บทที่ 27 ทำไมลูกถึงมาที่นี่ถ้าลูกไม่ต้องการสืบทอดธุรกิจของครอบครัว?

หลินกรุ๊ปมีอาคารนับสิบหลังในพื้นที่นี้ แม้ว่าอาคารจะไม่สูงแต่ก็ครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ในเมืองเจียงเป่ย ซึ่งการซื้อที่ดินแถบนี้มีราคามหาศาล คุณจะเห็นได้ว่าหลินกรุ๊ปนี้มีทรัพยากรทางการเงินที่แข็งแกร่ง

ในเวลานั้น หลินหยวนยืนอยู่หน้าประตูของอาคารที่สูงที่สุดของหลินปรุ๊ป

ทันทีที่เขาเข้าไปในอาคาร หลายคนสังเกตเห็นการมาของเขา เห็นได้ชัดว่าหลายคนรู้จักหลินหยวน นายน้อยของตระกูลหลิน

ไม่นาน พนักงานต้อนรับสาวสวยก็เข้ามาและพาหลินหยวนไปพักผ่อนในห้องที่สะดวกสบาย

เมื่อเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาของหลินหยวน ดวงตาของพนักงานต้อนรับสาวสวยก็สว่างขึ้นและใบหน้าที่สวยงามของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อย

“สวัสดีค่ะนายน้อย! ท่านประธานทราบแล้วว่าท่านมาถึงแล้วและกำลังลงมาที่ชั้นล่าง” พนักงานต้อนรับคนสวยกล่าว

“เข้าใจแล้ว” หลินหยวนพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

ใบหน้าของพนักงานต้อนรับที่สวยงามเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อเห็นนายน้อยยิ้มให้ตนเอง

หลังจากนั้นไม่นาน หลินหยวนก็เห็นพ่อแม่ของเขา หลินเจียนจุนและเมิ่งเยว่หลาน

“เสี่ยวหยวน ลูกมาทำอะไรที่นี่? ลูกวางแผนที่จะกลับมาสืบทอดธุรกิจของครอบครัวแล้วใช่ไหม” เมิ่งเยว่หลานถามหลินหยวนโดยตรงทันทีที่เธอเดินเข้ามา

“ทำไมผมต้องสืบทอดธุรกิจด้วย? ถ้าผมทำแบบนั้นผมคงจะยุ่งเกินไปเหมือนพ่อกับแม่ นอกจากนี้พ่อกับแม่ยังไม่แก่เลย” หลินหยวนส่ายหัว

หลินหยวนเริ่มธุรกิจของตัวเองเมื่อไม่นานมานี้

หลินหยวนจะไม่สืบทอดธุรกิจของครอบครัวในขณะนี้ เพราะเขารู้สึกว่าเขาจะต้องทนทุกข์ทรมานกับโซ่ตรวนมากมายเมื่อเป็นเจ้าของมัน

เขารู้ความลับมากมาย จึงไม่ยากสำหรับเขาที่จะประสบความสำเร็จ เขาเพียงต้องการการสนับสนุนจากครอบครัวของเขาเท่านั้น

“ทำไมลูกถึงมาที่นี่ถ้าลูกไม่ต้องการสืบทอดธุรกิจของครอบครัว” หลินเจียนจุนถาม

“ผมมาที่นี่เพราะมีเรื่องสำคัญ เราไปคุยกันที่ชั้นเจ็ดเถอะ” หลินหยวนกล่าว

ในไม่ช้าทั้งครอบครัวก็ขึ้นไปที่ชั้นเจ็ดของอาคาร

ชั้น 7 นี้เป็นพื้นที่หลักที่หลินกรุ๊ป เป็นโซนบริหารจัดการการลงทุนและการเงิน ตลอดจนหุ้นและอื่นๆ

มีคอมพิวเตอร์หลายร้อยเครื่องและหน้าจอแสดงผลอิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่บนผนัง ซึ่งมีข้อมูลมากมายนับไม่ถ้วนที่แสดงถึงการขึ้นลงของราคาหุ้น

พนักงานหญิงสวมเสื้อคอปกสีขาวอายุ 30 ปีเดินเข้ามาเมื่อเธอเห็นหลินหยวน เมิ่งเยว่หลาน และหลินเจียนจุน มาถึงที่นั่น

เฉินเป่ยประหลาดใจเมื่อเธอเห็นหลินหยวน นายน้อยที่ไม่ค่อยได้พบเห็นของตระกูลหลิน

จากนั้นเธอก็หันศีรษะไปทางหลินเจียนจุนและเมิ่งเยว่หลานพร้อมกับกล่าวว่า “ท่านประธาน คุณมาถูกเวลาแล้ว เรากำลังเตรียมที่จะบอกคุณสิ่งหนึ่ง จากการสังเกตของทีมโฮลดิ้งของเรา หุ้นฉางหงมีแนวโน้มอยู่ในช่วงขาขึ้นและมันจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นเราจึงต้องการใช้เงิน 5 พันล้านหยวนเพื่อซื้อหุ้นนี้!”

คนส่วนใหญ่ในอาคารมีหน้าที่รับผิดชอบด้านการลงทุนและการบริหารการเงิน นอกจากนี้ยังมีทีมโฮลดิ้งและเฉินเป่ยเป็นผู้นำของทีมนี้

[1] โฮลดิ้งคอมพานี คือ บริษัทที่มีการประกอบธุรกิจโดยมีรายได้จากการถือหุ้นในบริษัทอื่นเป็นหลักและไม่มีการประกอบธุรกิจอย่างมีนัยสำคัญเป็นของตัวเอง ทีมโฮลดิ้งก็มีหน้าที่เดียวกัน

เธอเป็นคนที่มีความสามารถและเธอก็เก่งเรื่องการซื้อขายหุ้น เธอช่วยให้หลินกรุ๊ปหาเงินได้มากมาย

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเป่ย หลินเจียนจุนและเมิ่งเยว่หลานพูดคุยกันครึ่งนาทีแล้วพยักหน้า “ตกลง เราจะไปที่แผนกการเงินเพื่อแจ้งพวกเขา…”

“ไม่! เราไม่สามารถใช้เงิน 5 พันล้านซื้อหุ้นของบริษัทนั้นได้!” หลินหยวนพูดขึ้นทันที

การอนุมัติของหลินเจียนจุนและเมิ่งเยว่หลานไม่ได้ทำให้เฉินเป่ยแปลกใจ อย่างไรก็ตาม เฉินเป่ยประหลาดใจเมื่อได้ยินนายน้อยหลินตะโกนคัดค้าน

หลินเจียนจุนและเมิ่งเยว่หลานก็มองไปที่หลินหยวนด้วยท่าทางตกตะลึง

“วันนี้ผมมาที่บริษัทเพราะอยากจะบอกว่าเราไม่สามารถลงทุนในหุ้นฉางหงนี้ได้” หลินหยวนกล่าว

จุดประสงค์ของหลินหยวนในการมาที่บริษัทในวันนี้เกี่ยวข้องกับหุ้นฉางหง

เขาจำได้หลังจากหลินกรุ๊ปลงทุน 5 พันล้าน

หุ้นที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อจะลดลงอย่างน่าประหลาดและหลินกรุ๊ปจะประสบกับการสูญเสียทางการเงิน 5 พันล้าน

แม้ว่าเงิน 5 พันล้านหยวนจะไม่ส่งผลกระทบต่อพลังของหลินกรุ๊ปอย่างจริงจังแต่ก็ยังเป็นการสูญเสียทางการเงินจำนวนมหาศาล

นอกจากนี้ยังเป็นฟันเฟืองเล็กๆที่กลายเป็นวิกฤตและทำให้หลินกรุ๊ปล่มสลายในเวลาต่อมา

ดังนั้น หลินหยวนจึงตั้งใจที่จะเริ่มจัดการหลินกรุ๊ปโดยไม่ซื้อหุ้นเหล่านี้

หลินเจียนจุน เฉินเป่ยและคนอื่นๆไม่ทราบสิ่งเหล่านี้

เฉินเป่ยผู้ซึ่งมั่นใจในความสามารถของเธอในการวิเคราะห์ตลาดหุ้นมากถามหลินหยวน “นายน้อยหลิน ทำไมคุณถึงบอกว่าเราไม่สามารถซื้อหุ้นเหล่านี้ได้”

**********