บทที่ 482 พึ่งพาตัวเอง

บทที่ 482 พึ่งพาตัวเอง

ในทันทีที่ซื่อเจี้ยนสูญเสียพลังของตราประทับแห่งลอร์ดไป เขาก็กลายเป็นแค่คนที่มีการบ่มเพาะในระยะที่ 4 เขาจะเทียบกับจ้าวฝูได้อย่างไร? ในตอนนี้ แม้ว่าจ้าวฝูจะไม่ได้ใช้สรรพาวุธคู่บ้านคู่เมืองและยุทธภัณฑ์ตระกูลและใช้เพียงแค่ตราประทับแห่งลอร์ดของเขา ซื่อเจี้ยนก็ยังไม่สามารถต่อกรกับเขาได้

"ข้ายินดีที่จะยกนครศิลาสวรรค์ให้กับเจ้า ดังนั้นได้โปรดปล่อยพวกเราไปเถอะ" ในตอนนี้ที่ซื่อเจี้ยนสามารถบอกได้ว่าเขาไม่ใช่คู่มือของจ้าวฝู เขาจึงทำได้เพียงแค่ยอมแพ้และขอร้องจ้าวฝู

จ้าวฝูหัวเราะอย่างเย็นชา - เขาจะปล่อยคนพวกนี้ไปได้ยังไง? ถึงอย่างไรก็ตาม ซื่อเจี้ยนก็เป็นผู้เชี่ยวชาญในระยะที่ 4 ดังนั้นมันจึงเป็นไปได้ที่เขาจะสร้างปัญหาในอนาคต ดังนั้น มันจึงเป็นการดีที่สุดที่จะตัดรากถอนโคนออกไป จ้าวฝูไม่ได้ตอบซื่อเจี้ยนและโจมตีออกไปตรงๆด้วยจิตสังหาร

เมื่อเห็นเช่นนี้ ซื่อเจี้ยนก็กล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว "เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะทำลายตัวเองไปพร้อมกับตราประทับแห่งลอร์ดงั้นเหรอ? แม้ว่าข้าจะไม่สามารถใช้พลังของตราประทับแห่งลอร์ดได้ แต่ข้าก็ยังทำให้มันระเบิดตัวเองได้!"

สิ่งนี้ทำให้จ้าวฝูหยุดลง ถ้าตราประทับแห่งลอร์ดระเบิดตัวเอง นครหลักของระบบก็จะถูกลดระดับเป็นเมืองระดับสูง และเขาก็ต้องกลั่นตราประทับแห่งลอร์ดออกมาอีกครั้ง - เขาไม่ต้องการที่จะเห็นเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ถึงอย่างไรก็ตาม เมืองระดับสูงก็ย่อมมีค่าน้อยกว่านครหลักของระบบมาก

ในตอนนี้ จ้าวฝูอยู่ในภาวะฉุกเฉินแล้ว เขาไม่ต้องการปล่อยพ่อลูกตระกูลซื่อไป และเขาก็ไม่ต้องการสูญเสียตราประทับแห่งลอร์ด

ในขณะที่จ้าวฝูลังเล ซื่อเจี้ยนก็หยิบบางสิ่งออกมาและโยนมันออกไป มันพุ่งไปอย่างรวดเร็ว และหายไปในระยะไกลภายในพริบตา

จ้าวฝูสามารถรู้สึกได้ถึงออร่าของตราประทับแห่งลอร์ดจากสิ่งนั้น ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนเป็นลำแสงและไล่ตามมันไป ภายในเวลาไม่ถึงสองนาที จ้าวฝูก็คว้าจับอากาศ และพลังงานไร้รูปร่างก็นำพาตราประทับแห่งลอร์ดเข้ามาสู่มือของเขา

เมื่อมองไปยังตราประทับแห่งลอร์ดภายในมือ จ้าวฝูก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก จากนั้นเขาก็กลับไปอย่างรวดเร็ว แต่เขาก็ต้องประหลาดใจที่พบว่าพ่อลูกตระกูลซื่อยังอยู่ที่เดิม

อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็ตระหนักได้ในทันทีว่ามีบางอย่างแปลกไป - ซื่อเจี้ยนเฉือนฝ่ามือของเขา ทำให้เลือดไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง เขาลากเลือดสีแดงที่ไหลออกมาในอากาศ ซึ่งจ้าวฝูก็สามารถบอกได้ว่ามันลึกซึ้งมาก มันแผ่พลังที่ลึกลับและคลุมเครือออกมา

จากนั้นซื่อเจี้ยนก็แก่ลงด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และมันก็น่าจะเป็นเพราะอักษรรูนสีแดงโลหิตที่เขาเพิ่งวาดขึ้นมา

เมื่อเห็นเช่นนี้ จ้าวฝูก็ไม่ลังเลที่จะสังหารเขา

ในขณะเดียวกัน ซื่อเจี้ยนก็ยิ้มอย่างอบอุ่นและยัดแหวนมิติของเขาใส่มือของซื่อเหวิน ดวงตาของซื่อเหวินเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา แต่ซื่อเจี้ยนก็ลูบหลังของเขาก่อนที่จะกล่าวว่า "นับจากนี้ไปเจ้าต้องพึ่งพาตัวเองแล้ว!"

เมื่อสัมผัสได้ว่าจ้าวฝูกำลังจะโจมตี ซื่อเจี้ยนก็ชี้นิ้วออกมา และอักษรรูนสีแดงโลหิตในอากาศก็พุ่งเข้าใส่ร่างกายของซื่อเหวิน ส่งผลให้เขาเปลี่ยนเป็นลำแสงสีแดงโลหิตและพุ่งออกไปในระยะไกล

เคร้ง เคร้ง เคร้ง...

โซ่พุ่งผ่านอากาศเข้าใส่แสงสีแดงโลหิต แต่มันก็รวดเร็วเกินไป โล่เหล่านี้ไม่สามารถล็อคมันไว้ได้เลย

จ้าวฝูมองไปยังแสงสีแดงโลหิตที่กำลังจะหายไปในระยะไกลและรู้สึกโกรธมาก เขามองลงไปยังซื่อเจี้ยนและโบกมือของเขา ส่งผลให้พลังงานไร้รูปร่างกระแทกซื่อเจี้ยนกระเด็นออกไป

ปัง!

ร่างกายของซื่อเจี้ยนปะทะเข้ากับก้อนหินใหญ่ ส่งผลให้หินก้อนนั้นแตกออก ซื่อเจี้ยนกระอักเลือดออกมาในขณะที่ร่างกายของเขาทรุดลงอย่างช้าๆ

เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้กับยักษ์ศิลามาแล้ว และจากนั้นเขาก็ได้ใช้เคล็ดวิชาต้องห้ามและใช้แก่นชีวิตไปเป็นจำนวนมากเพื่อช่วยให้ซื่อเหวินหลบหนีไป ในตอนนี้ เขาไม่มีแรงเหลือแม้แต่น้อย อย่างไรก็ตาม ในฐานะพ่อ มันก็คุ้มค่าแล้วที่ซื่อเหวินสามารถหลบหนีไปได้

เมื่อร่างกายของซื่อเจี้ยนทรุดตัวลง ร่างๆหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันตรงหน้าของเขาและคว้าลำคอของเขาไว้

จ้าวฝูไม่โกรธอีกต่อไปและมองไปยังซื่อเจี้ยนอย่างใจเย็น เขาสามารถรู้สึกได้ถึงความรักอันท่วมท้นของผู้เป็นพ่อที่ซื่อเจี้ยนมีและพูดเบาๆว่า "เจ้าเป็นพ่อที่ดี!"

ในการตอบสนอง ซื่อเจี้ยนทำได้เพียงแค่ยิ้มอย่างขมขื่นเท่านั้น

จ้าวฝูมองออกไปและไม่พูดอะไรอีกก่อนที่เขาจะบีบมือ

แกร๊ก!

คอของซื่อเจี้ยนถูกหักโดยจ้าวฝู - ลอร์ดแห่งนครศิลาสวรรค์ตายแล้ว!

จ้าวฝูวางร่างของซื่อเจี้ยนไว้ในแหวนราชาภัยพิบัติ เขาแทบไม่มีของมีค่าอะไรติดตัวอยู่เลย แม้แต่กระบี่ของเขาก็พุ่งใส่เข้าไปในแหวนมิติ ซึ่งเขาได้มอบให้กับซื่อเหวิน

แหวนมิติวงนั้นน่าจะมีอุปกรณ์ระดับตำนานอย่างต่ำ 2 ชิ้น และพวกมันก็น่าจะมีราคาราวๆ 600,000 -700,000 เหรียญทอง ใครจะรู้ว่ามันจะมีไอเท็มหรือทักษะอื่นใดอีก

จ้าวฝูไม่สนใจเกี่ยวกับแหวนมิตินัก แต่เขาก็รู้สึกเสียดายที่ปล่อยให้ซื่อเหวินหลบหนีไปได้ อย่างไรก็ตาม การได้รับตราประทับแห่งลอร์ดที่สมบูรณ์มาก็ถือว่าเยี่ยมยอดแล้ว

จ้าวฝูมองไปยังตราประทับแห่งลอร์ด ก่อนที่จะนำเศษของมันออกมา เศษเปล่งประกายด้วยแสงสีครามจางๆและบินเข้าไปยังตราประทับแห่งลอร์ดโดยอัตโนมัติ ทำให้เกิดตราประทับแห่งลอร์ดที่สมบูรณ์แบบขึ้นมา

เนื่องจากจ้าวฝูมีตราประทับต้าฉินแล้วและไม่สามารถครอบครองตราประทับแห่งลอร์ดอันอื่นได้ เขาจึงวางแผนที่จะมอบมันให้กับซื่อหม่าชัว

หลังจากกลับไปยังที่ที่เขาสังหารยักษ์ศิลา เขาก็มองไปรอบๆด้วยความสงสัยและความตื่นเต้นที่จะได้เห็นสิ่งที่บอสมอนสเตอร์แห่งภูมิภาคดรอป

จ้าวฝูมองไปรอบๆและพบไอเท็มอยู่สี่ประเภท

อย่างแรกคือหินสีเทาเข้มที่มาจากร่างกายของยักษ์ศิลา และพวกมันก็มีผลที่น่าสนใจมาก

[ร่างศิลา]: หินจากร่างกายของยักษ์ศิลาที่สามารถผสานเข้ากับโครงสร้างหินหรือศิลาใดๆก็ได้ ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งของมันเป็นอย่างมากและทำให้มันต้านทางต่อทักษะเวทมนตร์ทั้งหมด

มันมีร่างศิลาอยู่ราวๆ 1,000 ก้อน และผลของพวกมันก็สามารถซ้อนทับกันได้ ยิ่งมันมีร่างศิลามากเท่าไรที่เขาผสานลงไปในสิ่งก่อสร้าง ความแข็งแกร่งของมันก็จะยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น

ไอเท็มประเภทที่สองคือคริสตัลสี่ก้อนที่มีขนาดใหญ่พอๆกับฝ่ามือ พวกมันมีสีเขียวเข้มและมีรูปร่างไม่สม่ำเสมอ นอกจากนี้พวกมันยังแผ่กลิ่นอายอันกดดันออกมา

[คริสตัลยักษ์ศิลา]: คริสตัลประเภทหนึ่งที่ได้มาจากยักษ์ศิลาซึ่งเป็นวัสดุระดับตำนานชั้นยอด มันสามารถใช้ในการหลอมสร้างอุปกรณ์ระดับตำนานได้

คริสตัลยักษ์ศิลาทั้งสี่สามารถใช้หลอมสร้างอุปกรณ์ระดับตำนานชั้นยอดได้ 4 ชิ้น ซึ่งถือว่าดีมาก แน่นอนว่ายิ่งมีอุปกรณ์ระดับตำนานมากเท่าไร มันก็ยิ่งดีมากเท่านั้น ดังนั้นหลังจากเก็บคริสตัลทั้งสี่ก้อนไป จ้าวฝูจึงมองไปยังไอเท็มชิ้นต่อไป

ไอเท็มชิ้นที่สามดูเหมือนจะเป็นเศษหน้ากากสีดำ และมันก็ทำมาจากไม้ มันมีขนาดครึ่งฝ่ามือและมีภาพวาดถูกเขียนเอาไว้ อย่างไรก็ตาม เพราะมันเป็นแค่เศษ มันจึงยากที่จะบอกว่าเป็นภาพอะไร และเศษนี้ก็แผ่กลิ่นอายอันเก่าแก่และไร้ก้นบึ้งออกมา

สิ่งนี้ทำให้จ้าวฝูดีใจมากเพราะนี่คือเศษหน้ากากโลหิตเวิ้งว้าง

ในการประมูลครั้งก่อน จ้าวฝูได้ใช้เงินไปเป็นจำนวนมากเพื่อซื้อเศษสรรพาวุธคู่บ้านคู่เมือง ซึ่งก็คือเศษหน้ากากโลหิตเวิ้งว้าง หน้ากากโลหิตเวิ้งว้างถูกแยกออกเป็นสี่ส่วน และจ้าวฝูก็รวบรวมมาได้สองส่วนแล้ว

จ้าวฝูไม่รู้ว่าเขาจะสามารถกู้หน้ากากโลหิตเวิ้งว้างกลับคืนมาได้ไหมถ้าเขารวบรวมเศษทั้งสี่ชิ้นครบ - ถ้าเขาสามารถทำได้ นั่นก็ย่อมเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ เพราะต้าฉินจะได้รับสรรพาวุธคู่บ้านคู่เมืองมาอีกอัน

จากนั้นจ้าวฝูก็มองไปยังไอเท็มชิ้นที่สี่ ซึ่งก็เป็นของดีมากเช่นกัน