บทที่ 18 แฟนเก่า

บทที่ 18 แฟนเก่า

อันที่จริง นั่นก็ไม่ถูกต้องเสียทีเดียว

เดิมทีควรจะมีใครบางคนที่ค้นพบความเปล่งประกายในตัวเธอ

ชิวหมิงเหยียนเคยเป็นคนที่ใกล้ชิดกับเธอมากที่สุด ทว่าการล้อเล่นที่เริ่มต้นด้วยคำโกหกย่อมไม่มีทางจบลงด้วยความสุขได้เลย

ขงฮวาเหยียนค้อมศีรษะให้ผู้อำนวยการเซวียเล็กน้อย

ผู้อำนวยการเซวียเป็นชายชราที่อ่อนโยนมาก เขารักและใส่ใจนักเรียนในโรงเรียนอย่างแท้จริง ทั้งยังห่วงใยจี้ฮวาเหยียนจากใจจริง

มิฉะนั้น ข้อความที่ยังไม่ได้อ่านนับสิบข้อความก็คงไม่ได้มาจากเขาเสียครึ่งหนึ่ง

ขงฮวาเหยียนเคารพผู้อาวุโสที่ปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความจริงใจมาโดยตลอด บางทีอาจเป็นเพราะทำให้นึกถึงอาจารย์ของเธอเอง การค้อมศีรษะครั้งนี้จึงเต็มเปี่ยมไปด้วยความเคารพจากใจจริง

ผู้อำนวยการเซวียถอยหลังไปสองสามก้าวพร้อมรอยยิ้ม ยอมสละตำแหน่งตรงกลางให้กับจี้ฮวาเหยียน

นี่คือนักเรียนที่เขาภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง เธอเคารพครูบาอาจารย์ ตั้งใจเรียน และไม่มีข้อเสียใดๆ นอกเสียจากการชอบเก็บตัวไปสักหน่อย

เดิมทีเขาคิดว่าจี้ฮวาเหยียนจะซึมเศร้าเพราะสอบจบการศึกษาไม่ผ่าน แต่กลับไม่คาดคิดเลยว่าท้ายที่สุดเธอจะมอบเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ให้กับเขาเช่นนี้

"สวัสดีทุกคน ฉันคือจี้ฮวาเหยียน"

ในชั่วเสี้ยววินาที ภาพบางอย่างก็คล้ายจะปรากฏขึ้นตรงหน้าขงฮวาเหยียน

ตอนที่เข้ามาเรียนที่นี่ใหม่ๆ จี้ฮวาเหยียนก็เคยยืนอยู่หน้าชั้นเรียนและเอื้อนเอ่ยประโยคเดียวกันนี้เป๊ะ

"ฉันรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้มายืนอยู่ตรงนี้ในฐานะตัวแทนนักเรียนเพื่อกล่าวอำลาทุกคน..."

หลังจากงานเลี้ยงอำลาจบลง ทุกคนต่างก็พูดคุยกันถึงชื่อของจี้ฮวาเหยียน

ทว่าการพูดคุยในตอนนี้ไม่ได้เป็นการเยาะเย้ยถากถางเหมือนเมื่อตอนเช้าอีกต่อไป แต่กลับเต็มไปด้วยความชื่นชมและเคารพยกย่อง

หลังจากเหตุการณ์นี้ จะไม่มีใครเชื่อมโยงคำว่า "โกงการสอบ" เข้ากับจี้ฮวาเหยียนอีกต่อไป

ในเวลาต่อมา เมื่อข่าวเรื่องที่จี้ฮวาเหยียนได้รับคัดเลือกเป็นกรณีพิเศษและสอบเข้าสถาบันการทหารเซี่ยเฉิงได้ตั้งแต่เมื่อสองปีก่อนแพร่สะพัดออกไป ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างก็เดินทางมาที่โรงเรียนโดยเฉพาะ เพื่อมาดูรูปถ่ายใบใหม่ของเธอที่ถูกนำไปแขวนไว้บนบอร์ดเกียรติยศอีกครั้ง

ในรูปถ่าย เด็กสาวแสนสวยมีรอยยิ้มที่สดใส และแววตาของเธอก็กล้าแกร่งจนถึงขั้นแฝงแววแห่งอำนาจเอาไว้ลางๆ

เธอกลายเป็นไอดอลที่เด็กหนุ่มเด็กสาวนับไม่ถ้วนต่างพากันยกย่องบูชา และเป็น "เด็กต้นแบบ" ในอุดมคติที่บรรดาพ่อแม่ต่างพากันชื่นชม

ขงฮวาเหยียนในตอนนี้ยังไม่ล่วงรู้ถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

ทันทีที่เธอเดินออกจากห้องพักของผู้อำนวยการ ช่อดอกไม้แสนสวยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

"ขอโทษนะ" เด็กสาวที่นำดอกไม้มาให้หน้าแดงก่ำขณะยัดมันใส่อ้อมแขนของขงฮวาเหยียน "พวกเราไม่ควรปล่อยข่าวลือผิดๆ พวกนั้นเลย จี้ฮวาเหยียน ยินดีด้วยนะที่สอบเข้าสถาบันการทหารเซี่ยเฉิงได้ ฉันหวังว่าทุกอย่างในอนาคตของเธอจะราบรื่นนะ"

คนอื่นๆ ก็ทำตามและเอ่ยปากขอโทษเช่นกัน "พวกเราขอโทษนะ!"

เมื่อพูดจบ เด็กสาวเหล่านั้นก็หันหลังวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วก่อนที่ขงฮวาเหยียนจะได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใด ทิ้งไว้เพียงดอกไม้ที่เพิ่งได้รับมาหมาดๆ

ขงฮวาเหยียนก้มมองดอกไม้อันบอบบางในมือ หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เธอก็เผยรอยยิ้มออกมาในที่สุด

ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะยังไม่ถึงขั้นสิ้นหวังเสียทีเดียว

ขงฮวาเหยียนเดินออกไปข้างนอกพร้อมกับกอดช่อดอกไม้ไว้ในอ้อมแขน

เธอเสียเวลาอยู่ในห้องของผู้อำนวยการนานพอสมควร กว่าจะออกมา โรงเรียนก็ตกอยู่ในความเงียบเหงาไร้ผู้คนเสียแล้ว

ใบรับรองการจบการศึกษาถูกส่งเข้าเครื่องสมองกลแสงของเธอเรียบร้อยแล้ว ถูกเก็บไว้เคียงคู่กับใบประกาศตอบรับการเข้าเรียนจากสถาบันการทหารเซี่ยเฉิง

ดาวหลักคือสถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองและคึกคักที่สุดในจักรวรรดิกวงเย่า อีกทั้งยังเป็นสถานที่ที่มีเทคโนโลยีก้าวล้ำที่สุดด้วย

ดาวเฟิงไหลล้าหลังเกินไป บันทึกข้อมูลหลายอย่างก็ไม่ครบถ้วนสมบูรณ์

หากเธอต้องการค้นหาเบาะแสเกี่ยวกับหลุมดำ ดาวหลักคือสถานที่ที่มีความเป็นไปได้มากที่สุดที่จะค้นพบสิ่งเหล่านั้น

ห้องสมุดของสถาบันการทหารเซี่ยเฉิงเป็นคลังหนังสือที่ใหญ่ที่สุดในจักรวรรดิกวงเย่า และเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดที่เธอสามารถค้นหาข้อมูลได้อย่างเปิดเผย

ขณะที่ความคิดกำลังโลดแล่น จู่ๆ น้ำเสียงอ่อนโยนก็ดังขึ้นเบื้องหน้า ในจังหวะที่ขงฮวาเหยียนเดินพ้นประตูอาคารเรียนออกมาพอดี

"เสี่ยวเหยียน"

ฝีเท้าของขงฮวาเหยียนชะงักงัน เธอหรี่ตาลงมองเด็กหนุ่มที่ดูราวกับกำลังเปล่งประกายไปทั้งตัวภายใต้แสงแดด

ชิวหมิงเหยียน

"แฟนเก่า" แต่เพียงในนามของจี้ฮวาเหยียน—เขามาดักรออะไรอยู่ที่นี่กัน?