บทที่ 15: การมาเยือนยามวิกาลของถังเฮ่า
บทที่ 15: การมาเยือนยามวิกาลของถังเฮ่า
"ท่านพ่อ เหตุใดท่านจึงมาอยู่ที่นี่ได้!"
การมาเยือนอย่างกะทันหันของถังเฮ่าทำให้ดวงตาของถังซานเป็นประกายวาบ
บัดนี้เขารับรู้แล้วว่าบิดาของตนนั้นแข็งแกร่งเพียงใด
พรหมยุทธ์เฮ่าเทียน ราชทินนามพรหมยุทธ์ที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของทวีปโต้วหลัว
แม้แต่อวี้เสี่ยวกังยังยกย่องให้ถังเฮ่าเป็นดั่งบุคคลต้นแบบ!
ถังเฮ่าก้าวเดินเข้าไปหาถังซาน! เมื่อเห็นบุตรชายเติบโตขึ้นมาก รอยยิ้มแห่งความปีติยินดีก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า!
"เสี่ยวซาน เจ้าโตขึ้นมากจริงๆ!"
พรสวรรค์ของถังซานนั้นก้าวข้ามความสำเร็จในวัยเยาว์ของเขาไปแล้ว ถังเฮ่ารู้สึกพึงพอใจกับสิ่งนี้เป็นอย่างยิ่ง!
อีกฝ่ายอาจมีโอกาสทำลายสถิติของเขา และสร้างความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมก็เป็นได้!
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ถังซานก็กล่าวทักทายปราศรัยกับถังเฮ่าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าประเด็นสำคัญโดยการเอ่ยถามถึงเรื่องของเสียวอู่
"ท่านพ่อ ที่ท่านมาที่นี่เป็นเพราะเรื่องของเสียวอู่ใช่หรือไม่?"
ถังซานรู้ดีว่าถังเฮ่าคงไม่ปรากฏตัวออกมาง่ายๆ เว้นเสียแต่ว่าจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น
การหายตัวไปของเสียวอู่ในครั้งนี้มีตระกูลทูตสวรรค์เข้ามาเกี่ยวข้อง ดังนั้นถังเฮ่าย่อมไม่อาจทนดูอยู่เฉยๆ ได้!
"เสี่ยวซาน ข้ารู้เรื่องของเสียวอู่แล้ว!"
"รับปากข้านะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เจ้าต้องไม่วู่วามเด็ดขาด!"
"ในเวลานี้พวกเรายังไม่อาจไปล่วงเกินตระกูลทูตสวรรค์ได้!"
ถังเฮ่ารู้ดีว่าถังซานและเสียวอู่มีความรู้สึกที่ดีต่อกัน! เขาจึงต้องเอ่ยเตือนสติถังซานให้ใจเย็นลง!
"ท่านพ่อ เสียวอู่จะตกอยู่ในอันตรายหรือไม่?"
ถังซานตื่นตระหนกขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น! สีหน้าของถังเฮ่าบ่งบอกชัดเจนว่าเสียวอู่อาจกำลังตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง
"หากแม่หนูนั่นตกไปอยู่ในมือของตระกูลทูตสวรรค์ ข้าเกรงว่าตัวตนการเป็นสัตว์วิญญาณแสนปีของนางคงจะถูกเปิดเผยจนหมดสิ้น"
"ตระกูลทูตสวรรค์จะยอมปล่อยสัตว์วิญญาณแสนปีที่มาส่งให้ถึงหน้าประตูบ้านไปได้อย่างไร?"
ถังเฮ่าส่ายหน้าพร้อมกับทอดถอนใจ
ด้วยอำนาจบารมีของตระกูลทูตสวรรค์ ตัวตนสัตว์วิญญาณของเสียวอู่ย่อมไม่มีทางปิดบังได้อย่างแน่นอน
เชียนเต้าหลิว หนึ่งในอัครพรหมยุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคปัจจุบัน สามารถมองทะลุถึงตัวตนที่แท้จริงของเสียวอู่ได้เพียงแค่ปรายตามอง
ต่อหน้าทูตสวรรค์ระดับ 99 ผู้นั้น เสียวอู่ย่อมตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต
ตอนที่สำนักเฮ่าเทียนถูกบีบบังคับให้ต้องเร้นกาย เขาเองก็ต้องไปหลบซ่อนตัวอยู่ในหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ดื่มสุราเมามายไปวันๆ
นั่นก็เป็นเพราะเขาไปล่วงเกินเชียนเต้าหลิวเข้า!
และความบาดหมางระหว่างเขากับตระกูลทูตสวรรค์ ก็สืบเนื่องมาจากสัตว์วิญญาณแสนปี 《จักรพรรดิหญ้าเงินคราม》
เพื่อแย่งชิงสิทธิ์ครอบครอง 《จักรพรรดิหญ้าเงินคราม》 แสนปี ถังเฮ่าจึงได้ต่อสู้อย่างดุเดือดกับบุตรชายของเชียนเต้าหลิว ซึ่งก็คือองค์สังฆราชองค์ก่อน เชียนสวินจี๋
ในศึกครานั้น ถังเฮ่ารับมือกับสามราชทินนามพรหมยุทธ์โดยไม่เพลี่ยงพล้ำ
ไม่เพียงแต่เขาสามารถทุบตีพรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีจนต้องหนีหัวซุกหัวซุน แต่แม้แต่เชียนสวินจี๋ก็ยังได้รับบาดเจ็บสาหัสจนถึงแก่ความตาย
นับแต่นั้นเป็นต้นมา ชื่อเสียงของถังเฮ่าก็พุ่งทะยานจนถึงขีดสุด! กลายเป็นพรหมยุทธ์เฮ่าเทียนที่ผู้คนต่างยำเกรง!
ทว่า ผลกระทบที่ตามมาก็รุนแรงสาหัสเช่นเดียวกัน
สำนักเฮ่าเทียนซึ่งเป็นผู้นำแห่งเจ็ดสำนักใหญ่ ต้องปิดสำนักเร้นกายตัดขาดจากโลกภายนอก
ตัวเขาเองก็ไม่กล้าปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนภายนอกอย่างเปิดเผย! ทำได้เพียงใช้ชีวิตอย่างหลบๆ ซ่อนๆ เปลี่ยนที่อยู่ไปเรื่อย!
แม้แต่ถังเฮ่ายังไม่กล้าล่วงเกินตระกูลทูตสวรรค์ แล้วนับประสาอะไรกับถังซาน ซึ่งปัจจุบันเป็นเพียงปรมาจารย์วิญญาณสี่วงแหวนเท่านั้น
หากถังซานไปยั่วยุตระกูลทูตสวรรค์เพื่อเสียวอู่ เขาเองก็คงไม่อาจปกป้องอีกฝ่ายได้เช่นกัน!
"ไม่..."
"ต้องไม่เป็นเช่นนั้น..."
"เสียวอู่ต้องไม่เป็นไร!"
ถังซานร้องตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวด!
หากกระต่ายที่เขาฟูมฟักเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็กต้องมาหายไปเช่นนี้ แล้วความพยายามทั้งหมดตลอดหลายปีที่ผ่านมาของเขามันจะมีความหมายอันใด!
ถังซานเฝ้ารักษาภาพลักษณ์ชายหนุ่มผู้รักเดียวใจเดียวมาตลอดหลายปี ไม่เพียงแต่เพื่อหวังจะได้ครอบครองร่างกายของเสียวอู่ในอนาคตเท่านั้น แต่ยังรวมถึงวงแหวนวิญญาณแสนปีและกระดูกวิญญาณของนางด้วย
เขาวางแผนทุกอย่างเอาไว้เนิ่นนานแล้ว!
แต่ตอนนี้ถังเฮ่ากลับบอกเขาว่า เสียวอู่อาจถูกตระกูลทูตสวรรค์ฉกชิงไป แล้วถังซานจะทำใจยอมรับได้อย่างไร?
"เสี่ยวซาน อย่าเพิ่งตีโพยตีพายไป!"
"ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยเจ้าในเรื่องนี้!"
"ตระกูลทูตสวรรค์น่าจะยังคงอยู่ในเมืองเทียนโต่ว ตราบใดที่เชียนเต้าหลิวไม่ได้อยู่ที่นี่ พวกเราก็อาจจะยังมีโอกาส"
เมื่อเห็นถังซานกระวนกระวายใจเช่นนั้น ถังเฮ่าก็ทำได้เพียงตบไหล่เขาเบาๆ เพื่อเป็นการปลอบโยน!
ถังเฮ่ายังไม่พบร่องรอยการปรากฏตัวของเชียนเต้าหลิว!
นี่ย่อมหมายความว่าพวกเขายังพอมีแสงสว่างแห่งความหวังหลงเหลืออยู่!
แน่นอนว่าโอกาสนั้นช่างริบหรี่เสียเหลือเกิน!
ถึงกระนั้น ถังเฮ่าก็ไม่กล้ารับประกันอะไรทั้งสิ้น!
ร่องรอยของอัครพรหมยุทธ์นั้นยากที่จะตามตัวพบ!
อีกทั้งความแข็งแกร่งและระดับพลังของเขาก็ยังห่างชั้นกับเชียนเต้าหลิวอยู่มากนัก
"ท่านพ่อ ข้าจะมีสติ!"
"แต่ข้าจะไม่มีวันยอมแพ้เรื่องเสียวอู่!"
"ไม่ว่าในภายภาคหน้าจะต้องเผชิญกับความยากลำบากและอุปสรรคใหญ่หลวงเพียงใดก็ตาม!"
ถังซานแสดงความมุ่งมั่นอันแรงกล้าออกมา!
ภาพลักษณ์ชายผู้แสนดีของเขาจะต้องถูกรักษาไว้จนถึงวินาทีสุดท้าย!
ถังเฮ่าถึงกับชะงักไปชั่วครู่ เขาราวกับมองเห็นภาพสะท้อนในวัยหนุ่มของตนเองซ้อนทับอยู่ในตัวของอีกฝ่าย
"เจ้าไม่กลัวการแก้แค้นจากตระกูลทูตสวรรค์งั้นหรือ?"
"ไม่ครับ!"
ถังซานตอบกลับอย่างหนักแน่น!
"อย่างแย่ที่สุด ข้าก็แค่ซ่อนตัวตนเหมือนกับท่านพ่อ!"
"แต่คนของสื่อไหลเค่ออาจต้องมาพลอยร่างแหเดือดร้อนไปเพราะเจ้าด้วยนะ"
"ไม่เป็นไรหรอก ท่านผอ.จะเป็นคนจัดการเอง!"
ถังซานไม่ได้ใส่ใจความเป็นตายของสื่อไหลเค่อเลยแม้แต่น้อย!
เมื่อเทียบกับเสียวอู่แล้ว คนอื่นๆ ในสื่อไหลเค่อก็ไร้ความหมาย!
ยิ่งไปกว่านั้น ไต้มู่ไป๋และคนอื่นๆ ก็ล้วนมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา ตระกูลทูตสวรรค์คงไม่กล้าลงมือกับพวกเขาง่ายๆ
ต่อให้พวกนั้นต้องการจะแก้แค้น อย่างมากก็คงพุ่งเป้าไปที่วิญญาจารย์ที่ไร้เบื้องหลัง
อย่างเช่น หม่าหงจวิ้น ออสการ์ และคนอื่นๆ...
"ดีมาก สมกับที่เป็นลูกชายของข้า!"
ถังเฮ่าหัวเราะลั่นอย่างเบิกบานใจ!
นิสัยใจคอของอีกฝ่ายนั้นถอดแบบมาจากเขาไม่มีผิดเพี้ยน!
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่มีอะไรจะต้องพูดอีก!
เขาเชื่อมั่นว่าถังซานจะรู้จักประเมินสถานการณ์และลงมืออย่างรอบคอบ!
ถังเฮ่าและถังซานแยกย้ายกันไป!
ถังซานบอกลาบิดาและกลับไปพักผ่อน!
ค่ำคืนผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว...
ในเวลาเดียวกัน ภายในพระราชวังเทียนโต่ว เด็กสาวเรือนผมสีทองค่อยๆ ลืมตาขึ้น
ยามที่เชียนเริ่นเสวี่ยเปิดเปลือกตาขึ้น แสงศักดิ์สิทธิ์สีทองก็ทอประกายระยิบระยับอยู่ภายในนัยน์ตาของนาง
เชียนเริ่นเสวี่ยสามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณแสนปีของเสียวอู่ได้สำเร็จแล้ว!
นางยกมือซ้ายขึ้นอย่างแผ่วเบา 《ธงหมื่นวิญญาณ》 ก็ปรากฏขึ้นจากฝ่ามือของนาง
ภายใต้หมอกควันสีดำที่หมุนวนของ 《ธงหมื่นวิญญาณ》 วงแหวนวิญญาณสีแดงเจิดจรัสก็ค่อยๆ ลอยตัวขึ้นมา
"อวี้ ข้าทำสำเร็จแล้ว!"
รอยยิ้มแห่งความปีติยินดีปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเชียนเริ่นเสวี่ย!
ด้วยความพยายามของนางเอง ในที่สุดนางก็สามารถครอบครองวงแหวนวิญญาณแสนปีได้สำเร็จ
"ยอดเยี่ยมมาก!"
"ด้วยพลังที่เพิ่มพูนขึ้นจากวงแหวนวิญญาณแสนปี ความแข็งแกร่งของข้าก็ฟื้นฟูขึ้นมาได้มากทีเดียว"
"ตอนนี้ข้าน่าจะพอใช้วิชาบำเพ็ญเพียรสายมารระดับต่ำได้บ้างแล้ว!"
น้ำเสียงอันตื่นเต้นของซูอวี้ก็ดังก้องขึ้นเช่นกัน!
ด้วยพลังสนับสนุนจากวงแหวนวิญญาณแสนปี ในภายภาคหน้าซูอวี้จะสามารถใช้วิชาบำเพ็ญเพียรสายมารจากชาติปางก่อนได้บ้างเมื่อเขาต้องการจะลงมือ
นี่เทียบเท่ากับการเพิ่มพูนความแข็งแกร่งอย่างมหาศาล!
"หืม?"
"อวี้ เจ้ากำลังทำอะไรอยู่น่ะ?"
สิ่งแรกที่เชียนเริ่นเสวี่ยตั้งใจจะทำหลังจากลืมตาขึ้นมาก็คือการกล่าวขอบคุณซูอวี้อย่างเป็นทางการ
เพราะถึงอย่างไร ความสำเร็จที่นางได้รับมาในตอนนี้ก็ล้วนเป็นเพราะคำแนะนำและการชี้แนะของเขา
ทว่าเมื่อนางแผ่พลังจิตสัมผัสเข้าไปภายใน 《ธงหมื่นวิญญาณ》 สีหน้าของเชียนเริ่นเสวี่ยก็พลันมืดครึ้มลงในทันที
เบื้องหน้าของซูอวี้ในยามนี้ มีสตรีทรงเสน่ห์นางหนึ่งกำลังร่ายรำด้วยท่วงท่าอันงดงาม
การร่ายรำอันแสนเย้ายวนใจนั้นทำเอาใบหน้าของเชียนเริ่นเสวี่ยถึงกับแดงระเรื่อ
สตรีนางนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเสียวอู่ที่ถูกซูอวี้กักขังเป็นทาสนั่นเอง
"เสวี่ย อยากจะมาเพลิดเพลินด้วยกันไหมล่ะ?"
ซูอวี้เอ่ยชวนเชียนเริ่นเสวี่ย!
เรื่องดีๆ เช่นนี้เขาจะแอบเสพสุขอยู่เพียงลำพังได้อย่างไร!
"เจ้าคนบ้า!"
เชียนเริ่นเสวี่ยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ!
นางทำหน้าง้ำงอและเมินเฉยใส่ซูอวี้!
ในเวลาเดียวกัน ณ วิหารเทพแห่งการทำลายล้าง...
วินาทีที่เชียนเริ่นเสวี่ยสามารถหลอมรวมวงแหวนวิญญาณแสนปีวงแรกได้สำเร็จ เทพแห่งการทำลายล้างก็สัมผัสได้ถึงความเชื่อมโยงในทันที