บทที่ 438 สัญญาระดับสูง

บทที่ 438 สัญญาระดับสูง

ภัยพิบัติอันเดตดำเนินต่อไปในภูมิภาคนี้เป็นเวลาแปดวันและกองทัพกระดูกก็มีขนาดใหญ่ขึ้นเป็นเท่าตัว ภายใต้การนำของทหารม้าภัยพิบัติโครงกระดูกที่จำนวนนับไม่ถ้วนได้เดินทางไปยังภูมิภาคต่อไป

เมื่อเห็นกองทัพโครงกระดูกได้จากไปในที่สุดเหล่าผู้นำนครทั้งสี่ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก พวกเขามองไปที่หายนะที่เกิดขึ้นรอบๆนครเเล้วตั้งคำถามว่านครภัยพิบัตินี้จะจบสิ้นลงเสียที

ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็รู้สึกดีใจที่พวกเขาได้ทำข้อตกลงกับจ้าวฝู มิฉะนั้นถ้าโครงกระดูกพวกนั้นได้รับอนุญาตให้ทำตามที่มันพอใจผลที่ตามมาจะเป็นเรื่องที่ไม่อยากคาดคิด อย่างไรก็ตามพวกเขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าจ้าวฝูต้องการให้พวกเขาช่วยเหลืออะไรอย่างไรซะพวกเขาก็ได้เซ็นสัญญาไปเเล้ว

สัญญาดังกล่าวเป็นสัญญาระดับสูงและจ้าวฝูใช้เงินเป็นจำนวนมากในการซื้อมัน มันเชื่อมโยงผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังกับคำพูดของพวกเขา - หลังจากทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นไปไม่ได้ที่จ้าวฝูจะเชื่อลมปากเปล่าจากพวกเขาที่พูดออกมาโดยไม่มีอำนาจผูกผัน

จ้าวฝูยืนอยู่ในอากาศและหยิบแผนที่ของเขาออกมาดูบริเวณถัดไปที่กองทัพกระดูกได้เคลื่อนที่ไป ภูมิภาคนี้เป็นพื้นที่ราบที่มีความอุดมสมบูรณ์และมีพืชหลายชนิด เป็นที่น่าเสียดายว่าทั้งหมดนี้จะถูกทำลายในไม่ช้า

กองทัพกระดูกได้คลืบคลานเข้าไปที่และแม้แต่สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังในเขตแห่งความว่างเปล่าก็วิ่งหนีพวกชีวิตของมัน เขตแห่งความว่างเปล่าซึ่งเป็นสำานที่อันตรายสำหรับมนุษย์ก็ไม่ได้เป็นอุปสวรรค์สำหรับกองทัพกระดูก

เมื่อกองทัพกระดูกเข้าสู่ภูมิภาคถัดไปผู้คนในภูมิภาคที่กองทัพโครงกระดูกได้ผ่านไปก็รู้สึกโล่งใจเเต่ผู้คนมนภูมิภาคที่โครงกระดูกได้เข้าไปต่างก็รู้สึกกังวล ผู้คนที่รอดชีวิตมาได้ไม่สามารถทำอะไรได้ ทำได้เเค่รู้สึกดีใจ - ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาพวกเขากังวลเป็นอย่างมากว่ากองทัพกระดูกจะเข้าสู่นครหลักของระบบ

ตอนนี้เท่านั้นที่พวกเขารู้สึกผ่อนคลาย เมื่อมองไปด้านนอกพวกเขาก็รู้สึกตกใจ-นี่พวกเขารอกจริงๆเเล้วใช่ไหม

ในขณะที่คนเหล่านี้ชื่นชมผู้คนในภูมิภาคต่อไปก็กำลังจะประสบกับภัยพิบัติ ในตอนนี้กองทัพกระดูกมีขนาดเพิ่มขึ้นสองเท่าและหลายๆคนก็กลายเป็นทหารโครงกระดูกทำให้กองทัพแข็งแกร่งขึ้นมาก

ในไม่ช้ากองทัพโครงกระดูกก็ได้ผ่านเขตแห่งความว่างเปล่าและก้าวเข้าสู่ภูมิภาคถัดไปอย่างเป็นทางการเเละเริ่มต้นการสังหาร หลังจากได้รับโครงกระดูกมากขึ้นในภูมิภาคก่อนหน้ากองทัพกระดูกก็ได้เคลื่อนที่ได้รวดเร็วขึ้น

ภูมิภาคนี้ถูกกลืนกินไปอย่างรวดเร็วเท่าที่สายตาจะมองเห็นราวกับเมฆสีเทาขนาดใหญ่ที่ปลดปล่อยออร่าเเห่งความตายออกมา

“ภัยพิบัติอันเดตกำลังโจมตีภูมิภาคของพวกเรา !!” เสียงที่น่าสะพรึงกลัวก็ดังขึ้นในนครหลักของระบบ

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ผู้คนก็รู้สึกกลัวและพวกเขาก็ถามคนที่ตะโกนว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นความจริงหรือไม่และเขารู้ได้อย่างไร

หลังจากที่ถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนจำนวนมาก คนคนนั้นก็รู้สึกกระวนกระวายก่อนที่จะพูดว่า“ภัยพิบัติอันเดตได้เข้ามาสักพักหนึ่งเเล้ว ตอนนี้หมู่บ้านได้ถูกทำลายไปหลายหมู่บ้านเเล้ว หมู่บ้านเพื่อนของฉันถูกทำลายไปเเล้วและเขาก็แยกออกเป็นสองส่วนโดยทหารโครงกระดูก ฉันสามารถหลบหนีได้โดยใช้ยันต์เคลื่อนย้าย”

หลังจากได้ยินเรื่องเล่าของบุคคลนั้นทุกคนก็เริ่มรู้สึกกลัวและข่าวก็แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าทุกคนในนครหลักของระบบก็เริ่มตื่นตระหนก

โครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนก็ตรวจพบรัศมีของสิ่งมีชีวิตและรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก พวกเขาวิ่งไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่งกลืนกินอะไรก็ตามที่พวกเขาเจอและก้าวหน้าอย่างต่อเนื่อง

แน่นอนเหล่าโครางกระดูกพยายามที่จะหลีกเลี่ยงศูนย์กลางของแต่ละภูมิภาคเพราะรัศมีจากที่นั้นทรงพลังเกินไป พื้นที่เหล่านั้นเป็นที่ที่สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดในภูมิภาคอาศัยอยู่

เมื่อเผชิญหน้ากับหายนะที่น่าสยดสยองผู้ปกครองมอนสเตอร์ก็ไม่กล้าทำสิ่งใดเช่นกัน - เห็นได้ชัดแม้ว่าพวกเขาจะไม่มั่นใจมากนักว่าพวกเขาสามารถจัดการกับโครงกระดูกจำนวนมากได้

วิ้ววว ...

อสูรจำนวนนับไม่ถ้วนวิ่งเพื่อชีวิตเสียงฝีเท้าของพวกเขาดูเหมือนเสียงฟ้าร้องเเละพื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง เหล่ากระดูกไล่ตามพวกมันไปเรื่อยๆไม่ปล่อยให้มันเหลือรอดราวกับว่าพวกมันเป็นจ้าวเเห่งป่า

จ้าวฝูอยู่ในศูนย์กลางของกองทัพกระดูกและเพราะเขาได้ลบตัวตนของเขาและมีแหวนราชาภัยพิบัติเขาจึงไม่ถูกโจมตีโดยเหล่ากระดูก อย่างไรก็ตามเนื่องจากกองทัพโครงกระดูกมีขนาดใหญ่มาก เขาจึงไม่ทราบว่ามีอะไรรออยู่ข้างหน้า

หมู่บ้านใดๆที่พวกมันได้เคลื่อนที่ผ่านนั้นถูกทำลายลงทันทีและผู้คนทั้งหมดก็ถูกฆ่าตาย จ้าวฝูไม่รู้เลยว่ามีเกิดอะไรขึ้นเพราะกองทัพโครงกระดูกมีขนาดใหญ่ทำให้เขาไม่สามารถมองเห็นได้

เนื่องจากจ้าวฟูไม่สามารถควบคุมโครงกระดูกได้จึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะได้รับไอเท็มต่างๆเช่นศิลาสร้างนคร เงินแลประชากร

โชคไม่ดีที่จ้าวฝูต้องอยู่ในใจกลางของกองทัพโครงกระดูกเพราะนั่นคือจุดที่ทหารม้าภัยพิบัติที่กำลังก่อกวนภัยพิบัติอันเดตอยู่ แม้ว่าพวกเขาจะมีความแข็งแกร่งระดับ 2 แต่พวกเขาก็ค่อนข้างอ่อนแอเมื่อเผชิญหน้ากับเจ้านคร

หากทหารม้าภัยพิบัติถูกฆ่าตายกองทัพโครงกระดูกจะไม่สามารถเติบโตต่อไปได้และโครงกระดูกก็จะกลายเป็นกองทรายและกระจายไปทุกที่ พวกเขาจะไม่มีพลังที่จะทำลายอีกต่อไป

ท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยออร่าสีเทาอีกครั้งและพื้นดินก็ค่อยๆสูญเสียความอุดมสมบรณ์ไป แสงสีดำสิบดวงถูกยิงขึ้นสู่ท้องฟ้าและการก่อตัวด้วยเวทมนตร์กว้าง 1,000 เมตร

ทหารม้าภัยพิบัติได้ทำการรวบรวมโครงกระดูกอีกครั้งทำให้กองทัพโครงกระดูกขยายออกไป

เหล่าโครงกระดูกได้วิวัฒนาการหลังจากฆ่าสิ่งมีชีวิตไปจำนวนมาก เปลวไฟสีดำในกะโหลกศีรษะของพวกมันมีขนาดใหญ่ขึ้นและกระดูกของพวกมันก็ใหญ่ขึ้นและเงาขึ้น ความแข็งแรงของพวกมันเพิ่มขึ้นด้วย

“ที่รักรีบหนีไป!” โครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนวิ่งตรงไปยังหมู่บ้านเล็กๆและมันก็ถูกกลืนกินอย่างรวดเร็ว เสียงโหยหวนที่น่าสงสารก็ดังขึ้น ตระกูลหนึ่งได้วิ่งออกไป แต่ก็ยังถูกจับโดยเหล่าโครงกระดูก

ชายร่างใหญ่หยิบสามง่ามและตะคอกใส่ผู้หญิงที่อุ้มลูกก่อนที่จะวิ่งไปที่โครงกระดูกอย่างกล้าหาญ

ผู้หญิงคนนั้นกลั้นน้ำตาของเธอขณะที่เธอมองชายร่างใหญ่ก่อนที่จะกอดลูกและวิ่งหนีไป

ชายร่างใหญ่คำรามอย่างดุเดือดและเพื่อปกป้องภรรยาและลูกของเขาเขาใช้พละกำลังทั้งหมดในการต่อสู้ เขาส่งโครงกระดูกลอยขึ้นไปในอากาศด้วยสามง่ามเเละต่อยไปที่โครงกระดูกอีกตัว

ในขณะนั้นชายร่างใหญ่ดูน่าหวาดกลัวอย่างมากและเอาชนะโครงกระดูกทั้งสามลง อย่างไรก็ตามนี่ไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับกองทัพโครงกระดูกและหลังจากที่เขากระโดดเข้าหาเหล่าโครงกระดูก เขาก็ถูกสังหารอย่างรวดเร็ว

ในไม่ช้าผู้หญิงคนนั้นก็ถูกตามทัน ทันใดนั้น หนึ่งในโครงกระดูกก็แทงทะลุร่างของผู้หญิงและโครงกระดูกอีกสองสามตัวก็วิ่งมา ผู้หญิงคนนั้นไอออกมาเป็นเลือดแต่เธอก็ยังกอดลูกไว้แน่น

ในขณะที่โครงกระดูกกำลังจะฆ่าผู้หญิงและเด็ก แสงดาบสีขาวก็เปล่งประกายฟันโครงกระดูก