บทที่ 20: ถังซาน : ข้าไม่ใช่มนุษย์บริสุทธิ์งั้นเหรอ?

บทที่ 20: ถังซาน : ข้าไม่ใช่มนุษย์บริสุทธิ์งั้นเหรอ?

ถังซานถึงกับตกตะลึงหลังจากได้ฟังคำบอกเล่าของราชาเงินคราม

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า แม่ของเขาแท้จริงแล้วคือสัตว์วิญญาณอายุแสนปีที่แปลงร่างมาเป็นมนุษย์?

นั่นหมายความว่าเขามีสายเลือดสัตว์วิญญาณครึ่งหนึ่งอยู่ในร่างกายอย่างนั้นเหรอ?

ตัวเขาไม่ใช่มนุษย์สายเลือดบริสุทธิ์งั้นเหรอ!?

อย่างไรก็ตาม เขารีบสลัดความคิดนั้นทิ้งไปทันที เพราะมันทำให้เขารู้สึกไม่กตัญญูต่อผู้ให้กำเนิดอย่างยิ่ง

"ถังซานเอ๋ยถังซาน... แม้จะเกิดมาสองชาติแล้ว แต่เมื่อกี้เจ้ายังกล้ารู้สึกรังเกียจตัวตนของแม่เจ้าอีกเหรอ?"

"เจ้าลืมหลักการง่ายๆ ที่ว่า ร่างกาย เส้นผม และผิวหนัง ล้วนได้รับสืบทอดมาจากพ่อแม่ไปแล้วหรือยังไง?"

"ไม่ว่าแม่จะเป็นมนุษย์ หรือสัตว์วิญญาณแปลงร่างอายุแสนปี นางก็ยังเป็นแม่ของข้าในชาตินี้อยู่ดี!"

สายตาของถังซานกลับมาแน่วแน่อีกครั้ง

"เอาล่ะ ท่านราชาเงินคราม ท่านช่วยบอกข้าได้ไหมว่าทำไมแม่ของข้าถึงเลือกที่จะแปลงร่างเป็นมนุษย์กะทันหันแบบนั้น และการสละชีพที่ว่ามันคืออะไรกันแน่?"

"ทำไมแม่ต้องสละชีพเพื่อพ่อของข้า และที่ท่านบอกว่าพลังชีวิตของแม่ยังไม่หายไปนั้น มันหมายความว่ายังไง?"

โดยสัญชาตญาณแล้ว ถังซานรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่ความรู้เกี่ยวกับทวีปโต้วหลัวของเขายังมีจำกัดเกินไป

"อาจารย์ ท่านพอจะทราบไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

หากได้รับการยืนยันว่าแม่ของเขายังมีชีวิตอยู่บนโลกนี้จริงๆ เขาจะใช้ทุกวิถีทางเพื่อทำให้นางฟื้นคืนชีพกลับมาให้ได้!

"เสี่ยวซาน ฟังสิ่งที่ราชาเงินครามจะพูดก่อน หลังจากเขาพูดจบ อาจารย์จะบอกข้อมูลทั้งหมดที่ข้ามี แล้วเจ้าค่อยตัดสินเอาเองว่าเรื่องไหนจริงเรื่องไหนเท็จ"

"เจ้าเป็นเด็กฉลาด อาจารย์เชื่อมั่นในตัวเจ้า"

"ครับ!"

จากนั้น ราชาเงินครามก็ค่อยๆ เปิดเผยความลับของเผ่าพันธุ์หญ้าเงินครามให้ถังซานฟัง

"องค์จักรพรรดิ ทุกๆ แสนปี สัตว์วิญญาณอย่างพวกเราจะต้องเผชิญกับการทดสอบจากสวรรค์ หากผ่านไปได้ก็จะสามารถฝึกฝนต่อได้อีกแสนปี แต่ถ้าล้มเหลว ก็ต้องมอดไหม้ไปภายใต้ทัณฑ์สวรรค์นั้น"

"ถ้าหากจักรพรรดิรุ่นก่อนไม่เลือกที่จะแปลงร่างและเริ่มฝึกฝนใหม่ ด้วยพื้นฐานที่นางมี การผ่านทัณฑ์สวรรค์ครั้งต่อไปเพื่อบรรลุระดับการบำเพ็ญเพียรสองแสนปีก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย"

"พูดตามตรง ข้าเองก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมตอนนั้นนางถึงเลือกที่จะแปลงร่าง"

เจียงหลี่สบถในใจ 'ทำไมต้องแปลงร่างน่ะเหรอ? ก็เพราะการบงการของเทพอาชูร่าจอมปลอมนั่นยังไงล่ะ!'

จักรพรรดิหญ้าเงินครามอาจมีอายุการบำเพ็ญเพียรมากกว่าสองแสนปีจริงๆ ราชาเงินครามคนนี้ไม่ได้โกหกหรอก

ถังซานเริ่มเข้าใจในใจว่า สัตว์วิญญาณที่ต้องผ่านการทดสอบนั้น น่าจะคล้ายกับอสูรในชาติก่อนของเขาที่ต้องผ่านทัณฑ์สวรรค์หลังจากฝึกฝนถึงระดับหนึ่ง

ส่วนสาเหตุที่แม่เลือกแปลงร่างและฝึกใหม่ เขาคิดว่ามีเพียงแม่เท่านั้นที่รู้คำตอบ

ราชาเงินครามกล่าวต่อ "ถึงแม้จักรพรรดิรุ่นก่อนจะแปลงร่างเป็นมนุษย์สำเร็จ และครั้งสุดท้ายที่เราสัมผัสได้ นางก็มีระดับถึง 70 ซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้ว แต่สุดท้ายนางก็ยังเลือกที่จะทำพิธีบูชายัญให้กับพ่อของท่าน"

"ข้าคาดเดาว่า ในตอนนั้นนางคงประสบกับความยากลำบากอย่างถึงที่สุด จนตัดสินใจสละชีวิตของตัวเอง"

ถังซานนึกภาพตามทันที: หลังจากแม่คลอดเขาออกมา ก็น่าจะถูกกลุ่มคนชั่วร้ายตามล่าด้วยเหตุผลบางอย่าง

ในที่สุด เมื่อจนมุมและสิ้นหวัง เพื่อให้เขาและพ่อรอดชีวิต แม่จึงตัดสินใจสละตัวเองอย่างเด็ดเดี่ยว มอบโอกาสให้พ่อลูกได้มีชีวิตอยู่ต่อไป

ทันทีที่คิดถึงตรงนี้ หัวใจของเขาก็เจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

"ฮึก... ท่านแม่!!!"

"ท่านแม่ ท่านต้องลำบากมากแน่ๆ!"

เมื่อเห็นถังซานร้องไห้อย่างโศกเศร้า ราชาเงินครามก็รู้สึกสะเทือนใจตามไปด้วย จักรพรรดิของพวกเขานั้นเป็นคนกตัญญูและจริงใจจริงๆ!

"ฝ่าบาท ไม่ต้องโศกเศร้าขนาดนั้นหรอก หลังจากประกอบพิธีบูชายัญแล้ว เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตของนางยังคงอยู่ ข้าสัมผัสได้ว่าแม่ของท่านยังมีชีวิตอยู่"

เจียงหลี่ตบไหล่ปลอบเขา "เสี่ยวซาน ลางสังหรณ์ที่เรียกหาเจ้าเมื่อกี้ ก็น่าจะมาจากแม่ของเจ้านั่นแหละ"

ความหวังพลุ่งพล่านขึ้นในใจของถังซานทันที!

ถ้าแม่กลายเป็นเพียงเมล็ดพืช นางจะฟื้นคืนชีพได้จริงๆ ใช่ไหมถ้าอายุการบำเพ็ญกลับมาถึงแสนปี?

"อาจารย์..."

"เสี่ยวซาน อาจารย์เข้าใจที่เจ้าจะสื่อ บ่อน้ำหยินหยางน้ำแข็งและไฟนั่นช่วยให้พืชเจริญเติบโตเร็วขึ้นสิบเท่าได้จริงๆ"

"หลังจากที่เราพบแม่ของเจ้าแล้ว อาจารย์จะหาทางย้ายนางไปปลูกที่นั่นเอง"

ความอบอุ่นไหลเวียนผ่านหัวใจของถังซานอีกครั้ง

หากไม่มีอาจารย์คนนี้ เขาคงไม่สามารถปลุกพลังจักรพรรดิหญ้าเงินครามได้เร็วขนาดนี้ และคงไม่มีวันได้รู้ข่าวคราวของแม่

เขารู้สึกเป็นหนี้บุญคุณอาจารย์เหลือเกิน!

จากนั้น เจียงหลี่ก็หันไปพูดกับราชาเงินคราม "ราชาเงินคราม หลังจากที่เราพบแม่ของเสี่ยวซานแล้ว เราจะย้ายร่างที่แท้จริงของนางไปยังสถานที่ที่ข้าบอก"

"ข้าต้องการให้เจ้าไปรวบรวมราชาเงินครามทั้งหมดที่อยู่ที่นี่มานานกว่าหมื่นปี เมื่อถึงเวลา ข้าจะย้ายพวกเจ้าทั้งหมดไปที่นั่นด้วยกัน"

"ที่นั่นความเร็วในการฝึกฝนของพวกเจ้าจะเพิ่มขึ้นสิบเท่า และข้าหวังว่าพวกเจ้าจะช่วยกันปกป้องแม่ของเสี่ยวซานอย่างเต็มที่"

ร่างมหึมาของราชาเงินครามพยักหน้าอย่างหนักแน่น การปกป้องจักรพรรดิคือหน้าที่สูงสุดของพวกเขาอยู่แล้ว

"เอาล่ะเสี่ยวซาน สิ่งที่อาจารย์รู้ก็คล้ายกับที่ราชาเงินครามบอก แต่มีอยู่ประเด็นหนึ่งที่อาจารย์ยังไม่แน่ใจว่ามันเป็นแค่ข่าวลือหรือเรื่องจริง ซึ่งจะยืนยันได้ก็ต่อเมื่อพบร่างแม่ของเจ้าแล้วเท่านั้น"

"เพราะงั้นอาจารย์จะยังไม่บอกเจ้าตอนนี้ เพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจผิด"

ถังซานพยักหน้าเห็นด้วย เขาได้รับรู้เรื่องราวมากพอแล้ว

สิ่งที่เขาอยากรู้ที่สุดคือ ใครเป็นต้นเหตุที่ทำให้แม่ต้องบูชายัญ! ไม่ว่าจะเป็นใคร เขาจะไม่ปล่อยมันไปแน่!

ทันใดนั้น สีหน้าของราชาเงินครามก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง

"ฝ่าบาท ข้าสงสัยว่าท่านจะยอมเป็นที่พึ่งพิงให้กับประชากรหญ้าเงินคราม เหมือนที่จักรพรรดิรุ่นก่อนเคยทำหรือไม่?"

"ข้ายินดี!"

ถังซานพยักหน้าโดยไม่ลังเล

ถึงจะฟังดูแปลกๆ แต่ในเมื่อเป็นคนในเผ่าพันธุ์ของแม่ ก็เหมือนเป็นคนในครอบครัวของเขาไม่ใช่เหรอ?

อีกอย่าง เขาก็มีสายเลือดจักรพรรดิหญ้าเงินครามอยู่ในตัวตั้งครึ่งหนึ่ง

เมื่อได้ยินคำตอบที่หนักแน่น ใบหน้าของราชาเงินครามก็ดูผ่อนคลายลงอย่างมาก

"ฝ่าบาท ในเมื่อเป็นแบบนั้นแล้ว โปรดรับพรจากเหล่าประชากรของท่านด้วยเถิด!"