บทที่ 17: เขามังกรจิ๋วน่ารักจัง

บทที่ 17: เขามังกรจิ๋วน่ารักจัง

"ไอ้หนูเจียง... พลังวิญญาณของพวกเจ้าทั้งอาจารย์และศิษย์..."

พรมยุทธ์พิษ ตู่กู่โบ ถึงกับหาคำพูดมาบรรยายความรู้สึกในใจตอนนี้ไม่ได้เลย

ให้ตายเถอะ! นี่เขาจากไปนานแค่ไหนกัน? ทำไมเด็กผมสีน้ำเงินคนนั้นถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ แถมพลังวิญญาณยังพุ่งทะยานขึ้นมาตั้งเยอะ?

แต่สำหรับความเปลี่ยนแปลงของ ถังซาน เขายังพอจะยอมรับได้

เพราะถ้าวิญญาณจารย์ระดับต่ำได้ดูดซับสมุนไพรอมตะล้ำค่าเข้าไป ก็เป็นไปได้ที่จะมีการพัฒนาแบบก้าวกระโดดในเวลาสั้นๆ

ถึงเขาจะไม่รู้สรรพคุณที่แท้จริงของสมุนไพรในสวนของตัวเอง แต่เขาก็พอเดาได้ว่าแต่ละต้นต้องมีพลังที่มหัศจรรย์ไม่ซ้ำกันแน่

แต่ เจียงหลี่ ล่ะ?!

ก่อนที่เขาจะออกไปตามหา ตู้กู่หยาน เจียงหลี่เพิ่งจะอยู่ระดับมหาปราชญ์วิญญาณเองไม่ใช่หรอ? แต่ตอนนี้กลับก้าวเข้าสู่ระดับวิญญาณพรมยุทธ์ไปแล้วเนี่ยนะ?

ลองนึกถึงตัวเองสมัยนั้นดูสิ ระยะเวลาที่เขาใช้พัฒนาจากมหาปราชญ์วิญญาณไปเป็นวิญญาณพรมยุทธ์น่ะ ต้องใช้เวลาเป็นสิบปีเลยนะ!

"อย่าเข้าใจผิดไปเลยเฒ่าพิษ สรรพคุณของสมุนไพรที่นี่มันดีกว่าที่ข้าคิดไว้ซะอีก"

"รอจนกว่าหลานสาวของเจ้าจะได้ลองกินสมุนไพรพวกนั้นดู แล้วเจ้าจะเห็นว่าความเปลี่ยนแปลงที่เธอได้รับน่ะ อาจจะยิ่งใหญ่กว่านี้อีก"

เมื่อได้ยินเจียงหลี่พูดแบบนั้น ตู่กู่โบจึงระงับความอยากรู้อยากเห็นในใจเอาไว้ก่อน

ส่วนเรื่องที่สวนสมุนไพรของเขาถูกสองอาจารย์ลูกศิษย์ขุดกินจนดูเหมือนโดนหมาแทะ เขากลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย!

อย่างที่เขาเคยบอกไว้ ตราบใดที่มันช่วยชีวิตหลานสาวเขาได้ ต่อให้ต้องแลกด้วยอะไรเขาก็ยอมทำทั้งนั้น!

ตู้กู่หยานที่ยืนอยู่ข้างๆ จ้องมองชายหนุ่มที่กำลังคุยกับปู่ของเธออย่างสงสัย

ในฐานะหลานสาวของพรมยุทธ์พิษ แม้จะโตมาในราชวงศ์เทียนโตวที่เต็มไปด้วยขุนนาง แต่เธอไม่เคยเห็นใครที่กล้าคุยเล่นเป็นกันเองกับปู่ของเธอแบบนี้มาก่อนเลย

และที่ทำให้เธออึ้งยิ่งกว่าเดิมก็คือ... คนคนนี้เป็นถึงวิญญาณพรมยุทธ์!?

ตอนแรกเธอก็คิดว่าเขาคงเป็นผู้แข็งแกร่งที่ใช้พลังวิญญาณคงความอ่อนเยาว์ไว้เหมือนปู่ของเธอ

แต่เด็กน้อยข้างๆ เขานี่สิ ดูยังไงก็อายุแค่หกเจ็ดขวบ แต่กลับมีพลังระดับมหาวิญญาณจารย์ไปแล้วเนี่ยนะ?

ตู้กู่หยานก้มมองปลายเท้าตัวเอง แล้วเงยหน้ามองเจียงหลี่กับถังซานที่ยืนอยู่อย่างนอบน้อม...

ความรู้สึกสมเพชตัวเองพุดขึ้นมาในใจทันที

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นี่ข้าฝึกฝนไปเพื่ออะไรกันเนี่ย?

"หยานหยาน มัวเหม่ออะไรอยู่? รีบมาทักทายท่านลุงหลี่เร็วเข้า"

คำพูดของตู่กู่โบหยุดความคิดฟุ้งซ่านของตู้กู่หยานได้ทันที

ถึงแม้อาวุโสที่อยู่ตรงหน้าจะดูเด็กเกินกว่าจะเรียกว่าลุงก็เถอะ เธอพยายามจะขยับปากพูด แต่ก็พูดไม่ออกจริงๆ

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"เอาเถอะเฒ่าพิษ อย่าทำให้หลานสาวลำบากใจเลย มาแก้ปัญหาเรื่องวิญญาณยุทธ์ของเธอดีกว่า"

เจียงหลี่รีบเปลี่ยนเรื่องทันทีเพื่อไม่ให้บรรยากาศอึดอัด

ตู้กู่หยานได้ยินเจียงหลี่เรียกตัวเองว่า "หลานสาว" แบบหน้าตาเฉย ก็ได้แต่จ้องอีกฝ่ายเขม็ง

บ้าเอ้ย! คนคนนี้ทำไมถึงได้ทำตัวน่าหมั่นไส้ขนาดนี้กันนะ!

ไม่นานนัก ภายใต้คำแนะนำของเจียงหลี่และถังซาน ตู้กู่หยานก็ค่อยๆ กลืนกินสมุนไพรอมตะเข้าไปจนหมด

ทันใดนั้น พลังงานมหาศาลจากบ่อน้ำหยินหยางน้ำแข็งและไฟก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเธออย่างบ้าคลั่ง!

ด้านหลังของตู้กู่หยาน ภาพลวงตาของมังกรหยกมรกตเริ่มวิวัฒนาการ

เกล็ดสีเขียวมรกตบนร่างงูเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเกล็ดมังกรที่เปล่งประกาย

มือของเธอกลายเป็นกรงเล็บมังกรโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของมังกรสายฟ้าทรราช เมื่อตู้กู่หยานลองกำมือดู เธอก็สัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่

แต่มันยังไม่จบเพียงเท่านี้!

ขณะที่ร่างกายเธอดูดซับพลังงานรอบๆ พลังบางส่วนของราชาแห่งมังกรน้ำแข็งและไฟก็ไหลเข้าสู่ตัวเธอด้วย

บนหน้าผากของเธอปรากฏเขามังกรคู่หนึ่งที่มีสีแดงและน้ำเงินไล่ระดับกันอย่างสวยงาม

มันเป็นเขามังกรคู่เล็กๆ ที่ดูน่ารักมากเลยทีเดียว

เมื่อกระบวนการดูดซับมาถึงช่วงสุดท้าย พลังมังกรที่แปลกประหลาดก็แผ่ออกมาจากร่างของเธอ!

บัซซ์—!

วิญญาณยุทธ์ของตู้กู่หยานได้วิวัฒนาการกลายเป็นมังกรยักษ์ที่มีสีเหลืองมรกตเป็นหลัก และมีสีแดงกับสีน้ำเงินแซมอยู่ภายใต้ผลของสมุนไพรอมตะและสภาพแวดล้อมสุดขั้วของบ่อน้ำหยินหยาง

พิษมังกรหยกมรกตที่เคยสะสมและทำร้ายร่างกายเธอหายไปจนหมดสิ้นในระหว่างการวิวัฒนาการ

ด้วยพลังการรักษาของสมุนไพรและการทะลวงระดับ พลังวิญญาณของตู้กู่หยานพุ่งสูงถึงระดับ 30 ทันที! ตอนนี้เธอแค่ต้องหาวงแหวนวิญญาณที่เหมาะสม พลังที่ซ่อนอยู่ถึงจะแสดงออกมาทั้งหมด

"หืม? คุณปู่! ความรู้สึกอึดอัดข้างในมันหายไปหมดแล้วค่ะ!"

"แถมตอนนี้หนูรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นมากเลย!"

ตู้กู่หยานอวดวิญญาณยุทธ์ใหม่ให้ปู่ดูอย่างมีความสุขเหมือนเด็กได้ของเล่นใหม่

เมื่อเห็นหลานสาวสุดที่รักหายจากอาการเจ็บป่วย ตู่กู่โบก็ตื่นเต้นดีใจจนน้ำตาแทบไหล

คำสาปที่ตามหลอกหลอนตระกูลมังกรหยกมรกตของพวกเขา ได้จบลงที่รุ่นนี้แล้ว!

"ไอ้หนูเจียง... ขอบใจเจ้ามาก"

"ตาเฒ่าพิษ ข้าบอกแล้วไงว่าดวงของหลานสาวเจ้าน่ะมันมาถึงแล้ว"

เจียงหลี่หัวเราะเบาๆ พลางพูดติดตลก

"แต่ในเมื่อวิญญาณยุทธ์ของเธอวิวัฒนาการเป็นมังกรแล้ว ต่อจากนี้ไปเธอคงต้องเน้นสายโจมตีหนักๆ แล้วล่ะนะ"

"ทักษะพิษเดิมๆ ของเจ้าน่าจะหายไปเกือบหมดแล้วล่ะ"

ตู่กู่โบไม่ถือสาคำแซวของเจียงหลี่เลยแม้แต่น้อย

พอนึกถึงภาพหลานสาวที่กลายเป็นผู้แข็งแกร่งสายมังกรที่ทรงพลังในอนาคต แทนที่จะต้องมานั่งง่วนกับยาพิษเหมือนเขา... เขาก็ยิ่งมีความสุข

ตู่กู่โบล้วงเข้าไปในเครื่องมือวิญญาณแล้วหยิบสมุดเล่มหนึ่งออกมาโยนให้ถังซาน

"ไอ้หนู ข้าเห็นว่าเจ้าก็มีพรสวรรค์เรื่องพิษเหมือนกัน นี่คือประสบการณ์ทั้งชีวิตของข้าเกี่ยวกับวิชาพิษ ข้ายกให้เจ้า"

ถังซานถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง

ข้าเป็นใคร? ข้าอยู่ที่ไหนเนี่ย?

แต่ในฐานะอดีตศิษย์นิกายถัง เขาไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธความรู้ล้ำค่านี้

เมื่อเห็นเจียงหลี่พยักหน้าอนุญาต เขาก็รีบรับสมุดเล่มนั้นมาอย่างตื่นเต้น แล้ววิ่งไปนั่งศึกษาอยู่อีกด้านทันที

"เฒ่าพิษ เจ้าเองก็ควรเริ่มดูดซับสมุนไพรในมือได้แล้ว ข้าจะคอยเฝ้าตู้กู่หยานตอนดูดซับกล้วยไม้หอมแปดสมบัติเอง เพื่อช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตที่เสียไปจากพิษตั้งหลายปี"

"ตกลง"

ตู่กู่โบเริ่มกลืนกินและกลั่นสมุนไพรอมตะตามแบบที่หลานสาวทำ...

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ เมื่อร่างกายของตู่กู่โบซึมซับพลังยาจนหมด รัศมีพลังของราชทินนามพรมยุทธ์ระดับสูงสุดก็ระเบิดออกมา!

เมื่อเขาลืมตาขึ้น ดวงตาเขาก็เป็นประกายด้วยความตื่นเต้นสุดขีด!

ในที่สุด! พิษมังกรหยกมรกตที่ทรมานเขามาเกือบทั้งชีวิต ก็หายไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว!