บทที่ 18 เย่หวู่ชางผู้น่าสะพรึงกลัว

บทที่ 18 เย่หวู่ชางผู้น่าสะพรึงกลัว

“ไอ้สารเลว, เจ้ากล้าทำลายประตูนิกายของข้า ทำร้ายล้างเหล่าสาวกของข้า…..ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร ข้าจะฉีกร่างของเจ้าเป็นหมื่นชิ้น!”

“การไม่ฆ่าเจ้าวันนี้, ความแค้นของพวกข้าคงไม่อาจจางหายไป!”

"ไป!"

พร้อมกับเสียงคำรามอันเกรี้ยวกราด….ร่างที่น่าสะพรึงกลัวทั้งห้าก็บินออกมาจากชั้นในของนิกายดาบสังหารวารี

ออร่าที่พวกเขาปล่อยออกมานั้นน่าประหลาดใจมาก…เพราะมันคือออร่าอันทรงพลังของผู้​ฝึกตนอาณาจักรปราการสวรรค์

ฉากนี้ทำให้ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนตกตะลึง

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ได้คาดหวังว่านิกายดาบสังหารวารีจะมีผู้ฝึกตนอาณาจักรปราการสวรรค์มากมายขนาดนี้

“ฟู่~~!”

“ผู้ฝึกตนอาณาจักรปราการสวรรค์ทั้งหมดห้าคน…..ดูเหมือนว่านิกายดาบสังหารวารีจะโกรธจริงๆแล้ว!”

“สมแล้วที่เป็นกองกำลังที่ยืนหยัดมายาวนานหลายร้อยหรือหลายพันปี…..รากฐานของพวกเขาไม่ธรรมดา​เลย!”

“นี่ยังไม่รวมถึงผู้อาวุโสลำดับที่สองด้วยซ้ำนะ….ถ้าเรานับเขาไปด้วย, นั่นก็จะรวมเป็นหกคน!”

“นิกายดาบสังหารวารีประกาศต่อสาธารณะว่าพวกเขามีฝึกตนอาณาจักรปราการสวรรค์สี่คน…..แต่ใครจะคิดว่าจริงๆแล้วพวกเขามีถึงหกคน, นี่มันน่าทึ่งมาก!”

“ข้าสงสัยว่าผู้บุกรุกจะสามารถทนต่อความโกรธเกรี้ยวของผู้​ฝึกตนอาณาจักรปราการสวรรค์ทั้งห้าคนนี้ได้หรือไม่….การดับความโกรธของพวกเขาไม่ใช่เรื่องง่ายเลย!”

ในบรรดาบุคคลที่มีอำนาจทั้งห้าในนี้

ถูเฟิงหลิน จ้องมองท้องฟ้าด้วยความโกรธและพูดว่า

"ออกมา!"

เสียงของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ และมีเจตนาฆ่าฉายออกมาอย่างไม่ปิดบัง

เดิมทีเขาคิดว่าการโจมตีของเขาจะเจาะทะลุผ่านคมดาบของคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย…..แต่เขาคำนวณผิด เเละสิ่งนั้นส่งผลให้นิกายดาบสังหารวารีสูญเสียสาวกไปถึงครึ่งหนึ่งโดยตรง

ในขณะนี้, เจตนาฆ่าในหัวใจของเขาก็มากเพียงพอที่จะฉีกใครก็ตามให้เป็นชิ้นๆ

เเละทุกคนรอบๆเองต่างก็สงสัยว่าใครกันที่เหิมเกริมกล้ายั่วยุนิกายดาบสังหารวารีอย่างไม่หวั่นเกรงเเบบนี้

พร้อมกับการจ้องมองของผู้คนนับไม่ถ้วน….ในที่สุดเหนือท้องฟ้า

ชายหนุ่มในชุดดำก็ค่อยๆลงมาโดยเอามือไพล่หลังไว้

เขามีรูปลักษณ์เป็นชายหนุ่มที่มีความสง่างามอย่างยิ่ง…..อย่างไรก็ตาม ดวงตาของเขากลับให้ความรู้สึกเย็นชา​และมีรัศมีของการอยู่ยงคงกระพันของ

แค่ออร่านี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนหวาดกลัว

เเละเมื่อเห็นใบหน้าของเขา, ผู้คนนับไม่ถ้วนก็ตกตะลึงทันที​

คนผู้นี้อายุยังน้อยมาก….เขาเป็นใครกัน?

เขาอาจเป็นคนที่มีเบื้องหลังอันทรงพลังหรือไม่?

แม้แต่ถูเฟิงหลิน และคนอื่นๆก็มีท่าทีเปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน…..พวดเขาเต็มไปด้วยความระมัดระวังอย่างมาก

เป็นไปได้ไหมว่านิกายดาบสังหารวารีของพวกเจาได้ไปเหยียบเท้าเหล่าผู้ทรงอำนาจเข้า?

พวกเขาลังเลที่จะไม่ได้เคลื่อนไหวอยู่ครู่หนึ่ง

โชคดีที่ถูเฟิงหลิงมีความรู้และประสบการณ์, เขาก้าวไปข้างหน้าพลางเอ่ยถามอีกฝ่าย

"เจ้าเป็นใคร, เหตุใดเจ้าจึงโจมตีนิกายดาบสังหารวารีของเราอย่างไม่มีเหตุผลเช่นนี้"

เมื่อได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย ชายหนุ่มก็ไม่เสียเวลาพูดอะไรมาก…..เขาทำเพียงแค่โบกมือเท่านั้น​

ทันใดนั้น, ศีรษะของคนผู้หนึ่งลอยไปยังถูเฟิงหลิน

ในกลางอากาศ….ทุกคนที่เห็นใบหน้าของศีรษไร้ร่างต่างก็ตกตะลึงกันทันที

“นั่นมัน….ถูเป่ยหง ผู้อาวุโสลำดับที่สองของนิกายดาบสังหารวารีไม่ใช่หรือ, เขาถูกสังหารได้ยังไง?”

“นั่นคือผู้​ฝึกตนอาณาจักรปราการสวรรค์ขั้นที่หกนะ….จะมาตายเช่นนี้ได้อย่างไร?”

ด้านถูเฟิงหลิน…หลังจากที่เขาได้รับศีรษะของถูเป่ยหง การแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

เขาย่อมรู้ดีว่าทำไมสถานการณ์​ถึงเป็นเช่นนี้…..นั่นเพราะเป็นเขาเองที่ส่งถูเป่ยหงออกไป

เเต่เขาก็รีบระงับความเศร้าโศก…..พลางถามชายหนุ่มว่า

"เจ้าเป็นใครกันแน่"

เมื่อเผชิญกับคำถามนี้, ชายหนุ่มกลับมองเขาด้วยสายตาที่ไม่แยแส

“ข้ามีนามว่าเย่หวู่ชาง ผู้นำตระกูลเย่!”

“เเล้วเจ้าไม่ได้ส่งเขาไปทำลายล้างตระกูลของข้าหรอกหรือ?”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมา แม้แต่ถูเฟิงหลินก็ตกตะลึงทันที​

เห็นได้ชัดว่า เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะมีผู้​ฝึกตนของอาณาจักรปราการสวรรค์ในตระกูลเย่

แต่ในไม่ช้า หัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธอันไม่รู้จบ

“ช่างกล้านัก….เจ้ากล้าที่จะสังหารผู้อาวุโสนิกายดาบสังหารวารีของข้า”

“ใครเป็นคนมอบความกล้าหาญเทียมฟ้าให้กับเจ้ากัน?”

หลังจากพูด, เขาก็ไม่สนใจคำตอบเย่วู่ชาง…..เเละทำการสั่งการคนที่อยู่ข้างหลังเขาโดยตรง

"ฆ่ามันซะ!"

ทันทีที่คำพูดของเขาจบลง

ผู้​ฝึกตนทั้งห้าแห่งอาณาจักรปราการสวรรค์ก็เคลื่อนไหวพร้อมกันโดยใช้ทักษะขั้นสูงสุดเพื่อสร้างการโจมตีที่ทรงพลังโดยตรง

แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าเหตุใดถูเป่ยหง ผู้ฝึกตนอาณาจักรปราการสวรรค์ขั้นที่หกจึงเสียชีวิตด้วยน้ำมือของเย่หวู่ชาซึ่งอยู่เพียงอาณาจักร​ปราการสวรรค์ขั้นที่หนึ่งเท่านั้น

อย่างไร​ก็ตาม, พวกเขาก็ชัดเจนถึงความเป็นปฏิปักษ์ระหว่างทั้งสองได้มาถึงจุดแตกหักเเล้ว

ดังนั้น, หากพวกเขาไม่สามารถฆ่าเย่หวู่ชางคนนี้ได้…..นิกายดาบสังหารวารีก็จะไม่มีวันพบความสงบสุขอย่างเเน่นอน

ดังนั้น พวกเขาจึงบรรลุข้อตกลงร่วมกัน​อย่างรวดเร็ว

ปราณดาบที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งห่อหุ้มด้วยพลังปราณอันไร้ขอบเขตทั้งห้าสายก็พุ่งเข้าปะทะเย่หวู่ชางอย่างรวดเร็ว​

บูม บูม บูม~!

ชั่วครู่หนึ่งท้องฟ้าทั้งหมดได้สั่นสะเทือน

การโจมตีร่วมกันของผู้​ฝึกตนอาณาจักรปราการสวรรค์ทั้งห้านั้นช่างน่าสะพรึงกลัวเหนือจินตนาการ

ไม่ต้องพูดถึงว่าในหมู่พวกเขามีอาวุโสอาณาจักรปราการสวรรค์ขั้นที่เก้า

เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวนี้….การแสดงออกของเย่หวู่ชางกลับยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

มีเพียงร่องรอยของการดูถูกปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา จากนั้นเขาก็พูดเบาๆว่า

"ทักษะขยะ!"

หลังจากพูดแล้ว, เขาก็โบกมือและดาบวิญญาณก็ปรากฏขึ้นมาอยู่ในมือของเขา

ด้วยดาบระดับสูงในมือ…ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นมากกว่าสองเท่า

จากนั้นเขาก็จับดาบด้วยมือเดียวแล้วเหวี่ยงมันอย่างกลางอากาศ

“วิชา​ดาบหมื่น​อสูร, หมื่นอสูรประจันนภา”

ฟ้าว~!

ทันใดนั้น, ปราณดาบหลายสิบจั้งก็ระเบิดออกมา…..เเละมันยังบรรจุด้วยเจตนาดาบไร้ใครเทียม พร้อมทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง

บูมมมมม!!!

ภายใต้การจ้องมองที่เหลือเชื่อของฝูงชน….การโจมตีครั้งนี้ได้บดขยี้การโจมตีเต็มกำลังของผู้​ฝึกตนอาณาจักรปราการสวรรค์

ทั้งห้าโดยตรง

และหลังจากการปะทะกัน, เย่หวู่ชางเองก็ไม่ได้รับอันตรายใดๆทั้งสิ้น

เเต่ในทางกลับกัน ผู้​ฝึกตนทั้งห้าของนิกายดาบสังหารวารีกลับถูกผลักถอยออกไปหลายสิบก้าวก่อนที่จะหยุดลง

ยามนี้พวกเขาต่างมองหน้ากันด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

พวกเขาไม่เคยคาดหวังเลยว่าอีกฝ่ายจะน่าเกรงขามถึงเพียงนี้

ผู้อาวุโสทั้งห้าและถูเฟิงหลินสบตากันแล้วพูดช้าๆว่า

"เจตนาดาบ!"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้พูดออกมา…..ดวงตาของผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนรอบๆต่างก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

เจตนาดาบงั้นเรอะ!

สำหรับนิกายดาบสังหารวารี…..นอกเหนือจากบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งที่เคยเข้าใจเรื่องนี้, ก็ยังไม่มีใครอื่นที่แม้แต่จะเข้าใจร่องรอย​ของเจตนาดาบได้

เเละสิ่งนี้เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าการเข้าใจเจตนา​ดาบนั้นยากมากเพียงใด

ยามนี้ใบหน้าของผู้​ฝึกตนทั้งห้าแห่งนิกายดาบสังหารวารีเริ่มเคร่งขรึมอย่างยิ่ง

อย่างไร​ก็ตาม, เย่หวู่ชางไม่อยากเสียเวลากับพวกเขาที่นี่อีกเเล้ว

“พวกเจ้าสมควรที่จะถูกเรียกตัวเองว่านิกายดาบ…..ด้วยความแข็งแกร่งด้านดาบเช่นนี้จริงๆหรือ?”

“นับว่าเป็นความอับอายอย่างแท้จริงต่อโลกแห่งการฝึกดาบ…..ข้าจะแสดงให้พวกเจ้าเห็นหน่อยละกันว่าผู้ฝึกดาบแท้จริงเป็นเยี่ยงไร”

หลังจากพูดจบเจตนาดาบอันน่าสะพรึงกลัวอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนก็ปะทุออกมาจากร่างกายของเขา

“วิชาดาบหมื่นธารา เรือร้อยขับเชี่ยวธารา!”

…………………………..