บทที่ 21 ไอเทมระดับที่ไม่รู้จัก

บทที่ 21 ไอเทมระดับที่ไม่รู้จัก

ดูเหมือนว่าไอ้อ้วนจะเสพติดการพล่ามซะแล้ว มันแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย

และพูดต่อไปว่า “ในเมื่อความแตกแล้ว ฉันก็คงต้องทำตามคำสาปโบราณนั่น คือการฆ่าคนที่ใกล้ชิดที่สุดหนึ่งคน และญาติร่วมสายเลือดอีกสองคน

เลือดของพวกมันจะไหลลงสู่ค่ายกลเลือด ทำให้ฉันสามารถฟื้นคืนชีพได้ด้วยอีกวิธีหนึ่ง

วิธีฟื้นคืนชีพแบบนี้จะทำให้ฉันแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก ข้อเสียอย่างเดียวก็คือต้องสังเวยคนที่ฉันรักนี่แหละ”

“แผนการก็ฟังดูเพอร์เฟกต์ดีนะ ไอเดียก็บรรเจิดอยู่ แต่มันดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าไหร่เลยแฮะ” ลู่ฝานคิดในใจ ก่อนจะถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ใครเป็นคนสอนวิธีนี้ให้แกเนี่ย?”

“ฉันอ่านเจอในนิยายเรื่อง ‘ปกปิดสวรรค์และสุสานเทพเจ้า’ ในห้องหนังสือไงล่ะ พระเอกใช้วิธีนี้ในการคืนชีพ แถมยังได้พลังที่แข็งแกร่งกว่าเดิมด้วยนะ”

ไอ้อ้วนจ้องมองลู่ฝาน ดวงตาสีเลือดของมันฉายแววผู้ชนะอย่างเห็นได้ชัด

“เอ่อ แกแน่ใจนะว่าวิธีนี้มันได้ผลน่ะ?”

“ได้ผลแน่นอนสิ แต่น่าเสียดายนะ ที่พวกแกสองคนคงจะไม่มีโอกาสได้อยู่ดูความสำเร็จของฉันหรอก!”

ไอ้อ้วนชูดาบกระดูกในมือขึ้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉันตอบคำถามที่ควรตอบไปหมดแล้ว ทีนี้ พวกแกสองคนผัวเมียก็ลงนรกไปซะเถอะ”

ดาบกระดูกเปล่งแสงสีเลือดอันทรงพลังออกมา ก่อนจะแปรสภาพเป็นศรสีเลือดนับไม่ถ้วนพุ่งตรงเข้าใส่ลู่ฝาน

“หึๆ บังเอิญจัง ฉันก็ไม่มีคำถามอะไรจะถามแกแล้วเหมือนกัน”

ลู่ฝานยิ้มบางๆ เขาเบี่ยงตัวหลบศรสีเลือดเหล่านั้นอย่างสบายๆ จากนั้น ร่างของเขาก็ไปปรากฏอยู่ตรงหน้าไอ้อ้วนในพริบตา ฝ่ามือที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีดำมืดมิดสุดขีด เอื้อมไปคว้าหัวของมันไว้

หมอกสีดำบนมือของลู่ฝานนั้นแปลกประหลาดมาก แม้ว่าร่างกายของไอ้อ้วนจะก่อตัวขึ้นจากหมอกสีเลือด แต่ลู่ฝานก็สามารถคว้าหัวของมันไว้ได้อย่างแน่นหนา

เพียงแค่ออกแรงบีบเบาๆ หัวของมันก็ระเบิดกระจายราวกับแตงโมถูกทุบ หมอกสีเลือดสาดกระเซ็นไปทั่วทุกทิศทาง

แต่ในตอนนั้นเอง หมอกสีเลือดที่แตกกระจายออกไปเป็นรูปร่างต่างๆ ก็เริ่มพุ่งกลับมารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว พยายามจะก่อตัวกลับไปเป็นรูปร่างเดิมอีกครั้ง

“แกคิดตื้นไปแล้ว จงหายไปซะ!”

ลู่ฝานอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นเพียงกลิ่นอายแห่งความมืดมิดอันหนาทึบสุดขีด และดวงตาสีเลือดที่น่าสยดสยองคู่หนึ่ง

กลิ่นอายแห่งความมืดมิดหมุนวนอย่างช้าๆ ก่อตัวเป็นวังวนที่ปากของเขา และเริ่มดูดกลืนหมอกสีเลือดที่ลอยกระจายอยู่เต็มอากาศอย่างบ้าคลั่ง

หมอกสีเลือดบนท้องฟ้าเริ่มปั่นป่วน พวกมันแผดเสียงคำรามอย่างไม่ยินยอม ราวกับเสียงคร่ำครวญของวิญญาณนับไม่ถ้วน

ใบหน้าสวยหวานของซูซือเหยาแข็งค้างไปด้วยความตกตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า

เธอถึงกับรู้สึกว่าตัวเองอาจจะเลือกคนผิดเสียแล้ว

เพราะลู่ฝานคนนี้ดูเหมือนจะเป็นพวกโรคจิตเหมือนกันแฮะ

【คุณสมบัติทั้งหมด + 10】

ลึกเข้าไปในจิตสำนึกของเขา เสียงอาฆาตแค้นดังก้องขึ้น

“เอิ๊ก!”

ลู่ฝานเรอออกมา รู้สึกเหมือนตัวเองกินอิ่มจนจุก

“นี่คือขีดจำกัดในการดูดซับแล้วเหรอเนี่ย?”

“รู้สึกเหมือนว่าถ้าขืนดูดซับต่อไป ร่างกายฉันคงจะรับไม่ไหวแน่ๆ”

“แต่ก็คาดไม่ถึงจริงๆ นะว่าไอ้อ้วนตัวนี้จะช่วยเพิ่มคุณสมบัติทั้งหมดให้ฉันได้ตั้งสิบแต้ม”

หลังจากถอนหายใจ ลู่ฝานก็พึมพำกับตัวเอง “ไอ้เสียงปัญญาอ่อนในหัวนี่ วันๆ เอาแต่บวกแต้มคุณสมบัติให้อย่างเดียว ไม่คิดจะให้หน้าต่างสถานะตัวละครกับพ่อบ้างเลยหรือไง ฉันยังไม่รู้เลยเนี่ยว่าตอนนี้ตัวเองแข็งแกร่งแค่ไหนแล้ว”

ราวกับได้ยินคำบ่นของลู่ฝาน หน้าต่างสถานะสีเลือดก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

【โฮสต์】: ลู่ฝาน

【อายุ】: 27

【ความแข็งแกร่ง】: 48 (คุณสมบัติมาตรฐานของผู้ใหญ่คือ 10)

【ความเร็ว】: 47 (คุณสมบัติมาตรฐานของผู้ใหญ่คือ 10)

【ความอึด】: 48 (คุณสมบัติมาตรฐานของผู้ใหญ่คือ 10)

【ไอเทม】: 【เงาเทพปีศาจ】, 【สร้อยคอรวบรวมวิญญาณทมิฬ】

【การประเมิน】: ความแข็งแกร่งระดับอ่อนหัด

“แบบนี้สิถึงจะค่อยเข้าท่าหน่อย งานบริการที่ดีมันก็ต้องตอบสนองความต้องการที่หลากหลายของลูกค้าแบบนี้แหละ”

ลู่ฝานพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะถามอย่างคาดหวังว่า “ถ้าเปลี่ยนไอ้เสียงอาฆาตแค้นนี่ให้เป็นเสียงสาวน้อยโลลิซึนเดเระได้ก็คงจะดีไม่น้อยเลยนะ”

แต่น่าเสียดายที่ครั้งนี้ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

แต่ลู่ฝานก็แค่พูดไปงั้นแหละ เขาไม่ได้คาดหวังให้มันเปลี่ยนจริงๆ หรอก

อุตส่าห์ทนฟังเสียงอาฆาตแค้นของวิญญาณนับไม่ถ้วนแผดเสียงคำรามมาตั้งนาน ถ้าจู่ๆ มันเปลี่ยนเป็นเสียงสาวน้อยโลลิขึ้นมาจริงๆ เขาคงรู้สึกไม่ชินซะมากกว่า

“แต่ว่า ไอ้ ‘เงาเทพปีศาจ’ นี่คือความสามารถของฉันเหรอเนี่ย?” ลู่ฝานลองกดเข้าไปดูด้วยความสงสัย และคำอธิบายที่ละเอียดกว่าเดิมก็เด้งขึ้นมาทันที

ชื่อไอเทม: 【เงาเทพปีศาจ】

ประเภทไอเทม: 【ไอเทมคำสาปยุคเก่า】 【ประเภทสิงสู่】

ระดับไอเทม: 【ไม่รู้จัก】

คำอธิบายไอเทม: 【ตำนานเล่าว่ามันคือชิ้นส่วนหนึ่งของ ‘ลอร์ดแห่งยุคเก่า’ มีความสามารถที่หยั่งไม่ถึง】

“ระดับไอเทมที่ไม่รู้จักงั้นเหรอ

แถมยังเป็นชิ้นส่วนของไอ้ตัวที่เรียกว่า ลอร์ดแห่งยุคเก่า อีกต่างหาก ฟังดูทรงพลังดีแฮะ”

ลู่ฝานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ถ้าเขาหาชิ้นส่วนที่เหลือจนครบ เขาจะสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจชอบเลยหรือเปล่านะ?

แต่เขาก็แค่คิดไปงั้นแหละ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอ้เงาเทพปีศาจนี้มันมาอยู่กับเขาได้ยังไง การจะไปตามหาชิ้นส่วนที่เหลือก็ยิ่งเป็นเรื่องไร้สาระเข้าไปใหญ่

จากนั้น ลู่ฝานก็ละสายตาไปที่พื้น เขาหยิบดาบกระดูกขึ้นมาแล้วพึมพำว่า “ดาบกระดูกเล่มนี้ดูเหมือนจะเป็นของดีแฮะ”

ข้อมูลของดาบกระดูกก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

ชื่อไอเทม: 【ดาบกระดูกคลื่นราชันย์ปีศาจ】 【สามารถวิวัฒนาการได้】

ประเภทไอเทม: 【ไอเทมคำสาปยุคเก่า】 【ประเภทสิงสู่】

ระดับไอเทม: 【ระดับต่ำ】

คำอธิบายไอเทม: 【นี่คือดาบกระดูกที่สามารถวิวัฒนาการได้ซึ่งหาได้ยากมาก มันมีความสามารถที่ลึกลับและหยั่งไม่ถึงยิ่งกว่า ‘ไอเทมคำสาปยุคเก่าระดับต่ำ’ ทั่วไป

ยิ่งไปกว่านั้น ในยามที่ไม่ได้ใช้งาน มันยังสามารถใช้เป็นกระดูกสันหลังของคุณเพื่อปกป้องร่างกายได้อีกด้วย】

【วิธีใช้งาน โปรดดูภาพ GIF ด้านล่าง】

ในภาพ GIF มีร่างสีดำร่างหนึ่งคว้าดาบกระดูก เสียบมันเข้าไปที่หัวไหล่ด้านหลัง และปล่อยให้มันทะลุออกมาทางทวารหนัก

ลู่ฝานถึงกับเสียวสันหลังวาบ

“หึๆ บริการประทับใจจริงๆ มีแม้กระทั่งคู่มือการติดตั้งให้ดูด้วย” ลู่ฝานหัวเราะแห้งๆ ใครมันจะกล้าใช้วิธีที่โหดร้ายป่าเถื่อนขนาดนั้นวะ?

ซูซือเหยามองดูลู่ฝานหยิบดาบกระดูกขึ้นมาแกว่งไปมาอย่างตื่นเต้น

เธออ้าปากค้าง

แต่คำพูดที่เตรียมจะพ่นออกปากมา สุดท้ายก็ถูกกลืนกลับลงคอไป

เธอกลัวว่าผู้ชายที่น่ากลัวคนนี้จะหันมาแทงเธอเข้าน่ะสิ

ในตอนนั้นเอง เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง ลู่ฝานยืนนิ่งงันราวกับวิดีโอที่ถูกกดหยุดชั่วคราว

เสียงที่เย็นเยียบดังก้องขึ้นในหัวของซูซือเหยา

【เคล็ดลับภาพยนตร์: ตรวจพบว่าภารกิจสำเร็จแล้ว ภาพยนตร์จบลงก่อนกำหนด】

【เคล็ดลับภาพยนตร์: ภารกิจสำเร็จ เริ่มคำนวณค่าตอบแทน】

【ผ่านภารกิจหลักสำเร็จ ได้รับม้วนคัมภีร์ยุคเก่า 200 ม้วนเป็นค่าตอบแทน】

【สำรวจเนื้อเรื่องอย่างลึกซึ้ง ได้รับม้วนคัมภีร์ยุคเก่า 200 ม้วนเป็นค่าตอบแทน】

【เคล็ดลับภาพยนตร์: ภาพยนตร์จบลง นักแสดงทั้งหมดจะถูกบังคับให้ออกภายใน 5 วินาที】

ซูซือเหยามองไปรอบๆ อย่างว่างเปล่า และพึมพำกับตัวเองว่า “หนังเรื่องนี้มันจบลงแบบนี้เลยเหรอ???”

มีคนมาถ่ายทำหนังสยองขวัญเรื่องนี้ตั้งสี่คน แต่สุดท้ายกลับเหลือแค่เธอคนเดียว เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเงื่อนไขของภารกิจคืออะไร แล้วก็ผ่านหนังเรื่องนี้มาได้อย่างงงๆ

3!

2!

1!

เสียงนับถอยหลังที่เย็นเยียบเป็นเครื่องเตือนสติว่าเธอไม่ได้ฝันไป เธอถ่ายทำหนังเรื่องนี้เสร็จสมบูรณ์แล้วจริงๆ

ซูซือเหยาได้สติกลับมาทันที เธอรีบวิ่งไปหาฉินเทียนและดึงนิ้วกลางอาบยาพิษนั้นออกมา

【เคล็ดลับภาพยนตร์: หมดเวลาแล้ว นักแสดงทั้งหมดที่ยังมีชีวิตอยู่จะถูกขับไล่ออกไป】

สิ้นเสียงที่เย็นเยียบ ร่างอันงดงามของซูซือเหยาก็เริ่มจางลงอย่างช้าๆ และหายวับไปในอากาศในที่สุด

ก่อนจากไป เธอหันไปมองลู่ฝานอย่างลึกซึ้ง

จนถึงตอนนี้ เธอก็ยังไม่รู้เลยว่าผู้ชายคนนี้เป็นมนุษย์หรือเป็นวิญญาณยุคเก่ากันแน่

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อการถ่ายทำหนังเสร็จสิ้นลงแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องมานั่งขบคิดหาคำตอบให้ปวดหัวอีกต่อไป