บทที่ 26: ภารกิจพลีเรือนร่าง และการกบฏของรัชทายาท

พูดกันตามตรง หลวนโย่วค่อนข้างจะลังเลใจ

แต่เย่ชิงซวี่ก็เป็นถึงผู้อาวุโส หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็ยอมหยิบมันออกมา

เย่ชิงซวี่เคยสัมผัสกล่องพลังงานระดับแปดมาก่อน ตอนนี้เขาก็พกติดตัวอยู่กล่องหนึ่งด้วยซ้ำ แต่ความรู้สึกที่ได้สัมผัสกล่องพลังงานของหลวนโย่วนั้นแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

"หลวนโย่ว ฉันขอกล่องพลังงานนี้ไปตรวจสอบระดับที่แพลตฟอร์มทดสอบพลังงานหน่อยได้ไหม?"

หลวนโย่วไม่เคยนำมันไปตรวจสอบระดับเลย

พูดให้ชัดเจนก็คือ เขาไม่เคยแม้แต่จะคิดนำกล่องพลังงานนี้มาใช้งานด้วยซ้ำ

เพราะนี่คือของขวัญชิ้นแรกที่ฉินชิวเย่มอบให้เขา มันจึงมีความหมายต่อเขามาก และเขาอยากจะรักษาสภาพเดิมของมันเอาไว้ให้ดีที่สุด

"มันก็เป็นกล่องพลังงานระดับแปดเหมือนกันหมดไม่ใช่หรือครับ? ไม่เห็นจำเป็นต้องตรวจสอบระดับเลย"

ขณะที่พูด เขาก็พยายามจะดึงกล่องพลังงานกลับมา แต่เย่ชิงซวี่กลับไม่ยอมปล่อยมือ เขามองหลวนโย่วด้วยสีหน้าตื่นเต้นและพูดขึ้นว่า "นี่ไม่ใช่กล่องพลังงานระดับแปดหรอกนะ นี่ไม่ใช่กล่องพลังงานระดับแปดอย่างแน่นอน!"

เขาโยนกล่องพลังงานระดับแปดของตัวเองและกล่องพลังงานของหลวนโย่วไปให้ชายหนุ่ม

"นี่คือกล่องพลังงานระดับแปดที่ฉินชิวเย่ให้ฉันมา ส่วนนี่คือกล่องพลังงานที่เขาสร้างให้คุณ ลองสัมผัสความแตกต่างดูสิ!"

อันที่จริง ปริมาณพลังงานในกล่องพลังงานสามารถสัมผัสได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับอัลฟ่าอย่างพวกเขาที่ใช้งานหุ่นรบและคลุกคลีกับกล่องพลังงานอยู่ทุกวัน

ก่อนหน้านี้ หลวนโย่วไม่เคยสัมผัสกล่องพลังงานระดับแปดมาก่อน เขาจึงไม่รู้ว่ากล่องพลังงานระดับแปดนั้นเป็นอย่างไร แต่ตอนนี้ เมื่อมีกล่องพลังงานระดับแปดและกล่องพลังงานที่ฉินชิวเย่มอบให้เขาอยู่ในมือพร้อมกัน เขาก็รับรู้ได้ถึงความแตกต่างอย่างชัดเจน

...กล่องพลังงานของเขามีปริมาณพลังงานมากกว่า

"ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ! กล่องนี้ต้องเอาไปตรวจสอบระดับให้ได้!" เย่ชิงซวี่พูดขึ้นอย่างไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ พลางลากหลวนโย่วตรงไปยังแพลตฟอร์มทดสอบพลังงานทันที

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าพวกเขาไม่ได้คิดไปเอง

กล่องพลังงานของหลวนโย่วมีพลังงานมากกว่าจริงๆ

เย่ชิงซวี่มองดูผลลัพธ์ที่ปรากฏบนแพลตฟอร์มทดสอบพลังงานแล้วก็แทบจะกลายร่างเป็นสปาร์ตาคัส

บ้าเอ๊ย! นี่มันจะเกินไปแล้วนะ!

ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย ระดับสูงกว่าตั้งสองระดับเชียวนะ!?

กล่องพลังงานระดับสิบ!

กล่องพลังงานที่ฉินชิวเย่มอบให้หลวนโย่วแท้จริงแล้วคือกล่องพลังงานระดับสิบ! นี่เขาทุ่มทุนสร้างขนาดนี้เพื่อตามจีบผู้ชายคนเดียวเลยเหรอเนี่ย!?

"คืนที่ฉินชิวเย่มอบกล่องพลังงานให้คุณ เขาเพิ่งกลับมาจากกองบัญชาการทหาร ก่อนกลับ เขาให้กล่องพลังงานระดับแปดกับฉันกล่องหนึ่ง พอเอาไปตรวจสอบระดับแล้ว ฉันก็ดีใจจนเนื้อเต้น"

"ใครจะไปรู้ล่ะว่ากล่องพลังงานระดับแปดนี้เป็นแค่ออเดิร์ฟที่เขาเอามาหลอกตาฉัน ส่วนอาหารจานหลักของจริง เขาเก็บไว้ให้คุณต่างหากล่ะ!"

เย่ชิงซวี่มองหลวนโย่วด้วยสายตาละห้อย

"เจ้าหมานำโชคเอ๊ย ฉินชิวเย่ยอมยกกล่องพลังงานระดับสิบให้ง่ายๆ เพื่อตามจีบคุณ แถมหลังจากนั้นยังไม่ปริปากพูดถึงมันเลยสักคำ!"

เขาอุตส่าห์เป็นห่วงความรู้สึกของหลวนโย่ว แต่พอดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว...

จะไปห่วงทำไมให้เสียเวลาล่ะ?!

ฉินชิวเย่อาจจะเอาเปรียบคนอื่นได้ แต่เขาไม่มีทางเอาเปรียบหลวนโย่วอย่างแน่นอน!

แน่นอนว่าหลวนโย่วย่อมรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

เขากำกล่องพลังงานระดับสิบไว้ในมือ ริมฝีปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ไม่อาจควบคุมได้ ใบหน้าเคร่งขรึมของเขาดูอ่อนโยนลง แม้กระทั่งแววตาก็ยังทอประกายอบอุ่นอย่างหาได้ยากยิ่ง

เขาเป็นเด็กกำพร้าจากสงคราม

เย่ชิงซวี่เป็นคนเก็บเขามาเลี้ยงดูฟูมฟักในกองทัพ

กองทัพเปรียบเสมือนบ้านของเขา และสิบผู้บัญชาการอาวุโสแห่งกองพลก็เอ็นดูเขาเช่นกัน

แต่ความรักที่ฉินชิวเย่มอบให้นั้นช่างแตกต่างออกไป

ความรักของฉินชิวเย่เป็นสิ่งที่ตรงไปตรงมาและร้อนแรง ราวกับเปลวเพลิงที่ลุกโชนซึ่งสามารถแผดเผาเขาทั้งร่างกายและจิตวิญญาณให้กลายเป็นเถ้าถ่านได้

ฉินชิวเย่รักเขา

หากจะพูดให้ถูกก็คือ ฉินชิวเย่ลำเอียงเข้าข้างเขา

กล่องพลังงานระดับสิบกล่องนี้คือหลักฐานยืนยันความลำเอียงอย่างโจ่งแจ้งที่ฉินชิวเย่มีต่อเขา

อาเย่

อาเย่ของเขา

เย่ชิงซวี่ขนลุกซู่กับรอยยิ้มคนคลั่งรักของหลวนโย่ว

แต่เขาก็ยังคงรู้สึกยินดีกับหลวนโย่ว เขาตบไหล่ชายหนุ่มเบาๆ "ฉินชิวเย่เป็นคนดีนะ การจะหาคนแบบเขาได้ไม่ใช่เรื่องง่าย คุณควรจะทะนุถนอมเขาไว้ให้ดี"

"ผมรู้ครับ"

หลวนโย่วกำกล่องพลังงานแน่น แววตาของเขาหนักแน่น "ผมจะดีกับเขา จะดีกับเขาให้มากตลอดไปครับ"

คำพูดเหล่านี้เปรียบเสมือนคำมั่นสัญญา

ราวกับเป็นคำพูดที่เอ่ยกับเย่ชิงซวี่ และขณะเดียวกันก็เป็นการบอกกับตัวเองด้วย

...

เมื่อหลวนโย่วและเย่ชิงซวี่เดินกลับมาถึงหน้าห้องหลอมสร้าง ชิวเย่ก็เดินออกมาพอดี

"หลวนโย่ว!"

ทันทีที่เห็นร่างสูง นัยน์ตาดอกท้อของชายหนุ่มก็เบิกโพลงเป็นประกายเจิดจ้า รอยยิ้มงดงามผลิบานบนใบหน้า เขาไม่สนสายตาของใครทั้งนั้น พุ่งตรงเข้าไปหาชายหนุ่มทันที

จากนั้นก็กระโดด

โผเข้าสู่อ้อมกอดของชายหนุ่ม

หลวนโย่วอ้าแขนรับร่างนั้นไว้อย่างมั่นคง ปล่อยให้อีกฝ่ายเกาะหนึบอยู่บนตัวเขา

"คุณมาหาผมเหรอ?"

ชิวเย่คล้องแขนรอบคออีกฝ่าย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดีใจอย่างไม่ปิดบัง

หลังจากตรากตรำทำงานหนักในห้องหลอมสร้างมาหลายวัน เขาก็เหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่พอได้เห็นหน้าหลวนโย่ว ความเหนื่อยล้าทั้งหมดก็มลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง แทนที่ด้วยความตื่นเต้นดีใจ

"อืม ช่วงหลายวันนี้ฉันมาหาคุณตลอดเลยนะ แต่เห็นว่าคุณยุ่งมาก ก็เลยไม่ได้เข้าไปกวนน่ะ"

นอกจากคืนนั้น หลวนโย่วและชิวเย่ก็ไม่เคยใกล้ชิดกันขนาดนี้มาก่อน ใบหูของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่ออย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นแรงโครมคราม แต่สองแขนกลับโอบกอดชิวเย่ไว้อย่างซื่อสัตย์ ไม่ยอมปล่อยมือ

"ถ้าอย่างนั้นคุณก็ควรจะบอกผมสิ แล้วเข้ามาหาผม เข้ามา 'ชาร์จพลัง' ให้ผมหน่อยสิ แบบนั้นผมจะได้ทำงานได้มีประสิทธิภาพมากขึ้นไง"

ชาร์จพลัง...

หลวนโย่วเคย 'ชาร์จพลัง' ให้ชิวเย่มาก่อน

วันนั้น ชิวเย่ขอให้เขากอด โดยบอกว่าเพื่อ 'ชาร์จพลัง' แต่พอหลวนโย่วมองลึกลงไปในดวงตาเปื้อนยิ้มของชายหนุ่ม สัญชาตญาณก็บอกเขาว่า 'ชาร์จพลัง' ที่ชิวเย่พูดถึงในตอนนี้ ไม่ใช่ 'การกอดเพื่อชาร์จพลัง' แบบที่เขาคิดไว้อย่างแน่นอน

"งั้นพรุ่งนี้ฉันจะมาใหม่นะ ถึงตอนนั้นฉันจะเข้าไปหาคุณ แล้ว 'ชาร์จพลัง' ให้คุณเอง"

ไม่ว่าจะเป็นการ 'ชาร์จพลัง' แบบไหนก็ตาม

สรุปสั้นๆ ก็คือ หลวนโย่วยินดีเป็นอย่างยิ่ง

"ว่านอนสอนง่ายจังเลยนะ"

ชิวเย่อารมณ์ดีจนเผลอจูบเบาๆ ที่มุมปากของหลวนโย่ว "แต่พรุ่งนี้คงไม่ได้หรอก ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ฉันตัดสินใจจะขอพักร้อนช่วงสั้นๆ น่ะ"

อะไรนะ!?

พักร้อนช่วงสั้นๆ งั้นเหรอ!?

เย่ชิงซวี่ที่ทนกลืนอาหารหมาอยู่เงียบๆ มาพักใหญ่ ในที่สุดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป รีบก้าวออกมายืนยันการมีตัวตนของตัวเองทันที "ไม่ได้เด็ดขาด ไม่ได้เด็ดขาด!"

"เอ่อ... ชิวเย่ ฉันรู้ว่าคุณทำงานหนักมาก แต่ทหารแนวหน้ายังคงรอคอยกล่องพลังงานอยู่นะ ไม่ว่ายังไง คุณก็ต้องผลิตล็อตแรกออกมาก่อนใช่ไหมล่ะ? เอาอย่างนี้แล้วกัน ฉันจะให้คุณพักสักสองวัน พักผ่อนให้เต็มที่ไปเลย แต่เรื่อง 'พักร้อนช่วงสั้นๆ' เนี่ย... เราลืมๆ มันไปซะดีกว่าไหม?"

ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย!

ตอนนี้ทั้งกองทัพฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ฉินชิวเย่เพียงคนเดียวเลยนะ

ขืนปล่อยให้เขาไปพักร้อนช่วงสั้นๆ แล้วมัวแต่ไปคลุกคลีอยู่กับหลวนโย่ว จนจิตใจเตลิดเปิดเปิงไม่อยากกลับมาทำงานอีก แล้วทีนี้เขาจะไปร้องไห้กับใครล่ะ?

"ผู้บัญชาการเย่ ฉันรู้ว่าคุณรีบ แต่คุณยังไม่ต้องรีบร้อนไปหรอกนะ"

ชิวเย่ที่ยังคงเกาะติดอยู่กับหลวนโย่ว พยักพเยิดคางไปทางห้องหลอมสร้าง "ลองเข้าไปดูในห้องหลอมสร้างสิ มีเซอร์ไพรส์รออยู่ข้างในแน่ะ"

เย่ชิงซวี่เดินเข้าไปในห้องหลอมสร้างด้วยท่าทีไม่ค่อยสนใจนัก

เซอร์ไพรส์งั้นเหรอ?

ต่อให้เป็นเซอร์ไพรส์อะไร ตอนนี้ก็คงไม่ได้ผลหรอก!

ฉินชิวเย่... ให้ตายเถอะ!

เสียงบ่นในใจของเย่ชิงซวี่หยุดชะงักลงอย่างกะทันหัน เมื่อเขาได้เห็นข้าวของที่กองพะเนินเทินทึกอยู่ภายในห้องหลอมสร้าง ปากของเขาอ้าค้างเป็นรูปตัวโอขนาดใหญ่

เขามองเห็นผนังห้องหลอมสร้างเต็มไปด้วยกล่องพลังงานที่วางซ้อนกันสูงลิ่ว กินพื้นที่กว้างขวางและสูงตระหง่านราวกับภูเขาลูกย่อมๆ กินพื้นที่ไปถึงหนึ่งในสามของห้องหลอมสร้างเลยทีเดียว!

"นี่... นี่มัน..."

เย่ชิงซวี่จ้องมองภูเขากล่องพลังงานตาค้าง พูดจาไม่เป็นภาษา

"นี่คือกล่องพลังงานระดับแปดทั้งหมดเลย"

"มันคงไม่พอสำหรับแจกจ่ายให้ทั้งกองทัพหรอกนะ แต่สำหรับภารกิจแนวหน้าล่ะก็ เหลือเฟือเลยล่ะ"

ขณะที่พูด ชิวเย่ก็ชี้ไปที่มุมอีกด้านหนึ่งซึ่งเป็นที่เก็บหินพลังงาน

"ฉันทำหินพลังงานมาบ้างนิดหน่อย มีอยู่ร้อยกว่าก้อน ไว้สำหรับแจกจ่ายให้โอเมก้าที่ยื่นใบสมัครเข้าร่วมกองทัพและผ่านการทดสอบพลังจิตเรียบร้อยแล้วเป็นกลุ่มแรกน่ะ"

เย่ชิงซวี่: "..."

นิด... นิดหน่อยงั้นเหรอ... แค่ร้อยกว่าก้อนเนี่ยนะ...

เย่ชิงซวี่รู้สึกชาไปทั้งตัว และมีความรู้สึกอยากจะคุกเข่าลงแทบเท้าเทพบุตรตรงหน้าอย่างห้ามไม่อยู่