บทที่ 14: ดูดซับวงแหวนวิญญาณแสนปี
บทที่ 14: ดูดซับวงแหวนวิญญาณแสนปี
สมุนไพรอมตะล้วนมีจิตวิญญาณ และราชาบุปผาก็ย่อมจำเจ้านายของมันได้!
《เซียงซือต้วนฉางหง》 สัมผัสได้ว่าเสียวอู่กำลังตกอยู่ในอันตราย มันจึงปรากฏตัวขึ้นมาโดยอัตโนมัติเพื่อปกป้องผู้เป็นนาย
ซูอวี้ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจเลยที่ได้เห็น 《เซียงซือต้วนฉางหง》 คอยพิทักษ์ดวงวิญญาณของเสียวอู่เอาไว้
เพราะเขารู้อยู่แล้วว่านางมีของสิ่งนี้ติดตัวอยู่!
อย่างไรก็ตาม ต่อให้เป็นเช่นนั้น มันก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงชะตากรรมสุดท้ายของเสียวอู่ได้หรอก!
"เสวี่ย ส่งพลังวิญญาณมาให้ข้าที!"
ซูอวี้ร้องเรียก และเชียนเริ่นเสวี่ยก็เข้าใจในทันที
วงแหวนวิญญาณทั้งเจ็ดของเชียนเริ่นเสวี่ยหมุนวน พลังวิญญาณมหาศาลดั่งมหาสมุทรที่ไร้ที่สิ้นสุดถาโถมเข้าสู่ 《ธงหมื่นวิญญาณ》
เมื่อได้รับการเสริมพลังวิญญาณ 《ธงหมื่นวิญญาณ》 ก็ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีดำทะมึนในชั่วพริบตา
ตู้ม ตู้ม ตู้ม…
แสงสว่างของ 《เซียงซือต้วนฉางหง》 ถูกหมอกดำกลืนกินจนหมดสิ้น
เพียงไม่นาน กลีบของ 《เซียงซือต้วนฉางหง》 ก็เริ่มร่วงโรย
พลังมารของ 《ธงหมื่นวิญญาณ》 กัดกร่อนมันอย่างบ้าคลั่ง แม้ว่า 《เซียงซือต้วนฉางหง》 จะเป็นถึงราชาบุปผาระดับสูงสุด ทว่าท้ายที่สุดมันก็ต้องเหี่ยวเฉาลงอยู่ดี
เมื่อกลีบของ 《เซียงซือต้วนฉางหง》 ร่วงโรยลงทีละกลีบ!
ในเวลาเพียงไม่นาน สิ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นราชาบุปผาระดับสูงสุดก็เหี่ยวเฉาลงอย่างสมบูรณ์
เมื่อปราศจากการปกป้องจาก 《เซียงซือต้วนฉางหง》!
ดวงวิญญาณของเสียวอู่ก็ถูก 《ธงหมื่นวิญญาณ》 กัดกร่อนในทันที
"อ๊าก…"
"เจ็บปวดเหลือเกิน!"
"ไม่นะ…"
เสียวอู่กรีดร้องออกมาด้วยความทุกข์ทรมาน!
ดวงวิญญาณของนางสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดอันหาที่เปรียบไม่ได้ ราวกับว่ามันกำลังถูกฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆ!
ไม่นานนัก ดวงวิญญาณของเสียวอู่ก็ถูกหลอมรวมเข้ากับ 《ธงหมื่นวิญญาณ》!
นางกลายเป็นหนึ่งในดวงวิญญาณนับไม่ถ้วนที่อยู่ภายในนั้น!
หลังจากที่นางสิ้นใจ วงแหวนวิญญาณแสนปีที่เปล่งประกายสีแดงฉาน และกระดูกวิญญาณแขนขวาแสนปี ก็ค่อยๆ ลอยออกมาจาก 《ธงหมื่นวิญญาณ》
"เสวี่ย รีบดูดซับวงแหวนวิญญาณของนางเร็วเข้า!"
ซูอวี้ยืดเส้นยืดสายพลางกล่าวอย่างกระตือรือร้น!
เมื่อ 《ธงหมื่นวิญญาณ》 ได้รับวงแหวนวิญญาณวงแรก!
ความแข็งแกร่งของเขาก็จะเพิ่มพูนขึ้น!
"อวี้ ลำบากเจ้าแล้วนะ!"
เชียนเริ่นเสวี่ยจุมพิตลงบน 《ธงหมื่นวิญญาณ》 เพื่อเป็นรางวัลให้กับซูอวี้
นางไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าวันหนึ่งตนเองจะได้ครอบครองวงแหวนวิญญาณแสนปี
ด้วยวงแหวนวิญญาณวงนี้ เชียนเต้าหลิวจะต้องภูมิใจในตัวนางอย่างแน่นอน
และที่สำคัญ เชียนเริ่นเสวี่ยปรารถนาอย่างยิ่งที่จะพิสูจน์ตนเองให้ปี่ปี่ตงได้เห็น
ซูอวี้สั่น 《ธงหมื่นวิญญาณ》 ไปมา!
เพื่อเป็นการตอบรับเชียนเริ่นเสวี่ย!
เชียนเริ่นเสวี่ยใช้พลังวิญญาณของนางดึงดูดวงแหวนวิญญาณแสนปีเข้ามาหาตัว
จากนั้น นางก็หลับตาลง จดจ่ออยู่กับการดูดซับวงแหวนวิญญาณ
นี่จะเป็นกระบวนการที่กินเวลายาวนาน!
ซูอวี้คาดการณ์ว่าคงต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งคืนเต็มๆ!
ในช่วงเวลานี้ ซูอวี้ตัดสินใจที่จะสั่งสอนเสียวอู่เสียหน่อย
ตอนนี้นางกลายเป็นสมาชิกของ 《ธงหมื่นวิญญาณ》 แล้ว!
ในฐานะผู้เป็นนายของ 《ธงหมื่นวิญญาณ》 ซูอวี้รู้สึกว่าจำเป็นต้องสอนกฎระเบียบให้นางได้รู้ซึ้งเสียบ้าง
"นังกระต่ายตายซาก ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้!"
ซูอวี้มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเสียวอู่ เพียงแค่เขาคิด นางก็ลืมตาขึ้นมาทันที
"หืม?"
"ข้ายังไม่ตายงั้นหรือ!"
สิ่งแรกที่เสียวอู่ทำเมื่อตื่นขึ้นมาก็คือความตกตะลึง!
นางคิดว่าตนเองต้องตายแน่ๆ แล้วเสียอีก!
ร่างกายและจิตวิญญาณของนางถูกบุกรุกและกัดกร่อน ซ้ำ 《เซียงซือต้วนฉางหง》 ก็ยังถูกทำลายไปแล้วด้วย
นางไม่คาดคิดเลยว่าจิตสำนึกแห่งวิญญาณของนางจะยังคงอยู่รอดปลอดภัย!
เสียวอู่ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่แล้วเมื่อนางเห็นใบหน้าของซูอวี้ สีหน้าของนางก็แปรเปลี่ยนเป็นความระแวดระวังในทันที!
"เจ้าต้องการจะทำอะไร?"
เสียวอู่ตั้งท่าป้องกันตัว จ้องเขม็งไปที่เขาเขม็ง
ซูอวี้หัวเราะในลำคอเบาๆ "คุกเข่าลงซะ!"
ทันทีที่สิ้นคำของซูอวี้ ดวงวิญญาณของเสียวอู่ก็คุกเข่าลงโดยไม่อาจขัดขืนได้
ดวงวิญญาณของนางถูกหลอมรวมโดย 《ธงหมื่นวิญญาณ》 ไปเรียบร้อยแล้ว!
มันถูกประทับตราด้วยพลังของ 《ธงหมื่นวิญญาณ》!
ตราบใดที่ซูอวี้ออกคำสั่ง เขาก็สามารถบงการให้เสียวอู่ทำอะไรก็ได้ตามที่เขาต้องการ
"เป็นไปได้อย่างไรกัน…"
"ทำไมข้าถึงควบคุมการกระทำของตัวเองไม่ได้!"
เสียวอู่ตื่นตระหนกสุดขีด นางพบว่ามีพลังบางอย่างที่ไม่อาจต้านทานได้เข้ามาควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างในจิตวิญญาณของนาง
นางคือเจ้านายของดวงวิญญาณตนเองแท้ๆ!
แต่ตอนนี้นางกลับไม่สามารถควบคุมการกระทำของตนเองได้เลย!
"นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เจ้าคือสมาชิกของครอบครัวใหญ่แห่งนี้!"
"นับตั้งแต่นี้ไป พวกเจ้าต้องรักใคร่กลมเกลียวและอยู่ร่วมกันอย่างสันติ!"
ซูอวี้มองลงมาที่เสียวอู่จากมุมสูง!
เขาแจ้งให้นางทราบด้วยน้ำเสียงเชิงออกคำสั่ง!
เสียวอู่ได้สติกลับคืนมา นางมองซูอวี้ด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา
"วิญญาณยุทธ์ของเจ้าคืออะไรกันแน่?"
"ทำไมมันถึงสามารถจองจำดวงวิญญาณของผู้อื่น และยังควบคุมจิตสำนึกของพวกเขาได้อีก?"
เสียวอู่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสับสน!
นางไม่เคยได้ยินเรื่องวิญญาณยุทธ์เช่นนี้มาก่อนเลย!
นี่มันขี้โกงชัดๆ!
เมื่อถูกหลอมรวมโดย 《ธงหมื่นวิญญาณ》 และถูกประทับตรารอยประทับวิญญาณแล้ว
ทุกสิ่งทุกอย่างของนางนับจากนี้ไป ก็จะต้องตกอยู่ภายใต้ความเมตตาของเขา
"เจ้าอยากรู้ชื่อของ 《ธงหมื่นวิญญาณ》 นักใช่ไหม งั้นข้าจะบอกให้เอาบุญ!"
"นี่คือสุดยอดสมบัติล้ำค่าของจักรพรรดิมนุษย์ วิถีแห่งความถูกต้องอันไพศาล!"
"เจ้าควรจะรู้สึกเป็นเกียรติด้วยซ้ำที่ได้มาเป็นสมาชิกของ 《ธงหมื่นวิญญาณ》"
"วิถีแห่งความถูกต้องงั้นหรือ?"
"เจ้าน่ะมันวิญญาจารย์ผู้ชั่วร้ายชัดๆ!"
เสียวอู่โต้กลับด้วยความโกรธเกรี้ยว!
วิญญาจารย์ผู้ชั่วร้ายฝึกฝนด้วยการช่วงชิงชีวิตของผู้อื่น!
ในขณะที่ 《ธงหมื่นวิญญาณ》 ก็เพิ่มพูนพลังด้วยการหลอมรวมดวงวิญญาณของผู้อื่น
ทั้งสองสิ่งนี้ช่างคล้ายคลึงกัน นี่มันเป็นการกระทำของวิญญาจารย์ผู้ชั่วร้ายชัดๆ!
"สามหาว!"
"กล้าดีอย่างไรมาใส่ร้ายสุดยอดสมบัติล้ำค่าของจักรพรรดิมนุษย์!"
แววตาของซูอวี้แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา!
ดวงวิญญาณของเสียวอู่สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดแสนสาหัสจนแทบทนไม่ไหว ราวกับมีมดนับหมื่นตัวกำลังกัดกินหัวใจของนาง
เขาต้องสั่งสอนนางให้หลาบจำเสียบ้าง!
เสียวอู่กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด!
ความเจ็บปวดที่ส่งตรงมาจากจิตวิญญาณนั้นช่างทรมานแสนสาหัสยิ่งกว่าความเจ็บปวดทางกายเสียอีก
เพียงไม่นาน เสียวอู่ก็ทนรับไม่ไหว และรีบเปลี่ยนคำพูดทันที
นางไม่กล้าเอ่ยถึงวิญญาจารย์ผู้ชั่วร้ายอีกต่อไปแล้ว!
นางทำได้เพียงเชื่อฟังซูอวี้ และยอมรับว่า 《ธงหมื่นวิญญาณ》 คือสมบัติล้ำค่าแห่งความถูกต้อง
"คนพวกนั้นก็เป็นสมาชิกของ 《ธงหมื่นวิญญาณ》 ด้วยหรือ?"
เสียวอู่สังเกตเห็นว่านอกจากนางและซูอวี้แล้ว ยังมีกลุ่มทหารที่สวมชุดเกราะของจักรวรรดิเทียนโต่วอยู่อีกกลุ่มหนึ่ง
แววตาของพวกเขาเลื่อนลอย และไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมาเลย!
"ถูกต้อง!"
"คนเหล่านี้ก็เหมือนกับเจ้า พวกเขาล้วนเป็นสมาชิกที่ถูกเลือกของ 《ธงหมื่นวิญญาณ》"
"เพียงแต่ว่าตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องใช้งานพวกเขา!"
"ข้าก็เลยปล่อยให้พวกเขาอยู่เงียบๆ ไปก่อน!"
คำพูดของซูอวี้ยิ่งตอกย้ำให้เสียวอู่มั่นใจว่านี่คือพฤติกรรมของวิญญาจารย์ผู้ชั่วร้ายอย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตาม เสียวอู่ก็ไม่กล้าปริปากพูดอะไรออกมา!
นางกลัวว่าจะถูกซูอวี้ลงโทษอีก!
"ไปเต้นรูดเสาให้ข้าดูหน่อยสิ!"
"ข้าชักจะเบื่อๆ แล้วแฮะ!"
ซูอวี้ควบคุมเสียวอู่!
ในเมื่อตอนนี้เขามีคนให้เรียกใช้แล้ว ชีวิตก็ย่อมต้องมีสีสันขึ้นมาบ้าง
ก่อนที่นางจะทันได้ปฏิเสธ ร่างกายของนางก็เริ่มส่ายสะโพกโยกย้ายอย่างยั่วยวนโดยอัตโนมัติ
"หยุดนะ…"
"รีบหยุดเดี๋ยวนี้!"
"เจ้าทำเรื่องพรรค์นี้กับวิญญาณของข้าได้อย่างไร?"
เสียวอู่อับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี!
นางทนดูตัวเองทำท่าทางน่าเกลียดต่างๆ นานาอย่างต่อเนื่อง!
"ยัยกระต่ายลามก เลิกแสร้งทำตัวใสซื่อบริสุทธิ์ได้แล้ว!"
"เจ้ารู้ดีอยู่แก่ใจว่าตัวเองเป็นคนแบบไหน!"
ซูอวี้ขี้เกียจจะเยาะเย้ยนาง!
ในฐานะสัตว์วิญญาณแสนปี เสียวอู่ทำอยู่แค่สองอย่างเท่านั้น
นั่นก็คือการเป็นคนคลั่งรัก และการแจกวงแหวนวิญญาณ!
นอกจากสองอย่างนี้แล้ว เสียวอู่ก็ไม่ได้ทำประโยชน์อะไรเลย
อาจกล่าวได้ว่าบทบาทการตั้งค่าตัวละครของเสียวอู่นั้นพังพินาศป่นปี้ไปหมดแล้ว
...
"เสียวอู่ เจ้าอยู่ที่ไหน?"
"ไม่ต้องกลัวนะ ข้าจะต้องหาเจ้าให้พบอย่างแน่นอน!"
"ไม่ว่าใครหน้าไหน ก็ไม่มีวันพรากเจ้าไปจากข้าได้"
ณ โรงเรียนสื่อไหลเค่อ ถังซานกำลังเดินเหม่อลอยอยู่เพียงลำพังด้วยความกังวลใจ
เมื่อปราศจากเสียวอู่ เขาก็รู้สึกว่าชีวิตช่างน่าเบื่อหน่ายไร้รสชาติ!
กระต่ายน้อยที่เขาฟูมฟักเลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็กแต่น้อยได้หายตัวไป และถังซานก็สาบานว่าเขาจะต้องพานางกลับมาให้ได้
นางไม่ได้เป็นเพียงยอดรักของเขาเท่านั้น!
แต่ยังเป็นวงแหวนวิญญาณและกระดูกวิญญาณของเขาอีกด้วย!
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถังซานก็ต้องตามหาเสียวอู่ให้พบ
มิฉะนั้น ความพยายามทั้งหมดของเขาตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็จะสูญเปล่า!
"เสี่ยวซาน มานี่สิ!"
ทันใดนั้น ร่างสีดำทมิฬร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลังเขาอย่างกะทันหัน
ถังซานหันขวับไปมอง ผู้ที่เอ่ยปากเรียกเขาก็คือ ถังเฮ่า!