บทที่ 28: ปากเก่งนักนะ เดี๋ยวเหยียบหัวให้ดู!

บทที่ 28: ปากเก่งนักนะ เดี๋ยวเหยียบหัวให้ดู!

ขณะที่เขากำลังปีนบันได

เฉินเวยก็ส่งข้อความมากู้ฝานอย่างกะทันหัน

"พี่ฝาน รีบเปิดช่องแชทดูเร็ว มีคนประกาศล่าหัวพี่ด้วย!"

กู้ฝานเปิดช่องแชทขึ้นมาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

หวงเจียหลง: "สวัสดีทุกคน ฉันคือหวงเจียหลง หัวหน้าแก๊งมังกรพยัคฆ์ พวกนายอาจจะไม่รู้จักฉัน แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก

แต่ถ้าใครสามารถฆ่าผู้ชายกับผู้หญิงคู่หนึ่งได้ จะได้รับอาหารห้าส่วน น้ำห้าขวด และความช่วยเหลือจากแก๊งมังกรพยัคฆ์หนึ่งครั้ง หรือจะเข้าร่วมแก๊งของฉันเลยก็ได้

ข้อมูลของชายหญิงคู่นี้คือ: หน้าตายังเด็ก ผู้ชายถือดาบทองคำ ผู้หญิงถือขวานสีขาว แล้วก็มีหมาป่าเดินตามด้วย"

"ที่แท้ก็ไอ้ลูกพี่หลงที่พวกมันพูดถึงนี่เอง"

กู้ฝานอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเมื่อเห็นข้อความนั้น

มีคนตั้งค่าหัวเขาด้วยเหรอเนี่ย?

ดูเหมือนว่าตอนที่เขากำลังฆ่าศัตรู ไอ้ลูกกระจ๊อกนั่นคงจะส่งข้อความไปหาลูกพี่หลงสินะ

"ไอ้หมอนี่มันทั้งโง่ทั้งเลวเลยนะ"

ซูหลีเยว่บ่นอุบ

ทางด้านกู้ฝานกลับพูดปลอบใจเธอ

"รอดูฉันจัดการกับพวกมันก็แล้วกัน ไม่มีอะไรต้องห่วงหรอกน่า"

พูดจบ เขาก็พิมพ์ข้อความลงไปในกลุ่มทันที

"ฉันคือกู้ฝาน และฉันก็ขอตั้งค่าหัวผู้เล่นจากแก๊งมังกรพยัคฆ์ด้วยเหมือนกัน แก๊งมังกรพยัคฆ์รังแกข่มเหงผู้คน พยายามจะมาลอบโจมตีฉันกับแฟนของฉัน แถมพวกมันยังปล้นฆ่าข่มขืน ทำเรื่องเลวทรามสารพัด

ใครก็ตามที่ฆ่าผู้เล่นจากแก๊งมังกรพยัคฆ์ได้ สำหรับผู้เล่นแต่ละคนที่ถูกฆ่า ฉันจะให้เนื้อสุกสิบชิ้น น้ำสิบขวด ไม้ยี่สิบชิ้น และความช่วยเหลือจากฉัน กู้ฝาน หนึ่งครั้ง"

"เชี่ย กู้ฝานใจป้ำสุดๆ"

"ฉันเข้าใจละ คนของแก๊งมังกรพยัคฆ์คงไปหาเรื่องกู้ฝานก่อน แล้วกู้ฝานก็เลยสวนกลับจนตายเรียบ โคตรฮา ฉันจำได้ว่ากู้ฝานมีสัตว์เลี้ยงด้วยนี่นา ใช่หมาป่าตัวนั้นหรือเปล่า?"

"ไอ้แก๊งมังกรพยัคฆ์นี่มันวอนหาที่ตายชัดๆ แค่ชื่อแก๊งก็ฟังดูไม่น่าใช่คนดีแล้ว กู้ฝานทำดีมากที่ฆ่าพวกมันทิ้ง"

"นี่มันเข้าทำนองว่าร้ายคนอื่นก่อนชัดๆ! โคตรน่ารังเกียจ!"

"เดี๋ยวก่อน ฉันสงสัยว่าพวกนายตั้งแก๊งกันได้ยังไงวะ?"

"ก็คงทำความรู้จักกันตอนที่ปีนบันไดนั่นแหละ ตอนนี้ฉันก็ปีนบันไดมากับเพื่อนอีกหลายคนเหมือนกัน มีคนเยอะๆ มันก็สะดวกกว่าจริงๆ นั่นแหละ ไม่ว่าจะตอนสู้กับสัตว์ประหลาดหรือตอนผลัดกันเฝ้ายามกลางคืน"

"ก็จริงนะ ก่อนหน้านี้ฉันก็เจอผู้เล่นหลายคนตอนที่กำลังปีนบันได แล้วก็แอดเฟรนด์กันไว้เหมือนกัน"

...

หวงเจียหลงจ้องมองช่องแชทด้วยความโกรธจนแทบจะพ่นไฟ ไอ้กู้ฝานนี่มันรนหาที่ตายชัดๆ!

หวงเจียหลง: "กู้ฝาน แกสินะที่เป็นคนลงมือกับพี่น้องของฉัน? ดูเหมือนแกจะอยู่ไม่ไกลจากฉันเท่าไหร่นะ ถ้าฉันเจอแกเมื่อไหร่ ฉันจะฆ่าแกให้ตายคามือเลยคอยดู!"

กู้ฝาน: "เสียงเห่าหอนของหมาขี้เรื้อน คำขู่พวกนี้แกควรจะพูดตอนที่เหยียบหัวศัตรูอยู่ ไม่ใช่มาเห่าปาวๆ ในช่องแชทแบบนี้"

"โคตรเจ๋ง กู้ฝานด่าได้เจ็บแสบสุดๆ"

"หวงเจียหลงจากแก๊งมังกรพยัคฆ์อะไรนี่จะไปเทียบกับกู้ฝานได้ยังไง? กู้ฝานมีประกาศทั่วเขตตั้งสองรอบเลยนะ"

"ใช่เลย ใครจะไปรู้ กู้ฝานอาจจะมีพรสวรรค์เทพๆ ก็ได้ แก๊งมังกรพยัคฆ์นี่มันหาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ"

...

กู้ฝานปิดช่องแชทลง ถึงแม้เขาจะกำลังโมโหอยู่ แต่ก็ไม่มีที่ให้ระบายอารมณ์จนกว่าเขาจะบังเอิญไปเจอไอ้หวงเจียหลงนั่นตัวเป็นๆ

ทั้งสองคนปีนบันไดต่อไป

ซูหลีเยว่เดินเข้ามาคล้องแขนกู้ฝาน

"เสี่ยวฝานจื่อ ไม่ว่ายังไงฉันก็จะอยู่เคียงข้างนายและปกป้องนายเอง!"

ทั้งสองกินมื้อเที่ยง นั่งพักบนขั้นบันไดครู่หนึ่ง แล้วก็ปีนบันไดต่อไป

เมื่อมาถึงชั้น 600 ก็เจอพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่อีกแห่ง นอกจากโถงบันไดของพวกเขาแล้ว ก็ยังมีทางออกโถงบันไดอีกสามแห่ง

บนกำแพงมีประตูตั้งอยู่เพียงบานเดียว

และทางขึ้นจากชั้น 600 ไปยังชั้น 601 ก็ถูกปิดตายอย่างสมบูรณ์

กู้ฝานกำลังจะเดินไปเปิดประตู พร้อมกับใช้เนตรหยั่งรู้ตรวจสอบไปด้วย

"โลกจำลองบังคับในชั้นพิเศษ หลังประตูคือมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ผู้เล่นทุกคนที่เดินทางมาถึงชั้น 600 จะต้องเข้าไปสำรวจมหาสมุทรนี้ร่วมกัน และต้องอยู่เป็นเวลา 2 ชั่วโมง หลังจากครบ 2 ชั่วโมงแล้วเท่านั้น ถึงจะถูกเทเลพอร์ตกลับมาที่พื้นที่เปิดโล่งได้"

"โลกจำลองบังคับเหรอ?"

มีของใหม่โผล่มาอีกแล้ว!

ซูหลีเยว่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ไม่เข้าใจว่ากู้ฝานหมายถึงอะไร เพราะเธอไม่มีเนตรหยั่งรู้เหมือนเขา

กู้ฝานค่อยๆ อธิบายให้เธอฟัง

ซูหลีเยว่ถึงได้เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

"มหาสมุทรอันกว้างใหญ่ นายว่ายน้ำเป็นไหม กู้ฝาน?"

"ฉันว่ายเป็น แล้วเธอล่ะ?"

"งั้นก็ดีเลย ฉันก็ว่ายเป็น! แต่ยังไงเราก็ต้องซื้อแว่นตาว่ายน้ำจากตลาดซื้อขายมาไว้ก่อนนะ แล้วถ้าได้โฟมว่ายน้ำมาด้วยก็จะเพอร์เฟกต์เลย!"

ในระหว่างที่ผู้เล่นอีกสามทีมยังมาไม่ถึง

ทั้งสองก็ตัดสินใจเตรียมตัวกันก่อน

การมีเนตรหยั่งรู้ก็เหมือนกับการโกงข้อสอบนั่นแหละ รู้ข้อสอบล่วงหน้าแบบนี้

กู้ฝานค้นหาในตลาดซื้อขาย และก็เจอคนขายอุปกรณ์ว่ายน้ำจริงๆ ด้วย

ถ้ามีอุปกรณ์พวกนี้ บวกกับความจริงที่ว่าพวกเขาทั้งสองคนว่ายน้ำเป็น การจะผ่านด่านนี้ไปได้ก็ถือเป็นเรื่องกล้วยๆ!

ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมถึงมีคนเอาของพวกนี้มาขาย

คงต้องบอกว่า ร้อยพ่อพันแม่ ต่างคนก็ต่างความคิด พอคนเยอะขึ้น เวลาผ่านไป ไอเทมในตลาดซื้อขายก็ยิ่งมีหลากหลายมากขึ้นเรื่อยๆ...

เขาไม่มัวต่อราคาให้เสียเวลา และใช้เนื้อหมีขั้วโลกย่างแลกซื้อแว่นตาว่ายน้ำสองอันกับห่วงยางเป่าลมอีกสองอันมาทันที

เขาส่งแว่นตาว่ายน้ำและห่วงยางเป่าลมให้ซูหลีเยว่ จังหวะเดียวกับที่ผู้เล่นอีกสามทีมเดินทางมาถึงพอดี

มีเด็กนักเรียน ม.ปลาย ในชุดนักเรียนสองคน เป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง คู่สามีภรรยาวัยกลางคน และผู้เล่นหญิงสองคนที่กู้ฝานเพิ่งจะช่วยชีวิตไว้

ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นข้างหูของพวกเขา

"ชั้นพิเศษ โลกจำลองบังคับ

ผู้เล่นที่เดินทางมาถึงชั้น 600 จะต้องเข้าสู่โลกจำลองหลังประตูบานนี้ภายในห้านาที หลังจากผ่านไปสองชั่วโมง ผู้เล่นจะถูกเทเลพอร์ตกลับมายังชั้น 600 โดยอัตโนมัติ"

"ไปกันเถอะ"

กู้ฝานและซูหลีเยว่เตรียมตัวพร้อมแล้ว ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นของทุกคน พวกเขาก็สวมแว่นตาว่ายน้ำ สวมห่วงยางไว้ที่เอว แล้วเปิดประตูบานใหญ่ออก ประตูบานนั้นลอยอยู่กลางอากาศ แต่พวกเขากลับได้ยินเสียงน้ำสาดกระเซ็นดังมาจากเบื้องล่าง

กู้ฝานชะโงกหน้ามองลงไป ก็เห็นมหาสมุทรสีฟ้าครามอันกว้างใหญ่ไพศาล มีนกนางนวลสองสามตัวบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า

กู้ฝานจับมือซูหลีเยว่ แล้วพวกเขาก็กระโดดลงไปพร้อมกัน

ผู้เล่นอีกหกคนที่เหลือมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"ไม่ใช่ละ สองคนนั้นมันรู้ได้ยังไงว่าข้างในมีมหาสมุทรอยู่?"

เด็กนักเรียน ม.ปลาย คนหนึ่งพูดด้วยความตกตะลึง

ผู้เล่นหญิงคนหนึ่งที่ได้รับการช่วยเหลือเหมือนจะเดาอะไรบางอย่างออก เธอค่อยๆ พูดว่า

"ก็เพราะเขาชื่อกู้ฝานไงล่ะ"

"อ๋อ กู้ฝานนี่เอง งั้นก็ไม่แปลกหรอก"

คนที่ว่ายน้ำเป็นก็เข้าแถวแล้วกระโดดตามลงไป

ส่วนคนที่ว่ายน้ำไม่เป็นก็ไม่กล้ากระโดดลงไป แต่หลังจากผ่านไปห้านาที ก็มีพลังลึกลับบางอย่างผลักพวกที่ไม่ยอมกระโดดลงไปในน้ำทีละคน...