บทที่ 502 เหรียญพรมแดน

บทที่ 502 เหรียญพรมแดน

แม้ว่าเจิ่นเซียงเยว่จะไม่สามารถเอาศิลาสร้างเมืองไปได้ แต่ก็รอดชีวิตไปได้นั้นก็ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่แย่อะไร ยิ่งไปกว่านั้น ตราบใดที่เธอสามารถควบคุมตราประทับแห่งลอร์ดได้ แม้ว่าศัตรูจะพิชิตนครจันทร์หอมได้ แต่พวกเขาก็จะไม่สามารถควบคุมมันได้อย่างแท้จริง ในอนาคต เธอก็จะยังมีโอกาสกลับมาได้อีก

เจิ่นเซียงเยว่ยึดถือความหวังอันน้อยนิดนี้ไว้และบินจากไปอย่างรวดเร็ว ทัศนียภาพรอบตัวของเธอเปล่งประกายในขณะเธอเดินทางด้วยความรวดเร็วเป็นอย่างยิ่งด้วยเคล็ดวิชาลับของเธอ

เคร้ง เคร้ง เคร้ง...

เสียงโซ่ขนาดใหญ่ดังออกมา ทำให้เจิ่นเซียงเยว่ตกใจมาก เธอรู้สึกว่าความเร็วของเธอตกลงอย่างฉับพลัน แต่ในขณะที่เธอกำลังจะทำอะไรบางอย่าง โซ่จำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากอากาศและล็อคเธอไว้

ฉึก ฉึก ฉึก...

เจิ่นเซียงเยว่หันไป และม่านตาของเธอก็หรี่ลงในขณะที่เธอเห็นร่างกายของโฮหมิงถูกโซ่ตรึงไว้ ร่างกายของเขาถูกทำลายโดยโซ่ และเขาก็มีใบหน้าอันสับสน ฉากต่างๆเงียบลง และเลือดก็ไหลลงมาจากอากาศ

จ้าวฝูเฝ้ามองจากระยะไกลอยู่ตลอดเวลา และในที่สุดเขาก็ตัดสินใจเคลื่อนไหว

"ฝ่าบาท โปรดให้อภัยในความไร้สามารถของพวกเราด้วย!" ลอร์ดทั้ง 7 คนของต้าฉินเดินเข้ามาและก้มหัวลงในขณะที่พวกเขากล่าวออกมา พวกเขาเกือบจะปล่อยให้ลอร์ดชาวเวียดนามคนหนึ่งหนีไป - ถ้ามันเป็นสถานการณ์แบบหนึ่งต่อหนึ่ง มันก็คงจะไม่เป็นอะไร แต่พวกเขามีข้อได้เปรียบมหาศาลในเรื่องจำนวน

จ้าวฝูพยักหน้า แต่ก็ไม่ตำหนิพวกเขา - โฮหมิงใช้พลังชีวิตเกือบทั้งหมดของเขาไปแล้วเพื่อปลดปล่อยการโจมตีนั้นออกมา และพลังของมันก็น่าสะพรึงกลัวมาก และมันก็ยากที่จะป้องกัน ถ้าพวกเขาถูกโจมตีโดยสิ่งนั้นตรงๆ พวกเขาก็คงจะบาดเจ็บอย่างรุนแรงไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม เพราะเหตุนั้น จ้าวฝูจึงสามารถสังหารโฮหมิงได้อย่างง่ายดาย

จ้าวฝูคว้าไปในอากาศ และตราประทับแห่งลอร์ดที่ลอยออกมาจากศพของโฮหมิงก็เข้ามาในมือของเขา จ้าวฝูเดินไปทางฝั่งของเจิ่นเซียงเยว่และมองไปที่เธอด้วยดวงตาสีแดงโลหิตของเขาในขณะที่เขายิ้มออกมาอย่างเย็นชาและกล่าวว่า "เจ้าคิดจริงๆเหรอว่าเจ้าจะสามารถหลบหนีไปได้? เจ้าลืมสิ่งที่ข้าพูดไว้เมื่อตอนนั้นแล้วเหรอ?"

เจิ่นเซียงเยว่มองไปยังจ้าวฝูด้วยความโกรธและเหยียดหยามก่อนที่จะหันศีรษะของเธอไปข้างๆ และไม่สนใจจ้าวฝู

จ้าวฝูไม่ได้ใส่ใจอะไรและยื่นมือของเขาออกไปเบาๆและคว้าคอของเขา เมื่อรู้สึกว่าเธอกำลังจะตาย ร่างกายของเจิ่นเซียงเยว่ก็เริ่มดิ้นรน แต่จ้าวฝูก็คว้าคอของเธอไว้แน่น...

"ฝ่าบาท มันจะเป็นการดีที่สุดถ้าจะปล่อยเธอไป" เซียนหลูกล่าวในขณะที่เธอยิ้มและบินเข้ามาหาจ้าวฝู

เนื่องจากเซียนหลูสามารถมองเห็นโชคชะตาได้ จ้าวฝูจึงมักจะพาเธอมาด้วย และเพราะเธอมีศิลาโบยบิน เธอจึงสามารถยืนอยู่กลางอากาศได้ด้วย

เมื่อเห็นว่าเซียนหลูเข้ามา จ้าวฝูก็รับรู้ได้ถึงความตั้งใจของเธอ ดังนั้นเขาจึงหยุดลง อย่างไรก็ตาม เขาก็คว้าไปที่อากาศตรงหน้าท้องของเซียนหลู

เซียนหลูอุทานออกมาด้วยความเจ็บปวดและกระอักเลือดออกมาในขณะที่ตราประทับแห่งลอร์ดสีเขียวค่อยๆลอยออกมาจากร่างกายของเธอและพุ่งเข้ามาในมือของจ้าวฝู หลังจากนั้น ร่างกายของเจิ่นเซียงเยว่ก็ค่อยๆอ่อนแอลง

จ้าวฝูปลดปล่อยเจิ่นเซียงเยว่จากโซ่ - ในตอนนี้ ไม่เพียงแต่ตราประทับแห่งลอร์ดของเธอจะถูกชิงไป แต่จ้าวฝูยังได้ผนึกการบ่มเพาะของเธอไว้ด้วยพลังของตราประทับลอร์ด ในตอนนี้เธอจึงเป็นแค่คนธรรมดาเท่านั้น

"ทำไมเจ้าไม่ฆ่าข้าซะ?" เจิ่นเซียงเยว่มองไปยังจ้าวฝูด้วยความเกลียดชัง และรู้สึกประหลาดใจมาก เธอสามารถบอกได้ว่าคนผู้นี้กำลังจะสังหารเธอ แต่จู่ๆเขาก็หยุดลง

จ้าวฝูไม่สนใจที่จะตอบเธอ และหันไปหาเซียนหลูและกล่าวว่า "ข้าจะทิ้งเธอไว้ให้กับเจ้าละกัน"

เซียนหลูพยักหน้าและมองไปยังเจิ่นเซียงเยว่ เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาของเซียนหลู เจิ่นเซียงเยว่ก็รู้สึกถึงลางไม่ดี

จ้าวฝูลอยอยู่เหนือนครจันทร์หอมและพูดด้วยเสียงอันดัง "ข้าได้สังหารลอร์ดของนครสายน้ำไหลและจับกุมลอร์ดของนครจันทร์หอมไว้แล้ว ถ้าพวกเจ้ายอมจำนน พวกเจ้าจะรอด - แต่นี่ก็กำจัดเฉพาะชาวเมืองเท่านั้น สำหรับพวกชาวจีน พวกเจ้าห้ามแตะต้องคนที่ยอมจำนนเด็ดขาด แต่เจ้าสามารถทำอะไรก็ตามกับคนที่ต่อต้านได้!"

หลังจากได้ยินคำพูดของจ้าวฝู ชาวเมืองเวียดนามบางคนก็คุกเข่าลงในทันทีและเลือกที่จะยอมจำนน และชาวจีนก็ไม่กล้าทำอะไร ในตอนนี้ที่ต้าฉินได้พูดแบบนี้ออกมาและหลังจากได้เห็นความน่าสะพรึงกลัวของต้าฉินแล้ว มันก็ไม่มีใครกล้าบาดหมางกับต้าฉิน นอกจากนี้ พวกเขายังสามารถพิชิตนครจันทร์หอมได้เพราะต้าฉิน ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้เพียงแค่ปฏิบัติตามเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าชาวเมืองบางส่วนจะยอมจำนน แต่มันก็ยังมีบางส่วนและผู้เล่นที่ไม่ยอมจำนน และพวกเขาต่างก็ถูกสังหารไป

เมื่อมองไปยังสภาพอันน่าสมเพชของนครเบื้องล่าง เจิ่นเซียงเยว่ก็ไม่อาจทนมองได้อีก พวกเขาเป็นชาวเมืองของเธอ ดังนั้นแม้ว่าเธอจะไม่ยินดี แต่เธอก็ยังกล่าวออกมาด้วยเสียงอันดัง "ชาวนครจันทร์หอม ในตอนนี้สิ่งต่างๆก็เป็นเช่นนี้แล้ว ดังนั้นโปรดอย่าต่อต้านและยอมจำนนซะเถอะ!"

จ้าวฝูมองไปยังเจิ่นเซียงเยว่ด้วยความประหลาดใจ - เขาไม่เคยเลยว่าเธอจะช่วยโน้มน้าวให้พวกเขายอมจำนน อย่างไรก็ตาม เขาก็เข้าใจว่าเธอไม่ต้องการให้คนบริสุทธิ์ตายโดยเปล่าประโยชน์

เมื่อได้ยินลอร์ดของพวกเขาพูดออกมา ชาวเมืองของนครจันทร์หอมหลายๆคนจึงตัดสินใจยอมจำนน แต่ชาวเมืองส่วนใหญ่ก็ยังคงต่อต้านอย่างรุนแรงอยู่

จ้าวฝูไม่ได้พูดอะไรและนำตราประทับแห่งลอร์ดทั้งสองอันไปยังโถงนคร จ้าวฝูเลือกพิชิตนครสายน้ำไหลก่อน มันน่าเสียดายที่มันถูกย้ายมาแล้ว เขาจึงแทบจะไม่ได้รับอะไรเลย - มันไม่มีคะแนนความสำเร็จ คะแนนสงคราม และค่าประสบการณ์ มันมีแค่โชคชะตาบางส่วนเท่านั้น ซึ่งน้อยยิ่งกว่านครหลักของระบบตามปกติ

ต่อจากนั้นจ้าวฝูก็ไปยังโถงนครของนครจันทร์หอมและเลือกพิชิตและย้ายมัน

"ประกาศจากระบบ! ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านได้พิชิตนครหลักของระบบและได้รับคะแนนความสำเร็จ 5,000 แต้ม"

"ประกาศจากระบบ! เนื่องจากท่านเป็นผู้สืบทอดมรดก ท่านจึงได้รับโชคชะตาของภูมิภาคนี้เป็นจำนวนมาก”

"ประกาศจากระบบ! ท่านได้ย้ายนครหลักของระบบและได้รับค่าประสบการณ์ 860,000 แต้ม"

"ประกาศจากระบบ! ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านได้รับคะแนนสงคราม 200 แต้ม"

"ประกาศจากระบบ! ศิลาโลกวุ่นวายของท่านมาถึงระดับที่ 4 แล้ว และสามารถแลกเปลี่ยนไอเท็มระดับตำนานได้"

จ้าวฝูมองไปยังการประกาศของระบบเหล่านี้และไม่ให้ใส่ใจกับพวกมันนัก แต่ต่อจากนั้น เขาก็ได้รับการประกาศจากระบบอีกสามอันที่เขาสนใจ

อันแรกคือประกาศภูมิภาค "นครหลักของระบบแห่งฝ่ายเวียดนาม 2 แห่งของภูมิภาคนี้ถูกพิชิตแล้ว ดังนั้นภูมิภาคนี้จึงไม่ให้กำเนิดผู้เล่นชาวเวียดนามอีกเว้นเสียแต่ว่านครหลักของระบบแห่งฝ่ายเวียดนามจะถูกก่อตั้งขึ้นมาใหม่!"

อันที่สองคือประกาศประเทศ ซึ่งผู้เล่นชาวจีนและเวียดนามทุกคนต่างก็ได้ยินมัน "ภูมิภาคเวียดนามสามได้ถูกพิชิตโดยประเทศจีน และโชคชะตาโดยรวมของเวียดนามลดลงในขณะที่โชคชะตาโดยรวมของจีนเพิ่มขึ้น"

อันที่สามคือประกาศโลก "ข้อกำหนดสำหรับการปลดล็อคเหรียญพรมแดนได้ถูกเติมเต็ม นับแต่วันนี้เป็นต้นไป เหรียญพรมแดนจะปรากฏขึ้นทั่วทุกมุมโลก และพวกมันจะถูกส่งผู้ใช้ไปยังภูมิภาคชายแดน"

การประกาศจากระบบทั้งสามนั้นมีความสำคัญมาก ประกาศอันแรกได้บอกทุกๆคนในภูมิภาคว่าผู้เล่นชาวเวียดนามจะไม่สามารถถือกำเนิดขึ้นมาที่นี่ได้อีก ซึ่งหมายความว่าภูมิภาคนี้เป็นของประเทศจีนแล้ว

จ้าวฝูคาดไว้ถึงเรื่องนี้แล้ว

การประกาศอันนี้หมายความว่าชาวเวียดนามทุกคนที่อยู่ในภูมิภาคนี้จะอยู่ในตำแหน่งที่อ่อนแอเป็นอย่างยิ่ง และพวกเขาก็เป็นได้แค่เป้าหมายของการถูกรังแกโดยฝ่ายจีน

ถึงอย่างไรก็ตาม เมื่อผู้เล่นชาวเวียดนามตาย มันก็จะยิ่งมีพวกเขาน้อยลงไปเรื่อยๆ แล้วอย่างนี้พวกเขาจะต่อกรกับประเทศจีนได้ยังไง? ผู้เล่นชาวเวียดนามและชาวโลกจุติสวรรค์ในพื้นที่อันห่างไกลก็คงจะต้องพบกับความยากลำบากนับจากนี้ไป