บทที่ 33 : สยบอาณาจักรพระราชวังสีม่วงด้วยคมดาบธรรมดา

บทที่ 33 : สยบอาณาจักรพระราชวังสีม่วงด้วยคมดาบธรรมดา

ไม่มีเวลาให้พวกเขาได้โต้ตอบ, เย่หวู่ชางก็ลุกขึ้นยืนทัน​ที

“ขู่ข้างั้นรึ, เจ้าคิดว่าตนเองเป็นใครกัน!”

ทันทีที่เขาพูดจบ เย่หวู่ชางก็ฟันอีกฝ่ายด้วยมือที่คมกริบราวดาบ

บูม!

ปราณดาบอันยิ่งใหญ่​ระเบิดออกมา

มันมีพลังอันน่าสะพรึงกลัว​ทั้งยังน่าสยดสยองอย่างไม่น่าเชื่อ

กวาดไปทั่วบริเวณและมุ่งหน้าไปยังชายวัยกลางคน

"บังอาจนัก!"

ในยามนี้ ความโกรธของชายวัยกลางคนพุ่งถึงจุดสูงสุด

เขาไม่เคยคาดหวังว่ามดตัวเดียวในอาณาจักรพระราชวังสีม่วงขั้นแรก จะกล้าโจมตีเขา

ไม่จำเป็นต้องคิดให้มากความ เขากำหมัดและปล่อยวิชาหมัดระดับปฐพีขั้นสูงสุดของตน

บูม บูม บูม!

ทันใดนั้น เสียงฟ้าร้องดังก้องกังวาน และภาพการปะทะของหมัดและคมดาบก็ทำให้เซี่ยจือซวนและสีคงหมิงเยว่ตกตะลึง

หากแต่ในช่วงเวลาถัดมา, มันก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

ปัง

ร่างๆหนึ่งลอยไปชนเข้ากับเสาหินขนาดใหญ่ด้านนอกประตู พร้อมเลือดสีแดงที่สะกระอักออกมาจากปาก

เเละนั่นเป็นร่างของชายวัยกลางคน!

ยามนี้มือของเขาสั่นอย่างควบคุมไม่ได้, เเถมยังมีเพียงเลือดที่ไหลอาบนิ้วมือจนทำให้ผู้พบเห็นเกิดความกลัว

แต่ในขณะนี้ เขาไม่ได้สนใจอาการบาดเจ็บของตัวเองเลย

เขากลับมองไปที่เย่หวู่ชางด้วยสายตาที่หวาดหวั่นสุดขั้วหัวใจ เเละร่างกาย​ของเขาสั่นสะท้านจนถึงขีดสุด

คนผู้นี้จะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไรกัน!

เขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้​ฝึก​ตน​อาณาจักรพระราชวังสีม่วงที่เพิ่งได้รับเลื่อนขั้นจะทำให้เขาได้รับ​บาดเจ็บ​โดยที่อีกฝ่ายไม่ต้องใช้แม้แต่ดาบด้วยซ้ำ

กล่าวอีกนัยหนึ่ง, มันคงง่ายราวกับการพลิกฝ่ามือหากอีกฝ่ายต้องการให้เขาตาย

เเละฉากนี้ก็ทำให้เซี่ยจือซวนและสีคงหมิงเยว่ต่างตกใจ

พวกนางตระหนักดีถึงความแข็งแกร่งของชายวัยกลางคน

อาจกล่าวได้ว่ามีคู่ต่อสู้เพียงไม่กี่คนที่ทัดเทียมเขาในต้าเซี่ย

แม้แต่เซี่ยจือซวนก็มักจะแสดงความเคารพต่ออีกฝ่าย

แต่ตอนนี้ผู้​ฝึก​ตน​ที่ทรงพลังเช่นนี้กลับพ่ายแพ้เย่หวู่ชางในกระบวนท่าเดียว!

เย่ห​วู่​ชาง​เป็นอัจฉริยะ….อัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้!

นี่เป็นความคิดเดียวในใจพวกเขาในยามนี้

แท้จริงแล้ว การเอาชนะ​ผู้​ฝึก​ตน​ขั้นที่หกของอาณาจักรพระราชวังสีม่วงด้วยกระบวนท่าเดียวในตอนที่พึ่งเข้าสู่ขั้นเเรก​ของอาณาจักรพระราชวังสีม่วงนั้น….แม้แต่อัจฉริยะธรรมดาๆก็ไม่สามารถทำได้

มีเพียงอัจฉริยะผู้ไม่มีใคร​เทียบได้​เท่านั้น​ถึงจะสามารถทำได้

เมื่อคิดว่ามีอัจฉริยะผู้ไม่มีใครเทียบได้ได้ปรากฏ​ขึ้น​ต่อหน้าพวกเขา….เซี่ยจือซวนก็อดไม่ได้ที่จะรู้​สึกตื่นเต้น​

หากเธอได้รับการสนับสนุนจากอีกฝ่าย…..โอกาสในการขึ้นสู่อำนาจของเธอก็จะเพิ่มขึ้นอีกขั้น

“ผู้นำตระกูลเย่ เรื่องในวันนี้เป็นความผิดพลาดของจือซวน, จือซวนขออภัยด้วยใจจริง​และหวังว่าท่านจะยอมยกโทษให้!”

เนื่องจากพวกเขาได้ประมือกันแล้ว เย่หวู่ชางจึงไม่ใส่ใจกับพิธีการใดๆทั้งสิ้น

เขายืนขึ้น, นำมือข้างเดียวไพล่หลัง เเละมองดูคนที่เหลือ​อย่างเย็นชา

“เจ้ามีอะไรมาโน้มน้าวข้า”

คำพูดของเขาไม่ผิด ด้วยความแข็งแกร่งที่เขาแสดงออกมา แม้แต่ราชวงศ์ต้าเซี่ยก็ยังไม่กล้าที่จะกดขี่หรือบังคับเขาอีกต่อไป

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่หวู่ชาง เซี่ยจือซวนก็เงียบไป

เธอรู้ว่าหากเป็นสภาวะปกติคงไม่มีวันที่ทำให้เย่หวู่ชางเคลื่อนไหว

ด้วยพลังอยู่ในมือของเย่หวู่ชางทุกอย่างนั้นง่ายราวกับพลิกฝ่ามือ

นี่แหละคือสถานะอันน่าสะพรึงกลัว​ของเขาในตอนนี้

ควรยื่นข้อเสนอ​ใดดี

ตำแหน่งเหรอ?......ไม่สิ ด้วยสถานะของเขาไม่มีตำแหน่งใดที่เขาไม่สามารถหามาได้

และในอนาคต แม้แต่ราชวงศ์ก็ยังต้องปฏิบัติตามความต้องการของเขา

ความงาม!

เมื่อพูดสองคำนี้ปรากฏ​ขึ้น, สีหน้าของเซี่ยจือซวน ก็พลันสดใสขึ้นทันที

ก่อนที่จะมาที่นี่ เธอได้ตรวจสอบเย่หวู่ชางแล้ว และรู้ว่ารสนิยมของเขานั้นพิเศษมาก

ความงามธรรมดาๆ ก็ไม่คู่ควรกับความสนใจของเขาโดยสิ้นเชิง

อย่างน้อยที่สุด พวกเขาจำเป็นต้องอยู่ในคนระดับอย่างโม่ซีจุนในแง่ของรูปลักษณ์ภายนอก

ทันใดนั้น สายตาของเธอก็มองไปยังร่างของสีคงหมิงเยว่ที่ถือหอกยาว อยู่……และความสนใจของเธอก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

“แล้วหากข้าจะให้เจ้าหมั้นหมายกับหมิงเยว่ล่ะ”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา… เย่หวู่ชางก็เงียบลง แต่สีคงหมิงเยว่กลับมองดูเธอด้วยความประหลาดใจ

เห็นได้ชัดว่าเธอไม่คาดคิดว่าจะถูกเซี่ยจือซวนนำไปขายเช่นนี้

เธออยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเซี่ยจือซวนจ้องมองเธอ เธอก็ได้แต่เงียบลง

เย่หวู่ชางตรวจสอบสีคงหมิงเยว่อย่างระมัดระวัง และพยักหน้าอย่างลับๆ

ด้วยรูปร่างที่โดดเด่นและใบหน้าที่สวยงาม….เธอได้คะแนนอย่างน้อย 94 คะแนน

เเถมการปรากฏตัวของเธอในฐานะผู้​ฝึก​ตน​หอกยังเพิ่มค่าความสวยงามไปอีกขั้น

เขายิ้มบางๆเเละตอบรับ

“ก็ได้, เเล้วเจ้าต้องการให้ข้าทำอะไร?”

เขาสนใจสีคงหมิงเยว่จริงๆ และแน่นอนว่าแม้แต่เซี่ยจือซวนเขาก็ต้องตา

แต่เขาก็รู้ด้วยว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะได้ทั้งสองอย่างในคราวนี้ (ไอ้นี่มันวางเเผนไว้อีกคน)​

เมื่อได้ยินข้อตกลงที่ตรงไปตรงมาของเย่หวู่ชาง…..เซี่ยจือซวนก็ยิ้มและพูดว่า

"พี่เย่ ท่านเป็นคนเด็ดขาดจริงๆ!"

จากนั้น เธอมองไปรอบๆและพูดอย่างสงบว่า

"ตลอดประวัติศาสตร์ ไม่เคยมีจักรพรรดินีขึ้นครองบัลลังก์ในแผ่นดินต้าเซี่ย, เหล่าขุนนางในราชสำนึกล้วนหัวโบราณคร่ำครึเเละอนุรักษ์นิยม”

“ด้วยสัญชาตญาณพวกเขา…..อย่างไรพวกเขา​ก็คงไม่ยินยอม!”

“ดังนั้น, คำขอของข้านั้นง่ายมาก ข้าไม่ต้องการคนของตระกูลเย่แต่อย่างใด……ข้าเพียงต้องการแค่พี่เย่และภรรยา​เองของท่านเท่านั้น”

“เเม่นางเย่ว์​รู​่​ชวงแค่ต้องติดตามคุ้มครองข้า, ในขณะที่พี่เย่เพียงข่มขู่คนพวกนั้นก็เพียง​พอแล้ว​!”

เย่หวู่ชางมองดูเธอด้วยความประหลาดใจและถามว่า "แน่ใจหรือว่าจะสามารถขึ้นครองบัลลังก์ได้"

เซี่ยจือซวนยิ้มอย่างลึกลับและพูดว่า "พี่เย่ ท่านรอฟังข่าวดีเถอะ!"

ในขณะนี้, เซี่ยจือซวนได้แสดงทักษะความเป็นผู้นำของเธออีกครั้ง…..ราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเธอ

เสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ในการควบคุมโลก ทำให้แม้แต่หัวใจของเย่หวู่ชางร้อนขึ้นโดยไม่ตั้งใจ

เขาพยักหน้าและกล่าวว่า

"หากเจ้ามั่นใจมาก ข้าก็ตกลง…..แต่เจ้าต้องทำให้แน่ใจว่าพวกสัตว์ประหลาดเฒ่าในในขอบเขตอาณาจักรสำแดงกฎเกณฑ์เหล่านั้นจะไม่เข้ามายุ่งนะ!"

เซี่ยจือซวนหัวเราะและกล่าวว่า "ไม่ต้องกังวลพี่เย่, ในราชวงศ์ต้าเซี่ยคนบรรพบุรุษเก่าแก่ในขอบเขตอาณาจักรสำแดงกฎเกณฑ์ได้มาถึงจุดสิ้นสุดของอายุขัยเเล้ว”

“พวกเขาทั้งหมดล้วนตกอยู่ในวิกฤตร้ายแรง พวกเขาจะไม่เข้ามาแทรกแซง เว้นแต่ต้าเซี่ยจะเผชิญกับการล้มล้าง!”

"ดี!"

เมื่อได้ยิน​เช่นนี้, เย่หวู่ชางก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป

สำหรับการดำรงอยู่ของผุ้คนในอาณาจักรพระราชวังสีม่วงเหล่านั้น เขาไม่ได้ให้ความสนใจเลยสักนิด

อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้คาดหวังว่าสายตาของเซี่ยจือซวนจะเจ้าเล่ห์ถึงเพียงนี้

เธอสังเกตเห็น​โดยธรรมชาติถึงพลังของเย่ว์รู่ชวง

แท้จริงแล้ว ในฐานะอดีตนักบุญของเมืองโบราณชางหยวน ความแข็งแกร่งของเย่ว์รู่ชวงนั้นน่ากลัวอย่างไม่ต้องสงสัย

คงไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าเธอเป็นอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้

หากในระดับพลังยุทธ์เท่ากัน…..แม้แต่เย่หวู่ชางก็ไม่สามารถรับประกันว่าจะชนะเย่ว์​รู​่​ชวงได้

เซี่ยจือซวนตระหนักดีถึงเรื่องนี้ ดังนั้นเธอจึงถามโดยตรงถึงสมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดสองคนของตระกูลเย่

ทั้งสองฝ่ายบรรลุข้อตกลงอย่างมีความสุข และพวกเขาตกลงกันว่าสามเดือนต่อมาสิคงหมิงเยว่จะม่แต่งงานกับตระกูลเย่

จากนั้นเซี่ยจือซวนก็ออกไปพร้อมกับคนของเธอ

……………….