ตอนที่ 9: อาชีพ: นักเรียนระดับ1

ตอนที่ 9: อาชีพ: นักเรียนระดับ1

เมื่อความมืดค่อยๆ โรยตัวลง จ้าวหลิวอวิ๋นทานอาหารเย็นที่โรงหมอเสร็จเรียบร้อย ก็หอบเครื่องนอนที่ไปเอามาจากบ้านกลับไปยังหอพักที่เจ็ด

ทันทีที่ผลักประตูเข้าไป ก็เห็นถังซานและเสียวอู่นั่งเคียงข้างกันอยู่บนขอบเตียง พักผ่อนเอาแรง

หน้าผากของทั้งคู่มีเม็ดเหงื่อผุดพราย ลมหายใจยังคงหอบกระชั้นเล็กน้อย ชัดเจนว่าเพิ่งผ่านการประลองฝีมือกันมาหมาดๆ

กระต่ายนี่อยู่นิ่งไม่ได้จริงๆ พลังล้นเหลือตลอดเวลา

ส่วนถังซานนั้น ตอนเด็กโภชนาการไม่ดีนัก แม้จะมีพลังลมปราณจากวิชากำลังภายในเสวียนเทียนช่วยบำรุง แต่การขาดสารอาหารก็คือขาดสารอาหาร ร่างกายจึงยังสู้เสียวอู่ไม่ได้ แก้มของเขาตอนนี้แดงระเรื่อกว่าปกติ

อย่างไรก็ตาม จ้าวหลิวอวิ๋นสังเกตเห็นนิ้วมือของถังซานที่ขยับวาดอะไรบางอย่างในอากาศอย่างแผ่วเบา

เขาไม่แน่ใจว่าแก้มแดงๆ นั่นมาจากความร้อนจากการต่อสู้ หรือมีเหตุผลอื่นแอบแฝง

"พี่หญิงเสียวอู่ ถังซาน ทุกคน ข้ากลับมาแล้ว"

หลังจากเก็บเครื่องนอนเข้าที่ จ้าวหลิวอวิ๋นก็เอ่ยทักทายทุกคน

เสียงขานรับดังก้องไปทั่วหอพัก เสียวอู่โบกมือให้อย่างกระตือรือร้น แม้แต่ถังซานที่ไม่ค่อยแสดงอารมณ์ ก็ยังส่งสายตาอ่อนโยนมาให้

นี่คือคุณค่าของการเป็นผู้ช่วยทำสมาธิในหมู่นักเรียนทุนทำงานแลกเรียน

เมื่อไม่มีอะไรทำ จ้าวหลิวอวิ๋นจึงหยิบตำราแพทย์ที่พกติดตัวออกมา และเริ่มอ่านเงียบๆ

การทำสมาธินั้นเหมาะกับช่วงเวลายามดึกที่เงียบสงบมากกว่า

ทันใดนั้น เสียงของเสียวอู่ที่เจือแววประหลาดใจและไม่พอใจเล็กน้อยก็ดังขึ้นข้างๆ ขัดจังหวะความคิดของเขา

"วงแหวนวิญญาณมันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ?"

กระต่ายน้อยเผยด้านที่ตื้นเขินออกมาอีกครั้ง เหมือนตอนที่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับค่าเงินในโรงอาหาร

ถ้าไม่ใช่เพราะที่นี่ไม่มีวิญญาณจารย์ระดับสูงคนอื่น นางคงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตายยังไง!

จ้าวหลิวอวิ๋นเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ: "พี่หญิงเสียวอู่ ท่านเป็นอัจฉริยะที่มีพลังวิญญาณเต็มขั้น วงแหวนวิญญาณเป็นสิ่งที่ท่านคว้ามาได้ง่ายๆ ท่านเลยไม่เข้าใจความล้ำค่าของมัน"

"แต่สำหรับพวกเรา นี่เป็นเรื่องใหญ่ที่เกี่ยวพันถึงอนาคตในการฝึกฝนเลยนะ!"

เขาหยุดครู่หนึ่ง ก่อนจะถามด้วยความอยากรู้ "อ้อ จริงสิ พวกเจ้าสองคนจะไปหาวงแหวนวิญญาณกันเมื่อไหร่รึ?"

จ้าวหลิวอวิ๋นลืมช่วงเวลาที่แน่ชัดไปแล้ว จำได้แค่ว่าหลังจากเปิดเรียนไม่นาน

ในเมื่อเสียวอู่เปิดประเด็นขึ้นมา ก็ถือโอกาสถามเสียเลย

"อาจารย์จะพาข้าไปพรุ่งนี้ ยังไม่กำหนดวันกลับ" ถังซานพูดแทรกขึ้นมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความคาดหวังที่พยายามเก็บกดไว้

"ยินดีด้วยนะ" จ้าวหลิวอวิ๋นกล่าว แววตาฉายความอิจฉาอย่างชัดเจน

"ข้าไม่รู้เลยว่าต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนกว่าจะฝึกฝนถึงระดับ 10"

นี่คือความอิจฉาจากใจจริง

จากระดับ 5ไประดับ 6 ต้องใช้ค่าประสบการณ์อาชีพ 1500 แต้ม และจากระดับ 6 ไประดับ 7 ต้องใช้ 1600 แต้ม ด้วยอัตราการสะสม 10 แต้มต่อวัน หากไม่มีเหตุสุดวิสัย อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาเกือบสองปี

จ้าวหลิวอวิ๋นรู้เวลาที่ต้องใช้ในการเลื่อนระดับของตัวเองดี

แต่พูดตามตรง ความเร็วในการฝึกฝนระดับนี้ก็ถือว่าใช้ได้ เพียงแต่ช้าเกินไปหากเขาต้องการครอบครอง 'บันทึกล้ำค่าเสวียนเทียน'

การดูดซับวงแหวนวิญญาณจะช่วยเพิ่มพลังจิต และถังซานยังมีเนตรปีศาจสีม่วงอีก หากพลังจิตของเขาแกร่งเกินไป 'สะกดจิต' อาจจะไร้ผล

หวังว่าอาชีพ 'นักเรียน' ที่ยังไม่ปรากฏตัวจะนำพาเรื่องเซอร์ไพรส์มาให้นะ

หรือบางที 'อาชีพหมอ' อาจจะมีประโยชน์ก็ได้

"ขอบคุณนะ เจ้าเองก็คงใช้เวลาอีกไม่นานหรอก" ถังซานตอบกลับตามมารยาท

"ข้าจะถือว่าเป็นคำอวยพรนะ" จ้าวหลิวอวิ๋นพยักหน้าเบาๆ สายตากลับไปจับจ้องที่ตำราแพทย์

รีบร้อนไปก็ไม่ช่วยอะไร สู้ทำใจให้สงบและตั้งใจศึกษาตำราดีกว่า

การพัฒนาความแข็งแกร่งของตนเองคือหนทางที่ถูกต้องเสมอ... สองวันผ่านไปในชั่วพริบตา และในวันที่สามของการเปิดเรียน ถังซานยังคงวุ่นวายอยู่ในป่าล่าวิญญาณ

ในขณะเดียวกัน จ้าวหลิวอวิ๋นก็ได้ก้าวเข้าสู่ห้องเรียนในทวีปโต้วหลัวเป็นครั้งแรก

ช่วงเช้ามีเรียนสองคาบ คาบแรกเป็น 'วิชาวัฒนธรรม' เน้นสอนการอ่านออกเขียนได้เป็นหลัก

ในโลกนี้มีคนไม่รู้หนังสืออยู่มากมาย แม้มันจะไม่เป็นอุปสรรคต่อการใช้ชีวิตประจำวัน แต่วิญญาณจารย์ในฐานะชนชั้นปกครองของทวีป จำเป็นต้องมีความรู้ทางวัฒนธรรมในระดับหนึ่ง

ภายในห้องเรียน เหล่าวิญญาณจารย์ตัวน้อยต่างกระตือรือร้น ดวงตาเป็นประกายด้วยแสงแห่งความรู้ ร่างกายแผ่ซ่านพลังชีวิตอันสดใส

ครูผู้สอนบนแท่นบรรยายสอนด้วยความมุ่งมั่นและออกรสออกชาติ — น่าเสียดายที่ความกระตือรือร้นนี้ดูจะไม่มีผลต่อกระต่ายน้อยเลย

ขนาดการฝึกฝนพลังวิญญาณนางยังละเลย นับประสาอะไรกับวิชาวัฒนธรรม

เวลานี้ นางฟุบหลับปุ๋ยคาโต๊ะไปเรียบร้อยแล้ว

จ้าวหลิวอวิ๋นเป็นหนึ่งในนักเรียนขยันที่ตั้งใจฟัง แต่จู่ๆ เขาก็ชะงักไป นัยน์ตาเหม่อลอย จมดิ่งลงสู่ห้วงความคิดโดยไม่รู้ตัว

จะไม่ให้เหม่อลอยได้อย่างไร?

【อาชีพ: นักเรียน ระดับ1】

เช่นเดียวกับ 'วิญญาณจารย์' อาชีพที่ปรากฏขึ้นเงียบๆ บนแผงผังคืออาชีพ 'นักเรียน' ที่เขาเฝ้ารอคอยและถวิลหา

เงื่อนไขการเปลี่ยนอาชีพ — 【เข้าเรียนในโรงเรียน, เป็นนักเรียน, ได้รับการเรียนรู้อย่างเป็นระบบ, เข้าใจโลกใบนี้อย่างถูกต้อง】

อาชีพ 'นักเรียน' นั้นพิเศษ

มันไม่มีแถบค่าประสบการณ์ เพราะการเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุด คนเราเรียนรู้ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ

ในชีวิตคนเรา การเรียนรู้เป็นกระบวนการที่ขาดไม่ได้เสมอ

การดูดซับความรู้ภายนอกและแปลงมาเป็นประโยชน์แก่ตนเอง คือสัญชาตญาณที่ฝังรากลึกในจิตวิญญาณ ไม่ว่าจะอยู่ที่โลกไหน ชะตากรรมแห่งการเรียนรู้ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

แต่การเรียนรู้จะทำแบบสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ จึงมีเงื่อนไข 【เข้าเรียนในโรงเรียน, เป็นนักเรียน, ได้รับการเรียนรู้อย่างเป็นระบบ】

นี่คือการหล่อหลอมความเข้าใจที่มีต่อโลกใบนี้

ด้วยเหตุนี้ มันจึงถูกจัดอยู่ในหมวด 'การเปลี่ยนอาชีพพิเศษ'

สมองของจ้าวหลิวอวิ๋นพลันแจ่มใส เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองระเบิดเสียงหัวเราะออกมาด้วยความดีใจจนเกินเหตุ เขาจึงรีบซุกหน้าลงกับท่อนแขน

เขารอคอยความเปลี่ยนแปลงบางอย่างมานาน เฝ้าหวังให้เรื่องเซอร์ไพรส์มาถึง

และในเวลานี้ เซอร์ไพรส์ก็ได้มาถึงแล้ว

อาชีพ 'นักเรียน' มอบ 'คุณลักษณะอาชีพ' อันล้ำค่าให้เขาถึงสองอย่าง!

【คุณลักษณะอาชีพ: ความคิดฉับไว (นักเรียนมีสมองที่ตื่นตัวและความจำดีเยี่ยม มักมีความคิดที่ยืดหยุ่น สามารถ 'รู้แจ้งหนึ่งเข้าใจร้อย' และได้รับ 'ค่าประสบการณ์ทั่วไป' เพิ่มเติมอีก 20% จาก 'ค่าประสบการณ์อาชีพ' ที่ได้รับในแต่ละวัน)】

นี่คือคุณลักษณะที่จ้าวหลิวอวิ๋นปรารถนาที่สุด เป็นกุญแจสำคัญที่จะเร่งการเติบโตในอนาคตและครอบคลุมตลอดช่วงชีวิตของเขา

'ความคิดฉับไว' ครอบคลุมขอบเขตที่กว้างขวางมาก ไม่เพียงกระตุ้นการทำงานของสมองและเพิ่มความจำ แต่ยังปรับปรุงประสิทธิภาพของกระบวนการคิดอย่างมีนัยสำคัญ

ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ความแข็งแกร่งของคุณลักษณะนี้ก็เหนือธรรมดา

มันสามารถเร่งความเร็วในการดูดซับและเชี่ยวชาญความรู้ เรียกได้ว่าเป็นการวางรากฐานที่แข็งแกร่งสุดๆ สำหรับเส้นทางการเติบโต

และคุณค่าหลักที่สุดของคุณลักษณะนี้คือ มันสามารถมอบ 'ค่าประสบการณ์ทั่วไป' เพิ่มเติมให้อีก 20% เมื่อฝึกฝนอาชีพอื่นๆ

ความหมายของคำว่า 'ค่าประสบการณ์ทั่วไป' นั้นชัดเจนในตัวมันเอง

จากนี้ไป ทุกอาชีพที่ต้องใช้ 'ค่าประสบการณ์อาชีพ' ในการอัปเกรด สามารถใช้ 'ค่าประสบการณ์ทั่วไป' เพื่อช่วยในการทะลวงระดับได้!

อาชีพ 'นักเรียน' ยังเพิ่มส่วนใหม่ที่ด้านล่างของแผงผังด้วย

【ค่าประสบการณ์ทั่วไป: 0】

แม้ตอนนี้จะเป็นเลขศูนย์ตัวใหญ่ แต่ในไม่ช้ามันจะเริ่มสะสมเพิ่มขึ้น

หัวใจของจ้าวหลิวอวิ๋นเต้นแรงแทบจะกระดอนออกมา แต่โชคดีที่ 'ใจนิ่งดั่งน้ำ' ทำงานได้ทันเวลา ช่วยป้องกันไม่ให้เขาถูกอารมณ์ครอบงำ

...แค่ก แค่ก!

เขากระแอมไอเบาๆ สองครั้ง แล้วเงยหน้าขึ้น แสร้งทำเป็นตั้งใจฟังบรรยาย

หากสังเกตดีๆ จะเห็นว่าแววตาของเขาว่างเปล่า ความสนใจส่วนใหญ่ยังคงจมอยู่กับแผงผัง

คุณลักษณะอันทรงพลังอย่างที่สองที่อาชีพ 'นักเรียน' มอบให้ —

รู้แจ้งหนึ่งเข้าใจร้อย

【คุณลักษณะอาชีพ: รู้แจ้งหนึ่งเข้าใจร้อย (นักเรียนสามารถได้รับ 'ค่าประสบการณ์ทั่วไป' จำนวนหนึ่งจากการเรียนรู้ความรู้ใหม่และทบทวนความรู้เก่า)】

"จำนวนหนึ่ง" เป็นแนวคิดที่คลุมเครือมาก แต่ความรู้นั้นประเมินค่าไม่ได้ และทั้งสองสิ่งนี้ก็มีค่าเท่าเทียมกัน

พลังของมันอยู่ที่การขยายแหล่งที่มาของ 'ค่าประสบการณ์ทั่วไป' อีกทางหนึ่ง!

หากมีแค่ 'ความคิดฉับไว' จ้าวหลิวอวิ๋นทำได้แค่สะสมอย่างยากลำบากผ่านการฝึกฝนอาชีพต่างๆ แต่ตอนนี้เขาสามารถได้เพิ่มจากการเรียนรู้ความรู้

ที่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่าคือ สองคุณลักษณะใหญ่นี้ไม่ได้แยกจากกัน

ใครๆ ก็ดูออกว่า 'ความคิดฉับไว' ย่อมมีผลช่วยเสริมประสิทธิภาพให้กับ 'รู้แจ้งหนึ่งเข้าใจร้อย' อย่างแน่นอน

มันช่างเป็นคู่ที่สวรรค์สร้างจริงๆ!

ด้วยหัวใจที่ตื่นเต้น จ้าวหลิวอวิ๋นเหลือบมองทักษะของเขา

【ทักษะอาชีพ: ระดมสมอง (บริโภคพลังงานจิตมากขึ้น เร่งกระบวนการคิด)】

ผลลัพธ์เรียบง่ายและตรงไปตรงมา: แค่เร่งความคิดให้เร็วขึ้น

มันมีประโยชน์มากในการต่อสู้ และถ้ากินพลังงานไม่มากนัก เขาอาจจะลองเปิดใช้งานตลอดเวลาที่เรียนหนังสือ

หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนทดสอบตอนนี้

จบตอน