บทที่ 24 ศึก "ร็อกเก็ตส์ปะทะวอร์ริเออร์ส" ยังคงอยู่ แต่ทัพจรวดชุดเดิมไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว!

3 เมษายน ตามเวลาท้องถิ่นสหรัฐอเมริกา

ณ สนามลินน์ แฟมิลี สเตเดียม รัฐเคนทักกี!

สนามแห่งนี้ถือเป็นสนามที่ใหญ่ที่สุดในรัฐเคนทักกี สามารถรองรับผู้ชมได้เกือบหนึ่งแสนคน

ทว่าในวันนี้ กลับมีผู้คนหลั่งไหลเข้ามาถึงหนึ่งแสนสองหมื่นคน เบียดเสียดกันแน่นขนัดแม้กระทั่งบนทางเดินและอัฒจันทร์ชั้นบนสุด เพียงเพื่อร่วมเฉลิมฉลองที่ทีมเคนทักกีไวล์ดแคตส์คว้าถ้วยแชมป์เอ็นซีดับเบิลเอมาครองได้อีกครั้งในรอบหกปี

หน้าจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดยักษ์กลางสนามฉายภาพไฮไลต์การแข่งขันตลอดทั้งฤดูกาลของเคนทักกีไวล์ดแคตส์ โดยเฉพาะในรอบน็อกเอาต์หลังเข้าสู่ช่วงมาร์ชแมดเนส เผยให้เห็นช็อตการเล่นอันยอดเยี่ยมของผู้เล่นจากหลากหลายมุมมอง

ในจำนวนนั้น ภาพของฟางซิวปรากฏขึ้นบ่อยครั้งที่สุด เขาคือผู้เล่นที่มีบทบาทสำคัญในการพาทีมกลับมาผงาดคว้าแชมป์ได้อีกครั้งในรอบหกปี

โดยเฉพาะในรอบ 16 ทีมสุดท้ายที่พบกับมหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตต ฟางซิวได้รับภารกิจสำคัญในช่วงวินาทีเป็นตาย เขาแปลงร่างเป็นซูเปอร์ฮีโร่ช่วยให้ทีมพลิกสถานการณ์กลับมาคว้าชัยชนะได้อย่างปาฏิหาริย์

และเมื่อเคนทักกีไวล์ดแคตส์คว้าแชมป์เอ็นซีดับเบิลเอได้ในท้ายที่สุด และทุกคนในทีมร่วมกันชูถ้วยแชมป์ขึ้นเหนือหัว

"บิ๊กบลูเนชัน!"

"บิ๊กบลูเนชัน!"

"บิ๊กบลูเนชัน!"

แฟนบาสเกตบอลเกือบหนึ่งแสนสองหมื่นคนในสนามลินน์ แฟมิลี สเตเดียม ต่างระเบิดเสียงเชียร์กึกก้องดั่งสายฟ้าฟาด ตะโกนคำขวัญประจำทีมไวล์ดแคตส์อย่างพร้อมเพรียง!

จากนั้น เมื่อแฟนๆ เห็นฟางซิวชูถ้วยรางวัลเอ็มโอพีประจำรอบไฟนอลโฟร์ขึ้นมา เสียงเฮในสนามก็ดังสนั่นหวั่นไหวจนแผ่นดินแทบสะเทือน!

"ฟางซิว!"

"เอ็มวีพี!"

"ฟางซิว!"

"เอ็มวีพี!"

ฟางซิวและเพื่อนร่วมทีมที่ยืนอยู่กลางสนามกีฬากลางแจ้ง ต่างตื้นตันใจกับบรรยากาศที่แฟนๆ มอบให้ พวกเขาลุกขึ้นยืนและโบกมือทักทายแฟนๆ รอบอัฒจันทร์

ฟางซิวตอบรับเสียงเชียร์ด้วยการชูถ้วยเอ็มโอพีขึ้นสูงอีกครั้ง

ขณะเดียวกัน อเล็กซานเดอร์และแวนเดอร์บิลต์ก็ช่วยกันชูถ้วยแชมป์เอ็นซีดับเบิลเอขึ้นพร้อมกัน ดันให้บรรยากาศในลินน์ แฟมิลี สเตเดียม พุ่งทะยานสู่จุดพีคระลอกใหม่

นี่คือช่วงเวลาแห่งความรุ่งโรจน์ที่มีเพียงเคนทักกีไวล์ดแคตส์เท่านั้นที่ได้สัมผัส!

และเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิตมหาวิทยาลัยของโค้ชคาลิปารีและลูกทีมทุกคน

ผู้เล่นส่วนใหญ่ในทีมอาจไปไม่ถึงฝั่งฝันในเอ็นบีเอ หลังจบการศึกษา พวกเขาคงแยกย้ายไปตามเส้นทางชีวิตและกลายเป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดาๆ แต่เมื่อไหร่ที่หวนนึกถึงช่วงเวลานี้ รอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจจะปรากฏบนใบหน้าของพวกเขาอย่างแน่นอน

ในอนาคต เมื่อฟางซิว อเล็กซานเดอร์ และแวนเดอร์บิลต์ ก้าวเข้าสู่เอ็นบีเอ พวกเขาอาจต้องเผชิญกับอุปสรรค

แต่ตราบใดที่พวกเขายังจดจำความสำเร็จและการเฉลิมฉลองในวันนี้ได้ พวกเขาจะเรียกความมั่นใจกลับมาได้อย่างรวดเร็ว เพราะครั้งหนึ่งพวกเขาเคยเป็นถึงแชมป์!

เมื่องานฉลองแชมป์จบลง ฤดูกาลของเอ็นซีดับเบิลเอก็ปิดฉากลงอย่างเป็นทางการ

แม้ตารางการแข่งขันจะสิ้นสุดแล้ว และฟางซิวก็ได้ประกาศว่าจะข้ามช่วงเวลาที่เหลือในมหาวิทยาลัยเพื่อนำพรสวรรค์มุ่งสู่เอ็นบีเอ แต่เนื่องจากยังไม่จบภาคการศึกษา เขาจึงยังคงอยู่ที่มหาวิทยาลัยเคนทักกี เข้าเรียนและฝึกซ้อมร่วมกับทีมต่อไป

เมื่อได้บทสรุปของแชมป์เอ็นซีดับเบิลเอที่คนทั่วโลกจับตามองแล้ว ลีกเอ็นบีเอที่น่าติดตามยิ่งกว่าก็เดินทางมาถึงช่วงโค้งสุดท้ายของฤดูกาลปกติเช่นกัน

28 เมษายน ตามเวลาท้องถิ่นสหรัฐอเมริกา

วันสุดท้ายของฤดูกาลปกติเอ็นบีเอ 2017-2018

ทีมแชมป์เก่าอย่าง โกลเด้นสเตตวอร์ริเออร์ส ได้เชิญทีมเคนทักกีไวล์ดแคตส์ที่เพิ่งคว้าชัยชนะมาหมาดๆ ให้เกียรติมาร่วมชมเกมนัดปิดท้ายฤดูกาลปกติที่สนามออราเคิลอารีนา

บังเอิญว่าทีมผู้มาเยือนออราเคิลอารีนาในวันนี้ คือทีมอันดับหนึ่งของสายตะวันตกอย่าง ฮิวสตันร็อกเก็ตส์

ศึก "ร็อกเก็ตส์ปะทะวอร์ริเออร์ส" ยังคงดำเนินอยู่ แต่ทัพจรวดในวันวานนั้นไม่มีให้เห็นอีกแล้ว

ในฐานะแฟนบาสเกตบอลทีมร็อกเก็ตส์ ฝันร้ายที่สุดตลอด 23 ปีที่ผ่านมา ไม่ใช่การรีไทร์ของเหยาหมิง หรือการจากไปของ เจมส์ ฮาร์เดน แต่เป็นแสงสีทองที่คอยตามหลอกหลอน... นั่นคือ โกลเด้นสเตตวอร์ริเออร์ส

ในรอบชิงแชมป์สายตะวันตกปี 2015 เจมส์ ฮาร์เดน ทุ่มเทสุดตัว ในขณะที่ ดไวต์ ฮาวเวิร์ด ต้องเจอกับปัญหาการฟาวล์ และพายุสามแต้มของ "คู่หูสแปลชบราเธอร์ส" ก็ดับฝันเปลวเพลิงสีแดงลง

ความพ่ายแพ้ยับเยิน 1 ต่อ 4 เกม ทำให้เราตระหนักถึงความน่าสะพรึงกลัวของคู่หูสแปลชบราเธอร์ส

รอบแรกของเพลย์ออฟปี 2016 เป็นการฉายภาพซ้ำความพ่ายแพ้ 1 ต่อ 4 เกม

เคอร์รีบาดเจ็บเหรอ? ไม่มีปัญหา! พวกเขายังมี ทอมป์สัน กับ อาจารย์กรีน ส่วนพวกเรามีแค่ฮาร์เดนที่ต้องดิ้นรนอย่างโดดเดี่ยวกับคราบน้ำตาแห่งความเจ็บใจของแฟนๆ

รอบชิงแชมป์สายตะวันตกปี 2018... คือปีที่เจ็บปวดที่สุดสำหรับเรา

อาการบาดเจ็บของ คริส พอล, การชู้ตสามแต้มพลาด 27 ลูกติดในเกมที่ 7... อีกแค่ก้าวเดียวแท้ๆ แต่กลับรู้สึกเหมือนห่างไกลคนละจักรวาล

ปีนั้นเราน่าจะเปลี่ยนประวัติศาสตร์ได้แท้ๆ!

รอบรองชนะเลิศสายปี 2019 ร็อกเก็ตส์ที่กลับมาฮึดสู้ก็มาถึงทางตัน ทฤษฎี 'มันนีบอล' ของมอรีย์ ท้ายที่สุดก็ไม่อาจเจาะทะลุกำแพงราชวงศ์วอร์ริเออร์สไปได้

สกอร์ซีรีส์ 2 ต่อ 4 นำไปสู่การจากไปของฮาร์เดนและการล่มสลายของทีมร็อกเก็ตส์ชุดนั้น

นับแต่นั้นมา ฮิวสตันร็อกเก็ตส์ก็ไม่เคยกลับเข้าสู่รอบเพลย์ออฟได้อีกเลย

การเจอกันในเพลย์ออฟสี่ครั้ง จบลงด้วยความพ่ายแพ้ทั้งสี่ครั้ง แต่ละครั้งเหมือนมีดทื่อๆ ที่ค่อยๆ เฉือนเอาความหวังของเราออกไปอย่างโหดร้าย

แต่ตอนนี้ โชคชะตาได้หมุนวนผ่านเลือดและน้ำตา และฝั่งนั้นก็มีมัจจุราชที่ชื่อ เควิน ดูแรนต์!

"ฟางซิว ฤดูกาลหน้าพวกเราจะได้เป็นคู่แข่งกับ เจมส์ ฮาร์เดน, เควิน ดูแรนต์ และ สเตฟเฟน เคอร์รี แล้วนะ!"

อเล็กซานเดอร์ที่แต่งตัวจัดเต็มตามแฟชั่นนั่งอยู่บนอัฒจันทร์ด้วยความตื่นเต้น "สองทีมนี้คือทีมที่ร้อนแรงที่สุดในลีกตอนนี้เลย อยากรู้จังว่าฉันจะทำแต้มใส่พวกเขาได้เท่าไหร่!"

"นายคิดว่าจะทำได้สักกี่แต้มล่ะ?"

ฟางซิวถามด้วยความสงสัย "หรือถ้า... นายต้องนำทีมเจอกับโกลเด้นสเตตวอร์ริเออร์สและฮิวสตันร็อกเก็ตส์ นายคิดว่าจะเอาชนะพวกเขาได้ไหม?"

"แน่นอนอยู่แล้ว!"

อเล็กซานเดอร์ตอบแบบไม่ต้องคิด "ถ้าเป็นเกมตัดสินแบบนัดเดียวรู้ผล ฉันไม่คิดว่าตัวเองจะแพ้พวกเขาหรอกนะ!"

ได้ยินแบบนั้น ฟางซิวก็หันไปมองอเล็กซานเดอร์ที่นั่งอยู่ข้างๆ หมอนนี่ทำหน้าจริงจังซะด้วยแฮะ?

ในเกมนี้ แม้ฮิวสตันร็อกเก็ตส์จะรั้งอันดับหนึ่งของลีก และเจมส์ ฮาร์เดน ก็ฟอร์มร้อนแรงสุดๆ แต่โกลเด้นสเตตวอร์ริเออร์สที่เล่นในบ้าน เปรียบเสมือนขุนเขาตระหง่านที่ขวางอยู่ตรงหน้า ยากที่จะก้าวข้ามไปได้

ท้ายที่สุด คู่หูสแปลชบราเธอร์สช่วยกันกดไป 88 แต้ม พาทีมเปิดบ้านถล่มผู้มาเยือนอย่างฮิวสตันร็อกเก็ตส์ไปด้วยสกอร์ 125-110

โกลเด้นสเตตวอร์ริเออร์สจบฤดูกาลปกติด้วยสถิติชนะ 58 แพ้ 24 รั้งอันดับสองของสายตะวันตก!

สิ่งที่น่าสังเกตคือ หลังจบเกม สื่อมวลชนและช่างภาพข้างสนามต่างพร้อมใจกันหันกล้องไปจับภาพฟางซิวและอเล็กซานเดอร์บนอัฒจันทร์

คู่หูแบ็กคอร์ตของเคนทักกีไวล์ดแคตส์คือตัวแทนแห่งอนาคตของลีก

ส่วนโกลเด้นสเตตวอร์ริเออร์สที่นำทัพโดยสแปลชบราเธอร์ส คือตัวแทนของอดีตและปัจจุบันของลีก!

เควิน ดูแรนต์ ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงเจตนาของสื่อ สายตาของเขากวาดมองไปที่คู่หูแบ็กคอร์ตจากเคนทักกีบนอัฒจันทร์อย่างเงียบเชียบ

"นี่น่ะเหรออนาคตของลีก?"

"ดูท่าฤดูกาลหน้าฉันจะมีคู่แข่งให้สั่งสอนเพิ่มมาอีกสองคนสินะ!"