักหน่อย แต่ภายในมีตกแต่งไว้พร้อมสรรพ ซื้อเครื่องใช้สำนักงานเข้ามาจัดวางนิดหน่อย แขวนป้าย "บริษัท พายุเน็ตเวิร์คเทคโนโลยี จำกัด" ขึ้นไป ก็พร้อมเปิดทำการได้เลยทันที

เฉินเฟิงไม่ได้แวะกลับบ้าน แต่เรียกแท็กซี่ตรงไปที่บริษัทเลย

เมื่อเดินเข้าไปในออฟฟิศ ก็เห็นเพียงเฒ่าอู๋ ฝ่ายบัญชีกำลังนั่งดีดลูกคิดตรวจสอบบัญชีอยู่คนเดียว ชายแก่คนนี้ยังคงติดนิสัยใช้ลูกคิดเช็กทวนตัวเลขจากคอมพิวเตอร์ซ้ำอีกรอบ

"บอสเฉิน กลับมาแล้วเหรอครับ!"

พอเห็นเฉินเฟิงเดินเข้ามา เฒ่าอู๋ก็รีบลุกขึ้นรินน้ำชามาให้ "ผู้จัดการหลินเดินทางไปหางโจวตั้งแต่สองวันก่อนแล้วครับ เธอบอกว่าจะไปสำรวจหาทำเลเตรียมไว้สำหรับการขยายสาขาขั้นต่อไปครับ"

"อืม ผมทราบแล้ว" เฉินเฟิงรับถ้วยชามาจิบ "แล้วซูชิงล่ะ?"

"ผู้ช่วยซูออกไปตั้งแต่เช้าแล้วครับ เธอบอกว่าจะไปลงพื้นที่สำรวจร้านเน็ตครับ"

เฉินเฟิงพยักหน้า วางถ้วยชาลง: "เฒ่าอู๋ เดี๋ยวถ้าซูชิงกลับมา คุณช่วยบอกเธอด้วยนะ ให้เธอไปซื้อโทรศัพท์มือถือสักเครื่อง บริษัทเราตอนนี้เป็นบริษัทมาตรฐานแล้ว จะให้ติดต่อไม่ได้แบบนี้มันดูไม่จืดเลย"

"งบประมาณ 5,000 หยวน ให้เธอเลือกซื้อเอาตามสบาย แล้วเอาใบเสร็จมาเบิกที่คุณนะ"

"ได้เลยครับ บอสเฉิน!" เฒ่าอู๋รับคำอย่างแข็งขัน

หลังจากออกจากบริษัท เฉินเฟิงก็แวะไปตรวจดูตามสาขาต่างๆ

ถึงแม้การแข่งขันในเซี่ยงไฮ้จะดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ แต่ "พายุ" ก็ยังคงครองแชมป์เบอร์หนึ่งได้อย่างเหนียวแน่น ด้วยสภาพแวดล้อมที่หรูหราอลังการและระบบสมาชิกระดับพรีเมียม

ช่วงบ่ายสามโมงกว่าๆ อัตราการใช้งานคอมพิวเตอร์ก็ยังคงรักษาระดับไว้ที่ 70-80% ซึ่งเป็นตัวเลขที่ร้านเน็ตอื่นๆ ได้แต่ฝันถึง

ตอนค่ำ หลังจากกลับมาถึงคอนโดหรูที่เดอะบันด์ (หาดไว่ทาน) เฉินเฟิงเพิ่งอาบน้ำเสร็จ โทรศัพท์มือถือที่เพิ่งเปิดเบอร์ใหม่ก็ดังขึ้น

เป็นเบอร์แปลก

"ฮัลโหล บอสเฉิน ฉันซูชิงเองค่ะ"

ในสาย เสียงของซูชิงแฝงไปด้วยความดีใจและซาบซึ้งใจอย่างปิดไม่มิด "เฒ่าอู๋บอกฉันเรื่องมือถือแล้ว... ขอบคุณมากเลยนะคะ บอสเฉิน"

นี่มันของราคาตั้งหลายพันหยวนเลยนะ!

เธอเพิ่งจะเข้ามาทำงานได้ไม่ถึงสองสัปดาห์ ยังไม่ทันได้รับเงินเดือนเลยด้วยซ้ำ แต่เจ้านายกลับแจกโทรศัพท์มือถือให้ใช้ฟรีๆ ซะแล้ว

สวัสดิการแบบนี้ ทำให้เธอรู้สึกว่าการตัดสินใจลาออกจากรัฐวิสาหกิจอันมั่นคงนั้นเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิตเลย

"ก็แค่โทรศัพท์เครื่องเดียว เอาไว้ใช้ทำงานให้สะดวกขึ้นนั่นแหละ"

เฉินเฟิงเช็ดผมเปียกหมาดๆ น้ำเสียงดูสบายๆ "ตอนนี้คุณสะดวกไหม? แวะมาหาผมหน่อยสิ มาเล่าผลการลงพื้นที่ช่วงนี้ให้ผมฟังหน่อย"

"สะดวกค่ะ! สะดวกแน่นอน!" ซูชิงรีบตอบรับทันควัน "ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!"