บทที่ 26 หยอกล้อเฉียวซีอิง

เย่เฟิง ในนวนิยายต้นฉบับ ด้วยวิธีการต่างๆทำให้เฉียวซีอิงพอใจ ในขณะที่เขาสนับสนุนแนวคิดเรื่องเสรีภาพและความเท่าเทียมของเธอ

อย่างไรก็ตาม หลินหยวนไม่คุ้นเคยกับการปลอบโยนและเขาไม่ได้คิดเกี่ยวกับการเอาอกเอาใจ

“ฉันเลือกทางเลือกที่สอง ปฏิเสธที่จะจ่ายค่าชดเชย!”

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ รับรางวัล ทักษะ ‘การซื้อขายหุ้น’ ขั้นสูง!”

เมื่อตัวเลือกปรากฏขึ้น หลินหยวนก็มีแผนในใจ

แม้ว่าเขาเลือกที่จะปฏิเสธที่จะชดเชยแต่หลินหยวนไม่ได้ตั้งใจจะเพิกเฉยต่อการรอยข่วนบนแลมโบร์กีนีของเขา

“คุณจะเอายังไง? จะจ่ายค่าชดเชยหรือไม่? หรือคุณต้องการให้ฉันเรียกตำรวจจราจร?” เฉียวซีอิงแสร้งทำเป็นโกรธเมื่อเห็นหลินหยวนจ้องมองเธออย่างว่างเปล่า

เฉียวซีอิงแสร้งทำเป็นโกรธเพื่อเรียกค่าเสียหายไม่ใช่หรือไง? งั้นก็มาเล่นตามเกมของเธอกัน

หลินหยวนแสร้งทำเป็นเป็นคนใจกว้างและพูดในขณะที่โบกมือว่า “ฉันต้องการจะจัดการเรื่องนี้เป็นการส่วนตัว คุณต้องการเงินเท่าไหร่?”

หลินหยวนทำตัวราวกับพวกนายน้อยเสเพล

ในเวลาเดียวกัน เขาได้ตรวจสอบร่างกายที่งดงามและน่าดึงดูดใจของเฉียวซีอิง มันทำให้ผู้คนคิดว่าเขาเป็นอันธพาลที่ร่ำรวย ซึ่งคิดแผนการเมื่อมองดูเหยื่อของเขา

“ถุ้ย! ถุ้ย! น้ำเสียงและสายตาของเขาทำให้ฉันรู้สึกอึดอัดมาก ฉันรู้สึกว่าเทพธิดาไม่ควรคบหากับคนประเภทนี้”

“นายก็แค่อิจฉาที่เขารวยกว่า เขามีแลมโบกินี่ ถ้านายมีบ้างก็ลองไปทำแบบเขาดูสิ”

“แม้ว่าเขาจะดูเหมือนพวกเสเพลแต่… ฉันชอบเขา! พี่ชายคนนี้หล่อและรวย ฉันอยากจะร้องไห้ใน แลมโบร์กีนีของเขามากกว่า![1]”

[1] ฉันอยากจะร้องไห้ในแลมโบร์กีนี ความหมายตามตัวอักษร อยากจะร้องไห้อยู่ในรถแลมโบร์กีนี มากกว่านั่งหัวเราะอยู่บนมอเตอร์ไซค์ นี่เป็นพฤติกรรมของคนเห็นแก่เงินทั่วไป

“ฉันก็ด้วย!”

เหล่าผู้ยืนดูกำลังสนทนากัน

แม้ว่าหลินหยวนจะแสร้งทำเป็นเศรษฐีรุ่นที่สอง แต่ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาและแลมโบร์กีนียังคงครองใจคนหน้าเงินทั้งหลาย

เมื่อเห็นการแสดงออกในดวงตาของหลินหยวน เฉียวซีอิงรู้สึกว่าหลินหยวนงับเหยื่อแล้ว ดังนั้นเธอจึงเลิกคิ้วและพูดว่า “หนึ่งแสนหยวน”

“ไม่บ้าไปหน่อยเหรอ? แค่รอยขีดข่วนเล็กๆเธอเรียกร้องค่าชดเชยหนึ่งแสนหยวน!”

“ใช่! BMW คันนั้นราคาเพียงล้านกว่าๆ เธอต้องการเงินแสนเพียงแค่รอยข่วนเล็กๆ!”

“ฉันคิดว่าเธอแค่ต้องการรังแกคนโง่คนนี้ด้วยการเรียกเงินจำนวนมาก!”

ผู้ชมที่มีความสนใจในเหตุการณ์ทุกคนรู้สึกว่าความต้องการของเฉียวซีอิงนั้นมากเกินไป

อย่างไรก็ตาม หลินหยวนพูดอย่างไม่คาดคิดว่า “ตกลง ฉันจะจ่ายให้คุณหนึ่งแสน”

เฉียวซีอิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่ได้ยินคำตอบนี้ ผู้ชายคนนี้เป็นคนงี่เง่าหรือว่าเขาหลงใหลในตัวเธอ?

เธอเรียกราคาหนึ่งแสนโดยหวังให้เขาต่อราคาก่อนจะตกลง ถ้าเธอรู้เรื่องนี้ก่อนหน้า เธอคงจะเรียกให้มากกว่านี้

“อาลีเพย์หรือวีแชท” หลินหยวนถาม

“วีแชท คุณเพิ่มเพื่อนฉันในวีแชท” เฉียวซีอิงกล่าว

“เยี่ยมเลย” หลินหยวนแสร้งทำเป็นดีใจมาก

เฉียวซีอิงยิ้มเล็กน้อย

นี่เป็นเคล็ดลับเล็กน้อยของเธอ เมื่อเธอขอให้โอนเงินเธอจะให้ชายคนนั้นเพิ่มเพื่อนเธอในวีแชท เนื่องจากผู้ชายสามารถเพิ่มเพื่อนผู้หญิงที่สวยเช่นนี้ในวีแชท และดูเหมือนว่าเธอจะมีความสนใจในตัวเขา ผู้ชายจะไม่พอใจกับการสูญเสียเงินได้อย่างไร

หลังจากการโอนเงินเสร็จสิ้นก็แค่บล็อกผู้ชายคนนั้นในวีแชทซะ

ตามที่คาดไว้ เธอเห็นหลินหยวนเปิดวีแชทอย่างรวดเร็วและขอให้เธอสแกนรหัส

เฉียวซีอิงแสร้งทำเป็นสง่างามและเปิดวีแชทอย่างช้าๆ ทั้งสองฝ่ายจึงเพิ่มกันและกันเป็นเพื่อน

เธอกำลังรอเสียงแจ้งเตือนซึ่งส่งสัญญาณการโอนเงินเข้าบัญชีของเธอ

อย่างไรก็ตาม เฉียวซีอิงเห็นว่าหลินหยวนผู้ซึ่งสัญญาด้วยความมั่นใจในตอนแรกเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ

หลินหยวนกล่าวพลางขมวดคิ้ว “ฉันมีเงินไม่พอในบัตรใบหนึ่ง และอีกใบที่มีสิบล้านยังไม่ได้เปิดใช้งาน บัตรใบนี้ออกให้โดยธนาคารเอกชน เงินในนั้นยังไม่ได้ถูกใช้และสามารถเปิดใช้งานได้โดยการทำธุรกรรมบางส่วนเท่านั้น”

“คุณช่วยโอนเงินครึ่งล้านให้ฉันก่อนได้ไหม? ฉันจะเปิดใช้งานบัตรแล้วจ่ายเงินคืนให้คุณทันที ฉันจะจ่ายให้คุณหนึ่งล้านโดยตรง ส่วนเกินถือเป็นค่ามิตรภาพระหว่างเรา”

ผู้ชมไม่สงสัยคำพูดของเขาด้วยเหตุผลสองประการ ประการแรก หลินหยวนทำตัวเหมือนลูกเศรษฐี และประการที่สอง เขามีแลมโบร์กีนีมูลค่าหลายสิบล้านหยวนจอดอยู่ข้างหลังเขา

“เวรเอ้ย! ไอลูกเศรษฐีนี่ก็แค่ขยะที่ใช้เงินไม่เป็น!”

“ใช้เงินจีบสาว! ใช้เงินหนึ่งล้านโดยไม่ลังเล!”

บรรดาผู้ยืนดูก็ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย

“ตกลง” เฉียวซีอิงพึมพำหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เธอรู้ว่าแลมโบร์กินีของหลินหยวนมีราคาหลายสิบล้านหยวนและเธอยังจำนาฬิกาปาเต็กฟิลลิปป์รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นที่อยู่บนข้อมือของเขาได้ ซึ่งมีราคาประมาณห้าถึงหกล้าน ไม่น่าเป็นไปได้ที่เขาจะหลอกลวงเธอ เพราะเขาร่ำรวยมาก

ที่สำคัญกว่านั้น เฉียวซีอิงมั่นใจในเสน่ห์ของเธอ เธอเชื่อว่ารุ่นที่สองที่ร่ำรวยคนนี้ได้หลงใหลในตัวเธอแล้ว

ติ๊ง!

หลินหยวนได้รับเงิน 500,000 หยวนจากเฉียวซีอิงในไม่ช้า

“คุณได้รับมันหรือยัง?” เฉียวซีอิงถาม

“อืม”

หลินหยวนตอบเสียงเบาพลางหันหลังกลับและเดินตรงไปยังแลมโบร์กีนีของเขา

“คุณกำลังทำอะไรอยู่?” เฉียวซีอิงสับสนเล็กน้อย

“ดูรอยขีดข่วน”

“รอยข่วนมันอยู่อีกด้าน!” เฉียวซีอิงตะโกน

เธอตอบสนองทันทีเมื่อเห็นหลินหยวนเปิดประตูและเข้าไปในรถ

“คุณจะไปไหน? แล้วเงินล่ะ” เฉียวซีอิงตะโกน

“เงินอะไรเหรอ คุณเฉียว?” หลินหยวนหันศีรษะและยิ้ม เผยให้เห็นฟันขาวสะอาดของเขา

เฉียวซีอิงเข้าใจทันทีเมื่อได้ยินชื่อคุณเฉียว

เธอไม่เคยพูดชื่อของเธอ แต่คนรุ่นที่สองที่ร่ำรวยคนนี้รู้จักสกุลของเธอ!

เขารู้จักชื่อเสียงเธอ! การแสดงออกทั้งหมดนั้นเป็นการแสดงของเขา มันเป็นของปลอมทั้งหมดและมีเจตนาที่จะโกงเงินเธอครึ่งล้าน

ก่อนหน้านี้เธอรู้สึกอิ่มเอมใจและคิดว่าตัวเองกำลังหยอกล้อกับหลินหยวนอยู่

ปรากฎว่าในสายตาของหลินหยวน เธอเป็นแค่ตัวตลก! แค่ล้อเล่น! หลินหยวนแค่เล่นกับเธอ

“คุณจะไม่จ่ายค่าเสียหายและคุณจะไม่คืนเงินที่คุณเอาไปจากฉันด้วยใช่ไหม? แล้วฉันจะโทรแจ้งตำรวจ! ตำรวจจะมาจัดการเรื่องนี้!” เฉียวซีอิงจับมือหลินหยวน

หลินหยวนแยกตัวออกอย่างง่ายดายและพูดด้วยเสียงหัวเราะ: “อย่าล้อกันเล่นแบบนี้เลยคุณเฉียวฉันมีกล้องติดรถยนต์สามตัวในรถของฉัน คุณสามารถดูบันทึกจากมันได้นะ แม้ว่ารถของฉันจะเป็นคันที่เลี้ยวแต่รถของคุณจงใจเอนเข้ามาและขูดกับรถของฉัน”

เฉียวซีอิงไม่ได้คาดหวังว่าจะมีการโต้แย้งอย่างรวดเร็วเช่นนี้และกล่าวทันทีว่า “ฉันจะบอกพ่อของฉัน! พ่อของฉันจะไปหาคุณให้ชดใช้ค่าเสียหาย!”

เฉียวซีอิงรู้ว่าหลินหยวนรู้จักตระกูลเฉียว ดังนั้นเธอจึงใช้พลังของตระกูลเฉียวเพื่อให้หลินหยวน ยอมจำนน

เธอรู้สึกอึดอัดมากเมื่อถูกล้อเล่น อย่างไรก็ตาม หลินหยวนยิ้มพูดว่า “โอเค ฉันยินดีต้อนรับการมาเยี่ยมชมบ้านตระกูลหลิน ฉันจะรอคุณอยู่ที่นั่น”

หลินหยวนเหยียบคันเร่งและจากไปอย่างรวดเร็วหลังจากที่เขาพูดจบ

อันที่จริง เงินไม่กี่แสนหยวนเหล่านี้เป็นจำนวนเล็กน้อยสำหรับทั้งหลินหยวนและเฉียวซีอิง

พวกเขาเพียงแค่สนุกกับการจัดการกับผู้อื่นเท่านั้น

ในกรณีนี้ เฉียวซีอิงพ่ายแพ้อย่างแท้จริง

“ตระกูลหลิน? ตระกูลหลินอยู่ในสิบอันดับแรกของตระกูลในเมืองเจียงเป่ยไม่ใช่หรือ?”

“ดูเหมือนว่าคนที่จากไปเมื่อครู่นี้น่าจะเป็นนายน้อยหลิน เขาหล่อมาก”

“ตระกูลหลินนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ”

เฉียวซีอิงกัดริมฝีปากสีแดงของเธอเบาๆเมื่อเธอได้ยินคำพูดของผู้ชม

เธอจะไม่รู้จักตระกูลหลินได้อย่างไร? ตระกูลหลินแข็งแกร่งกว่าตระกูลเฉียวของเธอ พวกเขาไม่เพียงแต่มีความมั่งคั่งมากกว่าครอบครัวของเธอเท่านั้น แต่รากฐานยังแข็งแกร่งอีกด้วย ตระกูลเฉียวไม่ถือว่าอยู่ในสิบอันดับแรกของตระกูลชั้นนำในเจียงเป่ย

เธอจำได้ว่าชายที่เล่นกับเธอคือนายน้อยของตระกูลหลิน หลินหยวน! แม้ว่าเธอจะคุยกับพ่อที่ตามใจเธอ พ่อของเธอก็คงจะช่วยอะไรไม่ได้

ตอนนี้เธอแพ้หลินหยวนอย่างราบคาบ

“หลินหยวน ฉันจะจำคุณไว้!” เฉียวซีอิงกัดฟันและพูดอย่างโกรธเคือง

……

ในเวลานั้น หลินหยวนมาถึงล็อบบี้บริษัทของเขาแล้ว

**********