บทที่ 500 ลอร์ดแห่งนคร 7 คน

บทที่ 500 ลอร์ดแห่งนคร 7 คน

"ฮึ่ม! มันเป็นการดีที่สุดที่เจ้าจะไม่พยายามกระตุ้นความขัดแย้งระหว่างพวกเรา เจ้าคิดถึงตัวเองก่อนเถอะ!" ไป่ลู่เซิงแค่นเสียงอย่างเย็นชา ซึ่งสร้างความประหลาดใจให้กับโฮหมิงมาก

ในความเป็นจริง เซียวเซ่อได้บอกเรื่องนี้กับเขามาก่อนแล้ว เมื่อเขารู้ เขาก็โกรธมากเพราะคงไม่มีใครชอบถูกใช้เป็นเครื่องมือ หายนะดังกล่าวได้ทำให้เกิดการล้มตายเป็นจำนวนมากในนครใบไม้ขาว และภายใต้สถานการณ์ปกติ เขาก็คงจะต้องแก้แค้นแน่ๆ

อย่างไรก็ตาม สิ่งต่างๆได้เปลี่ยนไปแล้วในตอนนี้ - ต้าฉินทรงพลังมากเกินไป ไม่เพียงแต่จะมีลอร์ดถึง 8 คน แต่มันยังมีทหารอีก 450,000 คน และผู้เล่น 2 ล้านคนก็ดูเหมือนจะเชื่อฟังพวกเขา

ถ้าพวกเขาต้องการต่อกรด้วย ไม่เพียงแต่พวกเขาจะตาย แต่นครของพวกเขาก็คงจะถูกลบหายไปด้วย เนื่องจากช่องว่างของพลังนั้นยิ่งใหญ่เกินไป ไป่ลู่เซิงจึงต้องยอมถอยให้

โฮหมิงไม่เคยคิดเลยว่าไป่ลู่เซิงจะพูดแบบนี้ออกมา และสายตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกในขณะที่เขากล่าวว่า "เจ้าไม่อยากแก้แค้นให้กับเหล่าคนที่ตายไปแล้วเหรอ? ถึงแม้ว่าข้าจะเป็นสาเหตุ แต่ถ้าเจ้าช่วยข้าสังหารคนผู้นั้น ข้าก็จะทำตามที่เจ้าต้องการหลังจากที่เรื่องนี้จบลง"

โฮหมิงไม่ต้องการปล่อยคนที่ฆ่าพ่อบุญธรรมของตัวเองไป แต่มันก็ยากเป็นอย่างยิ่งที่เขาจะสังหารคนผู้นั้นด้วยตัวเอง ถ้าไป่ลู่เซิงร่วมมือกับเขาและเจิ่นเซียงเยว่ พวกเขาก็น่าจะสังหารคนผู้นั้นได้

ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็ยังสามารถแก้ไขการต่อสู้ครั้งนี้ได้ - ถ้าพวกเขาสามารถทำได้สำเร็จ โฮหมิงก็ยินดีที่จะตาย

ไป่ลู่เซิงถอนหายใจออกมาจากภายในใจ - ข้อเสนอนี้น่าดึงดูดมาก แต่เขาจะยอมรับได้อย่างไร? ในขณะที่เขากำลังจะปฏิเสธ เสียงหัวเราะของใครบางคนก็ดังออกมา ทำให้ไป่ลู่เซิงและเซียวเซ่อตัวสั่นและหันกลับไป

จ้าวฝูยิ้มในขณะที่เขาหัวเราะเบาๆและมองไปยังโฮหมิง เขายื่นมือออกมาและกวักนิ้วของเขา พร้อมกับกล่าวว่า "เอามาสิถ้าเจ้าต้องการสังหารข้า ข้าสังหารพ่อบุญธรรมของเจ้า และมันก็ตายอย่างเจ็บปวดและน่าสมเพชมาก!"

"แก..." โฮหมิงเดือดดาลขึ้นมาในทันที พ่อบุญธรรมของเขาคือคนที่สำคัญที่สุดสำหรับเขา มิฉะนั้น เขาคงจะไม่เสียสละมากขนาดนั้นเพื่อโจมตีนครใบไม้ขาว แต่ถึงกระนั้น คนที่ฆ่าพ่อบุญธรรมของเขาก็ยังกล้าจองหองมากขนาดนี้ และเขายังได้อธิบายการตายของพ่อบุญธรรมของเขาอีก

โฮหมิงจะสามารถทนต่อสิ่งนี้ได้อย่างไร? กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาจากร่างของเขาในขณะที่เปลวเพลิงสีฟ้าปรากฏขึ้นรอบๆตัว ก้อนอิฐที่อยู่เบื้องล่างของเขาแตกเป็นเสี่ยงๆในขณะที่เขาพุ่งออกไป

"ข้าจะฆ่าเจ้า!!" โฮหมิงคำรามออกมาในขณะที่ร่างกายของเขาเปลี่ยนเป็นเงาสีฟ้าและพุ่งเข้าหาจ้าวฝู

เจิ่นเซียงเยว่มองไปยังการแสดงออกของไป่ลู่เซิงและเซียวเซ่อ และพบว่ามีบางสิ่งแปลกๆ ดังนั้นเธอจึงพุ่งออกในทันทีเพื่อต้องการหยุดโฮหมิง

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ทั้งคู่กำลังพุ่งออกมาจากกำแพงนคร กลิ่นอายอันมหาศาลทั้งเจ็ดสายก็ระเบิดออกมา ส่งผลให้แม้กระทั่งสภาพอากาศก็เปลี่ยนแปลงไป คนทั้งเจ็ดเข้าล้อมกรอบเจิ่นเซียงเยว่และโฮหมิง และไป่ลู่เซิงกับเซียวเซ่อก็ถอนหายใจออกมาในขณะที่พวกเขาเข้าร่วมกับคนเหล่านี้

ทันใดนั้นเอง การแสดงออกของเจิ่นเซียงเยว่และโฮหมิงก็แข็งค้าง นี่มันเป็นไปได้อย่างไร? จากกลิ่นอายของพวกเขา ทั้งคู่สามารถบอกได้ว่าคนเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นลอร์ดแห่งนคร ห้าคนคือลอร์ดแห่งนครหลักของระบบ และอีกสองคือลอร์ดแห่งนครระดับพื้นฐาน นี่ยังไม่รวมถึงผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน

หลังจากถูกล้อมโดยลอร์ด 9 คน เจิ่นเซียงเยว่ก็เข้าใจได้ในทันทีว่าทำไมไป่ลู่เซิงยินดีที่จะเข้าร่วมกับแผนการของผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน - ด้วยกองกำลังอันมหาศาลเช่นนี้ เขาจะไม่ยอมแพ้ได้อย่างไร?

โฮหมิงรู้สึกตกใจมากและตระหนักได้ว่าเขาถูกหลอกเข้าแล้ว เขาไม่เคยคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะซ่อนกองกำลังขนาดนี้เอาไว้ และในตอนนี้ ไม่เพียงแต่เขาจะตกอยู่ในอันตราย แต่เขายังได้ลากเจิ่นเซียงเยว่เข้ามาด้วย

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของจ้าวฝูในขณะที่เขามองไปยังเจิ่นเซียงเยว่และโฮหมิง ดวงตาของเขาฉายแววเย็นชาในขณะที่เขากล่าวว่า "ฆ่าพวกมันซะ และจบศึกนี้!"

"ขอรับฝ่าบาท!" ลอร์ดทั้งเจ็ดกล่าวตอบในขณะที่พวกเขาปลดปล่อยการโจมตีที่รุนแรงที่สุดออกมา และไป่ลู่เซิงกับเซียวเซ่อก็เข้าร่วมด้วย ในทันใดนั้นเอง การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวจากลอร์ดทั้งเก้าคนก็สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งท้องฟ้า

สนามรบด้านล่างเองก็ได้รับผลกระทบจากแรงปะทะจากการต่อสู้นี้ และเมื่อรู้สึกถึงกลิ่นอายอันมหาศาลเหล่านี้ ชาวจีนจำนวนนับไม่ถ้วนก็รู้สึกดีใจมาก ไม่มีใครคิดว่าฝ่ายของพวกเขาจะมีลอร์ดแห่งนครถึง 10 คน - พวกเขาคงจะสามารถทำลายล้างลอร์ดแห่งนครทั้งสองของฝั่งเวียดนามได้อย่างสมบูรณ์แบบ

การแสดงออกของชาวเวียดนามไม่น่าดูเป็นอย่างยิ่ง และหัวใจของพวกเขาก็หดเกร็ง - พวกเขาน่าจะถึงคราวจบสิ้นแล้วในเวลานี้

เหตุผลที่จ้าวฝูไม่ได้ให้ทั้งเจ็ดปรากฏตัวออกมาตั้งแต่แรกเพราะเขาต้องการล่อให้โฮหมิงและเจิ่นเซียงเยว่ออกมาก่อน สิ่งนี้เพื่อทำให้มั่นใจว่าพวกเขาจะไม่ได้รับความช่วยเหลือจากฝ่ายป้องกัน และมันก็จะป้องกันพวกเขาจากการชิงศิลาสร้างเมืองและหนีไปด้วย

มิฉะนั้นแล้ว จ้าวฝูก็คงจะไม่ยั่วยุโฮหมิงไปแบบนั้น ทุกๆสิ่งเป็นไปตามที่คาดไว้ และการต่อสู้ก็กำลังจะจบลง

จ้าวฝูได้ออกคำสั่งด้วยตัวเอง และเสียงของเขา ซึ่งเต็มไปด้วยอำนาจและความสูงส่งก็ดังไปทั่ว "รับคำสั่ง! พวกเจ้าทุกคนโจมตีด้านทิศเหนือ ใต้ และตะวันตก ส่วนทางด้านทิศตะวันออกซึ่งมีคนอยู่มากที่สุด ต้าฉินจะจัดการเอง!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้เล่นชาวจีนจำนวนนับไม่ถ้วนก็รู้สึกดีใจมาก - ในที่สุดต้าฉินก็ลงมือแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขากำลังจะโจมตีด้านที่มีคนมากที่สุด ซึ่งช่วยลดความกดดันที่พวกเขารู้สึกไปได้มาก

ในเวลาเดียวกัน พวกเขายังเข้าใจว่าชัยชนะได้อยู่ในกำมือของพวกเขาโดยสมบูรณ์แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงวิ่งไปยังด้านอื่นๆด้วยความตื่นเต้น ไม่เพียงแต่พวกเขาจะสามารถปลดเปลื้องความเกลียดชังของพวกเขาได้ แต่สิ่งของต่างๆภายในนครยังจะตกเป็นของพวกเขาด้วย

ผู้เล่นชาวเวียดนามบนกำแพงด้านทิศตะวันออกต่างดูหวาดกลัวมาก ร่างกายของพวกเขาหลายๆคนพากันสั่นสะท้านเพราะพวกเขากำลังจะต้องเผชิญหน้ากับต้าฉินในตำนาน

กลุ่มของทหารที่แผ่กลิ่นอายอันทรงพลังยาตราทัพออกมาจากมหาสมุทรผู้คน และเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ไปในทันที กลิ่นอายของทหาร 450,000 คนของต้าฉินได้ข่มกลิ่นอายของฝ่ายป้องกัน 600,000 คนไปโดยสิ้นเชิง ทำให้พวกเขารู้สึกราวกับว่าพวกเขาไม่สามารถจะหายใจได้ด้วยซ้ำ

"ยิง!" เสียงตะโกนดังออกมาในทันใดในขณะที่ลูกศรจำนวนนับไม่ถ้วนฉีกผ่านท้องฟ้าและพุ่งเข้าใส่กำแพงนคร

ชาวเวียดนามตอบโต้อย่างรวดเร็วและยกโล่ของพวกเขาขึ้นมา แต่ลูกศรที่ถูกยิงออกมาโดยต้าฉินก็แตกต่างไปจากลูกศรของเหล่าผู้เล่นทั่วไปอย่างสิ้นเชิง

ปัง ปัง ปัง...

บังเกิดเสียงดังกึกก้องออกมาในขณะที่ลูกศรจำนวนนับไม่ถ้วนฉีกผ่านโล่และผู้คนที่อยู่ด้านหลัง โล่ที่มีคุณภาพดีกว่าบางส่วนไม่ได้ถูกทะลวง แต่เหล่าคนที่ถืออยู่ก็ถูกส่งให้กระเด็นไปข้างหลัง เฉพาะทหารระยะที่ 1 บางส่วนเท่านั้นที่สามารถหยุดลูกศรไว้ได้อย่างสมบูรณ์

ทันใดนั้นเอง ห่าลูกศรจำนวนมหาศาลก็ตกลงมา และสังหารแนวป้องกันของฝ่ายเวียดนามบนกำแพงนครทิศตะวันออกไปเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน พวกเขาประมาทเพราะพวกเขาคิดว่าลูกศรของต้าฉินจะเหมือนกับลูกศรของผู้เล่น ส่งผลให้พวกเขาต้องสูญเสียอย่างใหญ่หลวง

ในตอนนี้ไม่เพียงแต่ต้าฉินจะมีนักธนูอันทรงพลังและลูกศรคุณภาพดี แต่มันยังมีบาริสต้าด้วย ต้าฉินได้ฟูมฟักนักธนูชั้นยอดจำนวนมากด้วยทักษะที่ดี อุปกรณ์สวมใส่คุณภาพสูง และการบ่มเพาะระดับสูง ลูกศรที่พวกเขายิงออกมาย่อมทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง

สำหรับบาริสต้า พวกมันก็มีพลังอันมหาศาลอยู่ด้วย พวกเขาใช้เวลาในการวิจัยไปเป็นจำนวนมาก และพวกเขาก็ได้สร้างมันขึ้นมาจากวัสดุระดับครามทั้งหมด

เมื่อห่าลูกศรนี้ตกลงมา ปรานภูตผีก็เริ่มแพร่กระจายออกมา - ห่าลูกศรเหล่านี้เป็นเพียงแค่การปกปิดนักลวงตาร้อยภูตผีเท่านั้น