ทาสแห่งเงา บทที่ 2510 เร็วแรงทะลุนรก

ซันนี่เหลือบเห็นรถยนต์สามคันกำลังพุ่งทะยานผ่านการจราจรที่ติดขัดเพื่อไล่กวดพวกเขาให้ทัน — ซึ่งนั่นไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีพวกมันมากกว่านี้ รถทั้งสามคันดูธรรมดาพื้นๆ และไม่มีลักษณะเด่นใดๆ ทว่าในยามนี้ พวกมันกลับดูคุกคามอย่างน่าประหลาด

เขาลอบถอนหายใจ

"มันไม่ค่อยจะมีเหตุผลเลย ว่าไหมครับ?"

มอร์เดรท 'อีกคน' ซึ่งดูจะผ่อนคลายอย่างน่าประหลาดใจทั้งที่ชีวิตกำลังตกอยู่ในอันตราย นิ่งเงียบอยู่ชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงใคร่รู้

"ที่ว่าไม่มีเหตุผลน่ะ หมายถึงเรื่องอะไรหรือครับ?"

ซันนี่ขมวดคิ้วมุ่น

"ทุกเรื่องนั่นแหละ มันไม่มีเหตุผลบ้าบออะไรเลยสักนิด..."

ในตอนนี้ พวกเขารู้ดีว่ามีแผนสมคบคิดที่ยิ่งใหญ่กว่าซ่อนอยู่เบื้องหลังการฆาตกรรมของลัทธินิฮิลิสต์ที่ดูเหมือนจะเป็นการสุ่ม กระนั้น เหยื่อเจ็ดรายแรกก็ถูกสังหารโดยคนบ้าคนเดียวกัน — อย่างน้อยดวงตาที่หายไปของพวกเขาก็บ่งชี้เช่นนั้น ทว่ายังมีคนขับรถบรรทุกที่เบียดรถของมอร์เดรทจนจมน้ำ รวมถึงเหล่าผู้บุกรุกเมื่อคืนนี้อีกด้วย

และในตอนนี้ ดูเหมือนจะมีกองกำลังขนาดใหญ่ที่ประสานงานกันเป็นอย่างดีเพื่อสะสางงานนี้ให้ลุล่วง

ซันนี่ทำหน้าบิดเบี้ยว

"เกาะไว้ให้แน่นนะครับ การเดินทางครั้งนี้... อาจจะขรุขระไปเสียหน่อย"

เขากระแทกคันเร่งจนจมมิด ส่งให้ PTV พุ่งทะยานออกไปเบื้องหน้า

"อั้ก!"

เซนต์คว้าที่จับโหนเหนือประตูพลางตวัดสายตามองเขาอย่างขุ่นเคือง

"นักสืบซันเลส คุณไปหัดขับรถมาจากที่ไหนกันคะ?"

ซันนี่แสยะยิ้ม

"จากดินแดนแอนตาร์กติกาที่ถูกแผดเผาด้วยไฟสงครามยังไงล่ะ!"

เขาหมุนพวงมาลัยอย่างรวดเร็ว บังคับให้ PTV แทรกตัวผ่านระหว่างยานพาหนะสองคันที่กำลังวิ่งด้วยความเร็วและเปลี่ยนเลนได้ฉิวเฉียด เมื่อเห็นถนนเบื้องหน้าเริ่มเปิดโล่ง เขาก็ยิ่งเร่งความเร็วขึ้นไปอีก

หยาดฝนสาดซัดเข้าใส่กระจกหน้าที่มีรอยร้าว และใบปัดน้ำฝนก็ดูจะจมหายไปในกระแสน้ำขณะที่พยายามกวาดผ่านอย่างสูญเปล่า มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมองเห็นสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า และแสงไฟหน้ารถรอบตัวก็หลอมรวมกลายเป็นเส้นสีแดงและสีขาวที่พร่าเลือน รถ PTV สีดำของเขาพุ่งทะยานข้ามทางหลวงด้วยความเร็วที่หากเป็นยามปกติซันนี่คงไม่ยี่หระ ทว่าในตอนนี้มันกลับน่าหวาดเสียวสิ้นดี

ยานพาหนะสีดำแผดเสียงคำราม ราวกับจะขานรับการแข่งขันอันบ้าคลั่งนี้ มันถูกต้อนรับด้วยเสียงบีบแตรอย่างเกรี้ยวกราดจากรถ PTV รอบข้างที่ถูกทิ้งห่างไปเพียงในชั่วพริบตา

ซันนี่ขับซิกแซ็กสลับเลนไปมา แซงรถคันแล้วคันเล่าด้วยชั้นเชิงที่เสี่ยงตาย ทว่าโชคร้ายที่พวกผู้ติดตามก็ทำเช่นเดียวกัน

เขาเหลือบมองกระจกมองหลังเพียงครู่

"พวกคุณรู้อะไรไหม..."

เขาหักรถ PTV ตัดหน้าสะกัดรถบรรทุกหนักคันหนึ่ง และสามารถเหวี่ยงตัวลงสู่ทางลาดทางออกได้ในวินาทีสุดท้าย ทว่าโค้งของทางลาดนั้นชันเกินไป ฝั่งซ้ายของตัวรถสีดำจึงถูกครูดจนสีหลุดลอกขณะที่มันไถลไปตามแนวที่กั้นคอนกรีตพร้อมกับเสียงกรีดร้องบาดลึกถึงรูหู

หลังจากตั้งหลักจากการถูกเหวี่ยงไปมาได้ ซันนี่ก็ส่ง PTV เข้าสู่ท้องถนนของนครภาพลวงตาพลางยิ้มออกมา

"มีอยู่ครั้งหนึ่ง ยานรบขนส่งกำลังพล (APC) ของฉันขับฝ่าฝูงสัตว์ร้ายแห่งฝันร้ายบนทางหลวงเลียบชายฝั่ง มุ่งหน้าหลบหลีกไปตามตู้รถไฟที่ตกราง... ในขณะที่เรือรบที่กำลังจมระดมยิงปืนใหญ่เข้าใส่ภูเขาเหนือหัวพวกเรา..."

มีเสียงบางอย่างพังทลายลงเบื้องหลังพวกเขา รถคันหนึ่งพุ่งชนแนวที่กั้นคอนกรีตจนแตกละเอียดและร่วงหล่นลงมาจากความสูงท่ามกลางเศษซากที่โปรยปราย เพียงอึดใจต่อมา มันก็กระแทกเข้ากับยางมะตอยและกลิ้งม้วนไปชนกับผนังตึกแถวชิดใกล้ กลายเป็นกองเศษเหล็กที่บิดเบี้ยว

ทว่ารถอีกคันกลับพุ่งลงมาจากทางลาดอย่างกระหายที่จะไล่ตามพวกเขาให้ทัน

มอร์เดรท 'อีกคน' ฝืนยิ้มออกมาด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด

"ผม... ไม่ค่อยจะเข้าใจสิ่งของที่คุณพูดเท่าไหร่หรอกครับนักสืบ แต่คุณต้องเป็นคนขับรถที่ยอดเยี่ยมมากแน่ๆ!"

ซันนี่ปรายตามองเขาอย่างงุนงง

"อะไรนะ? อ๋อ ผมไม่ใช่คนขับหรอก... บอกตามตรง ผมยังไม่มีใบอนุญาตขับขี่เลยด้วยซ้ำ..."

พูดจบเขาก็หมุนพวงมาลัย ส่งรถดริฟต์เข้าโค้งแคบๆ และเร่งความเร็วขึ้นสู่เนินเขาที่ลาดชันอีกครั้ง

เหล่าคนเดินถนนที่กำลังข้ามถนนต่างพากันวิ่งหลบหนีด้วยความตกใจเมื่อเห็นรถที่พุ่งมาด้วยความเร็วสูง รถ PTV ของซันนี่พุ่งทะยานข้ามยอดเนินและลอยคว้างอยู่ในอากาศครู่หนึ่ง ก่อนจะตกลงกระแทกพื้นคอนกรีตอย่างแรงและพุ่งต่อไป ตัดผ่านม่านน้ำที่ไหลบ่าลงมาตามทางลาด

"อย่างไรก็ตาม..."

เบื้องหลังพวกเขา รถที่ไล่ตามสองคันพุ่งทะยานข้ามเนินมาเช่นกัน พวกมันลงสู่พื้นด้วยท่วงท่าที่ดูสง่างามกว่ารถสีดำและเร่งความเร็วขึ้นจนเกือบจะตามเขาทัน ซันนี่หักรถ PTV หลบซ้ายป่ายขวาเพื่อขวางทางไม่ให้พวกมันแซงขึ้นไปได้

"ฉันว่าเราโชคดีนะที่นักสืบปีศาจนี่ขับรถเกียร์ออโต้ ถึงมันดูจะผิดบทบาทของเขาไปหน่อย คุณว่าไหม? ไม่ใช่ว่าฉันจะรู้จักเกียร์กระปุกหรือการเปลี่ยนเกียร์อะไรนั่นหรอกนะ เพียงแต่ในความทรงจำของเขามันมีเรื่องไร้สาระเกี่ยวกับเรื่องนั้นอยู่เต็มไปหมด..."

ในที่สุด รถคันหนึ่งก็สามารถแซงเขาขึ้นไปจนได้ มันเร่งความเร็วและตีคู่มากับรถ PTV สีดำ ภายใต้กระจกหน้าต่างนั้นมีเงานับสิบขยับไหว...

ซันนี่ไม่ยอมให้ผู้ติดตามมีโอกาสได้ทำสิ่งใด เขาหักพวงมาลัยชนเข้ากับสีข้างของรถศัตรูทันที เขาครางออกมาเล็กน้อยขณะที่ตัวสั่นสะเทือนจากการกระแทก และพยายามอย่างยิ่งที่จะควบคุมรถไว้ ยานพาหนะอีกคันถูกเบียดออกไปเพียงเล็กน้อย...

ทว่าความเล็กน้อยนั้นก็เพียงพอที่จะส่งมันพุ่งเข้าใส่ที่กั้นคอนกรีต ความเสียหายนั้นรุนแรงถึงขั้นหายนะ และตัวรถแทบจะถูกฉีกขาดออกเป็นสองซีก

เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา มันก็ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังจนลับสายตา

'เหลืออีกคันเดียว...'

ทว่าโชคร้ายที่ผู้ติดตามคนสุดท้ายกำลังจะเบียดรถ PTV ของซันนี่ให้ตกถนนในอีกสองสามวินาทีข้างหน้า เมื่อเหลือบมองกระจกข้าง เขาพลันสังเกตเห็นมอร์เดรท 'อีกคน'

หมอนั่น... กำลังยิ้มกว้างในขณะที่ยึดเกาะเพื่อรักษาชีวิตเอาไว้อย่างสุดกำลัง

ซันนี่ข่มความปรารถนาที่จะสบถออกมา

"คุณ... คุณจะดีใจบ้าบออะไรขนาดนั้น?"

มอร์เดรท 'อีกคน' มองมาที่เขาด้วยประกายตื่นเต้นในดวงตาประหลาดที่คล้ายกระจกนั่น

"ขอโทษครับ มันแค่... เหมือนในหนังสือที่ผมเคยอ่านเปี๊ยบเลย! การไล่ล่าด้วยความเร็วสูงโดยมีชีวิตเป็นเดิมพัน ช่างน่าตื่นเต้นอะไรอย่างนี้!"

ซันนี่จ้องมองเขาด้วยความเงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบหันกลับไปมองถนน

'...แล้วเขายังมีหน้าส่งมอร์แกนไปไว้ในโรงพยาบาลบ้าอีกนะ ไอ้คนบ้าเอ๊ย!'

เขาพุ่งข้ามสี่แยกในขณะที่ไฟแดงเด่นหรา ซึ่งเกือบจะถูกรถที่วิ่งสวนมาชนเข้าอย่างฉิวเฉียด ซันนี่หวังว่าผู้ติดตามคนสุดท้ายจะโชคไม่ดีเท่า ทว่ารถของศัตรูกลับผ่านสี่แยกมาได้อย่างไร้อุปสรรค จะมีก็เพียงรถของผู้เห็นเหตุการณ์ที่เสียการทรงตัวและชนเข้าหากันเท่านั้น อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ได้วิ่งเร็วเกินไปนัก ผู้โดยสารจึงคงจะได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย...

ในตอนนั้นเอง ซันนี่ก็มาถึงตีนเขา

เขาหักเลี้ยวในวินาทีสุดท้าย ส่งรถพุ่งขึ้นไปบนทางเท้าที่ยกสูงขึ้น ทว่าผู้ติดตามกลับตอบสนองช้าไปเพียงนิด — ผลก็คือ รถ PTV คันนั้นพุ่งตรงลงไปในแอ่งน้ำลึกที่ตีนเขา น้ำมุดเจาะเข้าไปลึกพอที่จะทำให้เครื่องยนต์ดับสนิท

รถ PTV ของซันนี่เองก็ต้องต่อสู้กับบริเวณที่น้ำท่วมขังเช่นกัน ทว่าน้ำที่ขอบถนนนั้นตื้นกว่ามาก

หลังจากพุ่งชนผ่านแถวของลังไม้และถังขยะไปสองสามใบ ซันนี่ก็หักรถกลับเข้าสู่ถนนและมองมอร์เดรทด้วยรอยยิ้มดำมืด

"เป็นไง? ตื่นเต้นพอสำหรับคุณหรือยัง?"

และในวินาทีนั้นเอง พวกเขาก็มาถึงสี่แยกถัดไป

ทว่าเพียงอึดใจต่อมา ยานพาหนะคันที่สี่ก็ปรากฏตัวออกมาจากม่านฝน พุ่งเข้าชนสีข้างของรถ PTV สีดำด้วยความเร็วเต็มพิกัด