ตอนที่ 20 : แรนช์ผู้อยู่เป็น

แรนช์ยืนอยู่ในพื้นที่รอสอบของฝั่งนักปราชญ์ภายในห้องโถงใหญ่ โดยยังคงคิดถึงรสชาติของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์

“ว่ากันว่าในโลกแห่งภาพฉายสามารถลิ้มรสอาหารที่เหมือนกับโลกแห่งความเป็นจริงได้ ยังไงก็ตาม สิ่งที่อยู่ในโลกแห่งภาพฉายแบบจำลองนั้นเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา ขนมปังที่ปิ้งตั้งนานกลับไม่มีรสชาติซะงั้น…”

ขณะที่กำลังคิด เขาก็ได้ยินผู้เข้าสอบคนอื่นๆ พูดคุยสื่อสารกันเกี่ยวกับระยะเวลาที่ใช้ในการพิชิตโลกแห่งภาพฉาย

ปรากฎว่าผู้เข้าสอบส่วนใหญ่ที่สามารถพิชิตได้ต้องใช้เวลาประมาณสี่สิบถึงห้าสิบนาที แทบจะไม่ผ่านเกณฑ์กำหนดเลย

ดูเหมือนว่าความตระหนักรู้ทางด้านกฎหมายของทุกคนจะยังไม่แข็งแกร่งพอ

ชั่วครู่หนึ่ง จิตใจของแรนช์เริ่มล่องลอยไปในอวกาศ

“คุณใช้เวลานานเท่าไหร่?”

เสียงแผ่วเบาดังขึ้นไม่ไกลจากแรนช์

แรนช์หันศีรษะและได้พบกับหญิงสาวร่างสูงอายุใกล้เคียงกันกำลังมองมาที่เขา

ดวงตาของเธอเป็นสีเหลืองอำพัน ดูเย็นชาและสูงส่ง ราวกับว่าเธอสามารถเหยียดมองโลกทั้งใบได้เพียงชำเลืองมองแค่ครั้งเดียว

เมื่อพิจารณาจากเสื้อผ้าและเครื่องประดับที่เห็นได้ชัดว่ามีค่าของเธอ เธอก็น่าจะเป็นขุนนางผู้โดดเด่นของอาณาจักรแห่งนี้

ดูเหมือนเธอจะสังเกตเห็นผู้เข้าสอบที่ผ่อนคลายเป็นพิเศษที่อยู่ใกล้ๆ ตัวเธอ

ผู้ชายแบบนี้ที่ดูเหมือนจะไม่จริงจังกับผลสอบเลยนั้นหาได้ยากมากในบรรดาผู้ที่อยู่ในห้องสอบแห่งนี้

“…”

แรนช์ยังคงเงียบ เขาคำนวณคร่าวๆ ในใจ

ในความเป็นจริง กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาประมาณสิบนาทีเท่านั้น

“น้อยกว่าห้าสิบนาที”

แรนช์ตอบด้วยท่าทางเป็นมิตร

เขารู้สึกว่าหญิงสาวผู้น่าประทับใจตั้งแต่แรกเห็นคนนี้ จะต้องเป็นคนเจ้าปัญหาและเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในตนเอง

ดังนั้นถ้าเกิดว่าเขาพิชิตได้เร็วกว่าเธอจริงๆ การพูดมันไปต่อหน้าเธอจะทำให้เธอรู้สึกไม่มีความสุขอย่างแน่นอน

เพราะงั้นควรระมัดระวังและตอบว่าภายในเวลาไม่ถึงห้าสิบนาที

สิ่งนี้เรียกว่าการอยู่เป็น

“นั่นสินะ”

ทันทีที่ได้ยินหญิงสาวร่างสูงก็พยักหน้าอย่างไม่แสดงอารมณ์ จากนั้นเธอก็ไม่สนใจแรนช์อีกต่อไป

ปรากฏว่าเขาเป็นแค่ผู้ชายที่ไม่ได้ใส่ใจกับอันดับดีๆ

ไฮพีเรียนคิด

ก่อนหน้านี้เธอถูกหลอกด้วยท่าทางสงบเสงี่ยมของเขา

ถ้างั้นเขาคงจะไม่ใช่เพื่อนร่วมทีมในการสอบรอบที่สาม

ในฐานะลูกสาวของดยุกแห่งอารันซา ไฮพีเรียนรู้เกี่ยวกับกลไกการสอบรอบที่สามของสถาบันนักปราชญ์ปีนี้อยู่แล้ว

นักศึกษาที่มีอาชีพแตกต่างกันจะถูกรวมทีมเข้าด้วยกันเพื่อต่อสู้กับอาจารย์

ซึ่งหลักๆ ก็มักจะอยู่ภายใต้ข้อกำหนดประเภทนี้

นักเวทย์สนับสนุนหรือนักเวทย์รักษาจะถูกจัดไว้ในทีม

บางครั้งก็ขึ้นอยู่กับจำนวนผู้เข้าสอบ คนในทีมทั้งหมดอาจเป็นนักเวทย์สายโจมตี

ผู้ช่วยที่ดีสามารถทำให้การสอบรอบที่สามกลายเป็นเรื่องง่ายสำหรับทั้งทีม ในขณะที่พวกอ่อนแอจะเพิ่มความกดดันให้กับสมาชิกคนอื่นๆ ในทีมแทน

ว่ากันว่าข้อกำหนดการจัดทีมปีนี้จะขึ้นอยู่กับการจัดอันดับการสอบรอบที่สอง

กล่าวคือ มีความเป็นไปได้สูงที่ผู้เข้าสอบอันดับต้นๆ ของสถาบันนักปราชญ์จะกลายเป็นเพื่อนร่วมทีมและร่วมกันจัดการกับอาจารย์ที่มีความแข็งแกร่งมากกว่า

ไฮพีเรียนซึ่งต้องอยู่ในอันดับต้นๆ ของรอบที่สอง ในฐานะนักเวทย์สายโจมตีเร็ว แน่นอนว่าเธอไม่ต้องการได้ผู้ช่วยที่อ่อนแอเมื่อยามต้องเผชิญกับความท้าทายอันยากลำบากในรอบที่สาม

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีคนในอาณาจักรที่ไม่ต้องการให้เธอเข้ามหาวิทยาลัยได้สำเร็จอีกด้วย

สำหรับเธอ ความยากในสอบต่อสู้จริงจะกลายเป็นสิ่งที่เกินจริงอย่างไม่ต้องสงสัย

การได้ผู้ช่วยที่ดีเท่านั้นจึงจะสามารถเพิ่มความเป็นไปได้ในการสอบผ่าน

แน่นอน.

ผู้มีอำนาจเหล่านั้นที่ไม่ต้องการให้เธอสอบเข้าได้จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อควบคุมเหยี่ยวและสุนัขของพวกเขาในมหาวิทยาลัย จากนั้นก็จัดเพื่อนร่วมทีมที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาเพื่อนร่วมทีมที่เป็นตัวเลือกภายในข้อกำหนดมาอยู่กับเธอ แม้กระทั่งคนที่อาจแฝงตัวเข้ามา

เมื่อนึกถึงสิ่งเหล่านี้ ไฮพีเรียนก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่ไม่อาจควบคุมได้ซึ่งแพร่กระจายออกไปราวกับระลอกคลื่น

“ให้เวลาฉันอีกสองสามปี… ฉันจะล้างบางพวกแกให้หมด… พวกแกเตรียมตัวรับทัณฑ์ทรมานได้เลย…”

ภายในเต็มไปด้วยความดุร้าย

แต่สีหน้าของเธอยังคงสงบไม่เปลี่ยน

...

ระหว่างรอ ห้องสอบก็ค่อยๆ มีเสียงดังขึ้นมา

ที่ขอบห้องโถง มีชายหนุ่มผู้เย็นชา เส้นผมสีขาวเทากำลังยืนพิงกำแพงอยู่ บนใบหน้าของเขาสวมไว้ด้วยแว่นกันแดดทรงกลมเลนส์เล็ก ดูเกียจคร้านและหยิ่งผยองเล็กน้อย

เขาสามารถได้ยินการสนทนาของผู้เข้าสอบคนอื่นๆ ได้อย่างชัดเจน

ส่วนใหญ่พูดคุยกันถึงรายละเอียดการสอบรอบที่สองและระยะเวลาที่ใช้

ในที่สุด.

เขาหลับตาลงด้วยความดูแคลนและดูถูกเหยียดหยาม

เขาไม่เข้าใจ

ทำไมระยะเวลาที่คนเหล่านี้ใช้พิชิต…

ถึงต้องคำนวณเป็น “นาที”?

เฟรย์ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อคิดถึงปัญหานี้

เห็นได้ชัดว่าการสอบนี้เป็นการทดสอบความมีน้ำใจของผู้เข้าสอบ

แค่จำนองข้าวของก็แลกกับเงินได้แล้ว ทำไมถึงต้องใช้เวลานานขนาดนั้น?

...

ผู้คุมสอบลอเรน คณบดีของสถาบันนักปราชญ์กำลังรอให้แผงควบคุมเกทคำนวณคะแนนการสอบรอบสองขั้นสุดท้าย

หลังจากได้ยินการพูดคุยสนทนาของเหล่านักเรียน เขารู้ว่าผู้เข้าสอบบางคนที่ยังคงพอใจกับความเร็วในการพิชิตเกินสามสิบนาที อีกไม่นานก็จะเริ่มสงสัยในชีวิตของตัวเอง

เดิมที.

ความสำเร็จแบบนี้ถือได้ว่ายอดเยี่ยมมาก

ในฐานะที่ลอเรนคอยสังเกตสถานการณ์ของผู้เข้าสอบบนหน้าจอภายในห้องสอบ เขาจึงรู้ความเร็วที่ผู้เข้าสอบแต่ละคนใช้ในการพิชิตโลกแห่งภาพฉาย

ในบรรดาผู้เข้าสอบทั้งหมดของสถาบันอัศวินและสถาบันนักปราชญ์ ยกเว้นคนสองคน ผู้เข้าสอบที่เร็วที่สุดคือยี่สิบห้านาทีกับอีกสามวินาที

ส่วนแรนช์จัดการเสร็จภายในเวลาประมาณเก้านาทีกับอีกห้าสิบสามวินาที

ในขณะที่ผู้เข้าสอบทั่วไปกำลังเริ่มการสอบสวน เขาได้จับกุมครอบครัวเป้าหมายเรียบร้อยแล้ว

ส่วนเฟรย์คือเจ็ดวินาที

เขาแก้ไขปัญหาทั้งหมดตั้งแต่ตอนเริ่มต้น

ในโลกแห่งภาพฉายระดับนี้กลไกของมันไม่ซับซ้อนมากนัก ความเร็วของการพิชิตถือว่าเป็นสิ่งที่ถ่วงน้ำหนักคะแนนมากที่สุด

คะแนนพื้นฐานอันอุกอาจของเฟรย์ย่อมได้มาจากความเร็วอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่เนื่องจากไม่มีกระบวนการตีความในโลกแห่งภาพฉายประเภทการตีความนี้ จึงแทบไม่มีโบนัสการให้คะแนนอื่นใดอีก

สำหรับคะแนนของแรนช์ แม้แต่ลอเรนก็ไม่รู้ว่าระบบจะคำนวณให้อย่างไร

หากคุณสามารถผ่านการสอบรอบที่สองและรอบที่สามได้สำเร็จ คะแนนของคุณในทั้งสองรอบนี้จะถูกชั่งน้ำหนักแยกกันและบันทึกเป็นคะแนนรวม

การจัดอันดับคะแนนรวมในการสอบเข้าจะส่งผลต่อการจัดชั้นเรียนที่เกี่ยวข้องของสถาบันครั้งต่อไป ทั้งลำดับความสำคัญของคำแนะนำผู้ท้าทายที่ลงทะเบียนอย่างเป็นทางการเพื่อรับการยกเว้นจากการสอบ ทั้งที่นั่งตัวแทนของนักศึกษาปีหนึ่งในกิจกรรมเยี่ยมเยียนและแลกเปลี่ยนสถาบัน รวมถึงสิทธิพิเศษด้านอื่นๆ

แผงควบคุมเกทโลกแห่งภาพฉายแบบจำลองยังคงทำงานอยู่ และอีกไม่นานคะแนนของผู้เข้าสอบจะถูกคำนวณออกมา

เมื่อมันทำงานมาถึงจุดหนึ่ง

ทันใดนั้น เส้นโค้งประกายสายฟ้าก็วาบขึ้นจากจุดเชื่อมต่อที่ทำมาจากมิธริลและคริสตัลเวทมนตร์ตรงจุดเปิดใช้งานโลกแห่งภาพฉายแบบจำลอง จากนั้นก็กลายเป็นรังไหมไฟฟ้าพร้อมกับระเบิดขึ้นตรงบริเวณรอบๆ

ภาพบนหน้าจอเวทมนตร์ที่เชื่อมต่อกับเครื่องหยุดนิ่งทันที รูปภาพและตัวบ่งชี้คะแนนทั้งหมดต่างก็หยุดเคลื่อนไหว

ช่วงเวลาต่อมา ทั้งหน้าจอเต็มไปด้วยจุดสีดำ มันโผล่ออกมาไม่หยุดจนทำให้ภาพบนหน้าจอเกิดการซ้อนทับและเริ่มพร่ามัว

การเคลื่อนไหวที่ผิดปกตินี้ดึงดูดความสนใจของผู้เข้าสอบทุกคนอย่างเห็นได้ชัด เสียงอึกทึกครึกโครมดังขึ้นในห้องสอบบนชั้นเจ็ด

ลอเรนขมวดคิ้ว เขาลังเลไม่นาน ใช้มือกดปิดเครื่องด้วยสีหน้าเคร่งขรึมโดยไม่ลังเลใจ

แม้ว่าการทำเช่นนี้อาจสร้างความเสียหายให้กับอุปกรณ์เวทมนตร์อันมีค่า แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือเขาจะต้องรับประกันความปลอดภัยของนักเรียนและเจ้าหน้าที่ทุกคนที่อยู่ที่นี่

ในเวลาเดียวกัน ประกายสายฟ้าที่ระเบิดไปมาบนตัวเครื่องก็หายไปเช่นกัน

สิ่งนี้ทำให้เหล่าผู้เข้าสอบที่อกสั่นขวัญแขวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก

อย่างไรก็ตาม.

เมื่อลอเรนพยายามเริ่มการทำงานของแผงควบคุมด้วยกุญแจลับอีกครั้ง

เขากลับพบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ดูเหมือนว่าตอนนี้มันจะเดี้ยงไปแล้ว

“...ไม่นะ”

ลอเรนส่ายหัวอย่างเจ็บปวดพลางขมวดคิ้ว

วันนี้เขารู้สึกเหนื่อยมากเพราะการสอบครั้งนี้ และเขาก็ไม่อยากไปที่สถาบันวิศวกรรมเวทมนตร์เพื่อให้ศาสตราจารย์พอลโลตำหนิ

แม้จะยังไม่ได้เชิญศาสตราจารย์พอลโลผู้เชี่ยวชาญจากสถาบันวิศวกรรมเวทมนตร์มาซ่อมแซม ลอเรนก็มีความคิดคร่าวๆ แล้วว่าความผิดปกติเกิดจากอะไร

ไม่ว่าคุณจะพูดยังไง โลกแห่งภาพฉายแบบจำลองก็ไม่ใช่ผลงานอันศักดิ์สิทธิ์เหมือนกับโลกแห่งภาพฉายที่แท้จริง

การกำหนดค่าของโลกแห่งภาพฉายแบบจำลองที่สร้างขึ้นใหม่ สามารถประเมินได้โดยใช้โมเดลอัลกอริทึมที่ตั้งค่าและป้อนไว้ล่วงหน้าเท่านั้น

วิธีการพิชิตของเฟรย์แม้จะไม่ใช่ทางเลือกหลัก แต่มันก็เรียบง่ายและยังถือว่าเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้

แม้ว่าตัวแปรบางตัวจะหายไป แต่ก็ยังสามารถคำนวณคะแนนได้

อย่างไรก็ตาม โลกแห่งภาพฉายแบบจำลองไม่เคยคิดว่าจะมีวิธีพิชิตแบบแรนช์ ที่สามารถล้มล้างโมเดลอัลกอริทึมได้โดยสิ้นเชิงเช่นนี้

ตัวแปรที่ชายคนนี้ใส่เข้าไปมันเต็มไปด้วยความผิดปกติมากมาย!

ดังนั้นระบบจึงประมวลผลล้มเหลวและแน่นิ่งไป

ในแง่ของความเร็วในการพิชิต เฟรย์จากสถาบันอัศวินควรอยู่ในอันดับแรกของการสอบรอบนี้ ตามมาด้วยแรนช์จากสถาบันนักปราชญ์

แต่เนื่องจากการกระทำที่แปลกประหลาดของแรนช์ ท้ายที่สุดแล้วคะแนนเฉพาะของผู้เข้าสอบทุกคนจึงไม่สามารถประเมินได้!

ลอเรนรู้สึกปวดหัวเมื่อเขาคิดว่าจะต้องจัดการกับเรื่องการบำรุงรักษาติดตามผลอย่างเร่งด่วนกับสถาบันวิศวกรรมเวทมนตร์

สุดท้าย.

ลอเรนถอนหายใจออกมาราวกับว่าเขาไม่สนใจแรนช์ เขามองไปที่เหล่าผู้เข้าสอบแล้วกล่าวว่า

“เราจะประเมินผลสอบรอบที่สองด้วยตนเองตามบันทึกการทดสอบ และการสอบภาคปฏิบัติรอบที่สามจะจัดขึ้นในวันมะรืน ผู้เข้าสอบทุกคนจะได้รับการแจ้งเตือนการเตรียมสอบโดยเฉพาะก่อนหมดวันนี้”

ถ้าไม่เห็นก็ไม่กวนใจ

ทุกสิ่งทุกอย่างคงเป็นบททดสอบที่ท่านเทพีมอบให้เขา ในฐานะนักบวชเขาจะต้องไม่โกรธง่ายๆ...

หลังจากประกาศเรื่องสำคัญๆ แล้ว

คณบดีลอเรนก็ไล่ผู้เข้าสอบทั้งหมดในห้องโถงออกไปเหมือนกับส่งแขก

(จบตอน)

แต่ละตอนคือยาวมาก