บทที่ 71 คุณคือสายลับทางธุรกิจ

หลังจากนัวเนียกันในรถอยู่พักใหญ่ ก็เลยเวลาเข้างานมานานแล้ว

ซูเสี่ยวเนี่ยนค้อนเขาขวับ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ "ตั้งใจขับรถไปเฉย ๆ ไม่เป็นหรือไง ? ทำไมต้องหาเรื่องวุ่นวายด้วย ! "

นั่นทำให้เธอต้องมานั่งเติมหน้าใหม่หมดเลย

เธอเปิดกระจกในรถขึ้นมาเติมลิปสติกอีกครั้ง ในใจของซูเสี่ยวเนี่ยนอยากจะประเคนหมัดใส่ชายหนุ่มที่ไม่รู้จักกาลเทศะคนนี้สักปึกจริง ๆ

"ฟังจากที่เนี่ยนเนี่ยนพูด... ดูเหมือนจะหย่อนยานกับ 'ทักษะการขับรถ' ของผมมากเลยสินะ ? "

เหยียนเหวยหานยกยิ้มกริ่มพลางเบี่ยงตัวมาหา สายตาเจ้าเล่ห์วนเวียนอยู่ที่ริมฝีปากที่บวมเจ่อเล็กน้อยของซูเสี่ยวเนี่ยน

เธอขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน แม้จะฟังนัยแฝงเรื่อง 'นักขับรถมือโปร' (老司机 - แฝงความหมายถึงคนเชี่ยวชาญเรื่องใต้สะดือ) ของเขาไม่ออก แต่เธอก็รู้ดีว่าคำพูดนี้ไม่หวังดีแน่ ๆ

เธอยกมือขึ้นผลักเขาออกโดยไม่ต่อล้อต่อเถียงด้วย พลางขมวดคิ้วถาม "ยังจะอึ้งอะไรอีก ? ไปทำงานสายแล้ว ! ประธานแบบคุณเนี่ยนะ ทำไม TGD ถึงยังไม่เจ๊งไปอีก ? "

ผู้ชายที่ไม่เป็นโล้เป็นพายแบบนี้ ดูไม่ออกเลยสักนิดว่าตรงไหนที่บอกว่า 'แพ้ผู้หญิง' เธอเห็นแต่ท่าทาง 'เต๊าะสาว' ที่เชี่ยวชาญสุด ๆ ของเขามากกว่า !

"ช่วยไม่ได้นะ คนบางคนเกิดมาไอคิวสูง เป็นอัจฉริยะอย่างผมนี่ไง..." เหยียนเหวยหานพูดอย่างเสียดายพลางออกรถ ในเมื่อเนี่ยนเนี่ยนของเขาไม่ยอมหลงกล เขาก็ทำอะไรไม่ได้

สายตาสุดท้ายของเขาเหลือบมองไปที่หน้าอกอวบอิ่มของเธอ พลางเดาะลิ้นอย่างอดรนทนไม่ไหว

หึ ! ไม่เป็นไร 'นักขับมือโปร' ออกถนนแล้ว โอกาสที่จะได้ 'กด' เธอลงอีกครั้งจะไปไกลแค่ไหนเชียว ?

เวลา 09:35 น. ณ กรุงปักกิ่ง

เหยียนเหวยหานเดินนำหน้าซูเสี่ยวเนี่ยนเข้าไปในลิฟต์เฉพาะของประธาน มุ่งตรงสู่ชั้นบนสุดซึ่งเป็นห้องทำงานของเขา

ซูเสี่ยวเนี่ยนหน้าตึง "ประธานเหยียน ทำแบบนี้มันไม่ดีมั้งคะ ? ปกติมาสายก็แย่พอแล้ว ฉันไม่อยากถูกคนอื่นเห็นแล้วเอาไปนินทาลับหลังว่าเป็นพวก 'นางจิ้งจอกล่อลวงเจ้าเมือง' "

"กลัวอะไร ? ผมจะคุยงานกับคุณ ใครหน้าไหนจะกล้าปากมาก ? อีกอย่าง นางจิ้งจอกแบบคุณน่ะ มีแต่ผมคนเดียวเท่านั้นแหละที่มองเห็นค่า"

นี่เขากำลังด่าอ้อม ๆ ว่าเธอขี้เหร่หรือไง ?

ซูเสี่ยวเนี่ยนกัดฟันกรอด ขี้เกียจจะใส่ใจเขา เธอหมุนตัวเตรียมจะเดินออกไป

แต่เหยียนเหวยหานกลับคว้าตัวเธอเข้ามาในห้องเสียก่อน เขาชี้ไปที่โซฟาให้เธอนั่งลง แล้วโยนแฟ้มแผนงานฉบับหนึ่งให้ "ดูซะ มีตรงไหนไม่เข้าใจก็ถามผม"

พูดจบเขาก็เดินหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อฝักบัว อากาศร้อนแบบนี้ แถมยังเพิ่งนัวเนียกันในรถมาอีก ร่างกายของเขาจึงเต็มไปด้วยกลิ่นอายของฮอร์โมนพลุ่งพล่าน

เหยียนเหวยหานไม่อยากให้ตัวเองเดินไปทั่ว TGD ในสภาพที่เป็น 'ฮอร์โมนเคลื่อนที่' แบบเปิดเผยเกินไปนัก เรื่องบางเรื่องเขารู้อยู่แก่ใจก็พอ ไม่จำเป็นต้องประกาศให้โลกรู้อย่างเอิกเกริก

เสียงน้ำในห้องน้ำดังซ่า ซูเสี่ยวเนี่ยนยกยิ้มมุมปาก พลางหยิบแฟ้มนั้นมาอ่านอย่างละเอียด... มันคือแผนงานความร่วมมือเกี่ยวกับ รถยนต์ไฟฟ้า

แม้สัญญาจะเซ็นไปแล้ว แต่การจะลงมือบริหารจัดการจริง ๆ นั้นถือเป็นงานช้าง และแผนงานฉบับนี้ คือทิศทางที่แท้จริงของตลาดรถยนต์ไฟฟ้า

ซูเสี่ยวเนี่ยนเหลือบมองไปทางห้องน้ำด้วยความประหลาดใจ แววตาฉายแววไม่เห็นด้วยเล็กน้อย

อะไรกัน ? กลัวว่าความสามารถในการทำงานของเธอไม่พอ เลยจงใจเอามาติวเข้มให้เป็นพิเศษงั้นเหรอ ?

เธอปิดแฟ้มลง เตรียมจะลุกลงไปที่แผนกฝ่ายขาย 1

ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูห้องประธานก็ดังขึ้น เธอจึงขานตอบไปตามสัญชาตญาณ "เข้ามา"

ทว่าคนที่เดินเข้ามา กลับเป็นพนักงานดีเด่นอันดับหนึ่งอย่าง เปียนลี่ยง

พอเปียนลี่ยงเห็นซูเสี่ยวเนี่ยนอยู่ในห้องทำงานประธาน สายตาเขาก็พลันวูบไหว ก่อนจะตะคอกถามด้วยความโกรธ "ซูเสี่ยวเนี่ยน ! เธอจะมากเกินไปแล้วนะ ตั้งแต่เมื่อวานเธอก็โดดงานไม่ยอมมาทำ ทุกคนนึกว่าเธอป่วยซะอีก ยังกะว่าจะไปเยี่ยมหลังเลิกงาน... แต่คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเธอจะมาแอบอยู่ในห้องทำงานของประธานเหยียน บอกมา เธอเป็นใครกันแน่ ? ทำไมถึงมาทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ที่นี่คนเดียว ! "

คำพูดรุนแรงพรั่งพรูออกมาอย่างคุกคาม ซูเสี่ยวเนี่ยนสีหน้าเคร่งขรึมลงทันที เธอแค่นเสียงเย็น "คุณเปียน ยุ่งเรื่องชาวบ้านมากไปหรือเปล่าคะ ? ฉันจะอยู่ที่ไหน หรือทำงานอะไร จำเป็นต้องรายงานคุณด้วยเหรอ ? "

เปียนลี่ยงได้ยินแบบนั้น ก็ยิ่งมั่นใจว่าผู้หญิงคนนี้ต้องมีลับลมคมในแน่ ๆ ไม่อย่างนั้น ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่คนเดียวล่ะ ?

เขากวาดสายตาไปรอบ ๆ จนเห็นแฟ้มแผนงานที่วางอยู่บนโต๊ะ จึงโวยวายขึ้นมาทันที "ดี ! ที่แท้เธอก็เป็น สายลับทางธุรกิจ ที่บริษัทอื่นส่งมาจริง ๆ ด้วย ! ซูเสี่ยวเนี่ยน คราวนี้ดูซิว่าเธอจะยังมีอะไรแก้ตัวอีก ! "

ซูเสี่ยวเนี่ยน: "..."