บทที่ 1 - เส้นทางไร้สิ้นสุดระดับโลก เปิดสุ่มครั้งแรกได้ระดับตำนาน!

บทที่ 1 - เส้นทางไร้สิ้นสุดระดับโลก เปิดสุ่มครั้งแรกได้ระดับตำนาน!

"เฮ้ย แม่งเอ๊ย! ตัวบ้าอะไรวะเนี่ย!" นิ้วของซูเหยี่ยนเลื่อนบนหน้าจอมือถืออย่างรวดเร็ว จู่ๆ เขาก็สบถลั่น "คนกำลังเล่นเกมอยู่! เด้งโฆษณาบ้าบออะไรมาวะ! แอปโง่ๆ อันไหนมันหาเรื่องเนี่ย!"

หน้าต่างแจ้งเตือนที่โผล่มาอย่างกะทันหันบดบังหน้าจอมือถือของซูเหยี่ยนจนมิด

กดกากบาททิ้ง กดอย่างรวดเร็ว!

เพนตาคิล (Penta Kill) คริสตัลระเบิด!

จากนั้น... เกมก็แพ้

"หา? แบบนี้ก็แพ้ได้เหรอวะ?" ซูเหยี่ยนหน้าเสีย โทษโฆษณาโง่ๆ นั่นแหละที่ดันเด้งขึ้นมาขัดจังหวะการเล่นตอนสำคัญพอดี

"ขอฉันดูหน่อยเถอะว่าแอปไหนมันกล้าทำให้ผู้ใช้หงุดหงิดขนาดนี้ แก..." ซูเหยี่ยนพลิกหามือถือทั่วแต่ก็ไม่เจอ พอเงยหน้าขึ้นมาเขาก็ต้องชะงักไป

[ผู้ใช้ยืนยันสำเร็จ]

[ระบุตัวตนว่าเป็นผู้ใช้ที่ "ยืนยัน" เป็นคนแรกของโลก ได้รับสิทธิพิเศษเพียงหนึ่งเดียว จะมีผลหลังจาก "เส้นทางไร้สิ้นสุด" เปิดใช้งาน]

["เส้นทางไร้สิ้นสุด" จะเริ่มทำงานทั่วโลกหลังจากนับถอยหลัง 1 นาที]

[ขอให้โชคดี โปรดเอาชีวิตรอดให้ได้]

ซูเหยี่ยนมองหน้าต่างโปร่งใสตรงหน้าอย่างเหม่อลอย อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปปัดมัน

แตะไม่โดน แต่มันก็ลอยอยู่ตรงหน้า

ในห้องเช่าที่ว่างเปล่า มีแค่เขา... กับมัน

"เทคโนโลยีก้าวไกลขนาดนี้ โฆษณา... ล้ำสมัยขนาดนี้เลยเหรอ?" ซูเหยี่ยนพึมพำ ลุกขึ้นไปดื่มน้ำพยายามสงบสติอารมณ์

ไม่ว่าเขาจะเดินไปไหน หน้าต่างโปร่งใสตรงหน้าก็ยังคงอยู่

ตัวเลขนับถอยหลัง 1 นาทีที่มุมขวาล่างเป็นสีแดงกะพริบไม่หยุด ทำให้เขารู้สึกขนลุกขึ้นมา

"นี่มันตัวบ้าอะไรกันแน่เนี่ย?"

"เส้นทางไร้สิ้นสุดคืออะไร แล้วเอาชีวิตรอดคืออะไร..."

จู่ๆ ซูเหยี่ยนก็นึกขึ้นได้ว่า เมื่อกี้เขาเหมือนจะกดกากบาทปิดข้อความสำคัญอะไรบางอย่างไป

เมื่อการนับถอยหลังเป็นศูนย์ ซูเหยี่ยนก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อพบว่าขาทั้งสองข้างและมือของเขากำลังแตกสลายกลายเป็นละอองแสงปลิวว่อนไปทั่ว

"เดี๋ยวก่อน! เมื่อกี้ที่ฉันกดปิดไปมันคืออะไรกันแน่!"

"ขอฉันดูอีกรอบได้ไหม แค่รอบเดียว..."

ความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุดโอบล้อมสติสัมปชัญญะ ราวกับการหลับใหลที่ไร้ความฝัน

เมื่อสติของซูเหยี่ยนฟื้นคืน เขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนถนนในเมืองที่ว่างเปล่าไร้ผู้คน

ท้องฟ้าหม่นหมอง บรรยากาศรกร้าง มองไปทางไหนก็มีแต่ซากปรักหักพัง ราวกับเมืองที่ถูกทิ้งร้างหลังสงครามครั้งใหญ่

"ฉันไม่ได้ตัวแตกสลายไปแล้วเหรอ?" ซูเหยี่ยนรีบสำรวจตัวเอง มือถือ, บุหรี่, เงินทอน, กางเกงใน, น้องชาย... อืม ทุกอย่างยังอยู่ครบถ้วน

"อย่างน้อยชิ้นส่วนในร่างกายฉันก็ไม่ได้หายไปไหน" ซูเหยี่ยนถอนหายใจโล่งอก พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นหน้าต่างข้อความโปร่งใสลอยอยู่ตรงหน้า

[ยินดีต้อนรับมนุษยชาติบนโลก สู่ "เส้นทางไร้สิ้นสุด"!]

[การแข่งเดินแห่งความตาย ที่ไม่อาจหยุดพักได้]

[สัตว์ประหลาดเพ่นพ่านไปทั่ว มีจำนวนนับไม่ถ้วน]

[อย่าถามว่าจะรอดไปได้นานแค่ไหน]

[จนกว่าความตายจะมาเยือน]

"อืม..." ซูเหยี่ยนจ้องมองข้อความเหล่านั้นอย่างจริงจัง นิ่งเงียบไปพักใหญ่

ในที่สุดเขาก็เปิดปากพูด

"ขอฉันดูข้อความแจ้งเตือนอันแรกอีกทีได้ไหม?"

"ไอ้อันที่ฉันเพิ่งกดกากบาทปิดไปน่ะ..." ซูเหยี่ยนพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ แฝงความเขินอายเล็กน้อย

ไม่มีการตอบสนอง

ไม่มีคำตอบ

"โอเคๆ ฉันศึกษาเองก็ได้" ซูเหยี่ยนถอนหายใจอย่างสิ้นหวัง ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะตั้งใจอ่านข้อความแจ้งเตือนในมือถือทุกบรรทัดเลย

ซูเหยี่ยนลองปัดมือดู พบว่าเขาสามารถเลื่อนและปิดหน้าต่างแจ้งเตือนตรงหน้าได้ พอเขาปัดข้อความทิ้งไป ก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

"ซี๊ดดด!"

"นี่ฉันทะลุมิติเข้ามาในเกมอะไรวะเนี่ย?" ซูเหยี่ยนประหลาดใจ สภาพแวดล้อมรอบตัวไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไป ยังคงเป็นถนนร้างในเมืองที่ไม่มีคน มีรถจอดทิ้งระเกะระกะ ตึกเอียงกระเท่เร่ ท้องฟ้ามืดครึ้ม

แต่ในมุมมองของเขา มีไอคอนโปร่งใสสีอ่อนๆ ถูกล็อกไว้ตามจุดต่างๆ

มุมขวาบนของสายตา มีสัญลักษณ์พิเศษกะพริบอยู่สามอัน ได้แก่ รูปการ์ด, รูปธง, และรูปหัวกะโหลก

มุมซ้ายบนของสายตา คือรูปโปรไฟล์หน้าใหญ่ของซูเหยี่ยนเอง ใต้รูปมีหลอดความคืบหน้ายาวๆ และข้างๆ หลอดก็มีไอคอนรูป "..." สำหรับการพูดคุย

ซูเหยี่ยนก้มลงมอง บนพื้นตรงหน้าเขามีตัวเลข 180 วินาทีนับถอยหลังลอยอยู่ เหมือนกำลังเตือนอะไรบางอย่าง

จากมุมมองนี้ มันคือหน้าต่างอินเทอร์เฟซ (UI) ของตัวละครในเกมชัดๆ

แต่ใครมันจะกล้าเอาคนเป็นๆ มาเล่นเกมวะ!

นี่มันเรื่องลี้ลับไซเบอร์อะไรเนี่ย!

"180 วินาที เวลาเหลือน้อยแล้ว..." ซูเหยี่ยนพึมพำ

เขาตระหนักได้ทันทีว่าการจำกัดเวลานี้สำคัญมาก ต้องรีบทำความเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ให้เร็วที่สุด

ซูเหยี่ยนเงยหน้าขึ้น ลองจิ้มไอคอนที่อยู่รอบๆ มุมมองเป็นอย่างแรก

เริ่มจาก [ไอคอนการ์ด] อันแรก ซูเหยี่ยนยกมือขึ้นแตะ หน้าต่างโปร่งใสอันใหม่ก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าทันที

ราวกับภาพวาดที่กางออกตรงหน้า แสงสีแดงดำแผ่ซ่าน แท่นบูชาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าซูเหยี่ยน รูปร่างเหมือนหน้าต่างตู้สุ่มกาชาในเกม

เหนือแท่นบูชามีข้อความ 6 หมวดหมู่ลอยอยู่ ได้แก่: การ์ดเสบียง, การ์ดอุปกรณ์, การ์ดพรสวรรค์, การ์ดสกิล, การ์ดคุณลักษณะ, การ์ดข้ารับใช้

ตัวแท่นบูชาเป็นสีดำสนิท ข้อความ 5 หมวดหมู่ที่ลอยอยู่เป็นสีแดงเลือด

มีเพียงคำว่า [อุปกรณ์] เท่านั้นที่เป็นสีรุ้ง

"ลองดูหน่อยแล้วกัน" ซูเหยี่ยนเอื้อมมือไปแตะคำว่า [อุปกรณ์] ที่เด่นที่สุด

แท่นบูชาบิดเบี้ยวอย่างรวดเร็ว กลืนคำว่า [อุปกรณ์] เข้าไป แล้วมีหน้าต่างข้อมูลใหม่เด้งขึ้นมา

[ผู้ใช้มีสิทธิพิเศษ "สุ่มครั้งแรก" อยู่ในขณะนี้!]

[สิทธิพิเศษสุ่มครั้งแรก]: สิทธิพิเศษเพียงหนึ่งเดียวในเส้นทางไร้สิ้นสุด ผู้ใช้สามารถสุ่มการ์ดที่ "แท่นบูชาสังเวย" ได้ฟรีเป็นครั้งแรกของวัน และการันตีว่าจะได้รับการ์ดระดับ "ตำนาน" อย่างแน่นอน

"จู่ๆ โลกก็เปลี่ยนไป ฉันกำลังเล่นสุ่มกาชาในเกมเอาชีวิตรอดงั้นเหรอ?" ซูเหยี่ยนลูบคาง กวาดสายตาดูหน้าต่างทั้งหมด พบว่ามีข้อความเล็กๆ อยู่ใต้แท่นบูชา

[ข้อควรรู้สำหรับผู้ใช้:]

[แท่นบูชาสังเวยผลิตการ์ด 6 ประเภทหลัก การสุ่มการ์ดต้องใช้ "เหรียญโลหิต"]

[ทุกๆ 100 เหรียญโลหิต สามารถสุ่มการ์ดได้ 1 ครั้ง]

[ยิ่งการ์ดระดับสูง ผลลัพธ์ของการ์ดก็จะยิ่งแข็งแกร่ง]

[ระดับการ์ด: การ์ดพื้นฐาน (N), การ์ดชั้นดี (R), การ์ดหายาก (SR), การ์ดมหากาพย์ (SSR), การ์ดตำนาน (UR)]

"เหรียญโลหิต..." ซูเหยี่ยนนึกถึงข้อความแจ้งเตือนเรื่อง "สัตว์ประหลาดเพ่นพ่านไปทั่ว" แล้วพึมพำ "ฆ่ามอนสเตอร์ได้เหรียญโลหิต แล้วเอามาสุ่มการ์ดอัปเกรดตัวเองเหรอ?"

"แล้วเอาเลือดตัวเองไปแลกเป็นเหรียญโลหิตเพื่อสุ่มการ์ดได้ไหมนะ?"

"ช่างเถอะ ฉันมีสิทธิ์สุ่มฟรีครั้งแรกอยู่แล้ว จะไปคิดเรื่องพวกนี้ทำไม" ซูเหยี่ยนส่ายหน้า เอื้อมมือไปแตะแท่นบูชาแล้วลองพูดว่า "สุ่มการ์ด?"

[ผู้ใช้ยืนยันการสุ่มการ์ด ครั้งนี้ฟรี]

[หมวดหมู่การ์ดที่เลือก: อุปกรณ์]

[กำลังสุ่ม...]

เมื่อข้อความแจ้งเตือนลอยขึ้นมา ลำแสงสีเลือดก็พุ่งพรวดออกมาจากแท่นบูชาสีดำ แสงสีเลือดจำนวนมากห่อหุ้มอยู่ตรงหน้าซูเหยี่ยน ก่อนจะหดตัวลงอย่างแรง กลายเป็นการ์ดที่เปล่งประกายแสงสีเลือด

การ์ดใบนี้มีขนาดประมาณฝ่ามือ สีแดงสดขลิบทอง หมุนวนช้าๆ อยู่ตรงหน้าซูเหยี่ยน

ด้านหนึ่งของการ์ดสลักรูปวัตถุทรงปริซึมสีเงิน อีกด้านหนึ่งมีตัวอักษรลึกซึ้งระบุว่าระดับตำนาน (UR) ส่องประกายเจิดจ้า

"โคตรเท่..." ซูเหยี่ยนยื่นมือออกไป ทันทีที่แตะการ์ด ข้อมูลที่เกี่ยวข้องก็โผล่ขึ้นมาตรงหน้า

[คริสตัลแห่งการตัดสิน]: อุปกรณ์ระดับตำนาน-ประเภทอาวุธ

[คำอธิบายการ์ด]: การ์ดอุปกรณ์ใบนี้มอบ "องค์ความรู้การต่อสู้" ประเภทต่างๆ ให้กับผู้ใช้ ทุกครั้งที่ใช้การ์ดจะสามารถโหลด "องค์ความรู้การต่อสู้" ได้หนึ่งชนิด ผู้ใช้ที่อยู่ในสถานะ "องค์ความรู้การต่อสู้" จะได้รับความแข็งแกร่ง ประสบการณ์ และทักษะการต่อสู้ที่สอดคล้องกัน

[องค์ความรู้การต่อสู้ (ที่มีอยู่)]: ปรมาจารย์วิทยายุทธ์ (ความรู้ระดับหายาก), นักบวชคลั่ง (ความรู้ระดับหายาก), นักล่าลี้ลับ (ความรู้ระดับหายาก)

[ปรมาจารย์วิทยายุทธ์]: เมื่อเลือกใช้งานความรู้นี้ จะได้รับความแข็งแกร่งทั้งหมดของปรมาจารย์วิทยายุทธ์ รวมถึงประสบการณ์การต่อสู้ กระบวนท่า ลมปราณ ฯลฯ แต่ไม่เปลี่ยนรูปร่างหน้าตา

[นักบวชคลั่ง]: เมื่อเลือกใช้งานความรู้นี้ จะได้รับความแข็งแกร่งทั้งหมดของนักบวชสายดาร์ก รวมถึงประสบการณ์การต่อสู้ พลังศักดิ์สิทธิ์ พลังแห่งศรัทธา ฯลฯ แต่ไม่เปลี่ยนรูปร่างหน้าตา

[นักล่าลี้ลับ]: เมื่อเลือกใช้งานความรู้นี้ จะได้รับความแข็งแกร่งทั้งหมดของสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่มนุษย์ (นักล่าลี้ลับ) รวมถึงประสบการณ์การต่อสู้ สัญชาตญาณ พรสวรรค์ ฯลฯ เปลี่ยนรูปร่างหน้าตาในระดับหนึ่ง

[องค์ความรู้การต่อสู้ (ที่ยังไม่มี)]: เหลือพื้นที่ว่างสำหรับ "องค์ความรู้การต่อสู้" อีก 7 ช่อง สามารถได้รับองค์ความรู้การต่อสู้ใหม่ๆ จากการฆ่าสิ่งมีชีวิตแล้วสกัดออกมา และสามารถสลับสับเปลี่ยนองค์ความรู้เดิมได้ตลอดเวลา

[ความทนทานของการ์ด]: การ์ดระดับตำนาน ใช้งานได้ไม่จำกัดครั้ง

[การแลกเปลี่ยนการ์ด]: การ์ดระดับตำนาน ไม่สามารถซื้อขาย ไม่สามารถทำหล่นหายได้

[ข้อมูลการ์ด]: เมื่อการ์ดใบนี้รวบรวมความสามารถด้านองค์ความรู้การต่อสู้ระดับไม่ต่ำกว่ามหากาพย์ได้ครบ 10 ชนิด จะปลดล็อก "ร่างประกายแสง" โดยอัตโนมัติ สามารถโหลดและใช้งานองค์ความรู้การต่อสู้ 10 ชนิดพร้อมกันได้ และได้รับความสามารถพิเศษเฉพาะตัวของการ์ดประกายแสง "การตัดสินและการกักเก็บ"

"การ์ดสายเติบโตเหรอ?" ซูเหยี่ยนเลิกคิ้ว แววตาเต็มไปด้วยความสนใจอย่างมาก

เขาเป็นเกมเมอร์ตัวยง มองปราดเดียวก็เข้าใจข้อมูลพวกนี้ทะลุปรุโปร่ง

[คริสตัลแห่งการตัดสิน] เป็นการ์ดอุปกรณ์ระดับตำนาน แต่มันไม่ใช่อาวุธหรือชุดเกราะ ทว่าเป็นอุปกรณ์ที่เสริมแกร่งผู้ใช้ผ่านการ [ฝัง] หรือจะเข้าใจว่าเป็นการ [แปลงร่าง] ก็ได้

ยิ่งความรู้การต่อสู้ที่ฝังเข้าไปแข็งแกร่งเท่าไหร่ ผู้ใช้ก็ยิ่งเก่งขึ้นเท่านั้น และการ์ดใบนี้ก็มีศักยภาพในการเติบโตสูงมาก ในทางทฤษฎี มันทำให้ซูเหยี่ยนครอบครองความรู้การต่อสู้ระดับตำนานถึง 10 ชนิดพร้อมกันได้

พูดง่ายๆ คือ จุดสูงสุดของการ์ดใบนี้ เทียบเท่ากับการมีระดับตำนาน 10 คนรวมกัน!

"นี่มันระดับท็อปสุดของการ์ดตำนานเลยนี่หว่า?" ซูเหยี่ยนอดไม่ได้ที่จะยิ้ม เขากำลังชื่นชมการ์ดในมือ ในตอนที่กำลังจะลองใช้ความสามารถของการ์ดใบนี้...

จู่ๆ!

ความรู้สึกร้อนผ่าวก็พุ่งขึ้นมาจากฝ่าเท้า

ราวกับเหยียบอยู่บนภูเขาไฟ ความร้อนปวดแสบปวดร้อนทำให้ซูเหยี่ยนสะดุ้งกระโดดโหยง

"โอ๊ยๆๆ! เจ็บๆๆ!"

ซูเหยี่ยนตกใจ รีบกระโดดหลบไปข้างหน้าหลายก้าว หันกลับไปมองจุดที่ตัวเองเพิ่งยืนอยู่อย่างหวาดระแวง

พื้นถนนไม่มีอะไรผิดปกติ มีเพียงตัวเลขนับถอยหลังบนถนนที่หายไป ถูกแทนที่ด้วยข้อความใหม่

[รอบการ "แข่งเดินแห่งความตาย" เริ่มต้นขึ้นแล้ว ห้ามหยุดเดิน]

[หยุดเดิน คือ ตาย]

ซูเหยี่ยนมองข้อความบรรทัดนี้ รู้สึกได้ถึงความร้อนระอุที่ก่อตัวขึ้นที่ฝ่าเท้าอีกครั้ง

"เชี่ยเอ๊ย!" ซูเหยี่ยนหน้าเปลี่ยนสี รีบก้าวเท้าเดินหน้าต่อไป

ฝ่าเท้าของเขายังคงปวดแสบ ความเจ็บปวดเมื่อครู่ไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เป็นความเสียหายจริงๆ

ฝ่าเท้าของเขามีเลือดไหล รองเท้าขาดวิ่น เดินไม่ได้เร็วมากนัก แต่โชคดีที่ตราบใดที่ไม่หยุดเดินก็ไม่มีการแจ้งเตือนเตือนภัยอีก

ซูเหยี่ยนเข้าใจแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น การสุ่มการ์ดเป็นแค่แรงจูงใจ เป้าหมายหลักคือการแข่งเดินแห่งความตาย หยุดเดินเมื่อไหร่คือตาย

แล้วถ้าเดินต่อไปเรื่อยๆ จะรอดงั้นเหรอ...

คงไม่แน่หรอกมั้ง!

"โฮก..." เสียงคำรามสยดสยองดังมาจากตึกสองข้างทาง ซูเหยี่ยนรับรู้ได้ถึงเงาดำทะมึนที่พุ่งผ่านไปมาในตึก อากาศเริ่มอบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นคาวเลือดฉุนกึก

"อึก" ซูเหยี่ยนกลืนน้ำลายเอื๊อก นึกถึงข้อความแจ้งเตือนนั่น: สัตว์ประหลาดเพ่นพ่านไปทั่ว มีจำนวนนับไม่ถ้วน

พวกสัตว์ประหลาด... มากันแล้ว!