บทที่ 25: เป้าหมายใหม่: ภูมิภาคโกก้าง

บทที่ 25: เป้าหมายใหม่: ภูมิภาคโกก้าง

วีรกรรมของหลินเฉินดังไกลถึงบ้านเกิด

เปาอู่เซียงข่มความโกรธที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจลงชั่วคราว พลางครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ต่างๆ!

หากกองกำลังนี้ถูกส่งมาจาก 'ฝั่งนั้น' จริงๆ เขาก็คงต้องชั่งน้ำหนักทางเลือกของตัวเองให้ดีเสียแล้ว

เหตุผลที่เขาแสร้งปิดตาข้างหนึ่ง ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นกับเหตุการณ์แก๊งคอลเซ็นเตอร์และการค้าอวัยวะในพื้นที่รัฐว้าในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สาเหตุหลักเป็นเพราะฐานที่มั่นซึ่งพัวพันกับธุรกิจมืดเหล่านี้ มักจะโอนเงินส่วนแบ่งจากผลกำไรผิดกฎหมายเข้าบัญชีของเขาอย่างสม่ำเสมอ

ยิ่งไปกว่านั้น เป้าหมายของพวกมันไม่ใช่ชาวบ้านในพื้นที่ และไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้กับประชาชนภายใต้การปกครองของเขา

ดังนั้น เขาจึงปล่อยปละละเลยเรื่องนี้ไปโดยปริยาย

ทว่าเรื่องนี้ก็ไม่ได้ส่งผลเสียอะไรต่อเขาเลย ในทางกลับกัน เขายังกอบโกยเงินค่าคุ้มครองก้อนโตจากพวกแก๊งคอลเซ็นเตอร์ได้อีกด้วย

"ต่อให้พวกมันมาจาก 'ฝั่งนั้น' ก็มาสร้างความวุ่นวายในถิ่นของฉันไม่ได้! แล้วพวกมันไม่กลัวกระแสสังคมโลกหรือยังไง?"

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เปาอู่เซียงก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ แววตาแฝงความดุร้าย

"ถึงพวกมันจะไม่ส่งกองทัพใหญ่มา แต่แค่กองกำลังเล็กๆ แค่นี้ ฉันจัดการได้สบายมาก!"

หากมีใครกล้ามาลองดีในรัฐว้า เขาไม่สนหรอกว่ามันจะเป็นเรื่องอะไร แต่ถ้ามาล้ำเส้นกัน เขาก็จะไม่มีวันประนีประนอมให้อย่างเด็ดขาด

หวังว่ากองกำลังกลุ่มนี้จะรู้จักรักษาระยะห่าง... ทั่วทั้งภูมิภาคเมียนมาตอนเหนือมีแก๊งคอลเซ็นเตอร์และฐานค้าอวัยวะอยู่มากเกินไปจริงๆ

นอกจากพื้นที่รัฐว้าแล้ว ภูมิภาคโกก้างก็ยังมีฐานแก๊งต้มตุ๋นอีกเป็นจำนวนมาก ซึ่งกลายเป็นสวรรค์ของเหล่านักต้มตุ๋นไปโดยสมบูรณ์

ไม่เพียงแต่จะมีแก๊งคอลเซ็นเตอร์มากมายที่สมรู้ร่วมคิดกับขุนศึกในท้องถิ่นเท่านั้น แต่ฐานแก๊งคอลเซ็นเตอร์หลายแห่งยังถูกสร้างขึ้นโดยชาวมังกรด้วยกันเองอีกด้วย

พวกมันฉวยโอกาสจากพื้นที่นี้ซึ่งเป็นเขตไร้กฎหมายและอยู่ใกล้ชิดกับประเทศมังกร เพื่อสร้างสิ่งที่เรียกว่า 'อุทยานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี' จากนั้นก็ใช้ข้ออ้างเรื่องงานรายได้ดี หลอกลวงบุคลากรจำนวนมากจากในประเทศมาบังคับให้ทำงานต้มตุ๋น หลอกลวงเพื่อนร่วมชาติของตัวเอง

พวกมันถึงขั้นใช้สโลแกนว่า "คนมังกรไม่หลอกคนมังกรด้วยกัน" เพื่อหลอกล่อเหยื่อที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์และขาดความระมัดระวัง

"หลังจากให้นักรบเดนตายสืบข้อมูลอยู่สองวัน กองทัพสหรัฐว้ามีทหารมากกว่า 40,000 นายเชียวหรือเนี่ย!"

"ถ้าเทียบกันแล้ว กองทัพพันธมิตรในภูมิภาคโกก้างมีกำลังพลแค่ 9,000 กว่าคนเท่านั้น"

"บางทีอาจจะเบนเป้าหมายไปที่ภูมิภาคโกก้างก่อนที่กองทัพสหรัฐว้าจะเคลื่อนพลก็เป็นได้"

"ถึงพื้นที่นี้จะไม่ใหญ่โตนัก แต่มันก็ทำกำไรได้มหาศาล! และยังเหมาะกับกำลังรบที่เขามีอยู่ในตอนนี้ด้วย"

เมื่อมองดูรายงานข่าวกรองต่างๆ เกี่ยวกับภูมิภาคโกก้างที่นักรบเดนตายส่งมาให้ แววตาของหลินเฉินก็อดไม่ได้ที่จะทอประกายวาบวับ

ไม่ว่าจะมองมุมไหน กองกำลังของกองทัพพันธมิตรโกก้างก็ยังด้อยกว่ารัฐว้าอยู่มาก แม้ว่าพวกมันจะมีอาวุธหนักและแข็งแกร่งกว่ากองกำลังของนายพลวาลอนมากก็ตาม แต่ด้วยขุมกำลังในปัจจุบันของหลินเฉิน เขาก็ยังสามารถสร้างผลลัพธ์ที่แตกต่างได้!

จากข้อมูลที่ได้รับ หลินเฉินได้ตั้งเป้าหมายแรกไปที่กลุ่มเฮนรี่ในภูมิภาคโกก้าง

ตามการสืบสวนของนักรบเดนตายของหลินเฉิน กลุ่มเฮนรี่ที่ดูหรูหรานั้น แท้จริงแล้วเป็นแก๊งคอลเซ็นเตอร์ที่โหดเหี้ยมที่สุดในพื้นที่นี้

ตั้งแต่การผ่าตัดเอาไตออกโดยไม่ใช้ยาสลบ ไปจนถึงการต้มตุ๋นทางโทรศัพท์ และการหลอกล่อให้เล่นการพนัน พวกมันสรรหาสารพัดวิธีมาสูบเลือดสูบเนื้อชาวมังกร

พวกมันถึงขั้นตั้งคณะแสดงศิลปะเฉพาะกิจขึ้นมา เพื่อเผยแพร่วิดีโอของหนุ่มหล่อสาวสวยบนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นต่างๆ ในประเทศมังกร โดยยกยอให้ภูมิภาคโกก้างเป็นดั่งสรวงสวรรค์บนดิน

สิ่งที่น่าเจ็บใจยิ่งกว่าก็คือ พวกมันปลอมตัวเป็นชาวมังกรเพื่อหลอกลวงคนหนุ่มสาวที่ไร้เดียงสาจำนวนมากให้เดินทางมายังภูมิภาคโกก้าง

เมื่อคนเหล่านี้เดินทางมาถึงภูมิภาคโกก้างด้วยความหวังอันสวยงามและหลงใหลในสิ่งล่อใจ พวกเขาก็จะได้พบว่าสิ่งที่พวกเขาก้าวเข้ามา ไม่ใช่สวรรค์ แต่เป็นขุมนรก

แก๊งคอลเซ็นเตอร์กลืนกินมนุษย์เหล่านี้จะเผยเขี้ยวเล็บปีศาจออกมา บังคับให้คนหนุ่มสาวผู้มีความฝันต้องเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้าย

พวกเขาจะกลายเป็นเพียงเครื่องมือหาเงินของแก๊งคอลเซ็นเตอร์ เมื่อหมดประโยชน์ ชะตากรรมสุดท้ายของพวกเขาก็คือการถูกผ่าตัดเอาอวัยวะไปขาย สุดท้ายแล้ว พวกเขาจะไม่มีแม้แต่ร่างกายของตัวเองให้เหลือรอด

นรกว่างเปล่า เพราะปีศาจร้ายมาอยู่บนโลกมนุษย์หมดแล้ว!

อาจกล่าวได้ว่าในเรื่องของความชั่วช้าสามานย์ในจิตใจมนุษย์แล้ว พวกหัวหน้าแก๊งคอลเซ็นเตอร์ในภูมิภาคโกก้างนั้นเป็นอันดับหนึ่งอย่างแท้จริง!

หลินเฉินวางแผนที่จะยึดครองภูมิภาคนี้อย่างราบคาบ และส่งพวกปีศาจเหล่านั้นลงนรกไปให้หมด เขาจะทำให้พวกมันต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสราวกับอยู่ในขุมนรก!

หลินเฉินต้องการให้พวกมันได้สัมผัสกับความเจ็บปวดทั้งหมดที่พวกมันเคยทำไว้กับชาวมังกร

หากเทียบกับกองทัพวาลอน กองทัพพันธมิตรโกก้างนั้นเหนือกว่าเพียงเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้มากมายนัก พวกเขาพึ่งพาอาวุธเบาเป็นหลัก นั่นหมายความว่าพวกเขามีรถหุ้มเกราะและเครื่องยิงจรวดมากกว่ากองทัพวาลอน นอกจากนี้ยังมีรถถังอีกสองสามคันที่ศูนย์บัญชาการฐานทัพของพวกเขา

หลินเฉินวิเคราะห์สถานการณ์อย่างรอบคอบ ด้วยกำลังรบที่เขามีในตอนนี้ การรับมือกับกองทัพพันธมิตรโกก้างที่มีกำลังพลเพียงหมื่นกว่าคนนั้นไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อย โอกาสชนะของเขามีสูงมาก

"ไอ้พวกปีศาจ รอฉันก่อนเถอะ!"

"เพื่อนร่วมชาติมากมายต้องถูกพวกแกหลอกลวงและสูบเลือดสูบเนื้อจนตาย! ถ้าฉันไม่ปล้นพวกแกให้หมดตัว ฉันคงรู้สึกผิดต่อมโนธรรมของตัวเองแน่ๆ"

ภายใต้คำสั่งทางจิตของหลินเฉิน เหล่านักรบเดนตายก็ออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังที่นั่นแล้ว

ชาวมังกรในฐานที่มั่นที่เขาบุกทลายได้หลบหนีกลับประเทศไปหมดแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่มีเรื่องให้ต้องกังวลมากนัก อีกทั้งเขาก็ไม่ได้มีความผูกพันกับดินแดนแถบนี้เลยแม้แต่น้อย

ดังนั้น เมื่อทิ้งกำลังพลไว้เพียงไม่กี่พันคนเพื่อคอยคุ้มกันตามจุดต่างๆ หลินเฉินก็ระดมพลนักรบเดนตายระดับกลางและระดับสูงเกือบทั้งหมดออกเดินทางทันที!

พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังภูมิภาคโกก้าง!

ไปลุยกันเลย!

...อีกด้านหนึ่ง

สถานีรถไฟชายแดนประเทศมังกร

ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนที่มีผิวคล้ำแดดและร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลพากันก้าวลงจากขบวนรถไฟ

"ไม่เคยคิดเลยว่าชาตินี้ฉันจะได้กลับมาเหยียบแผ่นดินนี้อีก!"

"ขอบคุณลูกพี่หลินเฉินที่ทำให้ผมได้กลับบ้านเกิด!"

"โฮๆๆ... สามปี! ฉันผ่านนรกสามปีนี้มาได้ยังไง..."

ผู้คนนับพันคน แต่ละคนที่ลงจากรถไฟล้วนมีน้ำตาคลอเบ้า แม้แต่ตอนที่อยู่บนรถไฟ พวกเขาก็จินตนาการถึงภาพการกลับบ้านเกิดมานับครั้งไม่ถ้วน แต่เมื่อได้กลับมาเหยียบแผ่นดินนี้อีกครั้งจริงๆ ความตื่นเต้นและความปีติยินดีในใจก็ยังคงเอ่อล้นจนไม่อาจควบคุมได้

เบื้องหลังพวกเขา ยังมีรถไฟอีกหลายขบวนที่คอยขนส่งเหยื่อผู้ถูกหลอกลวงไปต่างแดน

พวกเขาไม่ต้องหวาดผวาว่าชีวิตจะตกอยู่ในอันตรายอีกต่อไป ประเทศมังกรคือสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดในโลก! ไม่มีข้อยกเว้น!

การเดินทางกลับประเทศครั้งใหญ่ของผู้ตกเป็นเหยื่อแก๊งคอลเซ็นเตอร์และแก๊งค้าอวัยวะ ย่อมสร้างความฮือฮาไปทั่วประเทศอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดึงดูดนักข่าวจำนวนมากให้มาสัมภาษณ์ แม้กระทั่งนักข่าวจากสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวีก็ยังมาร่วมทำข่าวด้วย

นักข่าวปิงปิงยื่นกระดาษทิชชูให้กับผู้คนที่กำลังร้องไห้ด้วยความปีติยินดี เมื่ออารมณ์ของพวกเขาสงบลง เธอจึงเอ่ยถามคำถามที่อยู่ในใจ

"ขอโทษนะคะ พวกคุณหลบหนีออกจากเมียนมาและกลับมาที่จีนได้อย่างไรคะ?"

ผู้ให้สัมภาษณ์มีท่าทีตื่นเต้นขึ้นมาทันที แววตาของเขาเปล่งประกายเจิดจ้า ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยปาก ผู้เห็นเหตุการณ์หลายคนก็พากันเข้ามารุมล้อมและพูดขึ้นพร้อมกันว่า:

"พวกเราได้รับการช่วยเหลือจากชาวมังกร คนบ้านเดียวกันกับพวกเรา เขาชื่อหลินเฉิน เขาเป็นคนช่วยพวกเราไว้ครับ"

"เขาบอกว่าเขาเป็นแค่ชาวมังกรธรรมดาๆ คนหนึ่ง!"

"ทั้งหมดนี้เป็นความตั้งใจของเขาเอง!"

"เขานำกองกำลังติดอาวุธปืนอาก้าหลายร้อย ไม่สิ หลายพันคน บุกทะลวงเข้าไปในฐานที่มั่น ส่งพวกปีศาจลงนรก ช่วยเหลือพวกเรา และพาพวกเรามาส่งที่สถานทูต"

"ใช่แล้ว พอได้เห็นพวกปีศาจที่เคยทรมานพวกเราได้รับผลกรรมที่สาสม มันรู้สึกสะใจจริงๆ!"

"เขาคือวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของพวกเรา!"