บทที่ 101 - ใช้ไม่หมด! ใช้ยังไงก็ไม่หมด!

บทที่ 101 - ใช้ไม่หมด! ใช้ยังไงก็ไม่หมด!

ชีวิตคนเราก็เหมือนการเดินทาง

ไม่ว่าจะมีเป้าหมายหรือไม่ เราก็มักจะก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างวุ่นวายอยู่เสมอ

เส้นทางสายนี้เปรียบดั่งมีดแกะสลัก มันคอยปรับเปลี่ยนหน้าตาของเราอย่างเงียบเชียบ โดยที่เราไม่รู้สึกเจ็บปวดหรือระคายเคืองเลยแม้แต่น้อย

จนกระทั่งวันหนึ่งถึงได้ตระหนักว่า เรากลายเป็นคนละคนกับตอนที่เพิ่งเริ่มออกเดินทางไปตั้งนานแล้ว

และบางครั้งก็อยากจะหยุดพักสักเดี๋ยว เพื่อทบทวนดูว่าตัวเองได้ทอดทิ้งอุดมการณ์และความตั้งใจแรกเริ่มไปแล้วหรือเปล่า แต่เสียดายที่เส้นทางสายนี้ไม่อนุญาตให้เราหยุดเดิน

......

ออเดอร์เยอะเกินไปแล้ว!

เยอะจนแทบนับไม่หวาดไม่ไหว! คนเดียวดูยังไงก็ดูไม่ทัน!

แต่โชคดีที่ซูเหยี่ยนไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว

"ชีเค่อ"

ซูเหยี่ยนขยายหน้าต่างช่องแชตให้ใหญ่ขึ้น แล้วยกมือลากมันไปไว้ตรงหน้าพวกข้ารับใช้ที่ยืนอยู่ข้างรถ

เด็กหนุ่มที่เตรียมตัวรออยู่แล้ว รีบพาข้ารับใช้หลายสิบคนเดินเข้ามา แล้วเริ่มจดบันทึกและจัดหมวดหมู่ออเดอร์เหล่านี้ตามคำสั่งของซูเหยี่ยนอย่างขะมักเขม้น

ซูเหยี่ยนมองดูชีเค่อกับคนอื่นๆ ทำงานอย่างขะมักเขม้น แวบหนึ่งในใจเขาแอบตั้งคำถามกับตัวเองว่า การทำแบบนี้มันโหดร้ายไปหรือเปล่า

แม้ว่าจะเป็นผลมาจากความโหดร้ายของกฎการแข่งเดินเองก็เถอะ แต่ความจริงก็คือซูเหยี่ยนเป็นคนลงมือผลักผู้ใช้ทุกคนให้เข้าไปติดอยู่ในวังวนแห่งการชิงไหวชิงพริบในครั้งนี้ด้วยตัวเอง

แต่ก็ยังดี ที่มันเป็นแค่ความรู้สึกชั่วแวบเดียวเท่านั้น

"กะแล้วเชียว คนอย่างฉันมันไม่เหมาะจะเป็นคนดีเอาซะเลย"

ซูเหยี่ยนพึมพำกับตัวเอง พลางหัวเราะเยาะโชคชะตา

จังหวะนั้นเอง เสียงของจิงก็ดังขึ้นมาจากวิทยุสื่อสารข้างมือ "รักษาตัวเองให้รอดก่อน เมื่อตัวเองปลอดภัย ถึงจะมอบความสุขให้ผู้อื่นได้ค่ะ"

ซูเหยี่ยนยิ้ม ไม่ได้ตอบอะไร

จิงเองก็เงียบไป

เธอทำอะไรได้หลายอย่าง แต่เธอไม่สามารถก้าวก่ายความคิดในใจของซูเหยี่ยนได้

การเติบโตของผู้ชายมักจะเกิดขึ้นในชั่วพริบตา มันไม่ได้หวือหวาสะเทือนเลือนลั่น แต่มักจะเป็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบ

แม้จะเป็นเพียงเสี้ยววินาที แต่ความสับสนดิ้นรนที่ซ่อนอยู่ในรอยแยกเหล่านั้น เขาต้องเป็นคนขบคิดและย่อยสลายมันด้วยตัวเองเท่านั้น

......

เวลาล่วงเลยไป ท้องฟ้าก็มืดสนิทลงแล้ว

60 นาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว ชีเค่อและคนอื่นๆ จัดการข้อมูลออเดอร์ทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขากำลังรายงานและไฮไลต์จุดสำคัญให้ซูเหยี่ยนฟังอย่างนอบน้อม

สถานการณ์เป็นไปตามที่ซูเหยี่ยนคาดไว้ ผู้ใช้ส่วนใหญ่เสนอราคาซื้อค่อนข้างสูง แถมส่วนใหญ่ยังมีเศษติดมาด้วย และยังแนบการ์ดที่ความทนทานเหลือน้อยมาให้อีก

ผู้ใช้หลายคนรู้ตัวดีว่าเงินตัวเองมีน้อย เลยพยายามประเคนของแถมเพิ่มเข้าไปอีกเท่าที่จะทำได้ ต่อให้ต้องหมดเนื้อหมดตัวก็ยอม เพื่อแลกกับโอกาสรอดชีวิต

ถึงโอกาสนั้นอาจจะไม่ตกถึงมือตัวเอง แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้... ถ้าเกิดแย่งมาได้จริงๆ สถานการณ์ที่เสียเปรียบอยู่ตอนนี้ก็จะพลิกกลับมาเป็นต่อในทันที!

สำหรับผู้ใช้ที่มีความได้เปรียบอยู่แล้ว พวกเขากลับยิ่งร้อนรนกว่า

ทั้งที่มั่นใจว่าตัวเองชนะชัวร์ๆ แถมคู่แข่งก็น่าจะสิ้นหวังจนถอดใจไปแล้วแท้ๆ แต่สิทธิ์คุ้มกันที่ซูเหยี่ยนโยนลงมาตูมนี้ มันคือตัวแปรที่ทำให้เกิดความไม่แน่นอนขั้นสุด

พวกผู้ใช้ฝีมือดีเหล่านี้ไม่อยากทิ้งความได้เปรียบของตัวเองไปง่ายๆ ส่วนใหญ่เลยส่งออเดอร์ขอซื้อเข้ามาเหมือนกัน และด้วยความที่ตัวเองแข็งแกร่งอยู่แล้ว ราคาที่เสนอมาก็เลยสูงปรี๊ดตามไปด้วย

นอกจากคำขอซื้อแบบปกติแล้ว ชีเค่อกับพวกยังเจอคำขอแปลกๆ อีกเพียบ

คำขอพวกนี้ไม่ได้เน้นซื้อเป็นหลัก ราคาที่เสนอก็ค่อนข้างต่ำ เป็นเหมือนระบบการให้ของขวัญมากกว่า โดยมีเงื่อนไขพ่วงท้ายเล็กๆ น้อยๆ ว่า: ขอให้ซูเหยี่ยนพยายามอย่าขายสิทธิ์คุ้มกันให้คนนั้นคนนี้

คนพวกนี้ฉลาดมาก พวกเขากำลังวัดดวง

ทั้งวัดใจกับนิสัยของซูเหยี่ยน วัดดวงว่าสิทธิ์คุ้มกันในมือซูเหยี่ยนมีไม่เยอะ และยังวัดดวงด้วยว่าคู่แข่งของตัวเองคงไม่มีปัญญาเสนอราคาสูงๆ จนดึงดูดความสนใจของซูเหยี่ยนได้

ต้องยอมรับเลยว่าคนพวกนี้ตัดสินใจไม่พลาด เพราะส่วนใหญ่แล้วพวกเขาเดิมพันถูก

ซูเหยี่ยนยินดีรับผลประโยชน์พิเศษตรงนี้ไว้อยู่แล้ว และก็ยอมไว้หน้าคนพวกนี้ โดยการไม่ใช้สิทธิ์คุ้มกันไปแทรกแซงสถานการณ์การแข่งความเร็วของพวกเขา

"...มีทีมแข่งความเร็วหลายทีมเลยเหรอ ที่ทั้งสองฝ่ายต่างก็ส่งคำขอมาว่าห้ามขายให้คู่แข่งน่ะ?"

"น่าสนุกดีแฮะ" ซูเหยี่ยนมองดูข้อมูลที่อยู่ในมือ แล้วคัดกรองคำขอซื้อออกมาได้ 187 รายการ ตามข้อมูลที่มีอยู่

เขายังมีสิทธิ์คุ้มกันเหลืออีก 187 อัน พอดีกับคำขอซื้อของพวกที่เสนอราคาสูงสุดพวกนี้เป๊ะเลย

ส่วนเรื่องคู่แข่งของคนพวกนี้ ซูเหยี่ยนคงไปก้าวก่ายไม่ได้แล้วล่ะ ก็แหม ดูจากราคาที่คนพวกนี้เสนอมาแล้ว คู่แข่งของพวกเขาก็คงไม่แคล้วต้องตายสถานเดียวอยู่แล้ว

ยังไงก็ต้องตายอยู่ดี การที่ซูเหยี่ยนจะกอบโกยกำไรจากเรื่องนี้อีกสักหน่อย ก็ไม่ได้ถือว่าทำเกินไปหรอก

ออเดอร์พวกนี้ส่วนใหญ่จะเสนอเป็นเหรียญโลหิต ไม่ค่อยมีการ์ดแถมมาเท่าไหร่ เหรียญโลหิตเฉลี่ยจากออเดอร์ขอซื้อ 187 รายการ อยู่ที่ประมาณ 65,000 เหรียญ

หลังจากที่ซูเหยี่ยนกดทำรายการตามคำขอเหล่านี้อย่างรวดเร็ว พร้อมๆ กับที่รูปโปรไฟล์ของผู้ใช้ 187 คนตรงมุมจอหม่นแสงลง ซูเหยี่ยนก็รับทรัพย์เข้ากระเป๋าไปเหนาะๆ 12,155,000 เหรียญโลหิต

บรรลุเป้าหมายเหรียญโลหิตหลักสิบล้านแล้ว! สำเร็จ!

"ซี๊ด... แม่งเอ๊ย! ผู้ชายใจร้ายนี่แหละหาเงินเก่งที่สุด!"

ซูเหยี่ยนมองดูยอดเหรียญโลหิตของตัวเองที่พุ่งทะยานไม่หยุดจนทะลุหลักสิบล้าน ตอนนี้ในใจเขาเต้นรัวด้วยความปีติยินดีสุดๆ

เงินนี่มันหาโคตรจะง่ายเลย!

ชาบูระบบ ที่ทำให้ฉันรวยเละ!

ขืนมัวแต่ไปตีมอนสเตอร์ฟาร์มเหรียญโลหิต ต่อให้มีข้ารับใช้เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว ก็ไม่รู้ว่าชาตินี้จะเก็บได้เยอะขนาดนี้หรือเปล่า

"โชคดีนะที่ไม่ได้ขายให้พวกผู้ใช้จากแท่นเทียนซูจนหมด ไม่งั้นถ้าทุกคนเปย์ให้แค่หมื่นกว่าๆ เหมือนฉินซาน ฉันคงชวดเงินไปบานตะไทเลย"

ซูเหยี่ยนรำพึงรำพันไปพลาง กดยอมรับออเดอร์ของขวัญที่เหลือซึ่งไม่ได้ระบุเงื่อนไขขอซื้อไปพลางอย่างรวดเร็ว

พอลองคำนวณคร่าวๆ ก็ได้เงินเข้ากระเป๋ามาอีก 4,897,000 เหรียญโลหิต!

สิทธิ์คุ้มกัน 300 อัน ทำเงินให้ซูเหยี่ยนอื้อซ่าถึง 17,050,000 เหรียญโลหิต!

"เชี่ย! ได้เงินมาแบบนี้มันโคตรสะใจเลย!"

ซูเหยี่ยนฟินสุดๆ หัวเราะลั่น "เงินก้อนนี้ทุ่มลงไป ฐานทัพฉันมีความหวังแล้วโว้ย!"

แต่ก็น่าเสียดาย เพื่อเตรียมตัวรับมือกับด่านต่อไป เขาต้องเก็บมันเอาไว้ในมือก่อน

ไม่งั้นเผลอๆ คืนนี้เขาอาจจะได้เห็นฐานทัพเป็นรูปเป็นร่างแล้วก็ได้

ซูเหยี่ยนรู้สึกเสียดายสุดๆ ก่อนจะคิดอะไรขึ้นมาได้ "ถ้าฮึดอีกนิด จะทะลุสองสิบล้านได้ไหมเนี่ย?"

ยังมีออเดอร์ขอซื้ออีกบางส่วนที่ซูเหยี่ยนยังไม่ได้กดรับ พวกนี้มีเงินไม่เยอะ แต่ได้เปรียบตรงที่ส่งออเดอร์เข้ามาเยอะมาก มีเกือบหมื่นรายการ แถมยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่างบ้าคลั่ง

เหรียญโลหิตพวกนี้ แค่ลองคำนวณในใจคร่าวๆ ยอดรวมมันก็ทะลุร้อยล้านไปแล้ว!

แต่น่าเสียดาย ที่ผู้ใช้พวกนี้ไม่ได้เด็ดขาดเหมือนซ่งเถียน ออเดอร์ส่วนใหญ่ไม่ได้ระบุคำขอทำธุรกรรมแบบตรงๆ แต่มีการตั้งเงื่อนไขล่วงหน้าว่าจะขอซื้อ [สิทธิ์คุ้มกัน]

ต่อให้ซูเหยี่ยนจะอยากได้ใจแทบขาด แต่ก็ทำได้แค่มองตาละห้อย แล้วจำใจกดปฏิเสธและส่งคืนไป

ระบบนี่ขี้งกชะมัด ให้สิทธิ์คุ้มกันมาน้อยเกินไปแล้ว!

ในขณะที่ทยอยส่งคืนออเดอร์เหล่านี้ ซูเหยี่ยนก็เป็นฝ่ายประกาศขึ้นมาบ้าง "หมดเวลาแล้ว จัดการออเดอร์เสร็จหมดแล้วนะ"

"สิทธิ์คุ้มกันขายหมดเกลี้ยงแล้ว แต่ยานพาหนะประเภทต่างๆ ยังมีขายอยู่นะ"

คำพูดลอยๆ แค่สองประโยคของซูเหยี่ยน ทำให้ผู้ใช้ทุกคนที่กำลังลุ้นจนตัวโก่งพากันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ยังดีนะที่ขายหมดแล้ว... อย่างน้อยสิทธิ์คุ้มกันก็ไม่ได้มาส่งผลกระทบตกใส่หัวตัวเอง

นี่คือความโล่งอกของผู้ใช้ที่มีความได้เปรียบ แต่ในขณะเดียวกันก็มีผู้ใช้ที่กำลังเสียเปรียบแอบกำหมัดแน่น แค้นใจตัวเองที่คว้าโอกาสนี้ไว้ไม่ได้

ทั้งที่โอกาสพลิกนรกอยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่กลับปล่อยให้หลุดมือไป... หรือว่าตัวเองจะต้องมาตายจริงๆ ไม่มีโอกาสให้แซงได้เลยงั้นเหรอ?

มีคนดีใจก็มีคนเสียใจ แต่นั่นก็ไม่ใช่กงการอะไรของซูเหยี่ยนแล้ว

ซูเหยี่ยนกวาดตามองยอดเหรียญโลหิตของตัวเอง ยอดเงินก้อนโตที่มากจนน่าขนลุกนี้ทำให้เขาพอใจสุดๆ นี่แหละคือความรู้สึกปลอดภัยแบบจัดเต็ม!

ในช่วงไม่กี่ชั่วโมงหลังจากนั้น ก่อนเข้านอนซูเหยี่ยนก็คอยเร่ขายยานพาหนะไปด้วย และแวะสุ่มการ์ดเป็นระยะๆ ไปด้วย

เขาไม่ได้หวังว่าจะได้การ์ดดีๆ อะไรหรอก แค่ต้องการทำตามเงื่อนไขที่ข้อความแจ้งเตือนบอกไว้: พยายามตุนการ์ดที่พร้อมจะสละทิ้งเอาไว้ให้ได้มากที่สุด

ยิ่งสุ่มได้การ์ดขยะก็ยิ่งดี

นอกจากจะเอาไว้เพิ่มโอกาสการันตีในตู้สุ่มแล้ว ยังเอาไว้สละทิ้งตอนจำเป็นได้ด้วย

"เสียดายที่ตอนนี้ดูจำนวนคนผ่านด่านในทุกพื้นที่ไม่ได้แล้ว ไม่รู้ว่าจะปลดล็อกด่านต่อไปได้เมื่อไหร่แฮะ"

"แต่ถ้าให้ประเมินดู คงไม่ถึง 24 ชั่วโมงหรอกมั้ง?"

ซูเหยี่ยนครุ่นคิดในใจ แต่เขาไม่ได้ตั้งตารอด่านต่อไปเท่าไหร่นัก

ถ้าเป็นไปได้ ซูเหยี่ยนอยากจะแช่อยู่ในด่าน 1-10 ให้นานกว่านี้อีกหน่อย

ก็แหม สิทธิพิเศษสุ่มครั้งแรกของเขามันต้องใช้เวลานี่นา ยิ่งดึงเวลาได้นานเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งได้เปรียบมากเท่านั้น

ในขณะที่ซูเหยี่ยนกำลังมีเวลาว่างพักผ่อนอย่างหาได้ยาก จู่ๆ ข้อความของหลี่ต้าลี่ก็เด้งขึ้นมาบนช่องแชต

หมอนี่ปกติจะโผล่มาตามหาแม่แค่วันแรก พอรู้ว่าแม่ไม่ได้อยู่แชนเนลเดียวกันก็จะเงียบไปเลย แต่ตอนนี้กลับโผล่มาเป็นฝ่ายทักก่อนซะงั้น

หลี่ต้าลี่: "ผ่านด่านแล้ว มีสิทธิ์คุ้มกันอยู่ 50 อัน"

หลี่ต้าลี่: "เอาแบบซูเหยี่ยน อีก 60 นาทีจัดการออเดอร์ ใครให้ราคาสูงสุดก็รับไป"

พอข้อความนี้เด้งขึ้นมา ช่องแชตแข่งความเร็วที่เพิ่งจะสงบลงได้ก็แทบจะระเบิดอีกรอบ!

ผู้ใช้หลายคนที่ยังไม่นอนต่างก็ตกใจ ส่วนพวกที่เพิ่งจะเอนหลังลงบนรถเข็นก็ถึงกับเด้งพรวดขึ้นมาทันที

ทำบ้าอะไรเนี่ย! เอาอีกแล้วเรอะ?!

ชั่วพริบตานั้น ผู้ใช้ที่กำลังเสียเปรียบก็ดีใจเนื้อเต้น ส่วนผู้ใช้ที่ได้เปรียบก็เริ่มกระวนกระวาย

ความกังวลที่เพิ่งจะมอดลงไป ตอนนี้กลับถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง มีเพียงพวกผู้ใช้ที่ได้สิทธิ์คุ้มกันไปครองแล้วเท่านั้นที่ไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่ ยืนดูเรื่องสนุกๆ อย่างสบายใจ

พอซูเหยี่ยนเห็นข้อความนี้ ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะสุ่มการ์ดต่อแล้ว: "@หลี่ต้าลี่ ยินดีด้วยๆ"

หลี่ต้าลี่: "โชคดีที่บอสซูไว้หน้า แต่เสียดายที่ฉันไม่มีรอบที่ได้แชมป์สะสม เลยได้แค่สิทธิ์คุ้มกัน 50 อันที่เป็นรางวัลการันตีสำหรับผู้ที่ผ่านด่าน 10 อันดับแรกเท่านั้น"

ที่เขาหมายถึง ก็คือเรื่องที่ซูเหยี่ยนยอมไม่ขายสิทธิ์คุ้มกันให้คู่แข่งของเขานั่นแหละ

ซูเหยี่ยนยิ้ม "เรื่องเล็กน้อย... ว่าแต่นายเห็นข้อความแจ้งเตือนพิเศษนั่นไหม?"

หลี่ต้าลี่: "เห็นแล้ว"

ซูเหยี่ยน: "ตอนนี้มีคนผ่านด่านกี่คนแล้ว?"

หลี่ต้าลี่: "8,565/10,000"

เร็วเว่อร์!

ซูเหยี่ยนตกใจ ดูเหมือนเขาจะประเมินผู้ใช้ในแชนเนลอื่นต่ำไปหน่อยแฮะ

ถึงระยะเวลา 14 วันของการแข่งความเร็วจะยังเหลืออีกตั้งเยอะ แต่พอผู้ใช้กลุ่มแรกทยอยผ่านด่านกันมาได้ บวกกับผลจากสิทธิ์คุ้มกัน ยอดคนผ่านด่านก็เลยพุ่งพรวดๆ อย่างรวดเร็ว!

"บางทีอาจจะไม่ต้องรอให้ฟ้าสางแล้วล่ะมั้ง ดีไม่ดีอีกแค่สองชั่วโมงก็ปลดล็อกด่านใหม่ได้แล้วมั้งเนี่ย"

ซูเหยี่ยนพึมพำในใจ เขาไม่สนใจข้อความต่างๆ ที่เด้งรัวๆ ในช่องแชตอีกต่อไป และเตรียมตัวจะทุ่มเทให้กับการสุ่มการ์ดอย่างเต็มที่

เมื่อรวมกับพลังงานควอนตัม 2,000 หน่วยที่เขาใช้เร่ขายยานพาหนะไปเรื่อยๆ ก่อนหน้านี้ เขาก็ได้เหรียญโลหิตมา 880,000 เหรียญ

พอรวมกับเหรียญโลหิตที่ข้ารับใช้ฆ่ามอนสเตอร์และสะสมมาได้ หักลบกับการสุ่มครั้งละ 1,000 ทีที่เขาค่อยๆ ทยอยสุ่มไป ตอนนี้ซูเหยี่ยนยังเหลือเหรียญโลหิตอยู่อีก 19,420,000 กว่าเหรียญ

"เก็บให้ถึงยี่สิบล้านไม่ไหวแล้วล่ะ ทุ่มหมดหน้าตักไปเลยละกัน!"

ซูเหยี่ยนสูดหายใจลึก เริ่มเน้นไปที่ตู้สุ่มการ์ดเสบียงกับการ์ดอุปกรณ์ เขาต้องสะสมการ์ดที่พร้อมจะสละทิ้งให้ได้เยอะๆ ก่อน

แต่ไม่นาน ซูเหยี่ยนก็เจอปัญหาใหม่

เหรียญโลหิตของเขามีเยอะก็จริง แต่การสุ่มแต่ละครั้งมันสเกลใหญ่เกินไป ต่อให้ตั้งพื้นฐานไว้ที่การสุ่มทีละ 1,000 ครั้ง การ์ดจำนวนมหาศาลมันก็จะร่วงหล่นลงมาเต็มท้องฟ้าไปหมด

ต่อให้มีข้ารับใช้อย่างชีเค่อถืออุปกรณ์เก็บการ์ดคอยดูดการ์ดเก็บเข้าไปเรื่อยๆ แต่ละรอบก็ยังต้องใช้เวลาตั้ง 2-3 นาทีอยู่ดี

ภายในเวลาชั่วโมงกว่าๆ 70 นาที ซูเหยี่ยนเพิ่งจะสุ่มไปได้แค่ 30,000 ครั้ง ผลาญเหรียญโลหิตไปได้แค่ 3 ล้านเหรียญเอง!

"เงินเยอะเกินไป! ใช้ไม่หมด! ใช้ยังไงก็ไม่หมด!"

ซูเหยี่ยนร้องตะโกนในใจ เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะมานั่งนับดูด้วยซ้ำว่าในการสุ่มสามหมื่นครั้งนี้ เขาได้การ์ดอะไรมาบ้าง

ช่างมันเถอะ ถ้ายังไม่ได้ UR ก็สุ่มต่อไป!

ในขณะที่ซูเหยี่ยนกำลังคิดหาวิธีเร่งความเร็วในการสุ่มการ์ด จู่ๆ ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า

[จำนวนผู้ผ่านด่าน 1-10 ถึงเกณฑ์แล้ว]

[ผู้ที่ผ่านด่านทุกคน จะเข้าสู่ช่วงพักผ่อนทันที]

[ผู้ที่ผ่านด่านหลังจากนี้ ยังคงได้รับสิทธิ์รอคอย 2 ชั่วโมงเหมือนเดิม หรือจะเข้าสู่ช่วงพักผ่อนทันทีเลยก็ได้]

[โปรดจำไว้: สินทรัพย์ทั้งหมดที่คุณมีในตอนนี้ จะเป็นไพ่ตายเพียงใบเดียวที่คุณมีในก้าวต่อไป]